https://virgool.ir/feed/@m_21456520fa2026-11-12 13:51:50https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_21456520https://virgool.ir/@m_21456520/هر-مشکل-یک-فرصت-dngs02sszxt5هر کمبودی که دور و برت می‌بینیهر نیازی که هستهر خلائی که هستیه فرصته برای تو که بری پرش کنیبری برآورده‌ش کنی بری رافع اون نیاز بشیاگر با جون و دل براش تلاش کنی و درست و اصولی جلو بری و هر مهارت و علمی لازمه براش کسب کنی و منتظر تشکر کسی هم نباشی، آروم آروم خود به خود هم شغل از همون برات دست و پا می‌شه، هم درآمد ازش کسب می‌کنی، هم منزلت اجتماعی و هم احساس شکوفایی و رشد فردی.هر نیازی که بیشتر خودت رو اذیت می‌کنه رو بردار و دیگه دست دست نکن...ارس رودارس رودSun, 24 Apr 2022 00:50:30 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/الحق-سلاحی-و-اقاوم-l1t0ief0l16qاین اولین سالیست که حتا اگر از آسمان سنگ هم ببارد می‌روم راه‌پیمایی روز قدسمنی که هیچ سالی نرفته م و هیچ وقت احساس نمی کردم باید بروم. تازه برایم عجیب هم بود که دوستانم با زبان روزه و زیر آفتاب داغ تابستان چطور صبح کله‌ی سحر بلند می‌شوند می‌روند راه‌پیمایی.امسال اما از واجب هم واجب‌تر است برایم.دو سال است هر سال ماه رمضان اخبار فلسطین را دنبال می‌کنم.پارسال صفحه‌ی منا الکرد را دنبال کردم (همان که روی دیوار خانه‌شان نوشته بودند «لن نرحل» و کلیپی از او وایرال شد که در آن خطاب به مرد چاق اسرائیلی که به زور آمده بود در خانه‌شان می گفت « یو آر استیلینگ مای هاوس!»)آنقدر اخبار را دنبال کرده بودم که محله‌ی شیخ جراح را کامل می‌شناختم و کوچه پس کوچه هایش را مسلط بودم و خود شیخ جراح را هم می‌شناختم و ماجرای تاریخی اش را درآورده بودم که زمان ریچارد شیردل و یعقوب لیس صفار یک پزشک حاذقی بوده که خیلی کارش درست بوده و او در آن محله زندگی می‌کرد و بیمارستانی هم ساخته که هنوز هم هست.یک محله‌ی دیگری هم به اسم محله ی سیلوان را پیگیری می‌کردم و پیج هایش را فالو کرده بودم. روی نقشه شیخ جراح و سیلوان را پیدا کرده بودم و می دانستم که شیخ جراح در جنوب منطقه‌ی مسجد الاقصی است و سیلوان در دامنه‌ی کوهی در جنوب شرق مسجد. (اگر دقیق نمی‌گویم اصلاحم کنید. اطلاعاتم مال پارسال است و حافظه ام ممکن است یاری نکند.)مصاحبه‌ی محمد کرد (برادر منا) را در یوتیوب آنقدر دیده بودم که حفظ بودمش. این خواهر و برادر دوقلوی ۲۳ ساله آنقدر دوست داشتنی هستند که مدام در دلم قربان صدقه‌شان می‌روم و آنقدر دیدمشان که قدر خواهر و برادر نداشته‌م باهاشان انس دارم الآن. نشان به آن نشان که وقت فارغ‌التحصیلی منا از رشته‌ی رسانه (که چقدر هم ذاتن خوب می‌فهمدش!) احساس می‌کردم خواهرم فارغ‌التحصیل شده و همان‌قدر ذوق داشتم.امسال با خبر‌های تیراندازی‌های انتحاری چند تا فلسطینی در شهرک‌های صهیونیست‌نشین شروع شد. اوایل ماه رمضان در یک هفته ۱۱ تا صهیونیست که اکثرن کله گنده بودند را انتحاری کشتند. شهرک‌ها در حالت آماده باش هستند هنوز...اولین باری بود که مسلح شده بودند. فلسطینی‌هایی که شصت سال است که صداشان در نیامده و فقط مقاومت کرده‌ند و هیچ وقت هیچ دفاعی نکرده بودند. اولین باریست که این اتفاق افتاده.برای اولین بار پرچمشون....درگیری‌ها در محله‌ها هم هست. مثلن در محله‌ی جنین. یک کانال تلگرامی دنبال می‌کنم که از محله‌ی جنین القسام ویدئو می‌گذارد. هرروز چند تایی فلسطینی شهید می‌شوند در این محله. مثل منا کرد رسانه‌ای کار نمی‌کنند تا من بفهمم دقیقن چیست ماجرا اما عکس شهدا و خبر انفجار و درگیری و تیراندازی ها را می‌بینم...