https://virgool.ir/feed/@m_22417992fa2026-11-12 11:14:21https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_22417992https://virgool.ir/@m_22417992/بالاخره-امشب-دارم-مینویسم-pbanrjuxtplaیادم میاد از زمانی که تونستم دنیای اطرافمو بفهمم و تشخیص بدم اسم وسایل چیه تخیله قوی ای داشتم همیشه توی سرم پر از داستان های عجیب غریب بود که گاهی به شکل فیلنامه در بازی های کودکانه با خواهرم بیرون میزد و گاهی در ذهن خودم هر شب قبل از خواب دنبال میشد و هردفعه یک داستان مهیج به آن اضافه میشدبرخلاف یه سری از آدم ها که با بزرگتر شدن تخیلشون کم رنگ میشه میتونم بگم در مورد من اینجوری نشد یا شاید نخواستم که بشه و همیشه توی ذهنم یه داستانی واسه تعریف کردن قبل از خواب داشتم با اینکه شاید جنسشون با داستان های دوران کودکیم فرق داره ولی همچنان وجود دارندخیلی وقت ها به این فکر افتادم که بنویسمشون ولی همیشه می گفتم "شاید یه روز بنویسم ! " نمیدونم شاید جراتشو نداشتم یا شاید به اندازه تکرار کلمه ی شاید توی همین متن تردید داشتم !روزها گذشت تا رسید به امروز . . .اینروزا حس میکردم دیگه ذهنم جا نداره واسه داستانه تازه از طرفی مدتیه با کسی آشنا شدم که اهل نوشتنه ، همیشه وقتی نوشته هاشو میخوندم دوست داشتم همون موقع منم بنویسم ولی هر بار داستان " شاید " تکرار میشد تا امروز که باز چند تا از نوشته هاشو خوندم و باز همون حس بهم دست داد و از صبح توی سرم میچرخید . بهش گفتم که همیشه دوست داشتم بنویسم و نوشته هات واسم الهام بخش بود و باز این جمله که " شاید یه روز بنویسم " گفت " شاااید تازه ؟ " گفتم میخوام شروع کنم گفت امشب بنویس و این شد اولین نوشته ی من . . .آرمان یحیی زادهآرمان یحیی زادهSun, 11 Sep 2022 02:09:54 +0430