https://virgool.ir/feed/@m_30773277فریده محمودی.عکاس ومدرس عکاسی مدیر آتلیه باران جاودان درشهر گلبهارfa2026-11-12 05:06:52https://files.virgool.ir/upload/users/3049558/avatar/aCu8sc.jpghttps://virgool.ir/@m_30773277https://virgool.ir/@m_30773277/روز-مــــــــرد-rika8fafsastگاهی با وجودی که همسر داری ولی این روز که میرسه، کسی راتوزندگیت نمیبینی روز مرد را بهش تبریک بگی. من متاهلم، شوهرم ادم خوبیه، بابای خوبیه اما..... چند سال پیش بین من وبرادر شوهرم، در خانه پدرشوهرم، دعوا شد. اون خیلی از من کوچکتره. شوهرم فقط تماشا کرد وحتی به برادرش تذکر نداد که تموم کن. از اونروز شوهرم به عنوان یک حامی، یک مرد برای من مرد. یک زن گاهی تو ژندگی دلش میخواد حس کنه همسرش، مردی میکنه در حقش. من زن مظلومی نیستم. خوب ازپس خودم برمیام. شاید اگه اون بجث با چاله میدون ترئن مرد دنیا برام پیش میومد که اشنام نبود در جایی جز خانه پدر شوهر بود نیازی به بود ونبودش نداشتم. اما آونحا حداقل انتظاری که به عنوان یک مرد داشتم ازش، این بود به برادرش یاداوری کنه یره با زن من درست حرف بزن. اما نکرد. سالها اژاین موضوع میگذره اما از همون روز او برای همیشه به عنوان مروم برای من، مرد. یک زن هرچقدر قوئ باشه گاهی اوقات دلش میخواد حس کنه، یکی هست که میتونه رو بودنش حساب کنه. رو مردانگیش رو حمایتش.... فریده محمودیفریده محمودیTue, 14 Jan 2025 09:51:00 +0330https://virgool.ir/@m_30773277/هفت-سین-انسانیت-w5wxsaberevy..سلام دوست خوبم.قطار‌زمان‌به سرعت درحال حرکت است.چند روز دیگه عید است .اما عید امسال سخت تر از سالهای گذشته است.به دور بریها که نگاه میکنم میبینم قدرت خریدمون کمتر شده.امسال عید یه جورایی حلقه مستضفیمون بازتر شده.واکثریت مون این روزها بیشتر نگرانیم تا شاد.اما زمانه است دیگه باید خوب یا بد پشت سر گذاشت.نمیشه شرایط مالی مون راتغییر بدیم یا قیمت ها را پایین بیاریم اما میشه با مراعات حال هم حس دلتنگی هم را کمتر کنیم.یه جایی خواندم زمان حضرت موسی مردمانش خیلی بد شده بودند و حضرت از اونها پیش خدا گلایه کرد.خداوند به حضرت فرمود عذابی سخت براشون میفرستم یک قحطی و فشار اساسی.حضرت به مردم این خبر را اعلام کرد.چند روزی گذشت و این وعده محقق نشد.مردم حضرت را به تمسخر گرفتند و حضرت به خدا عرض کرد خداوندا چه خبر؟چرا خبری نشد .اینها مرا مسخره میکنند.خدا فرمود به خانه یکی از آنها برو ،خواهی فهمید.حضرت به صورت اتفاقی به خانه مردی رفت پدید از بین این خانه راهی به خانه کناری ساخته شده .بعدی وبعدی هم همینطور.امد وانچه دیده بود خدمت خدا عرض کرد.خدا فرمود وقتی بنده من اینقدر رحم دارد که برای کمک به انسانی دیگر اینگونه کرده چطور من خدا به آن بنده رحم نکنم.حالا ما جای آن مردم زمان حضرت موسی هستم که گرفتار سختی وشدت شدیم آیا در ذهن مان راهی برای کمک به هم نوع ساخته ایم.ایا مراعات هم را میکنیم.یا خدای ناکرده مثل قانون جنگل هرکس قدرت و توان بیشتر ،زور بیشتر به کار می‌بریم.،؟وقتی خودمان ترازوی عمل خود بشویم بهتر به حساب و کتاب خودمان واقف میشویم.سادگی،صلح وصفا وصمیمیت و...بیشتر از آن سیب و سمنو وسنجد برکت را به خانه هامون میاره .