https://virgool.ir/feed/@m_22839379fa2026-11-11 10:47:15https://files.virgool.ir/upload/users/796473/avatar/AF3Vbs.jpeghttps://virgool.ir/@m_22839379https://virgool.ir/@m_22839379/زندگی-بین-آدمها-sqtkin4qlglf#یلدانوشتحس میکنم شبیه یک نقطه ی کوچیک کم رنگم بین یکعالمه نقطه متراکم گم شدم.بعضی اوقات حس میکنم پرسوناژها با سرعت زیاد از کنارم رد میشن و من مثل یه گیاه شکننده با هر بار خوردن تنه محکم و تنومند اونا میشکنم،انقدر تکرار میشه انقدر تکرار میشه که تموم بشم و چیزی ازم باقی نمونه.شاید باید انقدر اشک بریزم بلکه سیراب بشم،بلکه این گیاه بی جون دوباره نفس بکشه،بلکه دوباره زنده بشه.از دردناک ترین روزهای سال نحسبه تاریخ:«یکشنبه،۷اسفند۱۴۰۱»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارMon, 27 Feb 2023 01:29:30 +0330https://virgool.ir/@m_22839379/سیکل-تکرارشونده-q4dhgjd1gpjd#یلدانوشت:سرنوشت مشترک هر محتوایی که یک روز با امید اونها می زیستیم شاید این بوده که “ددلاینی” رو داشته که بایستی سر موقع تحویل بدیم و رهاش کنیم.این مدت اضطراب زیادی رو متحمل میشیم تا موقع رهایی و تحویل برسه اما شاید وقتی زمانش میرسه انگار یکعالمه بار سنگین رو که تمام این مدت حمل میکردی همزمان زمین میذاری،دونه دونه شون رو گرچه با «دلخوری» اما نهایتاً به “بادبادک” وصل میکنی و امیدواری که بتونی مسیرشون رو دنبال کنی اما چون رها کردی فقط چند ثانیه نگاه میکنی،بعد که محو شد،ناامید میشی و گذر میکنی.یک عالمه “بادبادک” وجود داره که حاصل ناامیدی ما اون دلیل زیستن هستش…بادبادک ها هم با شرایط جدید سازگار میشم و هر نقطه ای که احساس نزدیکی کنند فرود میان و مسیرشون رو ادامه میدن و شاید این یه سیکل تکرارشونده باشهبه تاریخ:«شنبه۲۹بهمن۱۴۰۱»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSat, 18 Feb 2023 19:48:24 +0330https://virgool.ir/@m_22839379/منفعل-بودن-g3yio19udia7#یلدانوشت:شاید همه ی ما موقع بیان یک لغت مشابه،چند ثانیه کوتاه رو در اختیار داشته باشیم.زمان برای ما یکسان سپری میشه پس چرا برخورد ما،کنار اومدن ما با اون محتوا یکسان سپری نمیشه؟!شاید برای ادای کلمه ی “نه” کمتر از دو ثانیه زمان نیاز داشته باشیم اما اگر محتوای پنهان اون لغت،سوگ رو مثل یک وزنه سنگین،به روحمون وصل کنه انگار مدتی که این فرکانس جاری میشه سالها میگذره…شاید تنها تفاوت ما باهم توی جمع و جور کردن خودمون باشه.اینکه بعضی اوقات بجای منفعل بودن،بجای غرق شدن زیر دریایی از سوگ،دستمون رو از اعماق این دریا بالا بیاریم،روی اسپید بذاریم که حتی زود ترهم بشنویم و گذر کنیم،شاید اون موقع هیچ محتوایی طولانی سپری نمیشه.به تاریخ:«شنبه۲۹بهمن۱۴۰۱»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSat, 18 Feb 2023 19:40:52 +0330https://virgool.ir/@m_22839379/نال-woezgydzs5ogیلدانوشت: شاید اگر میخ های اطمینانمان به وجودِ “تکیه گاهِ امن”محکم کوبیده نشده باشد،شبیه قابی هستیم که از حضورش روی دیوار اطمینانی نیست،هر قدر هم که تابلوی زیبایی باشد،دیدنی نیست.