<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کوروش وکیلی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_22469130</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 18:02:31</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1482870/avatar/vZ5xL4.jpeg</url><title>کوروش وکیلی</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130</link></image><item><title>پیری در خانواده</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/پیری-در-خانواده-y7nz20qitwr6</link><description>تو سن بالا، پدر و مادر داشتن خیلی خوبه، البته پدر و مادر خوب. چون تو این سن، پدر و مادر دیگه اون نقش پدر و مادری را بازی نمیکنند، مثل یک دوست میشن واسه آدم، دوستهای خوب، دوستانی که به هیچ قیمتی و به هیچ دلیلی به تو خیانت نمیکنن. مثل یک رفیق صمیمی، یک رفیقی که یک عمر تو رو می‌شناسه، از لحظه‌ای که چشم باز کردی با تو بوده و با اولین نفس تو آشنایی داره، با غمهات و خوشیهات راه آمده و میدونه چطوری باید با تو کنار امد. تو سن بالا، پدر و مادر دیگه عین خودت میمونن، تو رو بهتر درک می‌کنند و تو همون بهتر اونها رو درک می کنی. میتونی چیزایی رو بهشون بگی که قبلاً به دوستات میگفتی و از اونها قایم میکردی. تو سن بالا، ایهنا هم دوست تواند و هم پدر و مادرت.  خیلی خوبه تو سن بالا آدم پدر مادر داشته باشه.</description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Wed, 02 Feb 2022 02:34:22 +0330</pubDate></item><item><title>درد دلِ، دلم</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/درد-دلِ-دلم-apfvkam1duyy</link><description>چندیست که دلم، این پا و اون پا کنان سوالی از من داشت. بالاخره خودشو به دریا زد. از گل سرخ یک سوال از سر دل سوزی :  گل سرخ، این زیبا،  این خوش بو، که نامش به همه آشنا و سمبل عشق و زیباییست، این چه ظلمیست این عمر کوتاه ؟سکوت من جوابِ درد دلِ دلم شد.یک صبح زود، که آفتاب هنوز خودشوکاملاً تو باغچهه پهن نکرده بود، رفتم به سراغ گل سرخ و دلم رو براش باز کردم.گل سرخ با همون عادتِ نرم و لطافت همیشگیش رو به من کرد و گفت: تو اون درخت رو میشناسی، اون سَرو اَبَر کوه رو ؟  اون بلند، اون قدیمی، اون همیشه سبز، اون استوار مثل البرز. اون فکر میکنه که زندگی تو، چه عمر کوتاه یست.ولی او برای دیگری، شاید عمر علفی را سپری می‌کند.گل رز، لبخندی به نسیم صبح که از کنارش می‌گذشت زد و ادمه داد: تو این زمینو میشناسی، این کره خاکی، این همیشه پابرجا، این کتاب خاکیه تمام خاطرات ما، اون هم فکر میکنه که عمر اَبَرکوه، چه عمر کوتاه یست. ولی این کره خاکی شاید برای دیگری،  عمر گرد و غباری را دارد که لحظه ای چند به دست باد ناپدید خواهد شد.زندگی لحظه ایست دائما در تکرار،  در هر تکرار تغییر و در هر تغییر تدبیری ست.دور از خردِ است،  لحظه ها رو کشتن وجسد ها شون رو کنار هم چیدن برای ساختن پل طولانی عمر.آخرین روز، این جمله توی ذهن همه هست : انگار همین دیروز بود...9791090751149</description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Tue, 01 Feb 2022 18:12:15 +0330</pubDate></item><item><title>احساس خود خواهانه من</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/احساس-خود-خواهانه-من-kboyneidpblk</link><description>شاید نبايد به هیچ کدام از قول هایم عمل کنم. نه به آن قبلی‌ها و نه برای آن قول‌هایی که در آینده قرار است که به تو بدهم.