<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zahra.m</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_24933358</link><description>❤️اینجا قراره از کتاب‌ها و فیلم‌هایی که میبینم حرف بزنم  ❤️</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:16:48</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2805684/avatar/T8I9TS.jpg</url><title>Zahra.m</title><link>https://virgool.ir/@m_24933358</link></image><item><title>معرفی کتاب &#34;لاشه لطیف&#34;</title><link>https://virgool.ir/@m_24933358/معرفی-کتاب-لاشه-لطیف-oyh1owvp8kmg</link><description>کتاب لاشه‌ی لطیف یک رمان دیستوپیایی ترسناک از آگوستینا بازتریکا نویسنده ی آرژانتینی است که نشر چشمه آن را به چاپ رسانده است .این کتاب را اولین بار نشر روزگار با عنوان &#34;گوشت لطیف است&#34; روانه ی بازار کرد .کتاب این گونه آغاز میشود:&#34; لاشه،شقه شده، بیهوش،صف سلاخی،آبکشی .کلمه هایی که به ذهنش میرسند متاثرش میکنند نا بودش میکنند .فقط هم این کلمه ها نیستند.خون،بوی تند، دستگاه های خودکار، فقدان تفکر .شب هنگام ظاهر میشوند و غافل گیرش میکنند‌بیدار که میشود بدنش خیس و عرق کرده است چون میداند روز دیگری از سلاخی انسان ها در انتظارش است! .این کتاب به عنوان ترسناک‌ترین رمان ۲۰۲۰ در گودریدز انتخاب شده و جامعه ای را به تصویر میکشد که در آن یک ویروس من درآوردی گوشت حیوانات را آلوده کرده تا زمینه ای را برای قانونی شدن مصرف گوشت انسان فراهم کند .در این داستان شخصی به نام مارکوس که یک تامین کننده‌ی گوشت انسان است به روایت جامعه ای میپردازد که در آن انسان‌ها همانند حیوانات به کشتارگاه برده میشوند،چون حیوانات پرورش داده میشوند ،چون حیوانات ذبح میشوند و گوشت و پوستشان برای مصرف روانه‌ی بازار میشود .حتی طبقه‌ی مرفه جامعه میتوانند انسان‌های قابل ذبح که آن‌ها را &#34;هِد&#34; مینامند خریداری کرده ،آن‌ها را مثل سگی در انبار خانه نگهداری کنند و هر وقت که عشقشان کشید تکه‌ای از بدنشان را به سیخ کشیده و برای مهمانی‌هایشان صرف کنند ! جالب است نه ؟ انسان‌های سلاخی شده &#34;هِد&#34; یا &#34;راس&#34; خوانده میشوند اما از همه زیرترند ! انگار انسان‌ها با واژه سازی از اعمالشان قبح زدایی میکنند و حتی آن را تاجایی پیش میبرند که اعمال زشتشان را مثبت انگاری کنند !&#34;کلماتی وجود دارند که روی جهان سرپوش میگذارند .کلماتی وجود دارند که مناسب و تمیزند .قانونی اند &#34;همسر مارکوس اورا ترک کرده و پدرش روزهای آخر عمرش را با زوال عقل طی میکند ...اما یک روز برای مارکوس یک هدیه می‌آید !یک هد ! این هدیه از چه کسی و کجا آمده است را نمیدانیم اما چه اتفاقی قرار است برای او بیافتد ؟نویسنده در این داستان نهایتی از قدرت پلیدی انسان حتی در مواجهه با خودش را به تصویر کشیده است .سوال این است که اگر قانون اجازه دهد ذات کثیف خودرا به نمایش بگذارید،آن زمان برای انسانیت چقدر ارزش قائل خواهید بود ؟و خواننده را به این تفکر وامیدارد که این جهان علارقم تفاوت‌هایش ،باز هم چقدر شبیه دنیای امروز ماست !دنیایی که در آن انسانیت مرده است و انگار انسان‌های این جهان هم در نوعی فرایند پرورشی به سر میبرند تا در نهایت آماده‌ی مصرف شوند !اگر به داستان‌های دیستوپیایی ترسناک علاقمندید آن را بخوانید اما در انتظار پایان معجزه آسا نباشید !هشدار:به دلیل وجود صحنه‌ها خشونت بار و مشمئز کننده این کتاب مناسب رده‌ی سنی کودک و نوجوان نیست !</description><category>Zahra.m</category><author>Zahra.m</author><pubDate>Mon, 14 Sep 2026 20:56:03 +0330</pubDate></item><item><title>وطن</title><link>https://virgool.ir/@m_24933358/وطن-iqzfxurezze4</link><description>وطن!مرا به نخل آویزان کنیدمن به او خیانت نمی‌کنم.