شاید اگر تکیه گاهی نبود،تحملِ وزنه های زندگی روی گلبرگ ها و شاخه مان دشوار بود،آنقدر که شاخه ظریفمان را بشکند،اما امیدمان به “تکیه گاه”،ریشه مان را در “خاکِ عشق” عمیق میکند،شاخه های خمیده را امیدوار میکند،آنقدر سربلند که همیشه نگاهشان رو به آسمان است.سرمست از “عشق”که از ریشه تا ساقه شان جریان دارد!یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارMon, 13 Jun 2022 19:24:38 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/پنهان-شدیم-wcnuondrzsia#یلدانوشت‏‌چند درصد از خودمان پشت لباس فاخر و شسته رفته نمایشِ خوشحال بودن پنهان شد؟!درونمان را پنهان کردیم،احساساتمان را پنهان کردیم،چون خواستیم همه زمانیکه اسم مان را میشنوند تصویر ذهنی ای که از ما در ذهنشان نقش میببندد،بی نقص،شاد و آرام باشد،تصویر یک «انسانِ کافی و راضی.»‏حتی تلاش نکردیم این دو وجه رو بهم نزدیک کنیم.اذیت نشدیم از اینهمه تفاوت؟!انسان کافی ابداً خودش رو قیاس نمیکنه،انسان کافی موفقیت خودش رو صرفاً برای طولانی تر کردن سخنرانی اش موقع معرفی خودش در جمع نمیخواهد.انسان راضی بدنبال ارضای نیازهایش و به تبع آن تلاش برای ارتقای خودش است اما ‏نه برای قیاس.این بسط پیدا کرده به تمام وجه های زندگیمان.بخصوص چیزی که امروز میبینم ذره بین روی خانم هاست.خانم ها بایستی تحصیلاتشان را تا مقطع دکترا ادامه دهند در عین حال هیکلشان بی نقص باشد سرکار بروند اما موقعیتشان قابل فخر باشد نه کارمند ساده و عادی،شغلی که هنگام ‏معرفی صداشون رو صاف کنند و بگن،درعین حال همیشه سرحال باشند،رابطه عاطفی رمانتیک،ورزش کنند،کتابم که جزو واجبات برای یک خانم فرهیخته محسوب میشه،نگو که پادکست گوش نمیدی،فیلم هارو تیک بزنیم حالا.اپلای چطور پیش میره؟!فول فاند دیگه؟!مدرک زبانو که نگیری بیسوادی.کی میری؟!کدوم کشور؟!و این سیکل معیوب ادامه دارد...یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارMon, 13 Jun 2022 19:22:17 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/معیارهای-تخریب-کننده-nc2sizx6fl0p«یلدانوشت»‏راجع به موضوع دخالت بایستی بگم بی ارتباط به ‌فمنیسم نیست.درک غلط ما از لغت دخالت و حد و مرز آن درست شبیه به درک غلط ما از جریان فمنیسم هست.ما فکر میکنیم اگر مستقل باشیم و اظهار بی نیازی به ازدواج و جنسیت مقابل داشته باشیم،شغل قابل افتخار،اون موقع یک «فمنیستِ واقعی»هستیم.این دقیقا ‏نوعی سختگیری افراطی میباشد که همچنان محدود کننده هست.به عقیده ی من پائیین بودن کانفیدنس تمامی دختران امروزه ی ما ارتباط مستقیم با این معیارهای به ظاهر فمنیستی میباشد که بازهم تصویر یک دختر ایده آل را شکل داده و از اون سمتِ مقابلِ سنتی باعث اضطراب خواهد شد.دختر امروزی دختری هست که ‏معیارهای سختگیرانه ی چندبُعدی رو شامل میشه،اینها به تنهایی صفات درستی محسوب میشود اما تابحال شنیدیم که معیارهای بخصوصی برای آقایون هم مطرح بشه؟!تفکیک جنسیتی ارتباط مستقیم با فمنیسم غلط امروزی دارد و رابطه ی مستقیم دیگری با دخالت.دخالت در شکلگیری و تصویر یک خانم.