https://virgool.ir/feed/@m_21213647fa2026-11-12 03:25:45https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_21213647https://virgool.ir/@m_21213647/زندگی-hdk6xzihwem1دنیا برای دانه‌هایی که توان شکافتن و شکفتن ندارد، جایی نداردباید جوانه زد، روئید، تابیدزندگی در سطح آغاز می‌شود.دنیا برای درختانی که خمیده‌اند، جایی نداردباید رشد کرد، بالا رفت، اوج گرفتنور در بالادست به دست می‌آید.می‌توان گیاهی بود و در سردی کف خیابان روئیدمی‌توان نیلوفری بود و در لجن‌زار متعفن مرداب روئیدمی‌توان پرنده‌ای بود و سال‌ها به امید رهایی میله‌های قفس را به بال‌های خسته مالیدمی‌توان نهال نوپایی بود و با تکیه بر بید مجنونی استوار ماندمی‌توان مسافری بود و سر بر تکه‌سنگ بیرون‌زده از خاک نهاد و خوابیدخواب پرنده‌های آزاد را دید، خواب آبشارها را می‌توان درخت خشکی بود و سایه‌ای هرچند پراکنده بر سر مسافری انداختکه سر بر تکه‌سنگ بیرون‌زده از خاک نهاده و خواب پرنده‌های آزاد را می‌بیند، خواب آبشارها رامی‌توان پرنده‌ها را به مهمانی بی‌برگ شاخه‌هایت دعوت کردمی‌توان هر چند سخت، اما زندگی کردزندگی کرد و به آسانی رسیدمی‌توان گریست، اما زندگی کردگریست و باران نازل کردمی‌توان طوفان شد، سیل شد، رود شد و خزید تا پای درخت خشکیکه پرنده‌های آزاد را به سفره‌ی بی‌برگش دعوت کرده وسایه‌ای هرچند پراکنده بر سر مسافری انداخته که سر بر تکه‌سنگ بیرون‌زده از خاک نهاده و خوابیده استخوابیده است و خواب پرنده‌های آزاد را می‌بیندمی‌توان خزید و جاری شدمی‌توان آبشاری شد و خواب هر مسافر تنهایی که زیر درخت خشکی سر بر تکه‌سنگ بیرون‌زده از خاک نهاده و خوابیده را آبی کرد.می‌توان پرنده‌ای شد و صدای بال‌زدن‌ را به خواب مسافری فرستاد که در سایه‌ی درختی سبز بر چمن‌های خنک خوابیده است. می‌توان مسافری بود و از خواب بیدار شدخنکای زمین را احساس را کردصدای پرنده‌ها را شنیداز آب گوارای رود سیراب شدبوته‌ای از علف‌های سبز را که زیر سر بود، برداشت و در کوله گذاشت تا شاید در ادامه‌ی سفرگوسفند تنهایی را دید که در برهوت کویر، از فرط تشنگی و گرسنگی نقش زمین شده و تکه‌سنگی بیرون‌زده از خاک زیر سرش جا خوش کرده است.محمد جوادمحمد جوادTue, 04 May 2021 00:08:51 +0430https://virgool.ir/@m_21213647/جایی-فراتر-از-من-gplnizhftfihخواب آرام آرام از لای پلک‌هایم بیرون می‌زندو جای خود را به قطرات سرد باران می‌دهدآب در چشمانم حلقه می‌زند وچشمه‌ی جوشانی می‌شود که در نشیب زمان روانه می‌گرددخود را به آب می‌سپارم و موج بر موج می‌رقصممن تلاطم را دوست دارمهیاهو راکشش رادر رود رها می‌شوم تا آنجا که آب، مرا از من بشویداینجا جایی فراتر از بودن‌هاستفراتر از هستیجایی فراتر از منچشمانم را می‌بندمتا سیاهی همنشین بی‌نهایت شودبه راستی که سیاهی، خود بی‌نهایت استاز ابدیّت می‌گذرم، از زماناز هر جایی که جایی‌ست، از مکانآنان که با خرافه‌های زرین مرا به بند محدودیت کشانده‌ایدمن در اینجا که هیچ جایی نیست، رها شده‌ام از بندها ...