<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های kimiya kiani</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_24295670</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:41:00</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4261837/avatar/tcAxY3.jpg</url><title>kimiya kiani</title><link>https://virgool.ir/@m_24295670</link></image><item><title>روز جهانی دختر ....</title><link>https://virgool.ir/@m_24295670/روز-جهانی-دختر-tkwkoag8lqa6</link><description>💜روز دختر را تبریک می‌گویم :به دخترانی که رویاهایشان با دیوارهای تبعیض برخورد کرد، و هر بار که خواستند پرواز کنند، سقف‌های کوتاه، بال‌هایشان را بریدند.به دخترانی که در اوج دختر بودن، مجبور شدند مرد شوند ؛نه از جنس قدرت، بلکه از جنس انکار لطافت.همان‌ها که احساسات پاک زنانه رادر کشوی فراموشی پنهان کردند، تا مبادا ضعف تلقی شود.روز دختر را به آنان تبریک می‌گویم که با بغض‌های فروخورده، با رویاهای زخمی، و با قلب‌هایی که هنوز می‌تپد، جهان را به چالش می‌کشند.به آنان که دختر بودن رانه در لباس و لبخند، بلکه در پایداری و روشنی معنا کردند.</description><category>kimiya kiani</category><author>kimiya kiani</author><pubDate>Sun, 12 Oct 2025 03:11:49 +0330</pubDate></item><item><title>زخمی اما زنده</title><link>https://virgool.ir/@m_24295670/زخمی-اما-زنده-z3h0ieahytjf</link><description>دور قلبم حصاری از سیم‌های خاردار کشیده و درهایش را با قفل‌هایی از سخت‌ترین فلزهای جهان بسته و کلیدها را به ژرف‌ترین اقیانوس‌ها سپرده بودم.مبادا کسی راهی به قلبم بیابد.مبادا دلم را بربایند.مبادا دوباره در آتش عشق بسوزم.اما در میان زنگارها، عشقی جوانه زد. خواستم آن را از ریشه بخشکانم، اما نرم دلی خام، دستانم را طناب‌پیچ کرد. جوانه‌ی عشق، هر روز رشد می‌کرد، زنگارها را می‌زدود، و گرمایش، سیم‌های خاردار را سست می‌نمود. آن‌قدر نیرومند شد که قفل‌ها را شکست، و قلبم را از ویرانه‌ای سرد، به خانه‌ای گرم و روشن بدل ساخت.زمانی که چهره‌ام از شادی برق می‌زد، و جهان برایم معنا یافته بود،در سکوت یکی از شب‌ها، عشقش را با خود برد. بی‌دلیل...بی‌صدا...می دانم فرشته بخت و اقبال به ریشم خندید.من ماندم.من ماندم، با قلبی که با وعده‌های ناتمام جان گرفته بود، با خانه‌ای که هنوز بوی حضورش را دارد، اما دیگر نه گرمایی هست، نه صدایی، نه نوری.فکر می‌کردم این بار عشق، پناه خواهد بود. ولی باز هم فریب خوردم.اما حالا می‌دانم؛ قلبم برای من است، نه برای کسی که بی‌صدا رفت. منم و خودم.تنها اما روشن....زخمی اما زنده....@kimi_k444</description><category>kimiya kiani</category><author>kimiya kiani</author><pubDate>Wed, 24 Sep 2025 17:38:12 +0330</pubDate></item></channel></rss>