به عقیده ی من ‏همگی قابل احترام هستن و برخلاف عقاید افراطی امروزه که تعیین کننده میباشد هر زمان که تفکیک نکردیم یک خانم روستایی در مناطق محروم رو با یک خانم امروزی،اون زمان فمنیسم هستیم،همه چیز اونطور که بهمان گفته شده نیست گاهی خودمان میتوانیم تشخیص دهیم چه چیز صحیح است.در جهتِ استقلال مالی،تحصیلات مقاطع تکمیلی،بالا بودن دانش،فیزیک ظاهری بی نقص،چهره ی همیشه آراسته و هزار و یک معیار دیگه که مثبت هست اما برمیگرده به خواست یک فرد نه معیار های محدودکننده ی تشکیل دهنده ی یک خانم امروزی!یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارThu, 07 Oct 2021 20:07:37 +0330https://virgool.ir/@m_22839379/دوگانه-ی-موهبت-nszc1lmrilpu«یلدانوشت»به عقیده ی ما تنهاییم اما این موضوع بارمعنای منفی در خودش نداره،جزو موهبت هایی هست که بهمان عطا شده.دلیلش هم نبودن دستگاه ذهن خوانی دقیقی هستش،درنتیجه خودمان و خودمان باهم تنهاییم و تا زمانیکه پنجره ی زبان و چشممان باز نشود هیچ فردی نمیتواند ادعا کند ‏از گفته های درونیمان باخبر شده اما هیچ چیز مطلق نیست و همیشه استثنا داریم،اگر موهبت دیگری علاقه بر تنهایی بهمان داده شده باشد مثل افرادی که بدون نیاز به کلام و دستگاه ذهن خوانی با تغییرهای کوچک هم متوجه شوند،نه تنها تنهاییمان به خطر نمی افتد بلکه گفتگوی درونیمان در خلوت شامل اظهار شادی از حضور این افراد است.«به تاریخِ:پنجشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۰»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارThu, 07 Oct 2021 20:02:32 +0330https://virgool.ir/@m_22839379/طبق-روند-همیشه-s7ydvv4enp55یلدا جان!محکم روی کاغذ مینویسم که تجربه ها من رو شبیه مردمی کرد که میترسیدم ذره ای افکارم نزدیک باشه بهشون!قبل تر،با نور امید مینوشتم دنیا رو میشه به جای بهتری تبدیل کرد،میشه بجز کاشتن نهال امید تو خاک و نهاد وجودمون این رو به بقیه هم بسط داد.امروز مینویسم:«یلدا،دنیا اونطور که فکر میکنی نیست!»آدمیزادی که از خاک پاک آفریده شد اما با وجودش که از عشق خلق شده دنیای امروز تبدیل کرد!نهایتاً سیر تحولی در تو ایجاد کرد که موقعی که خواستی شبیه به گذشته عمل کنی،سرت رو برگردونی و تمام مسیر رو مجدد بازبینی کنی،یادآور بشی که آدم ها زمانی که زلال بودی چطور همون شفافیت رو تبدیل به قطره هایی روی صورت کردند.یادآور بشی که تو زمانی به فکر درد آدمها بودی به فکر شادیِ جمعی،در مقیاس بزرگ،اما حاصلش چی شد!نگاه میکنم به گل آلودی که درش زندگی میکنیم،دور و دور و دورتر میشم!این آدمها چند درصد بدنشان تزویر باشد عادلانه هست؟!این آدمها چند درصد بدنشان دروغ باشد منصفانه است؟!این آدمها چند درصدشان صادقانه دروغ میگویند؟!شهر ما پر از چراغ هایی ست که نورشان را از امید ما دزدیدند تا خانه شان را روشن کنند.من از همه چیز خسته ام،یلدا!به تاریخِ:«یکشنبه ۱۷مرداد،۱۴۰۰»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارMon, 09 Aug 2021 00:02:39 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/فقدان-yjvg5u4x22o4#یلدا_نوشت:من از دست دادن رو متوجه میشم...