<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mersana</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_29187745</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 17:58:22</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Mersana</title><link>https://virgool.ir/@m_29187745</link></image><item><title>آیینه ای از خود</title><link>https://virgool.ir/@m_29187745/آیینه-ای-از-خود-voyztuujl4e7</link><description>بنظرم شازده کوچولو آیینه ای از خود ماست با یک تفاوت ، اینکه اون خوب میدونه باید از چه چیزی مراقبت کنه یا به چه کسی عشق بورزه! در حالیکه ما در دل مشغولی های روزمره مون فراموش کردیم که باید از چه چیزهایی مراقبت کنیم و به چه چیزهایی عشق بورزیم !!!انگار همه ی ما گُلی ، اخترکی داریم اما گمش گردیم و واقعاً این آدم بزرگ ها راستی راستی چقدر عجیبند ..و چقدر فراموشکار ...  بریده ای از کتاب :شازده کوچولو با ادب پرسید: آدم ها کجاند؟ گل روزی روزگاری عبور کاروانی رادیده بود. این بود که گفت: آدم ها ؟ گمان کنم ازشان شش هفت تایی باشد. سال ها پیش دیدمشان. منتها خدا می داند کجا می‌شود پیداشان کرد. باد این ور و آن ور می بردشان؛ نه این که ریشه ندارند؟ این بی ریشه گی حسابی اسباب دردسرشان شده. https://taaghche.com/book/12405</description><category>Mersana</category><author>Mersana</author><pubDate>Sat, 24 Sep 2022 17:31:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>