در سیلوان و شیخ جراح اما ظاهرن اوضاع مثل پارسال نیست. در خود مسجد الاقصی هم هر روز درگیری است. یک هفته است عید پسح یهودیان است و می‌خواهند در مسجد قربانی کنند. مسلمان‌ها هم شب تا سحر را در مسجد می‌مانند تا دفاع کنند از طهارت مسجد... وای خدای من...هر روز سحر درگیری است. گاز اشک آور، شلیک گلوله پلاستیکی از سمت استرائیلی‌ها و پرتاب سنگ از طرف فلسطینی ها. هر روز تا عصر کلی اسیر و زخمی و حتا کشته. عصر که می‌شود مسجد را تمیز می کنند. خاک و شیشه‌های شکسته و خون را می‌شویند و می‌ایستند به نماز تراویح! شب هم زن‌ها در مسجد الصخره و مرد ها در مسجد القبلی می‌مانند تا سحر که دوباره خودشان را سپر گلوله‌ها کنند.روزهای آخر از تمام فلسطین جمعیت جمع شده در مسجد الاقصی. زن و مرد و پیر و جوان هر کدام یک کوله پشتی انداخته روی دوشش و دارد می‌رود که معتکف شود در مسجد.من هیچ کاری نکنم؟!من خیلی بی‌خیالم که فقط می‌خواهم راه پیمایی بروم. حتا اگر سنگ ببارد از آسمان می‌روم.ارس رودارس رودSat, 23 Apr 2022 02:00:09 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/آخ-قلمم-درد-می-کند-jf0vhqop65wtقلمم درد می‌کند. چند وقت است آزادانه نمی‌نویسمهر وقت چیزی می‌نویسم پاکش می‌کنم و فکر می‌کنم چه کسانی ممکن است این نوشته را بخوانند که نباید بخوانند. قبلن نوشتن با اسم مستعار آرامم می‌کرد حالا نهترس عمیق از قضاوت و ترس عمیق از خشونتی که این روز‌ها در کلام همه هست آنقدر در من رخنه کرده که حتا در دفترچه‌ی شخصی‌ام نیز دوست ندارم چیز واقعی‌ای از درون خودم بنویسم. چه شد که اینقدر خشن شدیم با هم؟این خشم گنده و این برنتافتن نظرات دیگران از کجا به سرمان آمد؟ارس رودارس رودSat, 23 Apr 2022 01:20:14 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/یک-چمدان-حرف-نگفته-kkkccqv9nqqzیک چمدان حرف نگفته را یک عمر روی کولت اینور و آنور ببری می‌ارزد به لحظه‌ای که اهلش را پیدا کنیبگوید سلام، خوبی؟بگویی نه!و فرو بریزی آوار سهمگینت را... ارس رودارس رودSat, 02 Apr 2022 22:13:37 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/وقتی-که-از-تمام-ظرفیتت-استفاده-کرده-باشی-nieg9raqeups که از تمام ظرفیتت استفاده کرده باشی اونوقت خدا وصلت می‌کنه به بی‌نهایتاونوقت شهید می‌شی.اونوقت می‌شی یه آدمی که تا خود قیامت زنده است و وقت داره هر کاری که دوست داشته بکنه ولی عمر عادی آدمیزاد جواب نمی‌داده رو بکنه... شهید مصطفی صدرزاده می‌گفت من می‌خوام شهید بشم که بتونم بعدش بیش‌تر کمک کنم.خدایا... من نیستم این آدمه... خودت یه کاریش بکن... ارس رودارس رودTue, 01 Feb 2022 22:18:51 +0330https://virgool.ir/@m_21456520/مفاهیم-روانشناسی-دینی-bglu3nefmv9bیک سری کتاب خوب و آموزنده هست که آدم را روشن می‌کند و می‌گوید آهاااا! پس اینطور!این کتاب‌ها در طبقه‌ی روان‌شناسی، اقتصاد رفتاری و غیره و ذالک دسته بندی می‌شوند.خیلی زیاد پیش می آید که در خواندن این کتاب‌ها که عمومن هم نویسنده‌های غربی دارند، این معنی در ذهنم متبادر شود که پیام این کتاب دقیقن فلان روایت است که در نهج البلاغه خواندم... و هی افسوس می‌خورم چرا چنین کتابی را نباید یک مسلمان و با ارجاع به همان روایت می‌نوشت؟ چرا باید فلان نویسنده‌ای که با آزمایش در آزمایشگاه‌های استنفورد به این معنی رسیده بنویسد؟مثلن «نیمه‌ی تاریک وجود» را که خواندم به ذهنم آمد که اگر می‌خواستم شرحی ذوقی (نه فقهی) بر حدیث شریف امام صادق سلام الله علیه «کسى که مؤمنى را براى گناهى سرزنش کند، نمیرد تا خودش آن گناه را مرتکب شود» بنویسم چنین کتابی می‌نوشتم.