https://virgool.ir/feed/@m_27966268fa2026-11-11 14:53:08https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_27966268https://virgool.ir/@m_27966268/ای-کاش-bwrevqsurygiای کاش اینهمه درد نبود ...اینهمه نشدن نبود...اینهمه نداشتن نبود...کاش اینهمه در بسته نبود...من خیلی خسته ام از تکرار آوار اینهمه درد و دوباره قوی شدن و برخاستن...دلم میخواد لا به لای این آوار بشینم و زار بزنم اما بغض گره خورده در گلو توان زار زدن رو ازم گرفته...دلم اینهمه تلخی نمیخواد...کاش کام ما هم شیرین میشد...nersisusnersisusFri, 12 Jun 2026 18:01:58 +0330https://virgool.ir/@m_27966268/رویا-frx8z5ednhx4تمام زندگی من در رویا گذشته...هر آنچه در واقعیت نمیتوانستم بدست بیاورم در رویا آن را داشتم،چه واقعیت تلخی و چه رویای زیبایی.چقدر حال آدم در رویا خوب است چه زیباست رسیدن ب خواسته هایت ...چه زیباست سفر کنی به هر کجا که بخواهی ...اما وقتی چشم باز میکنی و دوباره با واقعیت زندگی مواجه میشوی چه حال بدی است...تکرار این مواجه شدن آدمی را خسته میکند حتی از آن رویای شیرین...ازین ک نتوانی آن حس خوب را لمس کنی ازینکه هر چه داری در رویا و ذهن خوده توست یک دنیای تنهای تنهای تنها که هیچکس جز خودت آنجا نیست و نمیتوانی این حس شیرین را با دیگران شریک شوی آنجاست که دیگر نمیخواهی رویا ببافی قلبت از هر چیزی خالی میشود دیگر حتی رویا هم تسکینی برای دردهایت نیست..روحت در خلاء فرو میرود و احساس گم شدن در دل تاریکی داری ...انگار همه تو را میبینند ولی تو دیگر هیچ چیز و هیچ کس را نمیتوانی ببینی...با اینهمه رنج و تلخی و حسرت و نداشتن چه باید کرد...nersisusnersisusSun, 17 May 2026 19:00:32 +0330https://virgool.ir/@m_27966268/ای-در-وطن-خویش-غریب-q0crej5jslhoای در وطن خویش غریب....حال پس از گذشت سالها اکنون معنی این شعر اخوان را در قلب زندگی خود حس میکنم...۲۲ سال در زادگاه خودم زندگی کردم،جایی ک باید مامن آرامش میبود..اما نبود..دل و جان را کوچ دادیم به دورتر...آنجا شد مامن دل و جان...آنجا اندکی آرامش را یافتم و طمع زندگی را...خاطرات خوب ساختم با رفیقه جانم...هر نقطه ایی از شهر خاطره ایی ساختیم ماندگار برای روزهایی ک دور شدم ازین مامن آرامش...خیلی عجیب است،چندسالی ک دراین شهر بودیم آن شهر وطن من بود مامن آرامش من بود..خانه ایی بود ک از خستگی بیرون ب آن پناه میبردم ..میدانستم آنجا برای من جایی هست..مسافران و زائران زیادی آنجا میامدند.. من هر روز که بیرون میرفتم آنها را میدیدم..کنار حرم پر از سوغاتی فروشی بود که مسافران زیادی آنجا خرید میکردند،از من به عنوان ساکن آن شهر آدرس میپرسیدند آنجا به من حس مالکیت میداد حس متعلق بودن به آن شهر...درست است که صاحبخانه نبودیم اما بازهم آنجا شهر من بود چون همه زندگی من آنجا بود،هرروز و شب را آنجا میگذراندم...اما چرخ روزگار دوباره چرخید و کوچ کردیم ازین شهر اکنون که پس از سالها فرصتی شد تا بتوانم بروم در میان خاطراتم و نفس بکشم گذشته ام را..خاطرات دوست داشتنیم را...اما اینبار در وطن خویش غریب بودم...دور ماندم از وطنم چون مامنی برای آرامش نداشتم شده بودم همانند یک مسافر مثل همانها که سالها پیش از کنارشان میگذشتم با این تفاوت که آن موقع خود را متعلق به آن شهر میدانستم اما اکنون نبودم!درست است هر کجا خانه ایی از آن توست هر کجا که مشغول روزمرگیهای زندگیت هستی آنجا وطن توست..آنجا مامن آرامش توست.آنجاست که احساس غربت نمیکنی...شاید این شهر اکنون وطن جسم من باشد چون خانه ام مامن آرامشم اینجاست..اما وطن قلب من اکنون فرسنگها دور ازینجاست..قلب من در وطن خویش غریب مانده چه اینجا که جسم من حضور دارد چه آن دورها در میان خاطرات گذشته ام...nersisusnersisusMon, 17 Nov 2025 22:35:56 +0330