جطور زمان کرونا که همه ما وقتی مرگ را در یک قدمی مون دیدیم مهربونم شده بودیم و به هم کمک میکردیم .حالا هم بیاین هوای هم را داشته باشیم .بیاین به هم کمک کنیم تا عید تو خونه دل همه ما بیاد.بیاین همون اندازه که دلواپس شادی بچه مون هستیم ،حواسمون به بچه همسایه هم باشه.اگه من ساده تر بگیرم و دو تا بگیرم یکی برای فرزندم ویکی برای فرزند دوست گرفتارتراز خودم ،عید واقعی را درک میکنم و به فرزندم درس انسان‌دوستی را یاد میدم. نظر شما چیه؟فریده محمودیفریده محمودیTue, 12 Mar 2024 09:23:13 +0330https://virgool.ir/@m_30773277/زن-دهه-60ادامه-x7ru9k6jw0wkخلاصه اینکه الان که به گذشته نگاه میکنم وحی میکنم پر از عقده زنانه هستم ،دلم میگیره.دلم برای خودم میسوزه که جوانی نکرده ،میانسال شدم.تازه کاش بابت این همه گذشت ،کسی باشه که قدر دانی بلد باشه.شوهر که طلبکارانه اگه درد دل کنی ،میگه میخواستی بکنی به من هم بیشتر خوش می‌گذشت اگه خوب میپختی ،خوب میپوشید ی .خوب....یکی نیست بگه بود که نکردم.وقتی بود کم باشه ،نمود هم کمه.بچه ها هم که شاکی که اگه جوانی میکردی حالا ما را درک میکردی و محکوم میشی به حسادت.خدا این چه روشی بود ما زندگی کردیم که هر طرف زندگیمون را میگیرم اون طرفش سر میخوره.دلم خیلی برای خودم میسوزه.نسل ما نه بچگی کردیم ،نه جوانی نه حالا زندگی .اگه بعضی ها میگن ما نسل سوخته ایم،ما که باید بگیم پودر شدیم.کاش میشد زمان برمیگشت به قدیم .شاید 20یا 25سال پیش.اونوقت سرخوشانه می‌چرخیدم و زندگی میکردم.جوانی میکردم ولذا می‌بردم.هرگز ملاحظه کسی را بیشتر از خودم نمی‌کردم که حالا به خودم اینهمه بدهکار نمی‌شدم. کاش...فریده محمودیفریده محمودیSun, 25 Feb 2024 07:35:06 +0330https://virgool.ir/@m_30773277/دلنوشته-های-یک-زن-دهه-60-d61x8rbufkqgسلام.من یک زن دهه پنجاه وشصتی هستم.چون متولد 59هستم نمیشه گفت پنجاه حساب میشم یا شصت.در دوره ما وقتی میخواستی ازدواج کنی مادرها ختم کلامی ،حرفهایی می‌زدند که من هرگز به دخترم نخواهم زد.مثلا مادرم می‌گفت یک زن باید خیلی آبرو داری کند.مثلا اول به جیب شوهرش نگاه کند ،بعد لیست خرید بده.نباید مادی باشه.نباید شوهرش را در شرایط توقع زیاد در فشار بگذارد.نباید زیاد آرایش کند.نباید لباس رنگ روشن بپوشه .اگه بحثشون شد نباید کاری کند همسایه بفهمد .مثلی اون موقع ها بود میگفتن اگه داشتی کتک میخوردی ،اتاق عقبیه برو که صدای گریه آت را همسایه نشنوه...خلاصه آبرو داری چیزهایی بود که زن را مستعمره و مرد را استعمارگر میکرد.البته من زیاد به شیوه دختران خودم زندگی نمی‌کردم اما بازهم چهار چوبهایی داشتم که الان میبینم خوب نبودند.از وقتی ازدواج کردم هیچ وقت نخواستم شوهرم راشرمنده ببینم برای همین اصلا مثل خانم های امروزی برای تولد ولنتاین یا روز زن ،توقع جشن وکادو نداشتم.هرچند حالا که به گذشته فکر میکنم میبینم درسته عنوان نمی‌کردم ،اما دلم می‌خواسته.هر وقت میرفتم لوازم آرایش بخرم به ده تا خرج واجب تر فکر میکردم ومنصرف میشدم.همه این ملاحظات روز به روز زنان نسل مارا افسرده تر و مردان نسل ما را پرروتر کرد.اینقد که اگه حالا از اونها بخوای برای تولد یا روز زن کادو بگیرند ناراحت میشن و محکوم میشی به بیملاحظه کی.