در رویاهایم کتاب‌هایی می‌نویسم با ظاهر غیر مذهبی و در رده‌بندی کتاب‌های روان‌شناسی که از روایات بهره گرفته باشند. مثلن فرض کنید یک کتاب روان‌شناسی اولش با این روایت از امام باقر علیه الصلات و الصلوات شروع شود که «هر چه را که می‌دانی عمل کن، خداوند هر آنچه را که نمی‌دانی به تو خواهد آموخت» بعد ۱۰۰ روز تمرین بدهد برای اینکه در هر روز چه کار کنی که یاد بگیری این جمله را عمل کنی. کتاب‌های مدرسه‌ قرآن تلاش دارد این کار را بکند، اما باز هم یک جوری است که غیرمذهبی‌ها رغبت نمی‌کنند بروند سمتش...مثلن یک کتاب دارد به اسم «صالح سازی اعمال در ۴۰ روز» من می‌خوانمش و لذت هم می‌برم. در ذهنم هم با کتاب «اثر مرکب» کنار هم دسته بندی می‌کنم و تگ کاربردی، رشد فردی، روان‌شناسی به آن ها می‌زنم. اما مخاطب‌های این دو کتاب دو قشر جدا هستند. این دو قشر جدا بودن، این دوگانگی، این تقابل به ضرر جامعه است. دکتر علی شریعتی را می‌خواهد که این دو قشر را با هم سر یک سفره بنشاند... بحث خوف و رجا مثلن. یک کتاب می‌نویسم روزی که اول آن یک روایت از خوف و رجا بیاورد و در ادامه بدون اینکه «مذهبی نمایی» کند بگوید اگر کاری را می‌کنی، فکر کن که عاقبتش چیست و اگر عاقبتش را قطعی و واقعی و محقق و بدون شک و بلافاصله و دامن‌گیر تصور کنی آیا باز هم دست به آن عمل می‌زنی؟ (مفهوم خوف اما بدون نام بردن از آن به عنوان یک کلمه‌ی عربی که کسی که با ادبیات دین مواجهه نداشته را فراری دهد)و بعد در فصلی دیگر بگوید اگر تا حالا در هر نقطه‌ای هستی ولش کن همه چیز را. از الآن فرض کن نقطه‌ی صفری. چه می‌کنی؟ مفهوم فضل و غفران لایتناهی خداوند و رجا. کاربردی محض. بدون اینکه به جز یک بار، از کلمه‌ی خوف و رجا استفاده کرده باشم.ارس رودارس رودFri, 21 Jan 2022 21:05:23 +0330https://virgool.ir/@m_21456520/جمع-اضداد-dwltiswflrt5من جمع اضدادم. همین موضوع هم باعث شده دوستان زیادی داشته باشم و در جمع‌های زیادی مقبول باشم و هم باعث شده از جمع‌های زیادی طرد شده باشم. یک جور تنهایی در عین محبوبیت.وقایع دی‌ماه ۹۸ باعث شده من این یادداشت را بنویسم. دی‌ماه ۹۸ ماهی بود که برای اولین بار با عمق وجودم حس کردم که وقتی کسی می‌گوید «داغ جگرسوز» یعنی چه. چون واقعن احساسی که داشتم نوعی داغی و سوختگی در ناحیه‌ی کبد بود. نه فقط ذهنی. بلکه واقعن سوزشش را حس می‌کردم. آدم‌های زیادی هستند که من را «مذهبی» می‌دانند و همین باعث شده به صورت پیش‌فرض فکر کنند من از آن‌ها بدم می‌آید یا از آن‌ها متنفر هستم یا در بهترین حالت متنفر نیستم اما آن‌ها را اهل جهنم! می‌دانم. آدم‌های زیادی هم هستند که من را بی‌قید و لاابالی می‌دانند و برایم آرزوی هدایت می‌کنند و تیزترین و گزنده‌ترین فکرها را می‌کنند و بخشی از فکر‌هایشان را به زبان می‌آورند و من را در بهت و حیرت و با دهانی باز از تعجب رها می‌کنند.من نه آنم نه این!من به جز کسی که عملن و عینن دشمنی اش با خدا ثابت شده باشد (که اصلن نداریم دور و برمان و خیییییلی سخت است که کسی به آن درجه برسد و خییییلی سخت تر است تشخیصش. دیگر صمیمی‌تر از عمر سعد که با امام حسین نداشتیم و نمازشب خوان‌تر از ابن ملجم. و دشمن‌تر از حر با امام حسین و خاندانش که نداشتیم... من که جرئت نمی‌کنم به این راحتی به کسی بگویم دشمن با خدا. شما اگر جرئتش را دارید بگویید. پرانتزم طولانی شد. پرانتز بسته.) من به جز کسی که اثبات شده باشد دشمنی اش با خدا، خودم را بدتر از تمام آدم‌ها می‌دانم. این شعار نیست. هر کسی را الآن جلویم بگذارید یک ویژگی مثبتش را پیدا می‌کنم که در من نیست و مطمئنم که او به بهانه‌ی همان یک ویژگی می‌تواند نجات پیدا کند و شاید من نه. معاذالله... من دوستانی دارم از هر قشر و مذهب و دین و سبک و سیاق و روش و منش. آن‌هایی که اشتباهات فاحش دارند و برآن اشتباهات اصرار دارند را