https://virgool.ir/feed/@m_23759842اشعار اعظم قارلقیfa2026-11-12 19:09:51https://files.virgool.ir/upload/users/1174405/avatar/t6OCmC.jpeghttps://virgool.ir/@m_23759842https://virgool.ir/@m_23759842/نثرهای-اعظم-قارلقی-g94toi3o1xbzبرف، شعری از اعظم قارلقیبرفرخِ مهتاب  می سوزد   ز  سرماکلامی گرمیِ رویای من نیستفضای قصه ام تاریک و سرد اَستبِدان این خانه بی تو جایِ من نیستدلِ  مرداب  می لرزد  ز  سرمادر این جنگل سراسر باز برف اَستمن اما منتظر در پشتِ این درمرا با تو به وزنِ برف، حرف استاگر چه لحظه ای رفتی، ولیکندر این کلبه نمی سوزد چراغیبیا سرمای طوفانی بگو کهچرا با جانِ بی جانم   اَیاغیبه سرعت می شود این برف، کولاکنرفته جانِ اعظم،   باز    بَرگردقدم هایت به روی برف باقیستنکن   دیگر  برایم   ناز، برگرداعظم قارلقیاشعار نیماییِ اعظم قارلقیغروب چشمِ نیلوفرندارد چَنته ای در سرجدا افتاده از گلهای خوشبوترنیازش صبحِ خندان استاگر چه تشنه ی اکسیر باران استنیایش کن محبت راکه من عشق خودم را بیش از اینها دوست دارم...دو چشمِ خیسِ خیس از عشقِ بی اندازه و بی حدنگاهم ملتمس بر آسمانِ اَرغوانی بازنمی خواهم به جز تو یار دیگر راخودت شاهد...نبستم دل به جز تو بر کسی، ای یارِ بی همتابه لب، لبخندبه دل، امیدمرا با تو فراری از شرارِ باد و طوفان نیست!مرا یک گوشه چشم از آن نگاهِ پاکِ تو کافیستمرا تا جسم و جان باقیست!تو را بی وقفه، بالاتر ز هر چه عاشقِ بی سرتو را دیوانه وار آسیمه سروالاتر از هر عشقای عشق، دوست دارممرا گر از نگاهت دور سازیاگر با کوهی از غم یار سازیاگر بی من، به روی دیگری در بند گردیاگر در روز و شب با غصه ها دمساز سازیز تو شکوه نخواهم کرد هرگزاگر هستی ز من ای دوست بیزارتو را بیش از همیشه دوست دارماعظم قارلقیشاعرانهشاعرانهSun, 05 Dec 2021 07:04:42 +0330https://virgool.ir/@m_23759842/شعرهای-اعظم-قارلقی-hor9vftapq3iجنتی و عزرائیل، شعری از اعظم قارلقیگفت روزی با طعنه عزراییل، ای جنتییک کفن آورده ام، از حوریانِ تن فروشمِهر، بر ایرانیانِ بی نوا، دیگر بس استمرحمت فرما و دیگر، "ریقِ رحمت" را بنوشای نَمیرالمومنین، پیش از فرار از دستِ منخاطره بازی ز عهدِ دایناسور را کم بکندیگر عمرت شد کمی بیش از خدا! با این عصاسایه ات را از سرِ بی موی دنیا کم بکن جنتی اِی سردبیر و اِی رئیسِ خبرگاناِی که قدمت کرده ای، بیش از زمین و آسمانخسته ام کردی دگر! فوراً دماغت را بگیرجام مرگت را بکش بالا، به یکدم، نوشِ جانگفت با خنده های دلفریبَ ش جنتی لاجَرَم با دستِ خود، قبرِ تو را هم می کنم!تا بخوانی، نامِ من را، از برای قبضِ روحهمچو موشی ناقلا، خود را به مردن می زنم! اعظم قارلقیشاعرانهشاعرانهTue, 07 Sep 2021 03:49:59 +0430