https://virgool.ir/feed/@m_28995482💚🤍❤️fa2026-11-11 06:17:40https://files.virgool.ir/upload/users/4873308/avatar/xotW8u.jpghttps://virgool.ir/@m_28995482https://virgool.ir/@m_28995482/جالبه-fzfwits1ymdzنمیدونم دوست داشتی نامرئی بشم؟یا دوستم داری؟؟هیچ وقت نفهمیدم...اگر دوستم نداری چرا با منی؟اگر دوست داری پس چرا بدت می آید؟؟رفتار هایت خیلی عجیب است.لااقل برای من...اما میتوانم سک چیز از با اطمینان بگویم، اینکه دوستت دارم.اما گاهی هم نه.هرچه قدر هم تلاش کنم که دوستت نداشته باشم؛ باز دوستت دارم...AvaAvaMon, 02 Nov 2026 18:23:19 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/روش-های-درس-خوندن-p51odrwmxpksاگه بچه دبیرستانی هستین مثل من این تکنیک ها شاید به دردتون بخوره!{توی بازار یا گوگل پلی سرچ کنید پومودورو یه برنامه ای میاره دانلودش کنید و برین تو تو وون ۲۵ دیقه درس بخونید و اون ۵ دیقه اا رو در نهابت ۱۵ دیقه رو حتما حتما بلند بشین نرین تو گوشی! آب بخورین یا یه خوراکی ای چیزی.}2{از مدرسه اومدید صورتون رو بشورید خیلی خستگی آدمو در میبره.}3{چند دیقه حدود ۱۵ دیقه دراز بکشیدن با اگه تونستین بخوابین.}4{چندتا حرکت کششی بکنین.}5{یه کمی آهنگ آروم گوش کنید و بعد یه آهنگ پر انرژی تر تا سرحال بیاید و برین سر درس کل این میشه حدود یه ساعت.}روش پومودورو رو یادتون نره موفق باشید من برم سراغ درسام!😉AvaAvaMon, 02 Nov 2026 16:23:52 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/شاید-قلبی-شکست-dhvy9sfmukxiیگانه...نمیدونستم.پشت هر لبخند یه غمی هست.حتی پشت مال تو.باورم نمیشد و هنوزم گاهی فکر میکنم شاید شوخی کرده بودی.وسط زنگ فارسی با اون طول دادن های آوید جان(جانی که از هزار تا فحش بدتره!)برای نوشتن منتظرم بودیم.یه کاغذ بدم دادی از پشت سرم.روش نوشته بودی:میدونستی من مامان ندارم؟ حدود ۳ سالی میشه با خاله و بابام زندکی میکنم.منم نوشتم مگه اون موقع نگفتی مامانم گفت فلان؟!به خاله ام میگم مامان.منم برگشتم و حرفی نزدم و نگاهم نکردم...گریه کردم. عجیبه؟ شاید...امروزم پکر بودی.حتی نمیدونم مامانت چرا باید تو سن کم فوت شه؟عجیبه.شاید بعد آن دلت میخوست هرگز مادری نداشتی.شاید میخواستی به خودت دروغ بزرگی بگی که نه چیزی نشده!شاید بابات میخواست مجبورت که بخندی و تو هم نمیخواستی که بگی دوست دارمو نمیخوام تو هم بری.شاید آخرین لبخد مامانت هوز تو دلت بسوزه.شاید بوسه و بغل ها رو دیگه هیچ وقت یادت نره.و شاید هیچ وقت آن شبی را که از هم جدا شدین تموم نشه.شاید نمیدونستی که چه قدر دوستش داشتی.شاید آن شب هولناک ترین شب زندگی ت بوده شاید با خودت میگفتی واقعی نیست شایدبهم دروغ گفته ان. گریه هام دیگه فرقی نمیکنه؟بدون تو چیزی ادامه اصلا پیدا میکنه؟یه شب بد، پر از تماس های تلفنی.کاش هیچ وقت یاد نگرفته بودیم پرواز کنیم و از هم دور بشیم.بیا دوتایی به هم یه دورغ خوب بگیم.که نمیخواستم به گریه بندازمت.۳۱ اکتبر 2026 یا ۹ آبان ۱۴۰۵پایانبهم دروغ گفته ان.گزیمنم بر گشتمAvaAvaSat, 31 Oct 2026 22:40:36 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/خاطره-ای-کوتاه-تر-qqxryvsair8kشاید این صحنه ی نشستن لب دریا رو یادتون باشه...روزی...خانه لرزید.بمب...اول سال پیش.زود آماده شدیم.حدود های ۴_۵ بعد از ظهر.تا راضی کردن ها انجام بشود، ساعت ۸ شده.بعد ۱۶ ساعت.در ترافیک مطلق.در ماشین.کنار خاله.ثانیه ای تو ذهنم فکر کردم" کاش یه آهنگی داشتیم یه کمی سرگرم میشدیم..."دقیقا دو ثانیه بعد.خاله" حالا خوبه آهنگ نداریم مغذمونو بخوره"و من که به در تکیه داده بودم و سرم پایین طوری سرم را بالا آوردم و با نگاهی عجیب به خاله نگاه کردم که باورتان نمیشود.