هیچ وقت شقی و اهل جهنم نمی‌دانم اما هیچ گاه به آن اشتباه مهر تایید نمی‌زنم. اگر در مجلسی باشم که شراب در آن باشد آن مجلس را ترک می‌کنم. اما بار بعد که آن فرد را می‌بینم در ذهنم نمی‌گویم این همان است که شراب می‌خورد. از او دوری کنم. می‌گویم او از من بهتر است حتمن در زمینه‌ای. و در اکثر مواقع آن زمینه‌ خودش را خیلی زود نشان می‌دهد و گاهی از خدا می‌خواهم که آن ویژگی مثبت او را در من ایجاد کند و غبطه می‌خورم به حالش برای داشتن آن فضیلت. من از جانب بعضی دوستانم که دوست مشترکی را در هواپیمای اوکراینی از دست دادیم به خاطر علقه‌ام به جمهوری اسلامی طرد شدم. در شبکه‌های اجتماعی می‌بینم که دوستانم از سردار سلیمانی متنفرند و از عکس‌هایش در این روزهای مصادف با شهادتش عکس می‌گیرند و استوری‌هایی می‌گذارند و فحش می‌دهند بهش! نمی‌فهمم.دو سال پیش چنین روز‌هایی بود که رفتم خانه، دوش گرفتم، لباس پوشیدم، آرایش کردم، اسنپ گرفتم و رفتم عروسی دوستم. دوستی که دیگر بعد از آن ندیدمش.روزی که سردار شهید شد من کوه رفته بودم. با یک تیم. خبر را که شنیدم فکر می‌کردم هیچ کس نمی‌شناسد سردار را. فکر می‌کردم باید یواشکی اشک بریزم برایش، مثل چند صباح قبلش که برای شهید شدن فرمانده‌ی حشدالشعبی یواشکی اشک ریخته بودم و تا شب به هر کس گفتم که چقدر غمگینم اظهار بی‌اطلاعی کرد. فکر می‌کردم سردار هم همینطور باشد و هیچ کس برایش مهم نباشد و تنها کسی باشم در آن جمع که اصلن می‌شناسدش! اما دیدم همه غمگین شدند و جمعمان در سکوتی بهت آور فرو رفت و غم جمع را فرا گرفت.تشییع سردار هم که فرای انتظار همه بود. چند روز بعد، آن داغ جگر سوز آرام آرام شروع کرد به متولد شدن. صبح روز هواپیما در اتاقم در دانشکده ریاضی تنها به خود پیچیدم. مچاله شده بودم روی زمین و اشک می‌ریختم. آن داغ جگر سوز آمد. با قدرت...من کسی هستم که عروسی دوستم را رفتم، تشییع سردار را رفتم، مرثیه‌ی دوست جوان‌مرگم را از جگرم خواندم، سه روز بعد دوباره دنیا روی سرم خراب شد و جگرم، که آتش گرفته بود، پاره پاره شد. تا حداقل یک سال، بدون استثنا هیچ روزی نبود که برایش اشک نریزم. هیچ روزی. هر روز یک صحنه، یک خاطره، یک آهنگ، یک اتفاق، باعث می‌شد یادش بیفتم و بروم یک گوشه‌ای پیدا کنم و یواشکی گریه کنم. هر روز. بی اقراغ.از آن روز دیگر آن آدم سابق نشدم. فرض کنید یک چیزی جلوی چشمتان است و از توی آن چیز دارید به دنیا نگاه می‌کنید. در این سطح هر روز به یادش هستم. خودش اگر بود می‌گفت مرگ هم بخشی از زندگیست. خودش یک بار سرم داد زد که «آسون ترین کار دنیا اینه که زانوی غم به بغل بگیری و بشینی گریه کنی. بسه! پاشو یه کاری بکن.»من جمع اضدادم. هم در تمام این دوسال عزادار دوستم بودم هم سردار را دوست دارم. هم از دروغ متنفرم. هم از ته دل آرزو می‌کنم که کاش آن سه روز کذا آنطور نمی‌گذشت. و صبح روز سوم خبر جانسوز دروغ را نمی‌شنیدیم. کاش این ها را مقابل هم قرار ندهیم. کاش کسی که عزادار هواپیمای اوکراینی است هم حق داشته باشد سردار را دوست داشته باشد. ارس رودارس رودTue, 04 Jan 2022 22:02:58 +0330https://virgool.ir/@m_21456520/پراکنده-گویی-ها-yeifrqxtmhi9این یک اکانت با اسم مستعار است. آدم‌های کمی هستند که می‌دانند این اسم متعلق به چه کسی است و من اینجا دنبال کننده‌ی زیادی ندارم و قصدم از نوشتن، صرفن نوشتن برای دل خودم است و انتظار اثر گذاری فرهنگی خاصی ندارم. اینجا بیش‌تر می‌نویسم تا ذهنم آرام شود و منظم. هه! حتا با اکانت مستعار هم مقدمه چینی می‌کنم برای حرفم تا همان چند نفر اندکی که هم که به صورت اتفاقی از این‌جا گذرشان می‌گذرد و عابرانی که قدم رنجه می‌کنند تا این پیج نیز آزرده نشوند و احیانن اگر عصبانی شدند، کمی لطافت به خرج دهند در واکنش نشان دادن و دلشان به رحم آید!