<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه سمیعی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_28982009</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:21:22</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>فاطمه سمیعی</title><link>https://virgool.ir/@m_28982009</link></image><item><title>ماجرا های منو کهکشان</title><link>https://virgool.ir/@m_28982009/ماجرا-های-منو-کهکشان-yphcuicqnokz</link><description>چشم هایم را باز میکنم....دست هایم به جستجویش میروند ....در نزدیک ترین فاصله کنار من ....نگاهم به کهکشان بی نظیرش می افتد(galaxy)....واضح ترین انعکاس درخشان ستاره ها .. شنبه است و این خواب آدم را غرق میکند اما امان از کلاسی که نفس میگیرد از آدم ... اما او کنار من است ...ساعت را  برای بیداری دوباره تنظیم میکنم(clock) .... خاموشی صفحه گوشی را به  ۱۰ دقیقه میسپارم (screen time out)و خودم را غرق خواب میابم...صدای آرام و گرم  خاموش میشود.... صدای بلند و تند اما مرا از خواب میپراند.... من میمانم و او و یک دنیا پیام و هم زمان عظیم ترین مشکل جهان کرونایی کلاس آنلاین!! با یک  لبخند خاص به من زل میزند ...و من یک آن میبینم که در کلاس حضور دارم و دست هایم به سرعت نور جواب دنیایی از سلام های بی جواب را پاسخ میدهد(open in split screen view)...کلاس تمام میشود برای این حجم از کار های این خانه ی پر عشق نیاز به صدایی پر انرژیست... صدایش آرام است و از آن سخت تر حمل کردن آن در هر زمان و هر مکانی از خانه است ... باز با یک لبخند ملیح تلویزیون را روشن میکند ‌‌‌...غرق جذابیت رنگ هایش میشوم که ناگهان او را درون تلویزیون میبینم (smart view) .... با لذت به موسیقی گوش میدهم و خانه از همیشه مرتب تر میشود....می نشینم چای بنوشم.... لیوان چایی کنار آن گلدان ها ... چه عکس جذابی میشود ... عکس میگیرم واضح و قشنگ جان میدهد برای یک پست محشر اما .... چرا رنگ چایی انقدر تیره شد .... باز... باز ... باز نگاهش را به من میدوزد انگار باز هم راه حلی برای این حالم دارد ... چایی ام به خوش رنگ ترین و خوش  عطر ترین عکس جهان تبدیل میشود (pro_iso800).... عکس ها پشت هم گرفته میشود خاطره میشود..میماند در حافظه اش تا ابد...اما چه شد ؟عکس هایم کو ... کدام دکمه عکس هایم را از حافظه ات پاک کرد.... مینشینم به صدایی به بلندی آسمان گریه میکنم برای تمام آن تلاشی که برای گرفتن آن عکس های داغ و خوش طعم چای هل دار کرده بودم... تو باز لبخند میزنی.... دیگر اعصابم خرد میشود از خونسردی هر لحظه ات ‌‌.... عکس هایم به سرعت نور هویدا میشود ‌(trash).... من شگفت زده مانده ام .... بلند میشوم حال برای این مرد خوشبخت برای این مدافع سلامت چه درست کنم ... بی درنگ به تو نگاه میکنم و تو این بار از لبخند زود هنگام من غافلگیر میشوی ....از میان راه های صعب العبور به راحت ترین راه ممکن پناه میبرم میگردم و پیدا میکنم .(search)...شام را آماده میکنم.... او می آید و تو را با او تنها می گذارم خودم بااو تنها میشوم... شام آماده میشود رنگ و لعابش آدم را دیوانه میکند ... میگوید یک عکس بگیر بماند به یادگار میگیرن  اما..... *حافظه پر است * امکان ندارد نههههه این همه حافظه ی خالی ات را با چه پر کردی؟ بگذار نگاهی بیاندازم.... آری تو و این همه چیز هایی که فقط تو را بی هیج فایده ای پر کرده است ( devices care_strong ) این هم از امروز چه روز عجیبی بود ... برای یک خواب آرام آماده میشویم مدافع سلامتمان با بازی اش سرگرم شده است... حال وقت مسابقه است.... آماده ای ؟ شروع میکنیم ؟ لبخند میزنی ... معلوم است برنده این جام galaxy A30 میشه و galaxy A7 بازنده ترینه.... وقت خوابه ....دور از صدا(mute)،نور(lamp)،اشعه(airplane mode) تا صبح فردا..... #روایتگر_باش #روایتگر باش</description><category>فاطمه سمیعی</category><author>فاطمه سمیعی</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 16:09:40 +0330</pubDate></item></channel></rss>