متوجه این هستم که وقتی کنار نور نشستی کنار نور مطلق زیست کردی وابسته ی تابشش شدی،وقتی خودش رو،گرماش رو از دست میدی چطور تاریکی هجوم میاره!چطور بیرحمانه قدرتِ دید رو از دست میدی،چطور بدون اون نور،بین راه رفتن ممکنه جلوی پات رو نبینی و چه بسا بارها و بارها پرت بشی!اینکه وقتی نور ازت دور شد چطور سرما رو حس میکنی!چطور با فکر کردن و یادآوریش حتی خون در گر هات گرم تر شریان پیدا میکنه اما عدم وجود و حضورش درک میشه،چطور چشم هارو که میبندی خلأ رو متوجه میشی و درک میکنی!من نوشتم و نوشتم و نوشتم اما از حجم نداشتنم کم نشد!ذره ای از بار روی دوشم کم نشد،یک لحظه هم نداشتن گرمایی که داشتم و الان تنها جای خالیش رو متوجهم،کم نشد...درسته:«غلام همت آنم که زیر چرخ کبودز هرچه رنگ تعلق پذیرد،آزادست!»اما من تؤامان وابسته و دلبسته ام!طبق روند هر روز و هر هفته و هر ماه و هر سال «ندارمت!»امروز رو به تاریخِ:«بیست و هشتم خردادماه چهارصد»مینویسم!یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارFri, 18 Jun 2021 21:40:51 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/فقدان-wbi1qt59yqfi#یلدا_نوشتمن از دست دادن رو متوجه میشم...متوجه این هستم که وقتی کنار نور نشستی کنار نور مطلق زیست کردی وابسته ی تابشش شدی،وقتی خودش رو،گرماش رو از دست میدی چطور تاریکی هجوم میاره!چطور بیرحمانه قدرتِ دید رو از دست میدی،چطور بدون اون نور،بین راه رفتن ممکنه جلوی پات رو نبینی و چه بسا بارها و بارها پرت بشی!اینکه وقتی نور ازت دور شد چطور سرما رو حس میکنی!چطور با فکر کردن و یادآوریش حتی خون در گر هات گرم تر شریان پیدا میکنه اما عدم وجود و حضورش درک میشه،چطور چشم هارو که میبندی خلأ رو متوجه میشی و درک میکنی!من نوشتم و نوشتم و نوشتم اما از حجم نداشتنم کم نشد!ذره ای از بار روی دوشم کم نشد،یک لحظه هم نداشتن گرمایی که داشتم و الان تنها جای خالیش رو متوجهم،کم نشد...درسته«غلام همت آنم که زیر چرخ کبودز هرچه رنگ تعلق پذیرد،آزادست!»اما من تؤامان وابسته و دلبسته ام! طبق روند هر روز و هر هفته و هر ماه و هر سال «ندارمت!»امروز رو به تاریخِ:«بیست و هشتم خردادماه چهارصد»مینویسم!یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارFri, 18 Jun 2021 21:39:44 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/عنوان-نداریم-msrvxln4hru7‏⁧ #یلدا_نوشت⁩ :‏مفهوم خیلی چیزها برام شبیه به یه تلویزیون شده که پارازیت داره،گاهی یه چیزهای مبهمی ازش متوجه میشی اما درک نشده برات باقی میمونه،نمیتونی بگی کاملاً متوجهش نیستی ها!اما نمیتونم هم بگی برات مشخص هستش!چقدر «صبر» کردیم برای کناراومدن با این عدم وضوح و درک! ‏معنا و مفهوم صبر برام مثل یه نهال، از روز اولِ این نامشخص بودن و «رنج ها و سوگواری هایی که بعنوان محصول به من داد»،کاشته ‌و نهادینه شد و الان زمان ثمردهی شده!ثمره ی «صبر» برای من یه چیزی شبیه «ایمان»شد!ایمان به سخت بودنِ انسان ها که شاید واضحاً و ظاهراً درک نشه اما به لایه های زیرین که میرسی کشف میشه!من کشف کردم اون لایه رو در خودم!