https://virgool.ir/feed/@m_28381738شبی پرسیدمش با بی‌قراری که غیر از من کسی را دوست داری ؟ دو چشمش از خجالت برهم افتاد میان گریه‌هایش گفت . . آریfa2026-11-12 07:03:53https://files.virgool.ir/upload/users/4338761/avatar/Fii8Sn.jpghttps://virgool.ir/@m_28381738https://virgool.ir/@m_28381738/اسارت-در-سفینه-ی-نکیر-و-منکر-n3g7idukcsptپرتاب از اتاقک فرمان دو بازویم را سفت چسبیده‌اند و عضلاتم در شرف کش آمدن است . ترس بند بند وجودم را فراگرفته و بیم اندر هر یاخته بانگ می‌دهد . کمی تقلا ضمن آزادی خویش می‌کنم اما ثمره‌اش بس فشار بیش از پیش بر بازوانم است . مدتی می‌شد که این موجودات از خدا بی‌خبر در زمین پرسه می‌زنند . ما زبانشان را آشکارا درک می‌کنیم ولیکن آنان معرفتی بر زبان ما ندارند . اکنون مرا به درون سفینه می‌کشند که چه ؟! موجودات زبان نفهم ! فرازمینی‌های کند ذهن ! غیر انسان‌های ابله ! سخت دو دستم را به چارچوب سفینه گره کردم و مانع ورود به اجبارم در سفینه‌ی فرازمینی‌ها شدم . مرا می خواهید که چه ؟! دو موجود جنسیت نامعلوم که بازوانم در اسارتشان بود پس از نگاهی به من ، چشمانشان را سمت هم سر دادند . درست همانند نکیر و منکر . نکیر با ابروهایش اشاره‌ای به من کرد و سوی منکر گفت :(( دستاشو بشکونم ؟! )) منکر سگرمه در هم کشید و با کج خلقی سوی نکیر گفت :(( رئیس سالم می‌خوادش ! )) با اعتراض سویشان فریاد زدم :(( آهای ! رئیس کیه ؟! ولم کن گندبک ! )) نکیر نیشخندی که کاملا در آن گیرا بود که مثقالی از زبانم بارش نیست زد و مچ دستم را فشرد . هراسناک دست‌هایم از چارچوب ول شد و از خوف ، مطیع راه افتادم . به قدری ترس بر من حاکم است که فرصت رصد سفینه را ندارم .چندی بعد که سعی در آرام کردن خویش داشتم ندای قدم زدن کسی به گوشم نزدیک و نزدیک تر می‌شد . با رسیدن فرد رو به رو‌یم نگاهم را به چشمان نافذ و ترسناکش دوختم .نکیر و منکر دست چپشان را به پهنا بر روی سینه زدند . این دیگر چه بود ؟!وانگهی سفینه با صدای مهیبی از جای برخاست و بر فراز آسمان تاخت . زیردلم خالی شد . خسته از این همه ماجراجویی بالاخره به خود جرعت دادم و صدایم و سفینه را بر سرم گذاشتم و شروع به عربده زدن کردم . البته نامش را جرعت نمی‌توان گذاشت ، این خوده بی‌پروایی و جسارت بود . رگ انسانیم گل کرد و درحالی که دستانم بند نکیر و منکر بود جفتک‌پرانی کردم . رئیس با نفرت چشمان مسخره‌اش را به من دوخت و گفت :(( چه مرگته انسان ؟! )) مرد حسابی گیریم که من پاسخ تو را دهم آیا توی زبان نفهم ، میفهمی ؟! باید بهش می‌فهماندم ما انسان‌ها از خاکیم و طبیعیست کرم داشته باشیم .آنقدر کولی بازی در آوردم که رئیس کفری شیشه‌ی سفینه را پایین داد و جفت پهلو‌هایم را چسبید و مرا به بیرون پرتاب کرد .در آن هنگام بود که از خواب پریدم و دریافتم از تختم به پایین سقوط کرده‌ام ..الف ، سادریس هستم دلال خاویارادریس هستم دلال خاویارSun, 09 Nov 2025 04:34:16 +0330https://virgool.ir/@m_28381738/پلهٔ-سیزدهم-dplldvsdw9ymهفت میلیارد نگاه یکی بود یکی نبود ولی هیچکی اون یکی نبود !پله‌ی اول ؛ یه‌وقتایی زاده می‌شی برای زجر کشیدن ولی امیدوارم تو اون یکی نباشی !پله‌ی دوم ؛ همیشه منطق به احساس می‌گه دیدی گفتم !پله‌ی سوم ؛ جنازه‌ی آدم‌هایی که با واژگان کشته می‌شن هیچوقت پیدا نمی‌شه ؛ پس مراقب حرف‌هات باش !پله‌ی چهارم ؛ نفس کشیدن به معنای زندگی کردن نیست ! پله‌ی پنجم ؛ هیچکس متوجه ناراحتیت نمی‌شه تا زمانی که تبدیل به عصبانیت می‌شه و اون‌وقت ، تو می‌شی همون آدم بده ! پله‌ی ششم ؛ تو برای تحمل این زندگی زیادی تنها می‌شی !پله‌ی هفتم ؛ به یه جایی می‌رسی که به خودت می‌گی کاش احساسم بمیره راحت شم !پله‌ی هشتم ؛ خودتو یه جا تو تاریکی گم می‌کنی !