شاید نبايد به تو قول بدهم  که دوستت داشته باشم چون من، خودم را دوست دارم و فقط برای اینکه احساس خوبی به من دست میدهد که دوستت داشته باشم، دوستت دارم.شاید نبايد به تو قول بدهم که با تو خواهم ماند، چون من احتیاجی به با تو ماندن ندارم. من فقط به آن لحظه ای عشق می‌ورزم که تو با منی.شاید نبايد به تو قول بدهم که دل تنگت خواهم بود چون دلتنی معنی ندارد. من فقط برای غمگين نبودن خود من است که دوست می‌دارم تو همیشه در کنار من باشی.شاید نبايد به تو قول بدهم که هم صحبت تو خواهم بود، چون من احتیاجی به هم صحبت ندارم، و فقط با تو هم صحبت بودن را به حد پرستش دوست می‌دارم.میبینی که دوست داشتن تو، دیدن تو، لمس کردن و هم صحبتی و عشق ورزیدن به تو، اول از همه، احتیاجات من است و بس...</description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Tue, 01 Feb 2022 15:50:30 +0330</pubDate></item><item><title>یک بار دیگر، از نو</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/یک-بار-دیگر-از-نو-cxdzrqf8xitw</link><description>  میخواهم خودم را به تو معرفی کنم، یک بار دیگر از نو، تویی که منو مثل کف دست خودت میشناسی. تو، ای تنها کسی که راز شب منو و رمز دل منو میدونی و نگهبان قلبمو سر در گم میکنی. بیا، نزدیک شو، بیا ، بیا باز هم نزدیکتر.آن که بین ما گذشت خیلی زود به گذشته مبدل شد و ما را در تردید منجمد و سرگردان گذاشت.بیا، بیا نزدیک شو، باز هم نزدیکتر. من به طپش قلب تو و سکوت نگاه تو عادت کرده ام، چه عادت بدِه خوبی.  من در تنهایی تو، تو را پیدا میکنم و دیگر تنها نیستم، بیا، نزدیک شو.صورت زخم خورده من التماس لمس موهای تو را دارد و نفس من عطر تو را می‌جوید.احتیاجی به گفتن نیست، سکوت تو در گوش من همه جستجوی مرا زمزمه می‌کند.بیا بیا، نزدیک شو. باز هم نزدیکتر، میخواهم خودم را به تو معرفی کنم. یک بار دیگر از نو.</description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Mon, 31 Jan 2022 22:20:50 +0330</pubDate></item><item><title>به سَبُکی اَبر...</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/به-سَبُکی-اَبر-it1586y23qat</link><description>خود را یک لحضه به خود سپردم. نگاه خیره من روی یک نقطه ناخواسته، افکار مرا روی پَر سفید خاطراتم بدرقه می‌کرد. طعم خوب هندوانه در یک بعد از ظهر مرداد، چه جنجالی در دهان من، که به چنگال سرزنش کم کاری میکرد. صدای آرام موسیقی سنتی از توی اطاق، یاد دوستی های مرا پر رنگتر از همیشه کرده بود و به نفس کشیدن من عطر تازه‌ای اضافه میکرد. احساس خوب نرمی بالش روی تخت توی ایوان در پناه سایه سیرِ درخت، چه آرامشی در خیال من پهن کرده بود، بی باک مثل سَرو، آرام مثل علف، و تازه مثل آب.  لالایی فواره حوض که به سکوت حیاط طعنه می‌زد، از تراوت خود لذت می‌برد و از رقص دیوانه خود  چه راضی بود.  چه روز سبکی بود آن روز، مثل خنکیه لیوان شربت آلبالو.   جدل عطر خیاری که پدرم پوست می‌کند با عطر خوش شعله زرد همسایه در فضای خانه، زیر پچ پچ سرزنش آلود گلاب جانماز مادر.  نسیمی تازه نفس، به نرمی پروانه، گرمای زخیم بعد از ظهر  را کنار میزد و به اندازه یک زره خیال خوش به تن خبر خنکی میداد. قاصدکی وارد حیاط شد. سنجاقکی روی شیر حوض نشست. حیاط بین سایه و خورشید سر در گم بود ولی با استقبال هوای خوش را دعوت میکرد.  