<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فهیمه حسینی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_29004948</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:46:55</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>فهیمه حسینی</title><link>https://virgool.ir/@m_29004948</link></image><item><title>روایتی از جنس دیگر</title><link>https://virgool.ir/@m_29004948/روایتی-از-جنس-دیگر-do700otawrfr</link><description>جمعه ؛ ایران ، فرودگاه امامسه ساعت قبل از پرواز رسیدم . تلاش کردم تا جایی که می شود مسائلی که می تواند نگرانی ایجاد کند و قابل پیش بینی هست رو کنترل کنم. یک بطری آب کوچک، اندکی خشکبار و یک شال گرم به توصیه هوش مصنوعی با خودم همراه کردم. تجربه عجیبی است پرواز ترانزیت، مقصد میانی و نهایی هر دو جایی بود که هیچ تجربه عینی از آن نداشتم. تصورم از پرواز خارجی هواپیمایی نو و با کیفیت عالی .هواپیمایی بزرگ با مسافران کم ایرانی و شروع تنهایی سفر کردن .جمعه ؛ حدود ساعت ۲ ، کویتسالن ترانزیت بخش بسیار کوچک ، با خدمات رفاهی بسیار محدود ، علی رغم تصورم نتوانستم مشاهدات خوبی از این کشور داشته باشم .سالنی که برای پروازهای عربستان بود از بقیه کشورها مجزا بود. افراد با لباس احرام در صف انتظار برای پرواز بودند.سالنی که پرواز ما بود مقاصدی عموما از آسیای شرقی بود . گروه گروه وارد سالن می شدند و یک سرپرست داشتند که کارهای آنان رو انجام می‌داد.  سر و وضع افراد به مسافر توریستی نمی خورد. مردانی نحیف ، خسته و مطیعزنان با دست هایی آسیب دیده از کار ، بدون هیچ آرایشی ، لباس هایی تمیز ، عمدتا با یک کوله ترافندرام (هند) ، دکا (سریلانکا) ، اسکندریه ، قاهره ، تاشکند( ازبکستان) مقاصد پروازهایی بودند در سالنی که من بودم.من باید ۶ ساعت منتظر می ماندم پرواز بعدی .نمازخانه ، فروشگاه و محیط سالن مکان هایی بودند که در این چند ساعت در آن تردد داشتم.کارکنان فرودگاه عمدتا غیر عرب بودند با رنگ پوست هایی مختلف و ملیت های متفاوت در میان پرسنل و خدمات فرودگاه آسیای شرقی و آفریقایی به چشم می‌خورد. عربی ان ها برایم قابل فهم بود و به نسبت کشور مقصد بیشتر می فهمیدم.فروشگاه : محیطی محدود بود در مقایسه با ایران که تا آخرین لحظه فروشگاه می بینی همچین چیزی نبود . تصورم من این بود که بتوانم یادگاری از کویت تهیه کنم اما چیزی نبود و قسمت بزرگی از فروشگاه رو دخانیات به خودش اختصاص داده بود که برایم نکته جالب توجهی بود .  اذان نماز عصر در سالنی پخش شد و عمدتا عرب ها ادای نماز پرداختند .جمعه ؛ حوالی بین ۸ تا ۹ شب ، لبنان ، فرودگاه رفیق حریریجمعه ی عجیبی بود در خاک سه کشور بودمادامه دارد....پ.ن : قصد دارم مشاهدات از سفر را از منظر گاه یک خانم روایت کنم</description><category>فهیمه حسینی</category><author>فهیمه حسینی</author><pubDate>Sun, 05 Oct 2025 18:26:30 +0330</pubDate></item></channel></rss>