محکوم میشی به مادی گرایی. فریده محمودیفریده محمودیWed, 21 Feb 2024 09:42:29 +0330https://virgool.ir/@m_30773277/عاشقانی-که-به-عشق-خیانت-کردند-2-qhwitzxmehrpروزها گذشت و هیچ چیز تغییر نمیکرد،کم پولی و تنهایی پارس از اینکه دیگران ن بفهمند انتخاب اشتباهی کرده،ندا را روز به روز افسرده تر کرد .پدر ندا مریض شد .باید برای مداوا به انگلیس منتقل میشد.مادر با او همراه شد .امیر به جای همدردی ویار همسرش بودن،شده بود بار اضافی.هر روز به تنبلی و بچه بازیهایش اضافه میکرد.او اگر چه همسر خوبی نبود ،اما پدر عاشقی بود .ندا سعی میکرد با یاد آوری آینده هستی ،امیر راسر عقل بیاورد .اما نه التماس ،نه تهدید ونه ...سر هر ملکی که برای مداوا ی پدر فروخته میشد امیر با وقاحت تمام ،شروع به دعوا و اوقات تلخی میکرد.هستی بزرگتر شد.شیرین زبانی‌ها ومهربانیهای دخترانه هستی ،کمی از غم ندا می‌کاست. علی رقم تلاش وخرج فراوان پدر مداوا نشد و با حال وروحیه خراب برگشت به ایران.ندا از دیدن پدر خیلی غمگین بود .جند روزی گذشت و پدر فوت شد.امیر به بهانه اینکه نمی‌خواد دخترش تو شلوغی و غم باشه.اورا برداشت و به خوزستان و خانه پدری اش رفت .مراسم تمام شد ندا از امیر خواست برگردد اما او هر روز بهانه ای می آورد.تا ندا مجبور شد به خوزستان برود.رفتار خانواده امیر نه تنها دوستانه نبود بلکه طلبکار بودند .یک روز از غفلت آنها استفاده کرد و دخترش را برداشت و به خانه برگشت .امیر هم شب برگشت و باهم دعوا کردند او آن قدر عصبانی بود که کلی ندا را کتک زد .ندا شوکه شده بود .انگار این امیر همان امیر تنبل اما مهربان همیشه نبود.وحشی شده بود و بیرحم.چند روز گذشت .یکروز صبح زود که ندا از خواب بیدار شد آرام به سمت آشپزخانه رفت تا آب بخورد که امیر را در حال استعمال شیشه دید.هیچ نگفت وارام به اتاقش برگشت.دنیا دور سرش خراب شده بود همه چیز را ویران می دید .روز به روز او گرفتار تر و بی پول تر میشد.کم کم طلا و وسیله های خانه غیب میشد.ندا با وکیل خانوادگی‌شان مسئله را درمیان گذاشت و از او کمک خواست.او هم با امیر صحبت کرد.اول منکرشد ولی بعد کوتاه آمد ندا میخواست به خاطر دخترش به او کمک کند.با رضایت خودش در یک کمپ بستری شد .اما دو روز بعد فرار کرد و چند ماه از او خبری نشد.نه به خوزستان رفته بود و نه به خانه می آمد. چهار ماه گذشت صبح ندا باصدایی از خواب بیدار شد.در اتاق را که باز کرد امیر را درحالیکه هستی در آغوشش بود دید.خیلی خراب شده بود.کثیف و لاغر .هم از دیدنش خوشحال بود هم شوکه.امیر لبخندی زد و سلام کرد .یک دقیقه دخترم را به دوستم نشان بدم برمی‌گردم.خشک شده بود .امیر بچه بغل از حیاط گذشت و در حیاط پشت سرش بسته شد.ندا به خودش آمد سراسیمه به سمت در دوید اما نه از امیر خبر بود و نه دخترش .آنها سوار موتور از او دور و دورتر میشدند.نمیدانست چه بکند .باسروصدای او همسایه ها به کوچه آمدند .مادر و وکیل خانوادگی ندا از امیر شکایت کردند عصر بود که امیر ودوستش دستگیر شدند اما از هستی خبری نبود.بالاخره او اقرار کرد هستی را فروخته.