من در آن هوای نرم، چه آزادانه به خود استراحت میدادم، چه بی پروا زندگی را می‌بلعیدم و چقدر به میهمانی خودم خوش آمده بودم. شاعر شده بودم و میخواستم کتابی نو شروع کنم. هیچ چیزی کم نبود، انگار همه به اندازه خود در جای خود بود فقط منتظر خشنود کردن من.  حس خوب دوستی من با تمام اطراف من، مرا در بغل خود گرفته بود و با عشق میفشرد. چقدر آن دنیا زیبا بود، در آن لحظه.</description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Mon, 31 Jan 2022 02:54:13 +0330</pubDate></item><item><title>خواب و بیداری...</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/خواب-و-بیداری-vi44xx6ra74a</link><description>من همیشه بیگناهم، همیشه و همیشه تقصیر با دیگران است. چون من مطلقا همیشه بیگناهم، پس مقصر تبعاً یا همسایه است یا دوست یا غریبه و دولت و یا کشور غریبه. در هر حال من همیشه بیگناهام من همیشه به دیگران در حال نصیحتیم. همیشه یک ضرب‌المثل یا یک داستانی دارم که برای دیگران چطور خوب بودن را تعریف کنم، و مواظب هستم که مبادا سرمن کلاه برود.  مبادا از من سوُ استفاده کنند. مبادا کسی مال مرا بخورد و به اموال من تجاوز کند. ولی زیاد سرم را در مورد این مسئله به درد نمی اورم که مال کسی وارد اموال من شود یا شاید بعضی مواقع آنطوری که من باید انجام می‌دادم ندادم. زیاد مهم نیست، چون دیگران دائما خیال بد برای من در سر می‌پرورانند، پس من در بعضی موارد دست پیش میگیرم که پس....  اگر همه مثل من عمل کنند، اصلا دنيا دنیای دیگری خواهد بود.   مال کسی را نخوری، سوُ استفاده از کسی نکنی و سر کسی را کلاه نگذاری !  اگر من و تو این کار را قبل از دیگران نکنیم، این دیگرانند که ما را قربانی خود خواهند کرد.  من همیشه بیگناهم. من حتی به دزد می‌گویم شاه دزد اگر دزدی کرد.  پس اگر از دزد بدزدی، دزد نیستی شاه میشوی، شاه هم که جایش معلوم است. پس من یادم نره،  من هميشه بیگناهم، فقط دست پیش میگیرم که پس...</description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Mon, 31 Jan 2022 02:45:47 +0330</pubDate></item><item><title>انتظار بیرنگ.</title><link>https://virgool.ir/Thomaskourosvidal/انتظار-بیرنگ-e7zzgwlzglk9</link><description>از تو دور شدم، رفتم آن دورِ دور، آنقدر دور که دیگر کسی نبود که مرا بشناسد. دیگر کفش‌های من هم نمی‌خواستند با من همراه باشند. رفتم آن جایی که دیگر روح من هم از من خبر نداشت و خیال من دیگر اسمِ مرا هم به یاد نداشت. از تو دور شدم و رفتم تا آن جایی که سایه من دیگر خودش را با التماس دنبال من روی زمین می‌کشید و خسته و سرد، ناله کنان به دنبال تاریکی مطلق میگشت. جایی که خورشید نیمه جان، به زحمت از لای دَرز آسمان که به زمین چسبیده بود، سو سو می‌زد.   رفتم آن تَهِ، تَهِ. آنجایی که نا امیدها دور هم جمع بودن و شعر دلتنگی رو زمزمه می‌کردند، ولی کسی نمی شنیدشان. هیچ پرنده‌ای منتظر طلوع خورشید نبود و پرواز انگار خواب سنگ بود. باد سرد با بی صبری،‌ اما بی صدا زوزه میکشید و فرار میکرد. روزنه پنجره ها ناشناخته بودند برای دیوارهای کور و تاريکی خودش را به زور حاکم کرده بود. درون آن دور دست در آن اعماق که التماس پوزخند به تحملِ انتظار میزد، هنوز صدای تو مرا به خودم می‌آورد و در گوش میخواند :  من بدون تو به گرمای بدنم هیچ احتیاجی ندارم، هیچ.