https://virgool.ir/feed/@m_26612268fa2026-11-12 03:20:57https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_26612268https://virgool.ir/@m_26612268/معجزه-گر-ck9xtq1jre5tچرا بنویسیم؟ قلم و کاغذ... شاید به جادوی نهفته در این دو کلمه توجه نکرده باشیم اما نوشتن معجزه گریست که هر کس به سراغ آن رفته باشد؛به معجزه اش ایمان می آورد. نوشتن میتواند تجربیات گذشته ما را ثبت کند برهه هایی از زندگی هستند که خیلی دوستشان داریم ، اگر میتوانستیم آنهارا قاب میکردیم و روی دیوار می زدیم تا همیشه جلوی چشممان باشند. نوشتن این اجازه را به ما می دهد که آن لحظه هارا ثبت کنیم تا هروقت برمیگردیم و در دنیای کلماتش غرق میشویم دوباره شیرینی اش را با همه وجودمان حس کنیم. گرچه زندگی تلفیقی از لحظات تلخ و شیرین است؛ همان تلخی هم میتواند برای ما بشود تجربه تا اشتباهات گذشته را تکرار نکنیم یا در فراز و نشیب های زندگی طور دیگری رفتار کنیم. در هر حال ثبت کردن ارزشی است که بعدا به آن پی میبریم. نوشتن به ذهن ما نظم می دهد و تکلیف مارا با خودمان مشخص میکند؛چه در تصمیم های بزرگ زندگی، چه در برنامه ریزی های خرد روزانه. اگر بنویسیم از زندگی چه میخواهیم، برای چه هدفی می جنگیم و برای سال ها ماه ها روزهای پیش رو تصمیماتمان را روی کاغذ بیاوریم، شفافیت ذهن هدیه ارزشمندی است که نصیب ما میشود و ما را در نبرد با زندگی جلو می اندازد. نوشتن خلاقیت ما را زنده میکند، از وقتی وارد دنیای بزرگترها شده ایم، یادمان رفته دیدمان را به زندگی عوض کنیم. همه چیز تکراری و روزمره شده و سعی می کنیم خیلی منطقی فکر کنیم، در حالی که خلاقیتی که در دوران بچگی با آن خداحافظی کردیم در دنیای بزرگترها هم خیلی به دردمان میخورد. نوشتن جلوی فراموش کردن را می گیرد. هر چقدر هم به حافظه خودمان مطمئن باشیم. یک وقت هایی چیزهایی از دستمان در می رود که اتفاقا ممکن است خیلی مهم باشد. بهتر است برای یادآوری رویدادهای مهم، کارهایی که باید انجام شود، قرارها، جلسات یا ....از قلم و کاغذ غافل نشویم‌. نوشتن به آرامش روحمان کمک میکند. گاهی اوقات زخم های کهنه یا دل نگرانی ها روی هم جمع میشوند، به آن ها توجه نمی کنیم تا یک روزی به خودمان می آییم می بینیم خیلی ناراحتیم، ولی منشا آن خیلی واضح نیست، فقط می دانیم که ناراحتیم. شاید نوشتن نسخه علاجمان باشد باید با مهربانی از خودمان بپرسیم از چه ناراحتی؟ آنوقت آرام آرام یادمان می آید و آن دل نگرانی هارو کاغذ سرازیر میشود. بعد میتوانیم با آرامش بیشتری به دلیلشان و راه حلشان فکر کنیم و روحیه خودمان را برگردانیم. نباید در نوشتن سخت بگیریم و کمال گرا باشیم باید با کاغذها رفاقت کنیم، با آن ها درد دل کنیم، بنویسیم، خط بزنیم،دوباره نقطه سر خط. نباید منتظر صبح شنبه باشیم تا شروع کنیم به نوشتن، وسط ظهر روز چهارشنبه هم میتواند نقطه آغاز خوبی باشد اگر خواهان واقعی باشیم. دفترچه یادداشت تلفن همراهمان میتواند برای یادداشت های کوچک روزانه مناسب باشد ولی هیچ وقت جای یک دفترچه کوچک که توی کیف یا جیبمان بگذاریم و با قلم با دست خط خودمان هر چه دلمان خواست داخلش بنویسیم را نمی گیرد. نمی دانم شما برای چه از نوشتن استفاده می کنید اما هر چه که هست میدانم قلم و کاغذ برای شما هم معجزه میکند.رستگارهرستگارهSat, 06 Aug 2022 02:09:54 +0430