مثل یه دکمه ی جمع و جور کردنِ خودت در مواجه با «سوگ»/«حجم مشکلات»میمونه!فقط بایستی نشان «صبر»رو داشته باشی که بهت دسترسی بده!اونوقت هرچند جنس موفقیتش مثل موفقیت های بقیه به به و چه چه نگیره،خودت دوستش داری!یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارWed, 16 Jun 2021 14:35:52 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/درک-نشده-باقی-مانده-ایم-rv9coy44f0x7#یلدا_نوشت«ما تنهائیم»چرا که درست موقعی که سکوت کردیم و ذهنمون گستره ای از لغات رو داره کنار هم میچینه،کلنجار میره،«رویأ»میبافه،صدامون شنیده نمیشه!چون کسی«دستگاه بریل ذهن خونی»نداره که دستش رو تکون بده و متوجه صحبت هامون بشه!گاهی اوقات ورای صحبت های ذهنی و درونیمان «احساسات»درونمان غلیان میکند که آن هم پشت پرده ی جسممان پوشیده شده!ما تنهائیم مگر زمانیکه پنجره ی چشمانمان رو به افراد زبان باز کند و موقع حزن پرده هاراکنار میزند و موقع شادی «برق»نگاهمان صداو فریاد میزند،موقع آرامش گرمای نگاهمون حس میشه!اما ما خودمانیم و خودمان!و این بد نیست...برهان خلف اثبات تنهاییمان پشتوانه ایست که نه دستگاه بریل میخواهد نه فرکانس صوتی برای شنیدن،خودش پرده هارا کنار میزند و در اوج تنهایی در آغوشمان میکشد،همان پشتوانه ی معنویمان!«جمعه،اردیبهشت هزاروچهارصد»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارWed, 05 May 2021 18:55:23 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/رجوع-به-تعلقات-mx9lefe9kbrl#یلدا_نوشت :حس میکنم یک روز طبق روند همیشه،صبح زود بیدار میشی صبحانه میخوری،صورتت رو آب میزنی میشینی پای کارایی که انجام دادنش برات یعنی نزدیک شدن به خواستت،اما اون «روز» اون «ساعت»حس میکنی چقدر خواستت برات نامعلومه!احساست اینه که اواسط راه متوجه شدی انتهای جاده برات روشن نیست یا نه،اصلاً این جاده اونی نیست که تو دنبالش بودی!انگار سوار اتوبوس کنار جاده شدی مقصدش رو هم نمیدونی و همینطور که از تونل ها میگذری سایه ی تونل و روشنی جاده چشمت رو اذیت میکنه و گیج نگاه میکنی که چرا سوار این اتوبوس شدم!حس میکنی هرچی نور از پنجره ی جلوی اتوبوس بیشتر «می تابه»بیشتر تاریکی روی نقطه ی جایگاهیِ تو میتابه!«خودت،اطرافیان،موقعیت،خواسته ها،اهداف»کنار جاده به ردیف نشستن و تو با اتوبوس داری گذر میکنی و فقط این خیل رو میبینی که روی تخته سنگ نشستن و با نگاهشون به معلق بودنت افسوس میخورن!دارن تماشات میکنن و تو هم رد شدی،اما یه لحظه میگی نگه دار من پیاده میشم!پیاده میشی و تمام راه جاده رو معکوس طی میکنی سمت تخته سنگ و تعلقاتت!میدوی و میدوی تا میرسی!اما هزینش خستگی،اشک با هق هقِ بلند،بغض،درد پاهات هستش!وگرنه راه برگشت همیشه باز بوده و هیچ ایست بازرسی ای هم مانع رجوع به تعلقاتت نمیشه یا مانع از پشیمونی حاصل از نامعلومی و قاطعیتت!میتونی تمام مسیر رو برگردی اما اون نگاه تحقیر آمیز به نفس نفس زدن حاصل از دویدنت سخته!سخت میشه تحملش کرد!«چهارشنبه،۱۵اردیبهشت،۱۴۰۰»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارWed, 05 May 2021 17:58:45 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/ما-تحقیر-شدیمکسی-صدایمان-را-نشنید-ofzgj5st4olb#یلدا_نوشت :ما «احساس»را کشتیم!