اما ساکت ماندم...بعدها شاید ۱۰ یا ۱۳ ساعت بعد در خانه ماجرا را برای همه تعریف کردم اما از خنده روده بر شدند.خاله باورش نمیشد!بله.یک خاطره ی خنده دار از وسط جنگ.به قول آهنگ برو خونه از شایع و مهیار و هیدن:🎶خنده ها شده دکوری🎶🎶دروغه جواب" چه طوری؟"🎶🎶مُرد دیگه ذوق ما، برا شمالای یه هویی🎶امیدوارم اوضاع جنگ زودتر بهتر بشود.❤️🤍💚به امید بهترین ها برای مردم ایران❤️🤍💚AvaAvaSun, 18 Oct 2026 19:28:36 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/نامه-ی-کوتاه-z7t4fqwsictpالان که اینو مینیویسم به ندرت درباره ت فکر میکنم.فقط نوشتم که بگم مچکرم. که منو در طول سال تحصیلی و مخصوصا جنگ تحمل کردی.دبیرستان با دبستان فرق داره.خوشحال اارد یه محیط بزرگسالونه تر شده ام.خوشحالم که مجبور نیستم مقعنه ی سفید بپوشم.اما دلم برای بچه های کوچیک و شیطنت هامون به عنوان بچه دبستانی تنگ میشه.هیچ وقت فکر نمیکردم اینجا باشم، هیچ وقت قرار نیس بدونم تو آینده کجا ام.با آرزو ی بهترین ها AvaAvaThu, 15 Oct 2026 22:27:03 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/برای-بزرگسالان-b5atvpicrrdf«بزرگترها! این لیست مخصوص شماست… 🍷📚»«توی پست قبلی کتاب‌های نوجوانی رو معرفی کردم، اما دیدم خیلی از شما دنبال پیشنهادهای جدی‌تر و عمیق‌تر هستید. این ۵ تا کتاب، دنیای ذهن آدم رو عوض می‌کنن!»۱. کتاب‌های داستانی و رئالیستی (برای کسانی که دنبال داستان‌های عمیق هستند)"کتابی درباره عشق" (A Book About Love) — اثر آرون فورتنیر:این کتاب یک رمان معمولی نیست. یک روایت بسیار شخصی و عمیق درباره‌ی عشق، فقدان و زندگی است که لحنی بسیار شاعرانه و متفاوت دارد. برای کسانی که از داستان‌های کلیشه‌ای خسته شده‌اند، یک الماس است.«کِره» (The Pear) — اثر آلیسا مورتون:یک داستان کوتاه و بسیار خاص که با فضاسازی‌های عجیب و غریب، مخاطب را از دنیای واقعی جدا می‌کند. برای کسانی که به سبک‌های سورئال و متفاوت علاقه دارند عالی است.«خانه آبی» — اثر ناتالی آنی:روایتی که روی جزئیاتِ بسیار کوچکِ زندگی و خاطرات تمرکز می‌کند. این کتاب برای کسانی است که دوست دارند در دنیای روایت‌های آرام و در عین حال تکان‌دهنده غرق شوند.۲. کتاب‌های روان‌شناختی و فلسفی (برای کسانی که دنبال رشد ذهنی هستند)«هنرِ زندگی» (The Art of Living) — اثر اتکینسون:این کتاب برخلاف کتاب‌های خودشناسیِ رایج که فقط شعار می‌دهند، نگاهی بسیار عمیق و گاهی سخت‌گیرانه به نحوه برخورد ما با واقعیت‌های زندگی دارد. بسیار متفاوت از کتاب‌های معمولی بازار.«تأملات» (Meditations) — مارکوس اورلیوس (ترجمه‌های خاص):شاید فکر کنی این کتاب معروف است، اما بیشتر مردم فقط اسمش را شنیده‌اند و نخوانده‌اند. اگر بتوانی با یک ترجمه‌ی خوب و لحنی جذاب آن را معرفی کنی، مخاطب بزرگسال به شدت جذب می‌شود. این کتاب “دستورالعمل زندگی” است.. کتاب‌های علمی-تخیلی و معمایی (برای کسانی که دنبال ایده‌های نو هستند)«کتاب خودشناسی» (Self-Help) — اثر ناتانیل برانت:یک نگاه متفاوت به هویت و زندگی که با زبانِ علمی-تخیلی یا فلسفی ترکیب شده است. برای کسانی که دنبال چیزی فراتر از یک داستان ساده هستند.«سایه ماه» (Shadow of the Moon) — اثر نوشته‌های کمتر شناخته شده:به دنبال کتاب‌هایی با تمِ “واقع‌گرایی جادویی” (Magical Realism) باش که در ایران کمتر معرفی شده‌اند.AvaAvaThu, 10 Sep 2026 19:07:44 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/کدام-دنیای-کتابی-متعلق-به-توست-z8fbplooicc0اگر دنبال کتاب‌هایی هستی که تا آخرین صفحه چشم ازشون برنمی‌داری، این لیست مخصوص توئه! من کتاب‌ها رو دسته بندی کردم تا راحت‌تر انتخاب کنی:دخترا و پسرایی که توی سنین نوجوانی ان.