این زمین و مزرعه من است.اینجا در گودال‌های آن افتاده‌ام،و دستانم در آتش سوخته است.در اینجا شیر شتر رادر کودکی سر کشیده‌ام.وطن من روایت روزهای شاد و غمگین نیست.وطن در رویا نمی‌زیدو نه در مزرعه‌ای در آغوش ماه،و نه در قطره‌ای نورانی بر گل رز.وطن من غریبه‌ای خشمگین استدر اضطراب قرن‌هابا ماشه‌ای کشیده بر شقیقه‌اش.وطن من، کودکی است،که دستانش را با امید و شجاعتبه سوی شادی دراز می‌کند.او بادی است در زندان.و شاخه‌هایی استدر نور و تاریکی،پیرمردی است کهدر این شاخساران جاوداندر ماتم زمین و پسرانش نشسته است.این سرزمین پوست و استخوان است.مرا در آن رها کنید.قلب من و درخت خرما با هماز آن به سوی سال‌های سخت اوج می‌گیریم.مرا به خرما آویزان کنیدمن به او خیانت نمی‌کنم🖋محمود درویش</description><category>Zahra.m</category><author>Zahra.m</author><pubDate>Sat, 30 May 2026 15:00:34 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته</title><link>https://virgool.ir/@m_24933358/دلنوشته-jwwawkebegut</link><description>خیالم تخت نیست   دلم قرص نیست  مثل هر شب روی تخت دراز میکشم  و نگاهم را به قرص کامل ماه می‌دوزم  انگار ماه از روی تخت خیالی‌اش به من لبخند میزند خیالم را به تختش گره میزنم  و دلم را به قرصش اکنون هلال دلم  از روی لبم  به قرص ماه  لبخند می‌زند</description><category>Zahra.m</category><author>Zahra.m</author><pubDate>Mon, 04 Nov 2024 22:49:45 +0330</pubDate></item><item><title>من و ماه</title><link>https://virgool.ir/@m_24933358/من-و-ماه-buzlmr1unh93</link><description>دیشب کنار ماه نشستم و اندکی که حوصله اش را داشت از درد ها و شادیِ غم گفتم ماه، در چاله های روشن خاکستری خود اندکی چای برایم ریخت وقتی که چایِ حوصله اش سر رفت پرتم کرد پایین افتادم روی تکه های ابر و دست ستاره ها را گرفتم از این ستاره به آن ستاره پریدم سایه ی من را روی ستاره ها ندیدی ؟شاید برای همین بود که دائم چشمک میزدند ابر ها اما ناگاه هجوم آوردنداینبار آسمان برایم گفت از درد ها و شادیِ غم هایش و من یکی یکی دست قطره ها ی باران را گرفتم و باهم شعر خواندیمو چرخیدیمتا دامن زمیندیشب من بودم و میهمانی آسمان و سرود شادی افزایِ غمدر پذیراییِ ماه به صرفِ چای</description><category>Zahra.m</category><author>Zahra.m</author><pubDate>Tue, 30 Jan 2024 22:30:38 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته</title><link>https://virgool.ir/Sakkoo/دلنوشته-bio854ykce9l</link><description>از وقتی یادم می آید همیشه قالی ها برایم جذاب بودند ،به گل هایشان که خیره میشدم ناگهان خودم را در میان باغی میدیدم که سقفش را گل های رز و شب بو و پیچک پوشانده اند و من برای خودم در میانه ی آن باغ به دنبال قصری میگردم که در آن گنجی بزرگ نهفته است .نمیدانم چرا اما تصورم  از قالی ها همیشه یک جهان پر رمز و راز بود ،یک جهان واقعی !اما برای ادم ها که تعریف میکردم میگفتند چه خیال بافی جالبیست!حالا فکر که میکنم میبینم قالی های من به همان اندازه بافتنی بودند که قالی های آن ها !شاید ادم ها وقتی دیدند دستشان به بهشت نمیرسد برای خودشان یک دروغ بافتند و اسمش را گذاشتند قالی و بعد انداختندش زیر پایشان تا خودشان را گول بزنند .انگار آدم ها بافتن را دوست دارند ،قالی بافتن را ،خیال بافتن را،دروغ بافتن را...اصلا به دنیا که نگاه کنی پر است از دروغ های بافته شده  توسط انسان ها که تارو پود دلشان را به آن گره زده اند  ،وای از روزی که بند های دلشان پاره شود و قالی هاشان از دار رها شود ؛ان روز احتمالا به جای دلهاشان سرشان را به دار خواهند آویخت .</description><category>Zahra.m</category><author>Zahra.m</author><pubDate>Mon, 29 Jan 2024 00:22:07 +0330</pubDate></item></channel></rss>