زمانیکه منطق و عقل پنجاه درصد سهم باقیمانده را هم تصاحب کردند،تصاحبی که حاصل تکرار جملات تأکیدی افرادبود...شبیه به دست چپ و راست!حتی اگر راست دست هم باشی امکانش نیست نیازت به دست چپ رو نادیده بگیری!انکار کنی؟!بیایید تقصیر را گردن”مبادا”ها بیندازیم!”مبادا”هایی که از روی محافظ کار بودن گفتیم!یلدا!مبادا از حجم مشکلات بگی،خودت رو محکم«نشون»بده!ماکت خوشبختی ساختیم که ذهنیت بدِ«بدبین»بودن به جا نگذاریم!چرا؟!گاهی بایستی اشک ریخت،بایستی نشست پای صبحت های خودِدلخورت!«خودسانسوری»کردیم!یلدا!مبادا«عاشق»بشی!این شهرپر از مردمانیست که “صادقانه دروغ میگویند”!چرا؟!چون جایگاهِ دیوانگی و عاشقی را به منطقِ خشک سپردیم!«خودسانسوری»کردیم!این “ما”پرسوناژهایی سراسر سانسور در هربعد و زاویه ای هستند!اما مگر میشه با دست راست حرف های قشنگ قشنگ نوشت و خلأدست چپ را حس نکرد؟!مگر میشه خلأ «احساس»را حس نکرد؟!احساساتمان یادمان نرود!نرسد آن روزی که عشق ورزیدن را فراموش کرده باشیم!«ظهرِ شنبه ی زمستون نودونه»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSun, 18 Apr 2021 18:22:03 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/همچنان-معلقاما-زندهام-jquggffvcv47#یلدا_نوشت :ساده بگم احساس میکنم«زنده»ام...نه فقط دم و بازدمِ نفس کشیدن...این روزها برایم نشانه است،نشانه از راضی نبودن های قبل،اون عطش نابجای نامعلوم که واضح نبودم برام دنبال چی هستم اما «رضایت»نداشتم،قیاس و قیاس...اما الان،همین مدت،همین روزها برام نشانه شده،مثل ماکتی که یکعالمه زحمت و خستگی و شب بیداری به دنبال خودش داره و وقتی به مرحله اجرایی میرسه،«واقعی»میشه،شوق دیدن اون سختی ها و محصول و ثمره عجب نوری در دل میکارد....دقیقاًمثل ماه های گذشته که دقیق و باجزئیات خاطرم هست که خط آخر نوشتم:«یلدا!یلداجان،این روزها،همین روزهای سخت که توی تقویمت ورق میخوره و به دنبال خودش سلسله وار یأس و خستگی،خستگی های روحی و جسمی،ناامیدی مطلق رو حمل میکنه«میگذره»و نگاه میکنی به همین روزها و میگی:«همین روزها من رو عمارت کرد!»چون همین ناامیدی مطلق،با «صبر»تلفیق شده...به اون روزها که نگاه میکنم،چندماه اخیر که ترافیک روزهای سخت برای من با بیست و یک سال و روح و جسم ضعیف مدیریتش شاید دشوار بنظرمیومد،اما جالبه که میبینم چه اندازه«محکم»،«قوی» و «استوار»بودم!افتخار میکنم بهشون...همون روزها ثمردهی داشت،الان«حالم خوبه»!قلبم پر از نورِ مسیر شده،انگیزه دارم،انگار دیگه کاملاً خودم رو شناختم،خودآگاهی دارم...دقیقاًمثل استخوان هایی که موقع بلوغ حین «رشدکردن»گاهی دردجسمانی به دنبال داره،سختی ها «رشد»به همراه داشته!احساس میکنم دوره ی «رشد»سپری شد!الان خوشحالم،خوبم و همین اچیومنت محسوب میشه،گرچه که جایی بهم نمره ندن بابتش...•«فکرکنم۲۹دی،دوشنبه،نودونه»•یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSun, 18 Apr 2021 18:02:50 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/سازش-کردن-خوبه-اما-با-بیشعورها-چطور-pmtw84bbudq5#یلدا_نوشت :میدونید،سازش کردن خیلی خصیصه ی محترمی هست.