</description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Sun, 30 Jan 2022 17:29:27 +0330</pubDate></item><item><title>من خودخواه غمگين</title><link>https://virgool.ir/Thomaskourosvidal/من-خودخواه-غمگين-vbbrqhk1u1mi</link><description>  از ان روزی که تو نیستی، خواسته من تو را دوباره دیدن بود، تو را دوباره پیدا کردن، یک بار دیگر، فقط یک بار. به خوبی میدانم که عطش من از این یک بار دیدن تو سیراب نخواهد شد  ولی چه قولی از این بهتر برای قلبی که در این عماق بی تو، به دنبال نوازش دوباره تو می‌گردد. بیگناه بودن تو در وقت رفتن، بیشتر از نبودن تو مرا در بغض فرو میبرد. می‌دانم، خوب میدانم که غم بی تو بودنِ من، چنگیست به قلب کوچک تو ولی من خود خواه، از تو می‌خواهم که این را هم تحمل کنی، چون من بدون تو همیشه دنبال تو خواهم گشت.کوروش وکیلی </description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Sun, 30 Jan 2022 02:32:29 +0330</pubDate></item><item><title>عید ۱۳۹۹</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/عید-۱۳۹۹-pthe9s5dqn9e</link><description>چه خوبه که من از این فکر دست بردارم که بقیه از من بهتر زندگی میکنند، چون آنهایی که بهتر از من زندگی می کنند، بهترین هاشون کهنه شده و به بهتر زندگی کردن خودشون عادت کردند و به دنبال زندگی بهتری می گردند.  میخوام که این بهتر های من همیشه تازه بمونه که من احتیاجی به بهتر نداشته باشم. عیدت مبارک، امیدوارم که از امروز همه ی بهترینات همیشه تازه بمونند و بی نیاز به بهتر ها باشی.چه خوبه که من از این فکر دست بردارم که بقیه از من بهتر زندگی میکنند، چون آنهایی که از من بهتر  زندگی می کنند، بهترین هاشون کهنه شده و به بهتر زندگی کردن خودشان عادت کرده اند و به دنبال زندگی بهتری می گردند.  میخوام که این بهترین های من همیشه تازه بمانند که من احتیاجی به بهتر نداشته باشم. عید مبارک، امیدوارم که از امروز همه ی بهترین ها همیشه تازه بمانند و بی نیاز به بهترهای آینده.کوروش وکیلی </description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Sun, 30 Jan 2022 02:28:43 +0330</pubDate></item><item><title>آدم باید چند ساله باشه</title><link>https://virgool.ir/@m_22469130/آدم-باید-چند-ساله-باشه-s4x2konjaxbt</link><description>بیرون تو کوچه، شب سیاه و صورتی به نظر میرسید. آرم آرم برف زمین را سفید وسفید تر میکرد. سکوت لذت بخشی تمام کوچه را پر کرده بود و سرما بوی خوبی میداد و خودشو به دل میچسبوند. داشتم برای خودم رو برفها قدم میزدم و با خودم می گفتم : اگر من الان ۲۰ یا ۲۵ سالم بود شاید توی این کوچه شروع میکردم به دویدن روی برفها. چه لذتی میتونست لیز خوردن رو این برفها بهم بده. ولی من تقریبآ ۶۰ سالمه، و اون انرژی ۲۰ سالگی را ندارم. یه لحضه غم منو غافلگیرکرد. کاری هم نمیتونستم بکنم. من کجا بیست سالگیم کجا ! به راهم ادامه دادم و  چند قدم جلو تر تو پیاده رو اون طرف کوچه، یک زوج پیر را دیدم که داشتن با احتیاط تمام، دوتایی به هم چسبیده از ترس افتادن، آروم آروم این کوچه را میرفتن پایین. پیره مرده یک لحظه سرشو برگردوند و به من خیره شد و دوباره به راهش ادامه داد. همون یک لحظه که شاید یه ثانیه هم نشد تو نگاهش خوندم که به خودش میگفت : اگه ما الان ۶۰ سالمون بود مثل این طرف میتونستیم تو این برف راه بریم و آنقدر از ترس افتادن به خودمون زحمت نمیدادیم.  نفس عمیقی کشیدم و ته دلم غنج رفت و به خودم گفتم : چه خوبه که من فقط ۶۰ سالمه.کوروش وکیلی  </description><category>کوروش وکیلی</category><author>کوروش وکیلی</author><pubDate>Sun, 30 Jan 2022 02:09:03 +0330</pubDate></item></channel></rss>