اگه دنبال کتاب های خوب ترسناک هستین اینا گزینه های عالی ای هستن.اگه فقط ماجراجویی میتواین هم میتونین از اینجا ببینین.(چند تایی که خود باهاشون حال کرده ام رو هم میگم.)ترسناک:::::“⚠️ هشدار: بخش سوم برای کسانی است که از هیجان و ترس لذت می‌برند! اگر دل‌نازک هستی، از بخش اول و دوم شروع کن!”🕵️‍♂️ دسته اول: ماجراجویی و هیجان (اگر عاشق حرکت و کشف هستی!)🔹 ایستگاه فضایی آلفا ۳: عملیات اضطراری — استوارت گیبز(اگر دنیای فضا، تکنولوژی و ماجراجویی‌های پرسرعت رو دوست داری، این کتاب دقیقاً همون چیزیه که دنبالشی! 🚀)🔹 جزیره گنج — رابرت لویی استیونسن(دزدان دریایی، نقشه‌های قدیمی و گنج‌های پنهان! یک کلاسیکِ پرهیجان که هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شه. 🏴‍☠️)🔹 سفر به مرکز زمین — ژول ورن(کشف دنیایی ناشناخته در اعماق زمین؛ ترکیبی از علم و ماجراجویی‌های باورنکردنی! 🌋)👻 دسته دوم: معمایی و ترسناک ملایم (اگر عاشق راز و ارواح هستی!)🔹 لاک‌وود و شرکا — جاناتان استروداگر وحشت، ارواح و حل کردن پرونده‌های مرموز رو دوست داری، این سری کتاب حتماً باید توی لیستت باشه! 🕯️)🔹 آنجا که هیولاها خوابیده‌اند — پالی هو-ین(افسانه‌های محلی، رازهای دهکده‌ها و هیولاهای مخفی؛ برای کسانی که عاشق فضای مرموز و کمی ترسناک هستن. 🌑)🔹 کتابخانه ارواح — ریچارد دنی (یک داستان فانتزی و عجیب درباره‌ی پسری که می‌تواند با ارواح ارتباط برقرار کند. دنیای بسیار خاص و متفاوت! 📚)🔥 دسته سوم: وحشت و هیجان خالص (فقط برای دل‌های قوی! 💀)🔹 باغبان شب — جاناتان آکسییر(اگر دنبال فضایی هستی که از تاریکی و ترس لذت ببری، این کتاب با اتمسفر سنگین و مرموزش، دقیقاً همون چیزیه که لازم داری! 🌑)🔹 داستان‌های کوتاه ادگار آلن پو (نسخه‌ی مناسب نوجوان)(پادشاه ترس! اگر می‌خواهی با داستان‌های کوتاه، مرموز و کمی دلهره‌آور آشنا شوی، هیچ‌کس مثل او نمی‌تواند تو را بترساند. 🕯️)🔹 مجموعه‌ی ترسناک (مانند داستان‌های ترسناک کلاسیک یا مدرن) (اگر دنبال هیجانی هستی که شب‌ها خوابت را ببرد، دنیای داستان‌های کوتاه ترسناک منتظر توست! 🧛‍♂️)🌟 پیشنهاد شخصی من (کتاب‌هایی که واقعاً ازشون حال کردم! ✨)اگر شک داری از کجا شروع کنی، من این دو تا را بهت پیشنهاد می‌کنم؛ چون هم هیجان‌انگیزن و هم اصلاً حوصله‌ات را سر نمی‌برند:🚀 قرارگاه فضایی آلفا ۳ — استوارت گیبز (اگر عاشق سرعت، هیجان و ماجراجویی‌های فضایی هستی، این کتاب واقعاً خفن است! من که تا آخرش چشم ازش برنمی‌داشتم. 🔥)🌑 آنجا که هیولاها خوابیده‌اند — پالی هو-ین (اگر فضای مرموز، افسانه‌های قدیمی و کمی هم ترسناک دوست داری، این کتاب دقیقاً همون چیزیه که دنبالشی. تجربه‌ی خواندنش فوق‌العاده بود! 🐉)🤍👻به من بگین دفعه ی بعدی چه ژانری معرفی کنم.👻🤍بای بای🙈AvaAvaThu, 10 Sep 2026 14:29:36 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/وایب-p16re6ortzepوایبش چه طوره؟آهنگ Everything I wantedهدفون سرمه ای.پیرهن آلبالویی.یقه دار.پایین گره خورده.شلوار جین اسکینی.کفش کالج مخمل کرمی رنگ.تبلت سرمه ای.با استیکر های مستطیلی.طرح مناظر.لیپگلاس روی لب و گونه.زد آفتاب رنگی زیر چشم.ژل بی رنگ روی ابرومو های مدل باب.فر و قهوه ای تیره.تل قرمز.AvaAvaThu, 10 Sep 2026 14:08:22 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/یکشنبه-ی-حصار-ها-2-yf44zq2nx28vفردا ی آن روز بیدار شدم.ساعت ۹ صبح بود.شیفت میکائیل از ۱۰ صبح شروع میشد و تا ۶ بعد از ظهر ادامه داشت.خمیازه ای کشیدم و با دست هایم کش و قوسی به خودم دادم، سر جایم نشستم.