اینکه بشه با قدرتِ سازش از هیچ،همه چیز ساخت،از بدترین شرایط با سازش به شرایط ساخت دست خودمون با کمکِ سازش رسید....اما باید اعتراف کنم من:از فردی که سعی داره ضد ارزش رو ارزش جلوه بده،بیزارم!از کسی که سعی داره تلاش های تورو به سخره بگیره،بیزارم!از کسی که وقتی داری صبحت میکنی به محتوای کلامت اهمیت نمیده و صرفاً سعی میکنه یه ایراد ازش دربیاره،بیزارم!از کسی که اگر روزی از غم بهش بگی یک روز یک جایی که از غم عبور کردی،اون رو آیینه ای میکنه و مقابلت قرار میده،بیزارم!از کسی که از اگر بفهمه خلاف نظرش رو داری در قالب شوخی تحقیر میکنه،بیزارم!از فردی که اچیومنت های تورو میسنجه و بررسی میکنه بیزارم!از فردی که تا متوجه میشه تو اون فردی هستی که سازش میکنی،«سؤاستفا‌ده» میکنه و هر رفتاری ازش سرمیزنه،بیزارم!این بیزاری رو چطور سامون بدیم؟!چطور سازش کنیم؟!این بیزاری ها گرچه که درست و بجاست،اما کی جسارت به خرج دادیم برای گفتنش به صاحبانش که منجر به تغییرش بشه؟!سازش کردن شاید گاهی اوقات تطبیق دادن خودمون با اشتباه نیست؟!سازش نکنیم،تغییر بدیم شرایط و افراد رو...«یلدانیکوکار»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSun, 18 Apr 2021 13:15:11 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/از-درونم-بگویم-rkxsyv06o0h5#یلدانوشت :تو برای من مثل نور هستی...انتهایی برای احساسم وجود ندارهمن برای روشنایی وجودم نیازت دارم!تو در من به زیباترین شکل ممکن ایجاد شدیروشنایی درون من...تو برای من در عمیق ترین لایه ی وجودمی...«به تاریخِ سیزدهم فروردین چهارصد»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSun, 11 Apr 2021 00:41:54 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/میخواهم-از-احساسم-بنویسم-laoyp9coy5ap#یلدانوشت :عزیزم من باهیچکس اندازه ی تو حرف ندارممن دوست دارم کل روز تو فقط حرف بزنی من گوش کنم،به صدات به حرفات!من با تو بیشتر از هرکس دیگه ای حرف دارم،باهام حرف بزن.هیچی اندازه ی ناراحتیِ تو ناراحتم نمیکنه!من وقتی بگی قلبم درد میکرده قلبم درد میگیره همون موقع،همون لحظه!اگه حس کنم خوب نیستی،منم حالم خوب نمیشه!من اگه یه روزایی بهت نمیگم اینارو،میترسم خسته بشی ازم!میترسم کار داشته باشی مزاحم بشم!من اگه یه چیزی میگم که باعث بشه ازم ناراحت شی حتما نتونستم درست بگم حرفمو،چون اصلاً مگه من میتونم ناراحتت کنم؟!نه قلبم اجازه میده نه میخوام!مگه میشه کسی که امن ترین نقطه ی وجودت نگهش داشتی رو به عمد ناراحت کنی؟!تو برای من اونی هستی که وقتی بهت فکر میکنم وجودم روشن میشه،من هر چی که به تو ربط داره رو دوست دارم،تو اولویت زندگی منی!تو نور چشم منی!نمیخوام هیچ وقت خدشه ای به رابطمون وارد بشه اما اگه شد،حرف بزنیم عزیزمبهم بد و بیراه بگو اما حرف بزن،دوستت دارم«هجدهم فروردین،هزاروچهارصد»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSun, 11 Apr 2021 00:41:12 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/گاهی-اوقات-حالمان-خوش-نیست-qyynyezjrbnj#یلدانوشت :هر قدر هم سعی کنی غر نزنی!