<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Sahar</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_21930501</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:15:10</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2792884/avatar/8f7ZpK.jpg</url><title>Sahar</title><link>https://virgool.ir/@m_21930501</link></image><item><title>الهی پیرشی جوون!</title><link>https://virgool.ir/@m_21930501/الهی-پیرشی-جوون-zaw5opg2mydp</link><description>یادمه وقتی دانش آموز مقطع ابتدایی بودم یه روز تو مسیر برگشتن به خونه پول تو جیبی ام رو به یه خانم پیری دادم و اونم تا وقتی به ته کوچه برسم برام دعا می‌کرد و می‌گفت الهی پیر بشی!هنوز برای پیر شدن زود هست. ولی بزرگ شدیم! دیشب با دوستام دور هم جمع بودیم. منتظر بودیم یک نفرمون از سر کار برگرده. آخر شب هم با ماشینی که خودمون راننده اش بودیم برگشتیم!آنقدر بزرگ شدیم که فاصله بین دو شهر رو تنهایی طی کنیم. اونقدری بزرگ شدیم که سر کار میریم و پشت فرمون میشینیم. امروز یکی از بچه ها اومد ازم سوالی بپرسه گفت: خیلی وقت ندارم باید برم دنبال پسرم!بعله همین قدر زود همینقدر زیاد بزرگ شدیم.هنوزم گاهی می‌تونیم دور هم جمع بشیم فیلم ببینیم کافه بریم یا بولینگ بازی کنیم...ولی به نقطه ای داریم می‌رسیم که برای دیدن همدیگه باید پول بدیم! هرکسی یه جوری سرش شلوغ شده...ما، دهه هشتادی هستیم! شاید فکرش رو هم‌ نمی‌کردین که یک روز آنقدر بزرگ بشیم ولی شدیم.بازی کنیم</description><category>Sahar</category><author>Sahar</author><pubDate>Mon, 17 Nov 2025 02:38:50 +0330</pubDate></item><item><title>سلامتی</title><link>https://virgool.ir/@m_21930501/سلامتی-vnmn2mins55j</link><description>بسم تعالیما از قرآن آنچه را برای مؤمنان مایه درمان ورحمت است، نازل می کنیم.سلامتی تاجی است که فقط بیمار می‌تواند آن را ببیند.البته در دنیای امروز نکته ای وجود دارد. بیماری ها با زندگی ما پیوند خوردند و این پیوند به حدی زیاد هست که بیماری را بخشی از وجود خود می‌دانیم و اصلا آن را بیماری نمی‌دانیم! یا اگر بدانیم هم نمی‌دانیم درمانش چیست.دندان های خراب، ریزش مو، جوش صورت ، درد کمر، خشکی پوست ، قوز قرنیه و ... . و ما مدام تلاش می‌کنیم این عارضه ها را از بین ببریم. دندان ها را پر می‌کنیم برای مو شامپو های مختلف تهیه می‌کنیم از کرم ها برای جوش و خشکی پوست استفاده می‌کنیم با قرص ها درد کمر را آرام می‌کنیم. چرا انقدر سلامت مان مختل شده؟فرض کنیم می‌خواهید در یک مسابقه دو شرکت کنین. و یک دشمن خونی هم دارید. دشمنی که قسم خورده به هیچ عنوان اجازه نده شما به مقصد برسین‌. این دشمن شما چه می‌کنه؟این دشمن باید بتواند توان شما را بگیرد. در نتیجه رژیم های غذایی ای برای شما تهیه می‌کند و وارد سبک زندگی شما می‌کند. این دشمن کاری می‌کند که مواد غذایی مفید به حدی گران شود که توان خریدش را از شما بگیرد. یا موادی را به عنوان مواد غذایی مفید معرفی می‌کند مثلا می‌گوید کلم بروکلی بخورید به همراه آناناس و میوه اژدها! همه هم در غالب های مقالات علمی چه و چه و چه. و شما هم این کار ها را انجام می‌دهید. اما آنچه از دست می‌دهید پول و سلامتی