https://virgool.ir/feed/@m_29079783fa2026-11-13 00:40:50https://files.virgool.ir/upload/users/1577766/avatar/KdHGJY.jpeghttps://virgool.ir/@m_29079783https://virgool.ir/@m_29079783/لطفا-خسته-نشوید-yebph08shyybسلامساختن سخت است و تخریب آسان است،پس لطفا خسته نشوید!از ساختن، از سختی، خسته نشوید.بزرگی فرمود: "اگر در کاری اخلاص داشته باشید، دچار غرور و خستگی نمی شوید"چه رابطه ای بین این دو کلمه یعنی غرور و خستگی وجود دارد؟ چرا اگر کار را خالصانه و فقط برای خدا انجام دهیم، دچار این دو نمی شویم؟حالا بجای اینکه هِی فکر کنید اون بزرگ کی بوده، اول گوش کنید چه نتیجه ای می خوام بگیرم،بعدش بهتون میگم :)بله عرض می کردم؛ فکر می کنم رابطه ی بین غرور و خستگی یک چیز است: "توقع".ما اگر به اندازه ای که از خودمان توقع داریم تلاش کنیم و به نتیجه برسیم، راضی می شویم و دچار غرور.اگر هم به همان اندازه که از خود توقع داریم تلاش کنیم و به نتیجه نرسیم، ناراضی می شویم و خسته.امیدوارم کمی واضح تر شده باشد برای شما، ولی می توانم در ادامه بیشتر توضیح دهم.توقع یعنی ارزش گذاشتن. وقتی به کسی می گوییم: از تو توقع نداشتم فلان کار کنی یا از تو توقع دارم فلان کار کنی، یعنی بر اساس ارزشی که برای تو در ذهن خودم قرار دادم، این کار هماهنگ نیست یا هست.نتیجه را هم همان طور که معلوم است از تطابق عمل با توقع به دست می آوریم.کاری که با اخلاص باشد، ارزشش خدا قرار گرفته است، برای اوست. در مقابل چنین ارزشی هیچ چیز دیگر ارزش ندارد یعنی نمی تواند ارزش داشته باشد.مثلا ستارگان در شب بسیار نورافشانی می کنند و جمعیت کثیری را محو تماشا می کنند ولی همین که روز می شود و نور خورشید بر پهنه ی زمین گسترده می شود و افق های متوالی را می شکافد‌، هیچ خبری از ستاره ها نیست، نور ستاره ها وجود دارد ولی نمی تواند در کنار نور خورشید دیده شود، به این دلیل محو می شود و ناپدید.حالا ببینیم چگونه می شود خالصانه برای خدا کار کرد و همزمان برای خودمان هم ارزشی قائل شویم؟ از خودمان هم توقع داشته باشیم؟حقیقتا نمی شود! ارزش کار برابر با خداست و غیر خدا نمی تواند ارزشی داشته باشد همانطور که ستاره در کنار خورشید محو و نابود است.به این دلیل است که کسی اگر در راه خدا لازم باشد بی درنگ از جانش هم می گذرد چون جانش در چنین موقعیتی هیچ ارزشی ندارد.اگر بر روی خود ارزش نگذاریم و توقعی از خود نداشته باشیم، دیگر نتیجه هم معنایی ندارد زیرا نتیجه تابع تطابق عمل با توقع بود و وقتی توقعی نیست دیگر تطابق و نتیجه ای هم نیست. نتیجه را فقط خدا می داند و ما هم امید داریم خدا بپذیرد و هم می ترسیم که نپذیرد. نتیجه در کارهایی که برای خدا باشد، همیشه خوف و رجاء(ترس و امید) است و برای همین اگر کاری واقعا برای خدا باشد و خالص از هر گونه شرک و خودبینی، نه غرور می آورد نه خستگی.امیدوارم که از این متن نکات مفیدی بدست آورده باشیدجمله از استاد علی صفایی حائری رحمةالله علیه بود.التماس دعا - یاعلیمحمد ایزدخواه- ۱۵فروردین۱۴۰۱ دوم رمضان الکریم۱۴۴۳- شهر مقدس قممحمد ایزدخواهمحمد ایزدخواهMon, 04 Apr 2022 04:31:46 +0430