هر قدر هم سعی کنی اگر کسی هم غر زد بگی حل میشه،نگران نباش!هر قدر هم سعی کنی سرت رو با فانتزی ها مشغول کنی هر قدر هم سعی کنی خودت رو قانع کنی کهایرادی نداره از همین لحظات لذت کافی رو ببر موقع تنهایی،اونطور که نامجو انتهای ویدئودستش رو روی چشمانش گذاشت و با بغض گفت:«ببخشید!»حس میکنی که بایستی اشک بریزی به احوال خودت!به جهانی که تو در شکل گیری آن،در وجودِ خودت در آن هیچ سهمی نداشته ای!برای ادامه دادنش نقشی نداری!اما برای سختی هایش نقش داری،برای نظاره گر بودن نقش داری...به تاریخ:«شنبه،بیست و یکم فروردین،چهارصد»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSun, 11 Apr 2021 00:33:32 +0430https://virgool.ir/@m_22839379/ساید-افکت-مقایسه-گریتو-روزای-قرنطینه-mgdkqltltdsv#یلدانوشت :یک چیزی امروز گوش دادم در ارتباط با احوال این مدت که به قرنطینه سپری شد و ارتباط آن با پائین اومدن کانفیدنس خودم و دیپرشنی که گاهی دچارش میشم!همگی ساید افکت های ناشی از سوشال مدیا هستش به عقیده ی من،همگی از این نشأت میگیره که یکسری از اهداف بلند مدت ما مدت طولانی ای هستش که متوقف شده!و ما نظاره گر جریان و تحقق اتفاقات اینجا هستیم و دائماً قیاس خودمان!گاهی فکر میکنم مدتی بایستی دور بود از همه چیز،از افراد،از مدیا!کاهش کانفیدنسی که دچارش شدم بعنوان یک فرد از من یک مقایسه گر ساخته که امروز هر چه تلاش کردم یک برگه از ابیلیتی های خودم رو دَرِش پر کنم،منفعل شدم!ناتوان شدم...کتابخونه رو باز کردم و دیدم قسمت پائینی قفسه ها برگه هایی از نوشته ها که قبل تر مثل چشمانم ازشون مراقبت میکردم ریخته!اگر چیزی اونجا نیاز نداشتم حتی شاید از وجودشان مطلع هم نمیشدم!این یعنی «باور به خود» رو از دست دادم...نمیدانم!احساس امروز چیزی شبیه به گم کردن هویتم هست!همه چیز برای چیزی که میخواستم بشوم در ابهام هستش!قبل تر «حدااقل»باور به خود،باور به چهارچوب فکری ام،باور به نوشته ها و قلمم،باور به خط خطی هایم من را توجیه میکرد که من در راستای علایقم ایستاده و در جریان هستم!در حال حاضر احساس میکنم خارج از مختصات خواسته هایم برای هنرمند بودن قرار گرفته ام!معنا برایم کجاست؟!یک زمانی مینوشتم :«زندگی یک اثر هنری است،شبیه به یک تابلو که من سعی میکنم این اثر رو هنرمندانه خلق کنم و تماماً تابعی از خود «من» هستش!»قبلتر ها مینوشتم:«تقدیر را باور نکن!باورِ تقدیر مگر نه اینکه باور به خود رو از آدم میگیرد؟!باور تقدیر کارِ افراد منفعل است......» قبلتر ها اگر بود مینوشتم:«همگی محکم و استوار خلق شدیم،فقط طول دوره و تاریخ انقضای غمگین بودن در افراد که چطور خودشان را جمع و جور میکنند متفاوت است...»قبلتر ها اگر بود مینوشتم:«درسته که خیلی چیزها نابجاست!اما با گفتنش به دنبال چی هستیم؟!با گفتنش چیزی تغییر نخواهد کرد!خورشید و ماه در حرکتند....»پس چرا حس میکنم الان باورشان ندارم!به تاریخ:«شنبه،بیست و یکم فروردین،چهارصد»یلدا نیکوکاریلدا نیکوکارSun, 11 Apr 2021 00:23:24 +0430