از حصر مکان، از قید زمانچیزی در من هست که در طلب بی‌نهایت استو بی‌نهایت چیست جز من؟بی‌نهایت کیست جز من؟مگر نه آن زمان که اندوه سینه‌ام را حفر می‌کند و داغ، آتشفنانی می‌شود و از چشمانم گدازه می‌ریزد، غم من بی‌نهایت است؟مگر نه آن زمان که شادی سینه‌ام را می‌لرزاند و شوق چشمه‌ای می‌شود و از چشمانم زلال می‌بارد، شادی‌ام بی‌نهایت است؟و زمان چیست که در تسخیر من نباشد؟مگر نه آن زمان که دستانم از شوق دیدار می‌لرزند و سینه‌ام پای‌مال اسب‌های انتظار استزمان هزار مرتبه کندتر از زمان می‌گذرد؟مگر نه آن زمان که دستانم سیراب گرمای دستانی می‌شوند و سینه‌ام پای‌مال اسب‌های اضطراب استزمان هزار مرتبه تندتر از زمان می‌گذرد؟آنان که با خرافه‌های زرین مرا در بند زمان و مکان می‌پنداریدمگر نه آنکه تندی و کندی زمان، در بند دست‌های من است؟زمان چیست که در بند من نباشد؟زمین چیست که در حصر من نباشد؟و من چیستم که دل در بند شادی و اندوهی ناچیز گردانممن فراتر از من هستم.محمد جوادمحمد جوادSat, 01 May 2021 23:30:06 +0430https://virgool.ir/@m_21213647/تا-ابد-زندگیت-وارونه-ست-tlxyjujqfdtkآرام آرام در خود فرو می‌ریختدرختی که خود را زیر ریشه‌هایش دفن کرده بوداو آبشاری بود که از زمین بر قله می‌ریختآتشفشانی که عادت داشت گدازه‎‌هایش را ببلعدخودش را به زمین میخ کرده بود تا مبادا به آسمان سقوط کندآسمان ...آن خالی بی‌انتهابیهوده‌ی بیکرانبه‌راستی آسمان چیست؟آیا جز عظمتی حقیر و وسعتی از هیچ است؟آیا جز دریست که به هیچ کجا باز می‌شود؟آیا جز پرده‌ایست که هیچ را در حجاب برده است؟آیا جز چاهیست که باید در آن سقوط کرد و در آتش مهرش گداخت؟من خاک را ترجیح می‌دهماز سطح پرواز کرده و به خاک عروج می‌کنم درختی می‌شوم که از نور بیزار است و خود را زیر ریشه‌هایم دفن خواهم کرد.محمد جوادمحمد جوادSun, 18 Apr 2021 11:31:39 +0430https://virgool.ir/@m_21213647/دنیا-z0yxq9t3uwk6دنیا شبیه جنگل است؛ جنگلی که حتی از قوانین جنگل هم پیروی نمی‌کند. اینجا آهوها صیادان خود را شکار می‌کنند، شیرها بردگان بی‌چون و چرای گوزن‌ها هستند و گرگ‌های دایه‌هایی شیرده برای گوسفندان. اینجا چوپان گله را می‌درد، می‌خورد و سگ ناباورانه چک چک خون را از لای دندان‌های او نگاه می‌کند. دنیا شبیه جنگل است؛ درختانش سایه‌ از سر زمین دریغ می‌کنند و پرندگان بجای شاخ برگ و درختان روی شانه‌ی مترسک‌ها لانه می‌سازند.محمد جوادمحمد جوادWed, 14 Apr 2021 22:44:05 +0430