https://virgool.ir/feed/@m_24801141fa2026-11-12 04:30:50https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_24801141https://virgool.ir/@m_24801141/ماشین-آمریکایی-آرزویی-ام-twjwyp3h8egvهمیشه از ماشین آمریکایی خوشم میومد به ویژه وقتی در فیلم‌های هالیوودی می‌دیدم که این اتومبیل‌ها چگونه با سرعت از روی پله‌های جاده‌ای به هوا بلند می‌شوند و به زمین می‌خورند و هیچ مشکلی برایشان ایجاد نمی‌شود.بالاخره در یکی از روزنامه‌ها آگهی یک بیوک ریویرا را دیدم و تماس گرفتم. نمی‌دانم چه شد که فروشنده آدرس منزل مرا پرسید و من هم آدرس دادم.چند ساعت بعد با اتومبیل سایز بزرگِ سبزِ خوش رنگ دم درب خانه حاضر شد. درب را که باز کردم، درب پارکینگ را خودش باز کرد و اتومبیل را به داخل پارکینگ آورد و گفت اینم ماشین شما.هاج و واج ماندم. اما ترفندشان گرفت و من آن ماشین را خریدم.اتومبیلی با شیشه‌ها و صندلی برقی و دنده اتوماتيک. یک اتومبیل دو تنی که فرمان آن با یک انگشت می‌چرخید. بسیار بزرگ و جادار. به طوری‌که بچه‌هام هم از سواری آن لذت می‌بردند.مسافرت با آن هم خیلی راحت‌تر از مسافرت با بقیه ماشین‌هایی بود که داشتم. شاید نصف خستگی رانندگی تو جاده رو هم باهاش حس نمی‌کردی. این ماشین از طول و عرض آن‌قدر بزرگ بود که گاهی رانندگی با آن در خیابان‌های تهران دشوار می‌شد. یادم هست در یکی از همین ترافیک‌های معمول در تهران، راننده بغل‌دستی با خنده به من گفت: چه‌جوری این کشتی رو میاری تو خیابون.اما نکته تلخ ماجرا این بود که بعد از مدتی متوجه شدم، ماشین دارای اشکال موتوری است و بعد از داغ کردن موتور، چراغ روغن آن روشن می‌شود. هر از گاهی موتور اتومبیل را تعمیر و باهاش مسافرت می‌رفتم و دوباره مرض‌اش عود می‌کرد.حتما شنیدید که می‌گن وقتی کسی مقدار زیادی از راه رو اشتباه رفته، دیگه سختشه که برگرده و از اول شروع کنه. کار من با این ماشین آمریکایی همین‌جوری شده بود. این‌قدر خرج تعمیراتش کرده بودم که سختم بود از خیرش بگذرم.بعد از هزینه‌های بسیار موتوری و عدم معالجه، آدرس یک تعمیرکار ارمنی را در تهرانپارس به من دادند، و گفتند که تعمیر این ماشین فقط کار اوست. پیش این تعمیرکار بردم، او هم تعمیر کرد و پولی از من گرفت اما، خودرو فقط برای مدت کمی بهبود یافت. دوباره به این تعمیرکار مراجعه کردم و بعد از گلایه از تعمیر ناقص او، خواستم که ماشین را دوباره تعمیر کند. او یک سخن اساسی گفت که توانست نه تنها نگاهم به آن خودرو بلکه مسیر زندگی‌ام را تغییر دهد. وی گفت: آقا جان! تو از چه چیز این خودرو خوشت آمده که این‌همه خرجش می‌کنی. اگه از بدنه‌اش خوشت آمده من یک موتور آمریکایی دیگر سفارش دهم بیاورند که روی این بدنه سوار کنم. این سیستمش معیوبه، تو خود آمریکا هم این مشکل رو داشته و علاج شدنی نیست.از آن پس، به این نتیجه رسیدم، وقتی سیستمی مانند خودرو من معیوبه، تنها راهش اینه که بره برای اسقاط. من بالاخره همین کار رو کردم. از آن پس، اگرچه ماشین آمریکایی آرزویی‌ام را نداشتم، اما زندگی‌ام بسیار آسان‌تر شده بود.این سبب شد که در مورد خیلی چیزهای دیگرم تو زندگی‌م فکر کنم. مثلا اعتقادات پوسیده‌ای که فقط سبب زحمت بود.یا فکر کردم، وقتی حکومت‌ها کارکرد درستی ندارند، چرا باید از آن دفاع کرد؟