<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های لیلا</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_24886327</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:39:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/489364/avatar/iCn7zY.jpeg</url><title>لیلا</title><link>https://virgool.ir/@m_24886327</link></image><item><title>هندسه ی اندام تو</title><link>https://virgool.ir/@m_24886327/هندسه-ی-اندام-تو-psqu4xx5bc78</link><description>اس سیکس اج‌ عزیزم، برای تو می نویسم. از همان روزی که رفتی روی بیلبوردهای سامسونگ و قلبم برای تو تپید تا امروز. تو شدی هدیه ی قبولی  کارشناسی ارشد من به خودم. پولت را هم خودم در آورده بودم. با هم رفتیم بوشهر درس بخوانیم. آن روزها رفیق تنهایی هایم بعد از شکست عشقی دردناکم بودی.دوربینم بودی وقتی می رفتم ساحل عکس بگیرم. موزیک پلیرم بودی وقتی از این سر شهر پیاده میرفتم آن سر. کتاب خوانم بودی وقتی از تاریکی دنیا به روشنایی ادبیات پناه می بردم. تو در آن روزها نمی‌گذاشتی حوصله ام سر برود. گذشت و فارغ التحصیل شدم و یک سال بی کاری شروع شد. تو برای من‌ عوض نشدی. هنوز همان کارها را برایم می کردی. من منزوی شدم. رفتم‌ به کنج تنهایی. چسبیدم به گوشه ی تختم. و هنوز تو با آن انحنای لطیفت در دستانم‌ بودی. غمگین بودم. یک سال غمگین بودم. کرونا آمد و شوکی که دنیا را گرفت برای من فرصت شد. وقتی در شرایطی مشابه همه ی آدم ها قرار گرفتم، سعی کردم مثل آن ها که این روزها بیکاریشان را می گذراندند، وقتم را هدر ندهم. انگار که تمام سال گذشته را کار کرده باشم. کمانچه ی خاک گرفته ام را برداشتم، تمیزش کردم، تو را به دست گرفتم. رفتم یوتیوب و فیلم های آموزشی پیدا کردم. جرقه ی اول تغییر رابطه ی ما زده شد. سرگرمیم بودی، معلمم شدی. شروع کردم به دیدن فیلم ها و از دیدن پیشرفت هایم ذوق کردم.  برای اولین بار شروع کردم به آشپزی، آن هم به کمک تو. آنقدر کیک می پختم که انگار هر روز جشن تولد داشتیم.تمام این یک سال رخوت را دور ریختم. تمام اپ های مرتبط با رشته ام را‌ نصب کردم. هر روز اطلاعات فراموش شده را مرور می کردم. احساس مفید بودن داشتم و هر روز حالم بهتر بود. به این فکر می کردم که چه فرصتی را از دست داده بودم این یک سال و از چه جنبه هایی از استفاده از تو دور مانده بودم. کرونا دنیا را دیوانه کرده بود اما من آرام و راضی و خوشحال به فکر پیشرفت بودم.شروع کردم به دنبال کار گشتن. با تو رزومه می نوشتم و ایمیل می کردم و مصاحبه ی آن لاین می دادم. ابزار کارم شده بودی.در یکی از همان روزها، زنگ دلنشینت به صدا در آمد و دعوت به کار شدم. معجزه شد. من با تو معجزه کردم. در بالا و پایین رابطه ی بین ما با عوض کردن نقش هایت کمک بزرگی بودی برایم. به انحنای لطیفت نمی آمد این همه کار سخت :)#روایتگرباش</description><category>لیلا</category><author>لیلا</author><pubDate>Wed, 30 Dec 2020 12:56:35 +0330</pubDate></item></channel></rss>