https://virgool.ir/feed/@m_28712908fa2026-11-11 06:55:33https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_28712908https://virgool.ir/@m_28712908/لذت-های-شرم-آور-ریالیتی-شو-ها-d2aoarb09hklاین خارجی ها هرچی زبانشون برای تعارف و تشکر ناقص باشه ولی برای یسری اصطلاحاتی که سخت میشه توصیفشون کرد عبارت های جالبی دارن. یا حداقل من بعد از شنیدن guilty pleasure تونستم راحت تر بیانش کنم.میخوام باهاتون یکی از گیلتی پلژر هام رو share کنم. متاسفانه مدتی هست وقت زیادی برای REALITY SHOW - ریالیتی شو یا به فارسی دیدم بعضیا میگن برنامه واقع نما، صرف می کنم. البته یه چند سالی هست این مدل شو ها خیلی بیشتر از قبل تولید میشه و ساختار کلی همشون با هر موضوعی هم تقریبا یکسانه. یسری آدم دور هم جمع میشن و لحظات واقعی یا ساختگیشون فیلم برداری میشه. شروع این شو ها هم با خانواده کارداشیان ها بوده. keeping up with the kardashiansخود ریالیتی شو شرم آور نیست، می تونه مسابقات آشپزی یا یسری برنامه ها درمورد بیزنس یا ساخت و ساز املاک باشه. اما نمی دونم چرا اما یسری از این شو ها دیدنشون لذت بخش ولی همزمان شرم آوره. مثل عشق ابدی یا لاو ایسلند. بسته به موضوع تعیین میکنه آدم خجالت بکشه یا نکشه. حتی انبمیشن ریالیتی شو هم ساخته شده که نسبتا قدیمیه ولی الان متوجه میشم چقدر تو سبک خودش جدید بود. از بچگی میدیدمش ولی الان فهمیدمش.:)Total Drama یا به قول دوستان جزیره آرزو هاولی شویی که الان تایم و نت زیادی براش صرف کردم و حقیقتا جزو محتوای حقیر محسوب میشه Shahs of Sunset هست حقیقتا راستش تاحالا روم نشده درموردش با کسی صحبت کنم. درمورد زندگی یسری ایرانی های ساکن لس آنجلسه و ته ته ته داغون بودنن اما متاسفانه ادامه میدمش. کل هدفشون اینه که ثروت نداشتشون رو نشون بدن اما نمی دونم با چه اعتماد به نفسی اومدن جلو دوربین. اصلا چجوری پلتفورمی حاضر شده بهشون گروه فیلم برداری بده؟اما به راستی چرا دیدنشون رو ادامه می دیم. بعد از دیدنشون حس بهتری داریم، از شرکت کننده احساس باهوش تر بودن می کنیم.نیاز نیست موقع دیدنشون از مغزمون کار بکشیم مثل یه فست فود ذهنی هستن. لذت سریع و آنی اما مضر (شاید) نمی دونم انگار لذت قضاوت کردن اجتماعی هست که آدم بهش معتاد میشه. قبلا فکر می کردم این شوها مثل یه آزمایشگاه روانشناختی برای شرکت کننده های توی شو هستن اما الان که فکر میکنم احساس می کنم مخاطب های برنامه توی یک آزمایشگاه تحریک احساسات و روانشناسی قرار می گیرن. تو ریالیتی شو های رقابتی که هر چی جلوتر میریم، شرکت کننده های بیشتری حذف میشن آدما تو چند راهی های سختی قرار می گیرن برای ادامه یا خیانت یا رقابت برای جایگاه. انگار این هیجان یا استرسی که مسئولیتش با یکی دیگس، ابزار سرگرمی ماست.جنبه های زیادی برای بررسی هست ولی ویو های چند میلیونی جای تامل داره.مهرومهروThu, 14 May 2026 21:21:11 +0330