اتاق کوچکِ خانه ی کوچک مانند قبل بود.میز کنار پرده های کشیده ی ضخیم قرار داشت، صندلی هم روبه رو اش.نگاهم به جلو رفت و ناگهان از جا پریدم.آینه با نشان دادن تصورر خودم غافلگیرم کرد...مو هایم ژولیده شده بود و لباسم چروک چروک بود .بلند شدم.پاهایم که ناگهانی رو چوب کفپوش فرود آمده بود، صدای قژقژ چوب را درآورد.ایستادم و دمپایی چوبی را از زیر تخت در آوردم.آرام به سمت کمد رفتم.تق تق تقدر سه قدم به کمد رسیدمکمد کنار آینه ی تمام قد اتاق قرار داشت.برگشتم و به کمد تکیه دادم.به اتاقم نگاهی انداختم.تخت فلزی و پرده ضخیم رو به روی میز و آینه ی هزار بار لعنت شده ای که هر صبح سکته ام میدهد.پاتختی چوبی بود، برخلاف تخت...کف پوش چوبی کمرنگ تر از اثاث توی اتاق بود.میز و کمد و پاتختی و صندلی همه چوبشان به رنگ گردویی بود.و چوب کفپوش به رنگ قهوه ای کمرنگ.برگشتم.در کمد را باز کردم و پیراهن سفید آستین کوتاه و ساده ام را برداشتم.پوشیدمش و لباس خوابم را روی تختم پرت کردم.بوی عرق میداد.شب کلی کابوس دیده بودم.از سر ناچاری از عطری که از آن متنفر بودم روی پیراهن زدم تا اگر بوی عرق میدهم، بوی کمی بهتری جایگزین اش شود.زیرلب گفتم"سلام زندگی!"و جلوی آینه کمی صورت مادرِ شاد تمرین کردم.بعد به سمت پرده رفتم و آن را کنار زدم.قلبم انگار از کار افتاد.دورمان حصار کشیده بودند!خودم را روی زمین پرت کردم و با جیغی منتهی به گریه همه همسایه های آپارتمان را از خواب پراندم.اول از همه پسرم که اتاقش به من نزدیک تر بود رسید.آمد و سر من را که دست هایم را روی صورتم گذاشته بودم و هق هق گریه می کردم در آغوش گرفت.گوشم دقیقا روی سینه اش قرار داشت شنیدم که قلبش تالاپ تالاپ صدا میدهد، او هم ترسیده بود.اما قدش به پنجره نمیرسید و احتمالا از جیغ من ترسیده بود.سرم را رها کرد.تلاش کردم خوشحال باشم، گفتم"سلام دادا کوچولو! خوبی؟"همیشه دانیل را دادا صدا میزدم.او با آن لباس آبی تیره ای که طرح فضانورد داشت آنجا ایستاده بود.مجذوب اش شدم، چه قدر عزیز بود!میکائیل از راه رسید.این را از صدای پا هایش فهمیدم.همیشه بر خلاف من که خیلی آرام راه میرفتم و پاهایم دا آرام بر زمین می گذاشتم، او با عجله و بسیار زننده راه میرفت.حتی چند بار همسایه زیری تذکر داد!در چهارچوب در ظاهر شد.گفت"مریم چیشده؟"با عصبانیت گفتم"زهرمارِ چیشده!!! بیرونو نگاه کن!"بلند شدم.داشتم برای دادا نقش مادر شوخ را بازی میکردم.جوکی را که با آن خیلی میخندید گفتم.غش و ریسه رفت و روی زمین ولو شد.منم بلندش کردم و همان طوری که در حال خنده بود از اتاق بیرون بردمش.میکائیل که تازه به پنجره رسیده بود چیزی نگفت.فقط دید.همین.و آهی کشید...دادا را به آشپزخانه برم و روی میز کار خواباندم.هنوز میخندید.نمی دانستم "اردکه گفت(با صدای تودماغی)سلام دادا!" کجایش اینقدر خنده دار است.این را روزی کشف کردم که سرما خورده بودم و داشتم با دادا بازی میکردم.دادا بالاخره بس کرد.گفتم"خوبببب! صوبونه چیه؟!!!"واقعا که بازیگر خوبی میشدم!خوب بلد بودم نقش آدم های خوشحال را بازی کنم.در کمد را باز کردم و لباس همیشگی ام را برداشتAvaAvaTue, 21 Jul 2026 22:12:27 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/یکشنبه-ی-حصار-ها-ddqxpndcvyk6نامم مریم است.موهای خرمایی موج دارم تا شانه هایم می رسید.و چشمان عسلی داشتم.در برلین زندگی می کنم.در یک خانه ی کوچک با میکائیل زندگی می کردم.میکائیل مو های بور و چشمان خاکستری داشت.البته سال ها پیش...این من بودم وقتی ۱۸ سالم بود. وقتی زنده بودم...این هم میکائیل است.۱۲ اوت ۱۹۶۱:غذا سیبزمینی آبپز با آبلیمو و نمک بود.میز کوچکِ خانه ی کوچک سه صندلی داشت.