دنده عقب با اتو ابزارGhasem NasrGhasem NasrTue, 28 Oct 2025 12:40:10 +0330https://virgool.ir/@m_24801141/ماشین-آمریکایی-آرزویی-ام-ohxwukvqv4i5همیشه از ماشین آمریکایی خوشم میومد به ویژه وقتی در فیلم‌های هالیوودی می‌دیدم که این اتومبیل‌ها چگونه با سرعت از روی پله‌های جاده‌ای به هوا بلند می‌شوند و به زمین می‌خورند و هیچ مشکلی برایشان ایجاد نمی‌شود.بالاخره در یکی از روزنامه‌ها آگهی یک بیوک ریویرا را دیدم و تماس گرفتم. نمی‌دانم چه شد که فروشنده آدرس منزل مرا پرسید و من هم آدرس دادم.چند ساعت بعد با اتومبیل سایز بزرگِ سبزِ خوش رنگ دم درب خانه حاضر شد. درب را که باز کردم، درب پارکینگ را خودش باز کرد و اتومبیل را به داخل پارکینگ آورد و گفت اینم ماشین شما.هاج و واج ماندم. اما ترفندشان گرفت و من آن ماشین را خریدم.اتومبیلی با شیشه‌ها و صندلی برقی و دنده اتوماتيک. یک اتومبیل دو تنی که فرمان آن با یک انگشت می‌چرخید. بسیار بزرگ و جادار. به طوری‌که بچه‌هام هم از سواری آن لذت می‌بردند.مسافرت با آن هم خیلی راحت‌تر از مسافرت با بقیه ماشین‌هایی بود که داشتم. شاید نصف خستگی رانندگی تو جاده رو هم باهاش حس نمی‌کردی. این ماشین از طول و عرض آن‌قدر بزرگ بود که گاهی رانندگی با آن در خیابان‌های تهران دشوار می‌شد. یادم هست در یکی از همین ترافیک‌های معمول در تهران، راننده بغل‌دستی با خنده به من گفت: چه‌جوری این کشتی رو میاری تو خیابون.اما نکته تلخ ماجرا این بود که بعد از مدتی متوجه شدم، ماشین دارای اشکال موتوری است و بعد از داغ کردن موتور، چراغ روغن آن روشن می‌شود. هر از گاهی موتور اتومبیل را تعمیر و باهاش مسافرت می‌رفتم و دوباره مرض‌اش عود می‌کرد.حتما شنیدید که می‌گن وقتی کسی مقدار زیادی از راه رو اشتباه رفته، دیگه سختشه که برگرده و از اول شروع کنه. کار من با این ماشین آمریکایی همین‌جوری شده بود. این‌قدر خرج تعمیراتش کرده بودم که سختم بود از خیرش بگذرم.بعد از هزینه‌های بسیار موتوری و عدم معالجه، آدرس یک تعمیرکار ارمنی را در تهرانپارس به من دادند، و گفتند که تعمیر این ماشین فقط کار اوست. پیش این تعمیرکار بردم، او هم تعمیر کرد و پولی از من گرفت اما، خودرو فقط برای مدت کمی بهبود یافت. دوباره به این تعمیرکار مراجعه کردم و بعد از گلایه از تعمیر ناقص او، خواستم که ماشین را دوباره تعمیر کند. او یک سخن اساسی گفت که توانست نه تنها نگاهم به آن خودرو بلکه مسیر زندگی‌ام را تغییر دهد. وی گفت: آقا جان! تو از چه چیز این خودرو خوشت آمده که این‌همه خرجش می‌کنی. اگه از بدنه‌اش خوشت آمده من یک موتور آمریکایی دیگر سفارش دهم بیاورند که روی این بدنه سوار کنم. این سیستمش معیوبه، تو خود آمریکا هم این مشکل رو داشته و علاج شدنی نیست.از آن پس، به این نتیجه رسیدم، وقتی سیستمی مانند خودرو من معیوبه، تنها راهش اینه که بره برای اسقاط. من بالاخره همین کار رو کردم. از آن پس، اگرچه ماشین آمریکایی آرزویی‌ام را نداشتم، اما زندگی‌ام بسیار آسان‌تر شده بود.این سبب شد که در مورد خیلی چیزهای دیگرم تو زندگی‌م فکر کنم. مثلا اعتقادات پوسیده‌ای که فقط سبب زحمت بود.یا فکر کردم، وقتی حکومت‌ها کارکرد درستی ندارند، چرا باید از آن دفاع کرد؟Ghasem NasrGhasem NasrTue, 28 Oct 2025 12:35:02 +0330