با اعترافات امیر ودوستش ،خانواده که هستی به آنها فروخته شده بود پیدا شدند و بچه را پس دادند. دوست امیر به آنها گفته بود پدر چهار بچه است وچون پول کافی برای گذران زندگی ندارند هرساله یک بچه جدید به دنیا می آوردند وبا فروش آن یک سال زندگی خود و خانواده اش را می‌گذرانند.هستی به ندا برگرداند و بقیه بازداشت شدند.ندا فهمید دیگر امنیت ندارد و در زندان امیر را خرید و با بخشیدن کلی از ارثیه اش ،سرپرستی هستی را گرفت و جدا شد .حالا فصل تازه ای از زندگی او شروع شده بود .ندا به همراه مادرش املاک باقیمانده را فروختند و راهی ترکیه شدند .در آنجا ندا شاغل شد و هستی که حالا جهار ساله شده بود به مهد رفت و دیگر خبری از امیر وان همه بدبختی نبود تا اینکه دوسال بعد ندا شنید امیر از زندان آزاد شده و به دنبال آنها میگردد...فریده محمودیفریده محمودیWed, 21 Feb 2024 09:21:13 +0330https://virgool.ir/@m_30773277/عاشقانی-که-به-عشق-خیانت-کردند-ziig58tgaegvسلام .از هر کدام از ما که عشق را تجربه کردیم اگه بپرسند ،،:دوست داری فرزندت عشق را تجربه کنه،حتما میگیم:البته.اما دوستی دارم که عاشق شد وباعشق ازدواج کرد.اومیگه اگه روزی بفهمم دخترم یا پسرم عاشق شدند هرگز باهاشون همراهی نمیکم .او بیست سال پیش علی رقم خانواده پولداری که داشت با یک جوان بی پول ،که ادعا میکرد اگه دنیا باهاش راه بیاد ومعجزه بشه وبه عشقش برسه،برای شادی محبوبش کوهها را جابجا میکنه،دل بست .پدرش مخالفت کرد اما درنهایت به تصمیم دخترش احترام گذاشت و راضی شد اما قبل از عقد به دخترش گفت :هرچند موافق نبودم اما برات آرزوی خوشبختی میکنم و امیدوارم تا زنده ام پشیمونیت را نبینم.الحق والانصاف هم بعد عقد با احترام ومهربانی با دامادش برخورد کرد و در کارخانه خودش به او کار داد.دختر هم سعی کرد تا حد نهایت توان از توقعاتش کم کنه تا بتونند زندگی مشترکشان را شروع کنند.تو دوران کوتاه عقد اوضاع خوب بود تا اینکه جشن ساده ای گرفتند و ازدواج کردند.اما ازصبح فردا ورق برگشت .پسر یک هفته به بهانه تازه دامادی به خودش مرخصی داد و با کادو های مجلس به ماه عسل رفتند.اون جا بی تامل و قول و قراری که به صاحب خانه داده بودند که رهن را اضافه کنند تا کرایه کم بشه ،کلی ولخرجی کرد.بعداز سفر به بهانه خستگی مرخصی رد کرد و روز هم استراحت کرد.بعد که سر کار رفت هم مدام به بهانه مریضی ،کار اداری و.... از کار میزد.پدر زنش سرماه طبق ساعات کاری به او حقوق داد و این شد بهانه اوقات تلخی و سرکوفت زدن های پسر.دختر تحمل میکرد و بدون شکایت ادامه میداد تا اینکه بعد از سه ماه ،کم آورد و تهدید جدایی کرد و به عنوان مهمانی ویرایش ترساندن پسر به خانه خواهرش سفر کرد.او فکر میکرد بالهای عشقی که قرار بود پر بروازش بشه شده بود زنجیر قفسش.پسر که همسرش را مصمم دید با زبان بازی ،ذلبری کرد و او را به خانه برگرداند.روزهای بعد بدون ادا سر کار می‌رفت و دختر خوشحال بود از اینکه همسرش سر عقل آمده.چند ماهی گذشت و فهمید که مادر شده، در سالگرد ازدواجشان پدر دختر جشن خانوادگی بزرگی گرفت و دختر خبر پدر شدنش را به او داد.از خوشحالی فریاد می‌کشید.فردا ی آن روز پسر به بهانه اینکه اگه فرصت را از دست بدیم، سنگین میشی و تا ماهها نمی‌تونیم آب و هوا عوض کنیم ،‌پس اندازشون را برداشت و باز به سفر رفتند.یکهفته بعد مثل سفر قبل برگشتند و باز دو روز استراحت کرد.