شماست! چرا که شاید اصلا بدن شما نیازی به بروکلی نداشته باشد! اما چون فلان مقاله علمی گفته بروکلی خوب است پس بروکلی می‌خوریم. به همین سادگی با دستبرد زدن به سفره غذایی شما، پدر شما را در می‌آورند. حتی اگر این دشمن شما کاری کند که شما بسیار قوی شوید ولی از باقی نیاز های زندگی خود باز بمانید او به هدف خودش رسیده. اگر شما هر روز برای تمرین دو بروید و توجهی به خانواده خود نکنید و بنیان خانواده تان از هم بپاشد او موفق می‌شود شما را بدبخت کند.خیلی از مشکلاتی که ما اطلاع داریم و یا اطلاع نداریم به خاطر بهم ریختگی در خورد و خوراکمان هست. روغن های صنعتی تنقلات آب های لوله کشی(به خاطر کلر موجود در آب) نوشابه ها شیرینی ها و ... .همه و همه باعث بهم ریختگی در بدن می‌شوند. و این بهم ریختگی ما را از رسیدن به اهداف مون باز می‌دارند. می‌خواهید پولدار شوید؟ (عبارت بیا سرم کلاه بذار را برای ما پیامک کنید😂) ابتدا باید سالم باشید. باید بتوانید روی دو پای خود راه بروید خوب نفس بکشید و زود خسته نشوید.آیا شما بدن سالمی دارید؟از نظر پزشکان شاید سلامت عمومی به این معنی باشد که فشار خوبی داشته باشید درد نداشته باشید و درکل روی پای خود ایستاده باشید. اما سلامتی یعنی شما ناگهانی جوش نیاورید بتوانید اهداف خود را دنبال کنید کسالت یا درد شما را از رسیدن به اهداف باز ندارد...آیا می‌توانیم بگوییم ما انسان های سالمی هستیم؟ آیا پزشکی مدرن سلامتی می‌دهد یا فقط رفع عارضه می‌کند؟</description><category>Sahar</category><author>Sahar</author><pubDate>Fri, 04 Jul 2025 02:00:38 +0330</pubDate></item><item><title>بسم تعالی</title><link>https://virgool.ir/@m_21930501/بسم-تعالی-pgaum0wgzw3e</link><description>&#34;به نام آنکه جان را فکرت آموخت&#34;بعد مدت ها آمده ام که بنویسم. به قول انگلیسی ها:Use it or lose it.من قابلیت متن ادبی نوشتن رو انگار از دست دادم. البته شاید هیچ وقت اصلا چنین قابلیتی نداشتم.فکر می‌کنم گزینه دوم محتمل تر هست‌. زمان زیادی گذشته...و تغییر چیزی هست که انسان را رسما می‌بلعد. جهان اطراف ما مدام تغییر می‌کند و ما را با وجه جدیدی از شخصیت مان رو به رو می‌کند. تا قبل از این علی رغم تمایلی که به ارتباط با آدم ها داشتم از آن اجتناب می‌‌کردم. راه های رشد و پیشرفت را دست نیافتنی می‌دیدم و فکر می‌کردم آنچه در قصه ها می‌خوانیم برای قصه هاست. ولی بعد مدت ها می‌بینم که آنچه زندگی می‌کنیم خود قصه است. و این قصه ماست. راستش روزی که رفتم نیت برگشت نداشتم. رفتم و هرآنچه از خود به یادگار گذاشته بودم را پاک‌کردم. چرا که احساس کرده بودم هرآنچه می‌نوشتم و می‌گفتم هرچیزی بود جز آنچه من باید می‌گفتم! منظور از من دقیقا خود من هست. خیلی وقت ها ما حرف های خودمان را نمی‌زنیم. بلکه حرف های دیگر را تکرار می‌کنیم. شاید من هم وارد همین مرحله شده بودم.حال بهتر می‌توان حرف زد.حرف هایی از جنس خودمان. نه آنچه به ما دیکته شده. بلکه آنچه به آن رسیده ایم.آیا چنین چیزی امکان پذیر است؟ فکر نکنم صد در صد امکان پذیر باشد ولی خب...دوست </description><category>Sahar</category><author>Sahar</author><pubDate>Tue, 01 Jul 2025 00:55:18 +0330</pubDate></item></channel></rss>