یکی کوچک بود، یکی متوسط و یکی کمی بزرگ تر.من ۱۵ سالگی ازدواج کرده و ۱۶ سالگی بچه دار شده بودم.آن موقع پسری ۲ ساله با موهای بور و چشمان آبی کهربایی داشتم.فقط ۱۸ سالم بود.وقتی بچه دار شدم که خودم هم بچه بودم.یک کسی می خواست تا بتواند من را سازمان دهد!سر میز همه ساکت بودند.مدتی گذشت...گفتم:"خب... امممم میکائیل؟ امروز چاپخونه چه طور بود؟؟"و به سیبزمینی آبپزم گاز زدم.داغ بود و کمی از داغی اش شوکه شدم.چون در عالم خیال داغ بودن غذا به شدت شوکه کننده است.میکائیل با بی حوصلگی گفت:" میگه می خوای چی باشه؟! شلوغه و جوهری! همین."آهی گشیدم...چرا هیچ کس بعد از شوروی سرحال نبود؟؟شب:شب توی اتاقم تنهایی با چراغ کوچکم توی تخت داراز کشیده بودم.نور چراغ سایه های عجیبی می ساخت.مرد هایی با لباس سربازیِ کمونیست که میله های چوبی را در زمین فرو می کردند.و رویش با میخ سیم خار دار وصل می کردند.سیم های خاردار انگار تا بالای سرم، تا ابد ادامه داشت.از خواب پرید.صدای چکش می آمد.وحشت کرده بودم و با شندین صدا...دور اتاق را نگاه کردم، کسی نبود.صدا قطعا از بیرون بود.ترسیدم نگاه کنم چون فکر می کردم رویا ام به حقیقت می رسد!اما چه طور می دانستم که این آخرین شبی است که آرام به خواب می روم...ادامه دارد...AvaAvaTue, 14 Jul 2026 18:59:59 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/لیا-kc8q0jhrqvsjلیا با صدای ساعت بزرگ نوانخانه بیدار میشود.به خرس عروسکی قهوه ای اش می گوید:"سلام خرسی! صب به خیرررر!!" و از تخت اش بیرون می جهد.داد می زند:"بچههههه هاااااااااا!!!!! صبهههه!!!!!"صدایش در اتاق می پیچد.چند صدا های خواب آلود جواب می دهند:" اِییی بااااباااا"لیا از اتاق بزرگی که خوابگاه کودکان است بیرون می دود.دو قدم نرفته بر می گردد و جیغ می زند:"لباس خوابمو عوض نکردم!!"او لباس خواب سفید و نازکی دارد که برای پاییز عالی است.تا لیا لباسش را عوض می کند بهتر است چند تا چیز را در باره ی او بدانید:لیا دختری پنج ساله با مو های فر سیاه و چشمان آبی است.پدرو مادرش وقتی او نوزاد بود توسط نژاد پرستان کشته شدند.لیا کنار تختش لباسش را درآورد و روی لبه ی فلزی تخت آویزان کرد. به جایش شلوار جین سرهمی اش را با آستین بلند نارنجی پوشید.از در بیرون میرود.راهرو، بلند و باریک است.در کل در این راهرو چهار در وجود دارد. یکی صورتی و با رنگ طلایی رویش نوشته شده:کودکانآن یکی آبی کمرنگ و با طلایی رویش نوشته شده:نوجواناندو در دیگر در دو سر راهرو قرار دارند یکی آبی پر رنگ است و به سالن غذا خوری می رسد یکی هم قرمز رنگ است و به حیاط و دروازه های نوانخانه میرسد.طبقه ی بالا هم سرویس های دخترانه و پسرانه و حمام ها قرار دارند و طبقه ی بالا تر آشپزخانه.لیا به سمت در قرمز می رود.در قرمز را باز می کند و وارد حیاط می شود، حیاط خیس و باران خورده است اما زیر نور بی رمق پاییزی می درخشد.چمن های حیاط و زمین فوتبال خیس خیس اند.به سمت دروازه ی بزرگ فیروزه ای رنگ نوانخانه راه می افتد.کنار میله ها می ایستد.ماشین ها در میدان می چرخند.پسر بچه ای ده ساله ای که بین ماشین ها می گردد و شیشه های آنها را پاک می کند و به آنها روزنامه می فروشد؛ دوست لیا است.لیا ناگهان داد می زند:"سام! سام!"و دست تکان می دهد.سام مو های بور و چشمان قهوه ای دارد. در حالی که با دوچرخه اش از خیابان می گذرد با یک دستش دست تکان می دهد.سام در حالی که یک روزنامه از روزنامه های داخل گوله پشتی اش بر می دارد.می گوید :"سلاااام لیااا! چه طوری؟!"او همیشه سرزنده است.لیا میگوید:" سلام سام! خبر جدید هست؟!!"