https://virgool.ir/feed/@m_24663261fa2026-11-12 04:30:34https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_24663261https://virgool.ir/@m_24663261/مکانیکی-ک-نجاتم-داد-pumoqrqzxt5bاون روز از همون صبح معلوم بود قراره یه ماجرای خاص بشه. هوا ابری بود، منم با هزار بدبختی از خونه زدم بیرون تا خودمو برسونم به جلسه‌ی کاری مهمی که چند هفته برای هماهنگیش تلاش کرده بودم. همه چیز خوب پیش می‌رفت تا وقتی که وسط بزرگراه، ماشینم یه‌دفعه شروع کرد به تق‌تق کردن. اولش فکر کردم مثل همیشه یه صدای بی‌خطره که خودش درست میشه، ولی چند ثانیه بعد، موتور خفه کرد و ماشین درست وسط خط دوم خاموش شد!قلبم تند می‌زد. بوق پشت بوق، ماشین‌ها از کنارم رد می‌شدن، بعضیا با اخم، بعضیا با تاسف. با ترس راهنما زدم و با هزار زحمت ماشین رو تا کنار جاده هل دادم. عرق از سر و روم می‌ریخت و تمام برنامه‌هام جلوی چشمم دود می‌شد. گوشی رو درآوردم تا با امداد خودرو تماس بگیرم، اما درست همون لحظه دیدم که شارژ گوشیم روی یک درصد مونده. یه لحظه موندم که بخندم یا گریه کنم!در حالی که داشتم به بدشانسی خودم فکر می‌کردم، یه وانت آبی قدیمی کنارم نگه داشت. مردی حدوداً پنجاه‌ساله با لباس روغنی و لبخندی مهربون پیاده شد. گفت:— چی شده دخترم؟گفتم: «فکر کنم ماشین جوش آورده یا چیزی تو همین مایه‌ها...»اون نگاهی به زیر کاپوت انداخت، دستمالی از جیبش بیرون آورد و با خونسردی شروع کرد به بررسی. منم ایستاده بودم و با استرس به ساعت نگاه می‌کردم.چند دقیقه بعد گفت:— ترموستاتت گیر کرده، ولی نگران نباش، درستش می‌کنم تا برسونی خودتو.همون موقع که داشتم ازش تشکر می‌کردم، با خنده گفت:— فقط قول بده بعدش مستقیم بری مکانیکی، چون این وصله‌ی موقته‌ست.نیم ساعت بعد، ماشین دوباره روشن شد. مرد دست‌هاشو با دستمال پاک کرد، در کاپوت رو بست و گفت:— حالا امتحانش کن ببین صداش عوض شده یا نه.ماشین مثل روز اول کار می‌کرد. دلم می‌خواست دنیا رو بغل کنم از خوشحالی! دست کردم تو کیفم تا پولی بهش بدم، ولی اون دستشو بلند کرد و گفت:— نه دخترم، من خودم یه دختر دارم هم‌سن تو، اگه یه روز اونم جایی موند، یکی مثل من کمکش کنه، من مزد کارم رو گرفتم.اون لحظه بغضم گرفت. نمی‌دونستم چی بگم. فقط تونستم با لبخند بگم:— خدا خیرتون بده، واقعاً نجاتم دادین.اونم با لبخند جواب داد:— ماشین مثل آدمه، اگه قهر کنه باید باهاش حرف بزنی، نه اینکه ازش عصبانی شی!وقتی سوار شدم و از آینه نگاش کردم، دیدم هنوز کنار وانتش ایستاده و داره با بطری آب موتور رو می‌شوره. یه حس عجیبی تو دلم بود، ترکیبی از آرامش و سپاس.اون روز جلسه‌ام رو به‌موقع نرسیدم، ولی چیزی مهم‌تر از یه قرارداد کاری به دست آوردم: یاد گرفتم هنوز آدم‌های خوبی هستن که بدون انتظار، دست آدمو می‌گیرن. هر وقت از کنار یه ماشین خراب رد می‌شم، ناخودآگاه یاد اون مکانیک مهربون می‌افتم. شاید هیچ‌وقت دوباره نبینمش، ولی تو ذهن من همیشه «قهرمان بزرگراه» باقی می‌مونه.#دنده_عقب_با_اتو_ابزارChatGPT can make mistakes. Check importanفاطمه قاسمیفاطمه قاسمیSun, 26 Oct 2025 18:53:58 +0330