<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نسیم</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_29897154</link><description>با‌فنجانی‌چای‌هم‌میتوان‌مست‌شد / اگرکسی‌که‌باید‌باشد،باشد...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:41:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/616723/avatar/3ja1Mi.jpeg</url><title>نسیم</title><link>https://virgool.ir/@m_29897154</link></image><item><title>بازگشت</title><link>https://virgool.ir/@m_29897154/قطره-ی-اول-بازگشت-ak504uyqrter</link><description>برگه ی سونوگرافیو دوباره از بالا تا پایین میخونم ، ایندفعه با چشمای پراز اشک...نوشته های ابی رنگ دست نویس دکتر از هر کابوسی وحشتناک‌تره...چرا همه‌چیز یدفعه اینجوری شد؟؟میگفت پشیمون میشی ازین رفتارات و من پوزخند میزدم...چرا الان یدفعه پشیمون شدم؟؟؟ دوست دارم به اندازه ی تموم این ۱۹ سال فقط بگم &#34;غلط کردم&#34;دوست دارم زمان برمیگشت به عقبنمیدونم به کِیمثلا برگرده به دیروز که با عشق جواب سلامشو بدمیا شایدم به عقب تر ، زمان باید برگرده به تموم لحظه‌هایی که اون میخندید که باهاش بخندم و بگم که دوست دارم همیشه بخندهنه ، دوست دارم زمان برگرده به عقب ترِ عقب تر ، برگرده به اون وقتایی که دعوا میکردیم ، تموم میکردم دعواهارودوست دارم برگردم و تموم بودناشو قاب بگیرم  ، تموم حرفاشو بنویسم دوست دارم برگردم و ناراحتیاشو پاک کنمنمیخوام قبول کنم دوطرف سرمو میگیرمچشمامو میبندمارزو میکنم که وقتی بازشون کردم زمان برگشته باشهاز بین چشمای بستم قطره‌های درشت اشک روی صورم سر میخورهچشمامو باز میکنم...هیچی عوض نشده...هنوزم زمان برای خودش جلو میره...هنوزم کنج همون اتاق کوچیکم‌...  کاش بودنهارا قدر بدانیم ... به خدا قسم نبودنها همین نزدیکی هاست...</description><category>نسیم</category><author>نسیم</author><pubDate>Tue, 13 Jul 2021 17:13:26 +0430</pubDate></item></channel></rss>