https://virgool.ir/feed/@m_21380517احتمالا هدفی که انتخاب کردم، این روزها چندان کار شجاعانه‌ای نباشد. ولی شاید تجربیاتم به درد کسی که بخواهد این کار را انجام بدهد بخورد.fa2026-11-12 09:55:37https://files.virgool.ir/upload/users/1079947/avatar/jDBPCD.jpeghttps://virgool.ir/@m_21380517https://virgool.ir/@m_21380517/شروع-ماجرای-من-tnqw06yzwdmmاز کجا شروع کنم!؟چگونه شروع کنم؟خب بهتر است اول خودم را تا حدی معرفی کنم. البته نه معرفی کامل! راحت‌ترم که پشت نوشته‌ها پنهان باشم و اسم مستعار عماد را برای خودم انتخاب کنم. من دانشجوی ورودی ۹۵ دانشگاه شریف هستم و تا پایان تابستان ۱۴۰۰ فارغ‌التحصیل می‌شوم. این روزها در ابتدای یک مسیر طولانی و شاید البته خیلی کوتاه هستم و قصد دارم تجربیاتم را به اینجا منتقل کنم. شاید روزی، جایی و زمانی به درد کسی بخورد.راستش را بخواهی از همان روزی که وارد دانشگاه شدم، حتی قبل‌تر، از سال کنکور، چنگال بی‌رحم تردید گلویم را رها نکرده است. تردید در مورد آینده تحصیلی و شغلی. تردید در مورد آینده کاری. تردید! تردید! تردید! با چاشنی تلخ بی‌علاقگی.ماجرا به جایی کشید که یک روز در حوالی فروردین ۱۴۰۰، دیگر نتوانستم به ادامه این مسیر فکر کنم. همان روزها به مدیرعامل شرکت پیام دادم و از شرکت خارج شدم. برای یک مسیر جدید. برای مسیری که تمام این مدت فکر می‌کردم بیشترین علاقه را به آن دارم. البته آن‌قدر هم ریسک‌پذیر نیستم که از این چند واحد آخر را رها کنم و از دانشگاه انصراف بدهم. خلاصه این که حتما فارغ و می‌شم و سراغ این مسیر می‌روم. هر چند که انتخاب این مسیر این روزها بین دانشجویان شریف، اصلا کار شجاعانه‌ای نیست.بگذارید به عقب‌تر برگردیم. به یک روز بهاری حوالی سال ۸۶. یک پسر ۱۰ ساله شهرستانی بودم که همراه خانواده به شمال رفته‌ بودیم. در مسیر برگشت از تهران و خیابان آزادی عبور کردیم و داستان از این جا آغاز شد. انتهای خیابان آزادی بودیم که خواهرم دانشگاه شریف را به من نشان داد و گفت که داریم بهترین دانشگاه ایران را می‌بینیم. چراغ اول یک آرزو در آن عصر بهاری، در ذهن من روشن شد. حالا عماد ۱۰ ساله یک رویا داشت. دانشگاه شریف! از همان روزها پسووردی که برای اکانت‌هایم می‌ساختم، رمز وای‌فای خانه‌مان، آیدی شبکه‌های اجتماعیم و همه این جورجاها یک ترکیب پنهان از نام دانشگاه شریف داشت. روزها می‌گذشت و کنار گذراندن دوران کودکی و نوجوانیم، با این رویا پیش می‌رفتم. دبیرستان که بودیم یک روز اول کتاب رفیقم نوشتم "شریف آن من است".خب با این رویا من قطعا باید رشته ریاضی را در دبیرستان انتخاب می‌کردم و قاعدتا هم باید کنکور ریاضی را می‌دادم. اما اما اما نکته اینجاست! اگر یک نفر به آن پسر می‌گفت که " آقا عماد! شریف را آرزویت کردی، اما حالا خودمانیم، علا‌قه‌ات واقعا به چیست؟ یا به چه زمینه‌ واقعا علاقه داری؟ " قطعا یا جواب درست حسابی‌ای نداشت یا جوابش هیچ‌ ربطی به دانشگاه شریف نداشت. اما من با تمام وجود تردیدهایی را که در ذهنم ساخته می‌شد سرکوب می‌کردم و با قدرت وارد کنکور ریاضی شدم و بالاخره به این آرزوی شریییییف رسیدم ...نام دانشگاه شریف در پسوورد خانهفعلا بی‌نامفعلا بی‌نامThu, 29 Jul 2021 18:48:03 +0430