https://virgool.ir/feed/@m_29416688fa2026-11-12 01:46:07https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_29416688https://virgool.ir/@m_29416688/داستان-رفاقت-من-با-سامسونگ-cjgciqywfpzpرفاقت من و سامسونگرفاقت عمیق من با گوشی سامسونگ بر می گرده به تاریخ 15 بهمن 98 یعنی درست 40 روز بعد از فوت مادر عزیزم که دو سال تمام باهم با تمام وجودمان با حریفی به نام سرطان جنگیدیم ولی نشد انچه که باید بشه و اون با تمام زور زیاد خودش پیروز شد و پارچه ی سیاه غم و غصه را روی زندگی ما پهن کرد بعد از چهلم که کم کم همه رفتند سراغ زندگی خودشان که باید هم می رفتند من موندم و پدرم که حالا تنهای تنها شده بود، همسر و دختر ده ساله ام باید محکم می ایستادم و باز می جنگیدم ولی این بار برای خوشحالی اونها باید تمام زورم رو می زدم تا سایه سیاهی رو که روی زندگیمون بود رو یه کم کنار بزنم که شاید غم و غصه نبود مادر که همه پشت و پناهم بود عشقم بود یک کم کمرنگ بشهاین بود که رفتم سراغ گوشیم که تا حالا فقط برای تماس گرفتن و سرگرمی و گذران وقت ازش استفاده میکردم شروع کردم به تحقیق و سرچ کردن مطالب روانشناسی و راه های کم کردن ناامیدی و درد و غصه نبود یک فرشته زمینی به نام مادر، با گوشی مشغول رفاقت و دوستی بودیم که سرو کله یک مهمون ناخونده ی نامحترم به نام کرونا پیدا شد.کرونا امد، امدنی که سایه سیاهش رو دیگر نه روی سر یک خانواده بلکه روی سر تمام کشور پهن کرد. دیگه رفیقم، گوشی ام رو می گم تنها رفیقم نبود، شد کمک و همراهم دیگه کمکم نمی کرد که غمام کم رنگ تر بشه کمک می کرد که تو این روزای کرونایی که حالا کنگر خورده بود و لنگر انداخته بود عزیزانم را که نمی شد از نزدیک ببینم جویای حالشون بشم تا بتونم درسهای دخترم رو که حالا گوشی یا همون تلفن همراه رفیق اونم شده بود رسیدگی کنم.حالا با دخترم و گوشی سامسونگ سه تایی هرروز به مدرسه می ریم و درس می خونیم، سه تایی بازی می کنیم و اینور و اونور می چرخیم و گاهی می خندیم و گاهی گریه می کنیم؛ روزها و شب ها می گذره و هر روز به من و دخترم ایده های جدید برای اشپزی و سرگرمی می ده.کار دخترم شده بود هرروز انجام دادن کارها ی مدرسه و درسش با تبلت سامسونگ و هر وقت که صدای تماس تصویری اش در می امد خوشحال از جاش می پرید و داد می زد که مامان هانا زنگ زده، هانا دوستش را می گفت هانا خانم رفیق چهار سالشه که اونم تبلت سامسونگ داره، رزا و هانا که هرروز چند ساعت را با تبلت سر کلاس درسشون بودند تو اوقات فراغتشون هم با تماس تصویری که می گرفتند با هم بازی می کردند و از تنهایی در می امدند کارشون به جایی رسیده بود که اگر بهشون می گفتی امروز نمی تونید با هم تصویری تماس بگیرید اوه بیا و درست اش کن قهر و ناز و گریه که نه اجازه بدید؛ من و افسانه مامان هانا را می گم بلاخره راضی می شدیم و اجازه می دادیم بعد با خودمون می گفتیم خدایا شکرت که این تبلت و تلفن همراه هست.من هرروز دنبال قابلیت های جدید گوشی و برنامه ها و اپلیکیشن های جدید می گشتم تا بتونم تو درسها به رزا کمک بیشتری کنم؛ بالاخره فصل امتحانات رسید، رزا که با کمک تلفن همراه اماده و حاضر بود با تمام قدرت امتحانشو داد و جوابشم عالی بود.تابستون رسید و با وجود کرونا تمام کلاس های حضوری کنسل شده بود و ماهم که دیگه یه جورایی به برگزاری کلاس ها به صورت انلاین و با گوشی عادت کرده بودیم تابستون را گذراندیم، رزا کلاس چهارمی شده بود ولی کرونا همچنان در جولانگاه خود با قدرت تر جولان می داد. حالا این مهمون ناخوانده یک سالش رو پر کرده و هم چنان جا خوش کرده و اشک را از چشای کوچک و بزرگ در اورده یک رفیق که حالا اسمش راو دیگه نمی تونم فقط گوشی صدا کنم همچنان همراه من و عزیزانم است. دوست دارم بهت بگم که با وجود اینکه خودت تو تنهاییات تو تا یکی نشستی و وقتی من سراغت میام راه را برای من روشن میکنی دیگه برای من عضوی از اعضای خانواده ام هستی و بدون تو نمی تونستم این راه سخت را به تنهایی برم پس به امید روزی که امید هیچ انسانی ناامید نشه و یه رفیق کاملا رفیق همراه همه ما باشه.صدای تق تق در حواسم را به خودش جلب کرد، رزا داخل اتاقش شد و گفت مامان میشه بگی درباره چی می نویسی موضوع را بهش گفتم و با خوشحالی گفت من خیلی دوست دارم درباره خودم و تبلتم چند خط بنویسم گفتم باشه دخترم شروع کن.سلام من رزا بابایی هستم 10سال دارم عاشق درس هستم امروزه مدرسه ها انلاین شده دلم برای دوستام تنگ شده یک سال هست اش که کرونا امده من یاد گرفتم که پروتکل ها را رعایت کنم ماسک، دستکش، شستن دستها. من یک سال هم هست که مادر بزرگم را از دست دادم امیدوارم که شما بتونید مادربزرگ هاتون رو از طریق تلفن همراه ببینید. کاش مادربزرگم با خودش تلفن شورو میبرد تا بتونم باهاش تماس تصویری بگیرم. خوشحال می شم که یک روز کرونا تمام بشه و همه به کارهای خود ادامه بدهند اما من دوستم یعنی تبلتم را فراموش نمی کنم.لطفا مواظب خودتون و خانواده هاتون باشید تا کرونا از بین برود و مطمین باشید که یک روز باز همه خوشحال می شویم. ممنونم از تبلتم که باعث شد من از درس هایم عقب نیوفتم و بتونم با دوستام صحبت کنم به امید روزهای خوب.فرشته شریفیفرشته شریفیTue, 29 Dec 2020 01:50:44 +0330