https://virgool.ir/feed/@m_22872738من هنوز هم نمی دانم چه می خواهم....fa2026-11-10 15:27:07https://files.virgool.ir/upload/users/4916920/avatar/Fa2aTZ.jpghttps://virgool.ir/@m_22872738https://virgool.ir/@m_22872738/احساس-قول-قبول-نمی-کند-qom5hhtqfjdqاز سی‌سالگی به بعد به خودم قول دادم که دیگر عاشق نشوم.فکر می‌کردم عقلم رسیده و دیگر آن آتش‌های ناگهانی بیست‌سالگی را نمی‌خواهد.اما احساس، قول قبول نمی‌کند.چند بار بعد از آن قول، دوباره عاشق شدم.فقط دیگر مثل قبل نبود.عشق بیست‌سالگی مثل باران تند بهاری بود؛امروز خیس‌ات می‌کرد و فردا آسمان صاف می‌شد.تند می‌آمد، بلند صدا می‌کرد، و زود هم تمام می‌شد.اما عشق بعد از چهل، آرام‌تر و سنگین‌تر است.دیگر آن شتاب و بی‌قراری را ندارد.بیشتر شبیه یک حضور دائمی است که در سکوت می‌نشیند و نمی‌رود.دیگر نمی‌سوزاند، اما گرم نگه می‌دارد.و وقتی هم که می‌رود، جای خالی‌اش عمیق‌تر و ماندگارتر است.شاید برای همین بود که آن قول را شکستم.چون آدم گاهی دیر می‌فهمد که بعضی احساس‌ها را نمی‌شود با تصمیم، خاموش کرد.Kourosh HmzKourosh HmzTue, 04 Aug 2026 09:49:58 +0330https://virgool.ir/@m_22872738/گوشی-آبی-zhr0xiwsvqesدر سال ۱۳۸۲ اولین سیم‌کارت اعتباری‌ام را از همکارم گرفتم. آن روزها هنوز کسی سخت نمی‌گرفت. چند سال بعد یکی از اقوام از فرنگ برگشت و یک سامسونگ تاشو هدیه آورد؛ همان گوشی دکمه‌ای که با باز و بسته شدنش برای آن روزها خیلی باکلاس به نظر می‌رسید. بعدش سونی‌اریکسون‌ها آمدند، بعد اچ‌تی‌سی تاچ، بعد هواوی‌های نوپا. هر کدام مدتی در جیبم زندگی کردند و رفتند.تا اینکه شهریور امسال، بعد از کلی جستجو، Redmi Note 10 Pro مشکی را خریدم. سبک بود، خوش‌دست بود، رنگ‌هایش دلربا بودند. دو ماه باهاش زندگی کردم؛ انگار بالاخره گوشی‌ای پیدا کرده بودم که نه فقط کار راه می‌انداخت، بلکه حس خوبی هم می‌داد.تا اینکه یک روز، یک نفر از پشت سر آمد و قاپیدش. فقط چند ثانیه طول کشید. یک ماه تمام دپرس بودم. بعد با قرض و قوله دوباره همان مدل را خریدم، این‌بار آبی. اتفاقاً از رنگ آبی‌اش خیلی خوشم آمده بود.یک صبح زود برای رسیدن به سرویس اداره مجبور شدم بدوم. چند ده متر بیشتر نبود. سوار مینی‌بوس که شدم، چند دقیقه‌ای گذشت تا دستم رفت توی جیب کاپشن. خالی بود. اول فکر کردم حتماً خانه جا گذاشته‌ام. وقتی به اداره رسیدم به خانمم زنگ زدم که ببیند گوشی خانه هست یا نه. نبود. همان لحظه فهمیدم که وقتی می‌دویدم از جیبم افتاده بیرون.حالا دوباره دستم خالی است. انگار بعضی چیزها را هر چقدر هم دوست داشته باشی، باز هم از دستت می‌روند.Kourosh HmzKourosh HmzTue, 04 Aug 2026 09:23:52 +0330