انگار فکر میکرد حالا بیشتر خر مراد را سوار شده،ومدام تنبلی میکرد.از سی روز کار ۱۷روز حقوق گرفت.دختر امیدوار بود با تولد دخترشان اوضاع روبه راه شود.هستی به دنیا آمد و شادی و شور به خانه آنها برگشت.پدر دختر به او یک ماشین هدیه داد ولی شوهرش فقط یک شاخه گل آورد و گفت گلی برای گل.پدر زن یک هفته مرخصی با حقوق به دامادش داد .پسر انگار کودک شده بود و از کنار گهواره بچه تکان نمی‌خورد.او ساعتها عاشقانه به دخترش نگاه میکرد و با او بازی میکرد.بعد از ده روز ندا به امیر گفت :بهتره سر کار بری تا فردایی قشنگ برای هستی بسازیم.اما امیر گفت:چطور از این موجود زیبا دل بکنم و به جای دیدن فرشته کوچولوی خودم اون دستگاههای بی قواره را ببینم.وکنار دخترش دراز کشید و اورا بغل کرد.مادر ندا دخترش را به آرامش فراخواند و گذشت.چند روز بعد که کارگزینی تهدید به جابجایی نیروی جدید کرد ،به کارخانه برگشت.اما بلافاصله بعد از کارخونه به خانه برمیگشت و خودش را تا روز بعد در خانه حبس میکرد.چند ماه گذشت و امیر روز به روز به هستی ،وابسته تر میشد و پدر زنش هم کوتا ه می آمد و فقط طبق ساعت کار حقوق میداد به امیدی که کم بیاره و مجبور بشه برگرده.امیر با گریه دخترش گریه میکرد و باخنده هاش،قهقه میزد.ندا که زندگی برایش سخت شده بود دخترش را برداشت و چند روزی که پدرش برای بستن قرداد کاری، به ترکیه رفته بود ،به خانه پدری برگشت.امیرکه به خانه آمد و آنها را ندید، به خانه پدر زنش رفت و با گریه والتماس ،انها را برگرداند. ادامه دارد......فریده محمودیفریده محمودیMon, 15 Jan 2024 06:50:10 +0330https://virgool.ir/@m_30773277/زنجیره-مهر-ورزی-d8ws7a7bwhmhسلام من فریده محمودی هستم.متولد یلدای ۵۸هستم.دو فرزند دارم به نام های حسن و زهرا.من یک عکاس هستم .به مادر بودن بیشتر از هر خوشبختی دیگه که خدا بهم داده ،افتخار میکنم.بجه ها و نوشتن و عکاسی موارد مورد علاقه من هستند.بیشتر از هر کار زنانه ،از خانه داری بدم میاد.حاضرم سخت تمرین و لاینحل تمرین کارهای اداری را انجام بدم، با ده تا بچه بلا روز بگذرونم,اما کار خانه نکنم.خدا هم چون سلیقه من را می‌دونه همیشه یک دوست مخالف سلیقه خودم برام میفرسته،تا نقص های هم را جبران کنیم.ادم سخت سلیقه ای نیستم و یاد دارم همیشه شرایط را به دلخواه خودم عوض کنم.اشپزی را دوست دارم و غذای سفارشی همسر ومهمانهای منزلم،کشک است.با همسرم ،سال ۷۸در محیط کار آشنا شدیم وپس از حل مسایل ومشکلات متعدد ،عاشقانه باهم ازدواج کردیم.هنوز مثل روز اول دوستش دارم .هر روز صبح که بیدار میشم سعی میکنم حال دل یک نفر را خوب کنم.حالا اون روز سهم چه کسی باشه معلوم نیست.گاهی با خرید یک کادو کوچک بچه هام را خوشحال میکنم.گاهی با تخفیف شیرین یک مشتری را شاد میکنم.گاهی همسایه .خلاصه خیلی این کار را دوست دارم.میدونین درسته دنیا ی ما از گرفتاری پر شده اما شاید خود ما دلیل وجود این همه بدبختی و بی نعمتی شده باشیم.شاید ما با فراموش کردن خوبی و صداقت ،شادی را بیرنگ کرده باشیم.بیاین شما هم از امروز به این زنجیره بپیوندین شاید دوباره رنگ به زندگی هامون برگرده و غبار غصه محو بشه.یا علی...فریده محمودیفریده محمودیMon, 08 Jan 2024 01:16:38 +0330