حالا بزن حرفت را! کشتیمان!می‌خواهم بگویم هیچ کس در جهان به جز خود انسان مسئول حال بدش نیست. این روزها یک عالمه موج منفی به سمتمان می‌آید. از کسانی که خشمگین و عصبانی اند از هزار و یک چیز. مثلث کارپمن می‌دانید چیست؟ یک مثلث است که سه ضعلش عبارت است از : ناجی، قربانی، جلاد. در این روزها خیلی‌ها در ذهنشان یک جلاد درست کرده‌اند و هر چه می‌شود به آن می‌تازند و خشمگین و خشمگین‌تر شوند. کسانی که این قدر خودشان را محکم در جایگاه قربانی فرو می‌برند و خشم خفته‌شان را انباشت می‌کنند طبق نظریه‌ی کارپمن، احتمالن در آینده در شخصیت جلاد فرو می‌روند و به خودشان حق می‌دهند که انتقام قربانی شدندشان را بگیرند. نکنید این کار را...گفتم که می‌خواهم بریزم بیرون چیزهایی که در ذهنم است و سعی کنم مرتبشان کنم.از این شاخه به آن شاخه می‌پرم.اگر می‌توانید کاری کنید، بکنید. حرص خوردن فایده‌ای ندارد و هر طوری هست باید جلویش را بگیرید. دنیا هم همیشه همینقدر سخت بوده زندگی تویش.۱۰۰ سال پیش قحطی ای در ایران بوده که در تاریخ نوشته اند که مردی، همسرش را در قحطی از دست می‌دهد. برای این‌که جنازه‌اش را دیگران نخورند جرئت نداشته آن را به خاک بسپارد. جنازه را به پشتش می‌بسته و اینور و آنور می‌برده تا از آن دفاع کند...همین حالا در هیج جای جهان، در تمام کشور ها کرونا کشته می‌گیرد. کم هم نمی‌گیرد. درصدش واقعن نسبت به ایراد کم نیست. پس چرا همه‌ی دق دلیتان را سر سو مدیریت می‌ریزید؟ چرا اصرار دارید نقش قربانی به خود بگیرید...؟نمی‌خواهم مثل صدا و سیما همه‌ش از بدی بقیه‌ی کشورها بگویم و از خوبی خودمان. ولی آخر مگه انگلستان مشکل وارد کردن واکسن دارد یا عزاداری محرم می‌کند که با ۶۰ میلیون جمعیت امروز بالای ۱۰۰ نفر کشته داد؟ یا مثلن تمام کشور های دنیا صف کشیده اند که به ما واکسن بفروشند و ما رد می‌کنیم؟ واقعن تصور کسانی که می‌گویند این ها واکسن نمی‌خرند این است؟نمی‌گویم خوشحال باش و برقص و به به و چه چه کن. اما غم ها را بگذار سر جایشان. نه که قیمه‌ها را بریزی توی ماست‌ها و هر چه شد بگویی چرا واکسن به ما نمی‌زنن؟برای غم ها سوگواری کن برایشان غصه بخور اما تبدیلشان نکن به خشم... این متن را اصلاح خواهم کرد... اضافه و کم خواهم کرد... اما فعلن می‌خواهم همینطوری منتشرش کنم... ارس رودارس رودThu, 12 Aug 2021 00:02:31 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/این-حتما-گوشه-ای-از-بهشت-است-mxyp2l9zquv9اربعین ۹۸، یعنی بعد از اربعین بعد از این‌که حسابی احساس جا مانده بودن داشتیم و بر سر زنان بودیم بین رفتن و نرفتن و ماندن و نماندن مانده بودیم. یک هو دیوانه شدم و بلند شدم بلیت گرفتم. آنقدر هول هول و سر به هوا بودم به جای تهران-نجف، بلیت نجف-تهران گرفتم!دیگر بهانه‌ها داشت جور می‌شد... ما خواستیم بیاییم، نشد!اما نه. گفتم اشکالی ندارد دوباره می‌گیرم! این بار گرفتم و شد. بلیت برگشتش هم یک نجف-مشهد گرفتیم و یک مشهد-تهران. اینطوری برنامه‌ی سفرمان دو زیارت هم زمان داشت چی از این بهتر!تا اینجای روایت مقدمه‌ای بود بر این‌که از حالم بگویم. حالم را وقتی یک هو خودم را وسط بین‌الحرمین دیدم. آن‌جا بودم در حالی که خیلی غمگین و حتا افسرده و له و لورده و داغون و پر از دردهای روحی و روانی و جسمی بودم. آن وسط، وسط خورشید و ماه،در زیباترین نقطه‌ی روی کره‌ی زمین،جایی که آسمان و زمین و خاک و درخت و سنگ و چوب و آدمیزاد و هر موجود دیگری به جز بوی وحدانیت خدا و به جز بوی بهشت چیزی ندارند.