سام در حالی که روزنامه را به او می دهد می گوید:"آره !! یه اقایی نزدیک برج میلاد یه شهر بازی ساخته! با دست اونو می چرخونه!!!"لیا روزنامه را می گیرد و بعد از مدتی کوتاه که به عکس بزرگ صفحه ی اول روزنامه نگاه می کند می گوید:" سااااااام... اینکه چرخ و فلک دستی عه. نه شهربازی..."سام چشمهایش را می چرخاند و می گوید:" حلا هرچی که هست."لیا نخودی خندید.زنگ نوانخانه خورد.دینگ دانگ دینگ دانگلیا می گوید:"وقت صبونه س. بیارم برات؟"سام می گوید:"نه، دارم."لیا:"ساااااام..."سام:"باشههه. از دست تو که دروغامو می فهمی! برا منم بیار."لیا در حالی که به سمت در قرمز می دود می گوید:"زود میام."سام:"باشه"لیا از در قرمز وارد می شود و آن ار می بندد.و در حالی که دارد می دود به در آبی می رسد.آن را باز می کند و داد می زند:"سلااام!!"راه میفتد و یک جای خالی کنار یک بچه ی دو ساله پیدا می کند.پسر بچه می گوید:"سلّام."(سلام)لیا:"سلام. صبح به خیر"پسر بچه میگوید:" دُب به تِیر. تو میدونی صوبونه تیه؟"(صب به خیر. تو می دونی صبونه چیه؟)لیا می گوید:"آره می دونم. امروز نون و گوجه و خیار و پنیر داریم."بچه :"بلا منم بیار!!"(برا منم بیار)لیزا بلند می شود و می گوید :"باشه!"یک سینی بر می دارد و دو بشقاب و سه لیوان.سه قاشق و سه چنگال.در لیوان ها چای می ریزند.برای خودش دو برابر مال پسر بچه می گذارد.وقتی سینی را می برد بچه معترض می شود.بچه:" بی انتاف! بی انتاف! دیلی بی انتافییی!!!" (بی انصاف! بی انصاف! خیلی بی انصافی!)لیا در گوشش همه ی ماجرا را می گوید و در آخر به بچه می گوید:"به کسی نگی هاا!! قول؟"بچه می گوید:"دول."(قول)بعد از خوردن صبحانه می گوید:"من می تونم ادامه ی صبحانه ام رو توی حیاط بخورم؟"بعد از گرفتن اجازه به حیاط می رود.سام کنار در نشسته.می گوید:"عه اومدی؟ سلام. ممنون"و بشقاب و لیوان را می گیرد و بعد از خوردن صبحانه چای داغ را تند سر می کشد.لیا بشقاب و لیوان را از او می گیرد و می گوید:"پس فعلا خدافظ"سام:"خدافظ."او از در رد می شود و آن را می ببند بعد تند به سمت طبقه ی دوم می دود.لیا داد می زند:"سلام خانم! ممنونم به خاطر صبونه."خانم که آشپز است با خوشرویی می گوید:"خواهش می کنم."لیا تندی ظرف هایش را می شوید.چون در نوانخانه ی آنها رسم است که هر کسی ظرف و لباس خودش را خودش بشویید.البته اگر یک سال و زیر یک سال داشته باشد بزرگتر ها باید لباس هایش را بشوییند.آن روز روز اول ماه آذر است.آنها اول ماه ها روبالشی ها و رو تختی ها را می شوییند.به علاوه ی لباس های کثیف روز های گذشته.اگرAvaAvaThu, 09 Jul 2026 14:14:26 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/رسوا-ای-کوچک-ppx2lj50sckjنیستی.رفته ای.و من دارم با روحت قدم میزنم.و من دارم با روحت پرواز می کنم.و تو را نگاه داشته ام؛ در قلبم، در وجودم.نغمه های آهنگ هایت از دلم و ذهنم بیرون نمی رود.به یادت هستم حتی اگر در دور ترین کهکشان ها باشی.حتی اگر دور باشی، دور !بسیا دور.دور تر از آن که دست بشری برسد.اتاق خاکستری و خاک گرفته.قدم زدن هایمان به قدیم...او به یاد دارد. او به یاد دارد.او هم من را به یاد دارد؟آیا او هم شب ها گریسته؟اگر گریسته قطعا به خاطر من نیست.که رسوایی کوچک هستم.هشتم خرداد ماه ۱۴۰۵ She remembers از Max Richter BackwardsازButimar Dusty Roomاز Evgeny Grinko( دومی در ترتیب)AvaAvaWed, 10 Jun 2026 12:57:12 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/فروغ-الزمان-فرخزاد-pxctll6n1gybسلام دوستان!این پست کمی با محتوا های قبلی ام فرق میکنه...دوست دارم که همه در مورد شاعر معاصر ایران مون بیشتر بدونیم.بله ! فروغ را میگم!فروغ الزمان فرخزاد زاده ی ۸ دی سال ۱۳۱۳ معروف به فروغ فرخزاد و فروغ، شاعر معاصر ایرانی است.