پله‌ی نهم ؛ دنیا جای خوبی برای انسان بودن نیست پس پیشنهاد می‌کنم به عنوان درخت بری !پله‌ی دهم ؛ به خودت بیای می‌بینی چقدر خودت رو حیف کردی ! پله‌ی یازدهم ؛ بی‌احساس می‌شی تا احساس درد نکنی ! پله‌ی دوازدهم ؛ هرچی بیشتر می‌گذره درون‌گراتر می‌شی !پله‌ی سیزدهم ؛بالاخره به پله‌ی سیزدهم رسید ولی گویی که فرشته ساکت شد . انسان نگاهی به او انداخت و با چشمانش گفت :(( ادامه بده ! زود باش ! این آخرین پله‌ست .))فرشته سرش را بالا آورد و در چشمان منتظر انسان نگاه انداخت . دیگر عادت کرده بود . همانطور که شش میلیارد و نهصد و نود و نه میلیون و نهصد و نود و نه هزار و نهصد و نود و نه تن از انسان‌های پیش او را نادیده گرفته بودند ، جای تعجبی نداشت که هفت میلیاردمین انسان هم به او و سخنانش بی‌اعتنایی کند . او نیز همانند سایر انسان‌های احمق می‌رفت و روز به روز به بازگشت نزدیک‌تر می‌شد .فرشته با نگاهی گذرا سر تا پایش را برانداز کرد و پرسید :(( از نظر تو چرا انسان‌ها باید برای یک دم مرگ ، یک عمر زندگی کنند ؟!))انسان که مشخص بود سوال را درک نکرده است سرش را به اطراف تکان داد و شانه بالا انداخت .فرشته آه جان سوزی کشید و لب زد :(( پله‌ی سیزدهم ؛ رفتت با خودت ، برگشتت با کائنات !))و این انسان بود که از سرسره‌ی سرنوشت سر خورد و با جیغ آغوش زن سبز پوش و نقاب زده چشم گشود .حال دیگر اثری از پله‌ها و آن فرشته نبود .زمان شمارش برای فرا رسیدن مرگش آغاز شده بود .هر ثانیه که می‌گذشت ، او نیز به مرگ نزدیک‌تر می‌شد .الف ، سادریس هستم دلال خاویارادریس هستم دلال خاویارThu, 06 Nov 2025 00:17:00 +0330https://virgool.ir/@m_28381738/طلوعِ-موعود-a1ybdgteono9گشودنِ پلک‌ها : نگاه به طلوعشرحِ حالمان : چشمانِ زیبای قهوه‌ای رنگ‌ات است ، که برای گریستن آفریده نشدند ؛ بس برای پشت چشمی نازک کردن و کوچک شدن از فرطِ خنده زاده شده‌اند ؛ اما اکنون مجبوره به گریستن‌اند .دختر عزیزم ! دختر منتظرم ! می‌خواهم برایت بمیرم . برای چشم‌های زلال‌ات که جز نورِ امید چیز دیگری در آنان منعکس نمی‌شد .می‌خواهم تمامی اجزایم را بردارم و به دورِ چشم‌های منتظرت بگردم .چه تلخ است حال الانمان .من به فدای تک تک دقایقی که روحت از انتظار مُرد ؛ زیرا انتظار آدم می‌کُشد .من به قربانِ قطره قطرهٔ اشکدانه‌هایت که حقِ آن چشمان معصوم نیست اشک‌هایش روانهٔ زمینِ سخت شوند .دختر نازنینم ! دختر وِداع‌ناگزیرم ! دردا که نگفته‌هایت تا ابد در سینه‌ات محفوظ ماند . اینک با سینهٔ سنگین که امان تنفس نمی‌دهد آرام از پیشمان برو .تو همانی که دویست مرتبه هم خداحافظی کنی ، دویست و یک‌بار ، رفتن را برنمی‌تابی .چقدر یادآوری کردم به روی دنیا نخند ! به مشکلاتت نخند ! بنگر ! حالا افسارت به دست دنیا افتاده . پر رو شده . هر طرف که بخواهد تو را می‌کِشد . اما به دنیا بگو که ما برای خداحافظی ساخته نشدیم . تنها عاملی که باعثِ جدایی ما از یکدیگر می‌شود مرگ است . این را به دنیا گوشزد کن .دختر مهربانم ! دختر جهان‌ستیزم ! شاید کَس نداند به چه دلیل اشتیاق‌ات را از این جهان قطع کردی ؛ اما من می‌دانم . می‌دانم که دنیا از تو روی گرفت و برای دیگران چرخید . ما پشت هم بودیم . دنیا نیز پشت ما بود ؛ اما از پشت ، خنجرش ، تا تهِ مغزِ استخوانمان را درید . دختر بی‌همتایم ! می‌ترسم در آینده حکمت خوبی برایمان رقم نخورد . می‌ترسم حالِ دوران برای ما یکسان بماند . می‌ترسم از دستت بدهم .ولی حال عقربهٔ ساعت را در همین زمان نگاه‌دار . پلک‌ها گشوده خواهند شد ، و آنچه که اینک در محلولِ ابهام معلق است ، به مشرقِ آگاهی ، طلوع خواهد کرد . دخترم تا بیاور !الف ، سادریس هستم دلال خاویارادریس هستم دلال خاویارWed, 05 Nov 2025 03:46:30 +0330