یک هو احساس کردم دیگر هیچ دردی ندارم. هیچ دردی و هیچ ناراحتی. به معنی واقعی کلمه انگار که کوهی را حمل می‌کردم و به محض حضورم در آن قطعه‌ی طلایی از بهشت، آن کوه نیست و نابود شد. دیگر اثری هم از آن نبود انگار که هیچ وقت نبوده. اول محرم است. محرم ۱۴۰۰. دو سال بعد از آن روز. دو سال بعد از آن که آن حس را تجربه کردم و بعدش دیگر نشد که برویم. دیگر راهمان ندادند و گفتند فعلن بمانید پشت در... در این دو سال هر بار که از چیزی ناراحت می‌شوم یا عصبی یا ترس یا هر بلایی سرم می‌آید چشمم را می‌بندم، خودم را رو به روی گنبد و زیر بال‌های فرشته‌های آنجا تصور می‌کنم. تصور می‌کنم رو به رویم زمین، با مرمر سفید پوشیده شده و عکس طلایی گنبد روی آن منعکس شده و هوا گرگ و میش است و صدای اذان می‌آید و باد به صورتم می‌خورد و پرچم قرمز رنگی توی نسیم ملایم تکان می‌خورد...و هر بار باز همان اثر را دارد. یک هو همه‌ی فکرها پودر می‌شود و می‌شوم خوش‌بخت‌ترین آدم روی زمین. آدمی که امام دارد. دیگر مهم نیست اگر چیزهای دیگری دارد یا ندارد. او خوشبخت است.... كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقًا ۙ قَالُوا هَٰذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ ۖ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا... ارس رودارس رودMon, 09 Aug 2021 16:06:12 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/و-آه-از-نگاهش-wrkcfshartwpو آه از نگاه‌های عاشقانهاصلن به جز نگاه مگر راه دیگری برای ابراز عشق هست؟به جز «بودن» و به جز در سکوت نگاه کردنشوقتی که هست و هیچ چیزی به جز همین بودنش در این جهان نمی‌خواهی و دوست داری که جهان در همان لحظه متوقف شود و آری انگار می‌شود.زمان متوقف می‌شود و در همان زمان دریچه‌ای به جهان موازی باز می‌شود و باقی عمر سپری می‌شود.ارس رودارس رودThu, 08 Apr 2021 18:32:36 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/مهربانی-فراموش-شده-iqe8omkfcmrzاعتراف می‌کنم که خیلی وقت‌ها مهربان نبوده‌مبا کسانی که «باید‌ها و نباید‌ها‌»ی من را نداشته‌اند و آسان‌گیرتر بوده‌اند از من یا چارچوب‌هاشان متفاوت بوده.رگ غیرتم جاهایی باد کرده که نباید. که ارزشش را نداشته.که شخصیت طرف مقابل مهم‌تر بوده تا آن مطلب خاص. که قصد بی‌خودی ادب کردن طرف مقابل بوده و خودم را بزرگ دیده‌ام و فکر کرده‌ام که خبری هست... نه خبری نبوده. من می‌توانستم مهربان‌تر باشم...نخراشم کسی را...امروز این را می‌فهمم که تمام جامعه مثل آن قدیم‌های من شده‌اند. نمی‌دانم چراشاید چون شبکه‌های اجتماعی اقتضا می‌کنند که آدم‌ها این طور خشن بشوند.شاید هم به خاطر این است که مردم خسته شده اند و ملال زده. دیگر برنمی‌تابند کسی مانع رسیدنشان به دنیای آرمانیشان بشود. مدتی است که بسیار منزوی شده‌ام. از وقتی که مورد هجوم حمله‌ی بسیار شدیدی شدم که توسط کسی که فکر می‌کردم مدافع آزادی بیان است شدم. این حادثه اینطور اتفاق افتاد که طرف مقابلم خشن شد و برنتابید حرفی را که به نظر من آن‌قدر ارزشش را نداشت. بر من تافت. در جواب به این که «خب تو بشنو و بگذر! ضرری ندارد...» شنیدم که «ضرر ندارد!؟» همین افکار سال‌هاست که زندگی ما را ویرانه کرده...ویرانه؟ حرف من؟ ...بعد از یک سال از این واقعه، شاهد مکالمه‌ی بسیار خشنی (البته نه به ظاهر) بودم. از فرد خشن پرسیدم: «می‌دانی که فلان حرفت به فلانی چقدر دردناک بود؟» پاسخش این بود که: « گاهی لازم است درد بکشیم تا مرضی درمان شود»مرض؟ درمان؟ جراحی بدون بی‌هوشی و بدون معاینه و بدون آزمایش و ام‌آر‌آی و...؟!نفری یک تیغ جراحی گرفته‌ایم دستمان و راه افتاده‌ایم در شهر و داریم هر کسی را که دیدیم سریع چاقو را تا دسته فرو می‌کنیم در شکمش تا به خیال خودمان تومور مغزی‌اش را دربیاوریم...