کتاب های ایشون عبارتند از : اسیر، دیوار، عصیان، ایمان آوریم به فصل سرد و در آخر تولدی دیگر است.در ایمان آوریم به آغاز فصل سرد فروغ این رو میگه:و این منمزنی تنهادرآستانه‌ی فصلی سرددر ابتدای درک هستی آلوده‌ی زمینو یاس ساده و غمناک آسمانو ناتوانی این دستهای سیمانی.زمان گذشتزمان گذشت و ساعت چهار بار نواختچهار بار نواختامروز روز اول دیماه استمن راز فصل‌ها را میدانمو حرف لحظه‌ها را میفهممنجات‌دهنده در گور خفته استو خاک، خاک پذیرندهاشارتیست به آرامشزمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت.در کوچه باد میآیددر کوچه باد میآیدو من به جفت‌گیری گل‌ها میاندیشمبه غنچه‌هایی با ساق‌های لاغر کم‌خون...بله اگر در مورد مرگ فروغ چیزی بدانید این شعر یک طور هایی پیش بینی ای هستش که البته کمی خطا داره.فروغ ما در ۲۴ بهمن ۱۳۴۵ در سن سی و دو سالی بر اثر واژگونگی اتومبیل فوت شد.حادثه این طور بود:فروغ که رانندگی استیشن شماره ۱۴۱۳ ط ۲۴ را به عهده داشت و به اتفاق رحمان اسدی از دروس رهسپار تهران بود با استیشن شماره ۱۴۲۸ ط ۱۹ متعلق به یک مدرسه خصوصی به رانندگی غلامحسین کامیابی تصادف کرد. شدت تصادف به حدی بود که درِ طرف راننده استیشن فروغ باز شد و فروغ که سرش به شدت به شیشه جلوی استیشن برخورد کرده بود پس از باز شدن در به گوشه خیابان افتاد و سرش به جدول جوی آب خیابان برخورد کرد و بی‌هوش شد. اون در راه انتقال به بیمارستان جان داد.از فروغ چند تا شعر، چند تا فیلم و یک پسر باقی مانده.که پسر فروغ در ۲۵ تیر ۱۳۹۷ به دلیل مشکلات ریوی در بیمارستان بستری بود اما دوشنبه، ۲۵ تیرماه بر اثر ایست قلبی درگذشت.پس ما ماندیم و خاطراتی تلخ از فروغ...اما می توانم این را به همه قول بدهم، که ما دوست داران فروغ اون را در قلبمون زنده نگه می داریم.AvaAvaTue, 09 Jun 2026 19:38:05 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/دوستت-دارم-pvuzj5pwd7uaدوستت دارم.همان طور که باران، خاک را.همان طور که دریا، باد را.دوستت دارم.مانند دیوانه ها دوستت دارم!مانند شاعری که هر روز در فنجان قهوهش می خوابد.مانند عاشقی که هر روز از نبود معشوق می نالد.مانند حاکمی مست، مانند سربازی فداکار؛ دوستت دارم.هشتم و هفتم( شاید ششم) خرداد ماه ۱۴۰۵فکر می کنم از فروغ آن اول را بر داشته ام.AvaAvaTue, 09 Jun 2026 19:17:13 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/جوجه-ی-گنجشک-nzln1t2lvvv8در مقابلشان، کودکِ عزیزم را زنده به گور می سازم.تا قدم از گورستان بیرون میگذارند، طفل معصوم را در آغوش می کشم...کودک چه گناهی کرده؟که نیاز است این طور آزار بیابد؟چه کار؟!طفل کوچکم را در بین تکه پارچه های رنگارنگ خیال، پنهان می کنم.ایرادی ندارد، آنها طاقت دیدن آن همه زیبایی را ندارد!مهم نیست!من دیگر به خاطر این چیزی ها طفل را آزار نمیدهم.کودک چه گناهی کرده؟کودکان همه پاکِ پاک اند.اگر آنها تحمل دیدن پاکی را ندارد، ایرادی ندارد.من طفل را بین چند تکه پارچه ی حقیر بزرگ میکنم!به او نغمه زدن و پرواز را میاموزم، مانند گنجشکِ مادر.که جوجه ی ناتوانش را در بین بال هایش پنهان میکند.و به خاطر او جانش را به خطر میندازد.من آن طفل را دوست می دارم پس، مانند گنجشکِ مادر در بین پر های ظریفم بزرگش می کنم...AvaAvaTue, 09 Jun 2026 19:11:20 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/تهران-yh7rmjbhalqaتهران.شهر زیبا ی دوستداشتنی.که هر جایی بروم بخشی از وجودم می ماند.وقتی قدر چیزی را می دانی که آن را از دست داده ای .مانند تهرانم.مانند او .مانند آنها...خیابان های شلوغ آن روز، ترس مردم.