<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های amelia</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_24102106</link><description>ولی من به کتاب ها بیشتر از انسان ها اعتماد داشتم.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:20:42</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4255710/avatar/wXp230.jpg</url><title>amelia</title><link>https://virgool.ir/@m_24102106</link></image><item><title>آمیلیا کیست؟(معرفی من)</title><link>https://virgool.ir/@m_24102106/آمیلیا-کیستمعرفی-من-rcqimxi6lqve</link><description>به نام خدای افکار...آمیلیا ، دختری چهارده ساله . او همیشه متفاوت بود. خیلی متفاوت. او به باطن ها مینگریست هنگامی که مردم فقط به ظاهر افراد نگاه میکردند. همه و همه از تفاوت ها و افراد متفاوت دوری میکردند ؛ در حالی که همین تفاوت ها انسان هارا میساختند. آری ، عقیده او با خیلی ها فرق میکرد. نمیتوانست تحمل کند.چگونه میتوانست در دنیایی که همه انسان هارا سیاه و سفید میدیدند و آدم (خوب) یا آدم (بد) مینامندشان،زنده بماند؟ خب ، خود آمیلیا هم نمیدانست ، پس به قلم پناه آورد. برای تخلیه افکارش. او مینوشت. مینوشت و عقایدش را در دل داستان ها جای میداد و با همان قلم میکشید. هر طرحی را که حس میکرد دنیایش کم دارد روی کاغذ خلق میکرد. چه معجزه ای میکند این قلم!آمیلیا دلش میخواست این انسان های عجیب و غریب را بشناسد ؛ چون خودش اصلا شبیهشان نبود. البته همه فکر میکنند متفاوت هستند ، چون هیچکس شبیه دیگری نیست. اما او گاهی با دیدن کار های انسان ها ، از هم نوع بودن با آنها شرم میکرد! چرا انسانی باید به خودش اجازه دهد همچین کار هایی را با هم نوع خودش بکند؟ این سوال در ذهن آمیلیا میچرخید. پس سراغ روانشناسی رفت ، برای یافتن درون افراد. برای پیدا کردن افکارشان. او مطالعه کرد و باز هم مطالعه کرد.اما هنوز هم کافی نبود و نیست. اما آمیلیا نا امید نمیشود و مطالعه میکند. انقدر زیاد که بتواند به جواب هایش برسد.آمیلیا تنهایی را ترجیح میداد. در تنهایی میتوانست هرچه میخواهد کتاب های عزیزش را بخواند ، موسیقی هایی که به او حس خوبی را منتقل میکردند گوش دهد و انیمه هایش را که کامل نشده اند ببیند. پس ، چرا نباید تنهایی را به بودن در کنار انسان ها ترجیح میداد؟ آمیلیا شهودی بود. یعنی دنبال رابطه های پنهان بین اتفاقات. همیشه سعی داشت چیزی را به چیز دیگری ربط دهد و با کمک این ارتباط ها ، به دنیا به چشم دیگری مینگریست.آمیلیا منطقی بود. همیشه احساساتش را کنار میگذاشت تا به چیزی که عقلش میگوید برسد. همیشه زیاد فکر میکرد و همه جوانب را در نظر میگرفت ؛ مبادا تصمیم اشتباهی بگیرد و عواقب آن تصمیم تا ابد رهایش نکند.آری ؛ همه اینها باهم آمیلیا را میساختند ، یک دختر متفاوت.</description><category>amelia</category><author>amelia</author><pubDate>Sat, 09 May 2026 12:41:31 +0330</pubDate></item></channel></rss>