کداممان صلاحیت دارد؟ کداممان حق دارد؟ کداممان ظالم است و کدام مظلوم؟فقط دوست دارم مهربان شوم و مهربانی کنم. این روز‌ها ارس رودارس رودWed, 31 Mar 2021 18:39:15 +0430https://virgool.ir/@m_21456520/یه-عالمه-انرژی-جمع-شده-q27u9tf0mwh0چه کنیم؟ یک ساله مردم تو خونه‌نانرژی‌های جمع شده‌ی توشون باید چی بشه؟ماراتون جمعی برگزار کنیممسابقه بذاریمشادی جمعیفستیوال طناب زنی و ورزشیشهر بازی رو رایگان کنیمیه روز کل شهر رو توش ماشین‌ها نیان مسابقه‌ی دوی ماراتون جمعی بذاریمهیئت و دسته و راه‌پیمایی و این جور چیزا هم همین ویژگی‌ها رو دارن فقط حیف از این جنس چیزی نداریم که همه ازش لذت ببرن...اگر فضا ول باشه، از دید بعضیا سخیف می‌شه. اگر فضا بسته و مدیریت شده باشه از دید بعضیا آزادی لازم وجود نداره و خوش نمی‌گذرهخیلی از این ایده‌ها الآن نمی‌‌شه به خاطر کرونا یا کلن نمی‌شه چه کنیم... اینکه رشته‌ی تواصی به حق و صبر را در بین مؤمنان قطع کند، جریان تواصی را قطع کنند، چیز خطرناکی است؛ [اینکه] کاری کنند که مؤمنین به یکدیگر توصیه نکنند، همدیگر را حفظ نکنند، به یکدیگر امید ندهند؛ اگر قطع این جریان، بریده شدن جریان تواصی در جامعه اتّفاق بیفتد، خیلی خطرناک است. این موجب میشود که انسانها احساس تنهایی کنند، احساس نومیدی کنند و اراده‌ها ضعیف بشود، امیدها کمرنگ بشود، جرئت اقدام از دست برود. وقتی تواصی نبود، این اتّفاقات می‌افتد؛ و طبعاً وقتی این جور شد، امیدها کم شد و جرئتها کم شد و اراده‌ها ضعیف شد، قهراً هدفهای عالی و متعالی بتدریج از دسترس دور میشود و کمرنگ میشود و دست‌نیافتنی به نظر میرسد و به دست فراموشی سپرده میشود؛ارس رودارس رودThu, 18 Mar 2021 13:06:28 +0330https://virgool.ir/@m_21456520/شعبان-mgay6e9hmyik اِلهي لَمْ يَكُنْ لِي حَوْلٌ فَانْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ اِلا فِي وَقْتٍ أَيْقَظْتَنِي لِمَحَبَّتِكَبیدار شدن از سر محبت...بیدار شدن از سر محبت، قوت می‌ده به آدم...این همون عشقیه که وقتی هست هم می‌تونی ببینیشهمونی که گوش کر رو شنوا می‌کنه و چشم کور رو بینا و روح مرده رو نوازش می‌دهاِلهی هَب لی قَلباً یُدنیهِ مِنکَ شُوقُه، وَ لِسانًا یُرفَعُ اِلَیکَ صِدقُه، وَ نَظَراً یُقَرِّبُهُ مِنکَ حَقُّهخدایا یه دل می‌خوام که از شوق، به تو نزدیک بشه.شوقش به تو نزدیکش کنهشوق آدم رو به چیزی که بهش مشتاقه نزدیک می‌کنهنگاهی که حق اون رو به خدا نزدیک کنهپس بدیهی نیست.بدیهی نیست که حق آدم رو به خدا نزدیک کنه، اگر از این نگاه‌ها نداشته باشی نمی‌تونی... خدا اون چشمه رو باید خودش بده...ارس رودارس رودThu, 18 Mar 2021 12:19:24 +0330https://virgool.ir/@m_21456520/نور-نور-نور-نور-k7nu1srbdcfaسکانس اولیک آدم تعجب زده نشسته است و با چشمان گرد شده نشسته به کور سوی نوری که از چراغ بی‌فروغ خیابان متساعد می‌شود نگاه می‌کندنور مفهوم عجیبی استنمی‌دانم نور چیستاصلن واضح نیستعجیب‌ترین جایی که با نور مواجه شدم «حدیث عنوان بصری» است که می‌گوید علم نوری است که خداوند در دل هرکسی که بخواهد می‌اندازد. بعد در ادامه‌ی حدیث ۹ دستور العمل ساده‌ می‌دهد درحدی که وقتی گرسنه نیستی نخور و به کسی فتوا نده و...! همین!؟ «علم!»، «نوری که خدا می‌اندازد در دل کسی که بخواهد!» منوط شده به چند دستور العمل ساده!؟ فرق علم و دانش و سواد و سیاهی و نور چیست و چه ارتباطی پس به درس خواندن یا علم اندوزی به معنی رایج دارد؟کات...برویم سوره‌ی حدید که به تنهایی ۴ تا نور از نور‌های نه چندان زیاد قرآن را به خودش اختصاص داده.هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلَى عَبْدِهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَإِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ ﴿۹﴾خدا رئوف و رحیمه نور می‌ده بهمون.يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۱۲﴾نورشون جلوشون و سمت راستشون داره می‌ره! چقدر صحنه‌ی عجیبیه تصورش...يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ ﴿۱۳﴾منافقا می‌گن یه ذره از نورتون به مام بدید... نور نمی‌دن و به جاش دیوار میاديُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قَالُوا بَلَى وَلَكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ حَتَّى جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ ﴿۱۴﴾می‌گن مگه ما با شما نبودیم تا همین دو دقه پیش؟! چی شد جدا شدیم.اون نوره توضیح نداره اما تاریکی توضیح داره. فتنه‌ی نفس و تربص و شک و آرزو‌های دور و دراز تاریکی رو ایجاد کردن...عجب...چرا نور خودش توضیح ندارهمگه ما نمی‌گیم تاریکی نبودن نورهمگه همیشه نگفتیم بعضی چیزا رو باید با متضادشون بشناسیم مثل تاریکی که نبود نوره!حالا قرآن انگار میاد تاریکی رو معرفی می‌کنه و ما باید متضادش یعنی نور رو از تضادش با تاریکی بشناسیم.کات...اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ نَبِیِّ رَحْمَتِکَ وَ کَلِمَةِ نُورِکَ وَ أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِی نُورَ الْیَقِینِ وَ صَدْرِی نُورَ الْإِیمَانِ وَ فِکْرِی نُورَ النِّیَّاتِ وَ عَزْمِی نُورَ الْعِلْمِ وَ قُوَّتِی نُورَ الْعَمَلِ وَ لِسَانِی نُورَ الصِّدْقِ وَ دِینِی نُورَ الْبَصَائِرِ مِنْ عِنْدِکَ وَ بَصَرِی نُورَ الضِّیَاءِ وَ سَمْعِی نُورَ الْحِکْمَةِ وَ مَوَدَّتِی نُورَ الْمُوَالاةِ لِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ عَلَیْهِمُ السَّلامُ حَتَّى أَلْقَاکَ وَ قَدْ وَفَیْتُ بِعَهْدِکَ وَ مِیثَاقِکَ فَتُغَشِّیَنِی رَحْمَتَکَ رَحْمَتُکَ‏یَا وَلِیُّ یَا حَمِیدُیقین نور است و جایش قلب استایمان نور است و جایش صدر استنیات نور دارند و جایشان در فکر استعلم نور است و جایش در عزم آدم استعمل نور دارد و جایش در قوت آدم استصدق نور است و جایش در زبان استبصائر نور دارند و جایشان در دین استضیا نور دارد و جایش در چشم استحکمت نور است و جایش در گوش استموالات به محمد و آلش نور است و جایش در مودت استتیتراژ در حالی می‌آید که فرد متعجب هنوز دارد با تعجب نگاه می‌کندبلند می‌شود، اولین شمع را کنار خیابان روشن می کندشمع بعدی را کمی جلوتربعدی را جلو ترو بیننده را با ردیفی نامتناهی از شمع ها تنها می گذارد...ارس رودارس رودWed, 17 Mar 2021 21:57:38 +0330https://virgool.ir/@m_21456520/چشم-تیزبین-rhwvidfy3eafعشق وقتی شروع می‌شود که معشوق نیست.وقتی معشوق هست دیگر تمام حفره‌ها را پر می‌کند. اینطور وقت‌ها نمی‌فهمی که عاشقیولی وقتی یک قدم عقب می‌آیی حس می‌کنی خالی شدیآن درد و آن خلا یعنی عشق...شاید هم ما اینطور بلدیم.بلد نیستیم خوب ببینیم عشق را و در چشمانش مستقیم نگاه کنیم و حرف‌هایش را بشنویم. شنیدن عشق بلد بودن می‌خواهدگوش شنوا و لامسه‌ی قوی و چشم بینا می‌خواهد.اگر این‌ها را داشته باشی وقتی هست هم می‌بینی و با بند بند وجودت حس می‌کنی و نورش را می‌بینی.نور و نور و نور...اصلن نور چیست؟ارس رودارس رودWed, 17 Mar 2021 21:18:09 +0330https://virgool.ir/@m_21456520/ارس-می-خروشد-dxbssfsrhy4lآری ارس می‌خروشد...بسم الله جوش و خروش و جاری بودن را دوست دارم. مانند ارس.ارس زیبا و ارس کف آلود و خروشان.سهمگین و در عین حال لطیف.لطیف و در عین حال پر طمطراق.پر طمطراق و در عین حال گوش‌نواز.ارس رودارس رودThu, 25 Feb 2021 21:04:55 +0330