<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های خاتون</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_21622749</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 09:09:47</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>خاتون</title><link>https://virgool.ir/@m_21622749</link></image><item><title>آفتاب ایران برای همیشه زیر ابر اشغال نمیمونه</title><link>https://virgool.ir/@m_21622749/آفتاب-ایران-برای-همیشه-زیر-ابر-اشغال-نمیمونه-v3wdi4q7tiv4</link><description>حدود ۳ سال پیش بود که برای اولین بار سریال روز و روزگاری ایران خاتون را دیدم. تمام مدتی که ۲۲ قسمت را دیدم نمی دانستم داستان عشق را می‌بینم یا جدایی فقط می دانستم صمیمانه و از تمام وجودم عاشق کاراکتر های فیلم هستم. خب این مورد را هم نمی توان نادیده گرفت که از قسمت اول سریال، نام ایران و نداشتن آزادی اش به گوش می خورد اما من آن زمان ها ایرانه خانم زیبا را دوست نداشتم چرا باید دوستش می داشتم از موقعی که به ایران آماده بودم درست زمانی که هشت سالم بود تمام دوست هایم را از من گرفته بود تمامی مردمانش من را به دلیل شهری که به دنیا آماده بودم مسخره می کردند و همین ها دلیل نفرت من را از او بیشتر می کرد. تا دیدن قسمت ۲۳ خاتون. چند دقیقه آخر این قسمت به ایران و اتفاقات اشاره دارد محال است آن قسمت هارا ببینم و گریه نکنم بعد از آن قسمت شد که ایران برایم فرق کرد.حال و هوای قسمت ۲۳ بدون شباهت به حال و روز الان ایرانمان نیست باور دارم در هر شهری بسیاری از خیابان ها بوی خون می دهند در شهر ما هم همینطور آخر چطور می شود تو در خیابانی که قدم میزدی و از پیاده رو لذت میبردی الان که می‌روی باید یاد روز های خونین بیوفتی!به چه جرمی؟به چه گناهی؟اما من این را خوب میدانم هیچ چیز را نمی توان با سرکوب نگه داشت.(شاید بیش از حد نوشته هایم بی ربط باشند اما به قدری غم در وجود من است که نمی توانم کلماتم را سامان دهم)خاتونساعت ۱۶:۳۰ دقیقهایران</description><category>خاتون</category><author>خاتون</author><pubDate>Sat, 24 Jan 2026 17:31:05 +0330</pubDate></item></channel></rss>