بمب ها، پدافند ها، انفجار ها.مردگان...قدم های عجولم بر روی آسفالت.ندا ی دوستت داشتم دوستت دارم و دوستت خواهم داشت.یادگاری ای که رها اش نمی کردم.ترس، دانشجو های خوابگاهی، خانه، مدرسه، برگشتن، ترمینال !عجله، راضی کردن ها، عصبی شدن ها، زنگ های مداوم تلفن وقتی رسیدم .صحبت کردن های خاله، بازی های بهار، سرحالی های شوهر خاله؛ دلتنگی من برای آنها و نگرانی ها.می دونم تو چه مهربانی!تهرانم.من رها ات نمی کنم، حتی اگه تو رهایم کنی !نترس، ادمه بده .آفرین عزیزم با وجود زخم هایت لبخند بزن.آفرین! همین طوری ادانه بده.بدان من کنارت هستم.حتی اگر فرسخ ها دور باشم رهایت نمی کنم.هنوز هم کنارت هستم اول خرداد ۱۴۰۵ تهرانAvaAvaSat, 06 Jun 2026 18:51:24 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/ملکه-ی-درد-و-زمان-krsgl2dkpa9gپنهان می شود و روی هر دیواری سایه خود را می اندازند.گم شده، از خانه اش کیلومتر ها دور است، از خط امنیت رد شده . حالا دیگر کسی جلودارش نیست . او خواهد رفت ،گم شده. با دیگران فرق دارد . می ترسد اما  هم زمان از دریا ی خشونت رد می شود ، دریا جلو ی پای او زانو می زند اما او هنوز به خانه نرسیده است.می گردد تا خانه اش  را بیابد، چشم در چشم مرگ می نگردد . اگر گوش کند کسی دارد روی در ذهنش ضربه می زند با گام های جسور از آن فرار می کند ، نمی رود . بالاخره به آبی می رسد دیگر تحمل ندارد جیغ می زند .تبدیل به طوفانی میشود . تمام تلاشش را می کند خونش را از آب جدا کند، نمی تواند و خون در آب حل می شود . مانند نام های ما که بالاخره در دریا ی عالم محو می شوند . تحت تاثیر آتش سوزان ز غم دل دست به هر کاری می زند خانه اش رفته تا ابد ، گردبادی که او از آن رهایی یافته به سمت دیگری رفته و دوستش را باخود برده به اعماق دریا ی خاطرات... هر لحظه موج او را به اعماق بیشتری می برد و با هر موج خاطراتی از یاد ملکه می رود . میخواهد یک خاطره بماند فقط یکی . اما کسی راه فردا را نمی داند ، اگر آن زن راه فردا را می دانست به آن سمت می گریخت . خون از آب غلیظ تر است ...اما خون در آب حل می شود و آب در خون پنهان . اگر آن زن راهی برای فردا میافت به آن سمت می رفت. او در جستجو ی فرداست چون کسی از فردا با خبر نیست . سرش در آینده و مو های بلند و سفیدش  در گذشته سیر می کنند.او ملکه ی درد و زمان است اما قدرتی ندارد و نا شناخته است، این زن فراتر از زمان است. گذشت زمان بر او اثری ندارد او زنی بیست ساله است تا آخر خودش . ما همه از زمانی که تلاش می کنیم شکست می خوریم و بعد قانون های جیدی برای خود می چینیم تا نجاتمان دهند . اما او از راه های قدیم خود می رود  ، تا شاید روزی موفق شود او از ما نیست فرق دارد . انسان نیست، افراد از بودن در کنار او یا لذت می برند  یا آزار می بینند . س_سAvaAvaSat, 06 Jun 2026 18:42:23 +0330https://virgool.ir/@m_28995482/برای-تهران-urfjbc1ww0b6هیچ چیز مانند صفای تخت جمشید نیست.هیچ چیز دل انگیز تر تماشای غروب در پاسارگاد نیست.هیچ چیزهایی مانند خاطرات کوتاهی از او نمی شوند.هیچ!او قلبم را می نوازد، ساز دلم را می نوازد .روز و شب.ایرانم از من جدا نمیشود.هر جا از این کره خاکی بروم، جایی مانند ایرانم نمیشود.خاطراتش در گوشم ترانه می خوانند.نمی خواهم در خاک غریبه بمیرم.نمی خواهم برم، من ایرانی امایرانی هم می مانم، کشورم را به پول نمی فروشم!هویت ام را به پول نمی فروشم.حتی اگر قرار است در سرد تربن سرما بخزم.حتی اگر قرار است پشت جبهه صدای ممتد تیرها گوش هایم را به زوزه کشیدن وا دارد.مانند آریوبرزن: من فرزند ایرانم، در آخرین سنگر؛ اینک تنم، جانم!AvaAvaFri, 05 Jun 2026 23:12:33 +0330