<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمد حسین نجفی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_21122830</link><description>گوینده و نویسنده رادیو / مدیر و مشاور بنگاه های تجاری اینترنتی/ طراح و ایده پرداز برتر در حوزه فناوری های هوش مصنوعی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:58:45</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1758149/avatar/wzQXMW.jpeg</url><title>محمد حسین نجفی</title><link>https://virgool.ir/@m_21122830</link></image><item><title>ته مانده سیگار</title><link>https://virgool.ir/@m_21122830/ته-مانده-سیگار-gpntb0c4szaz</link><description>از پشت شیشه ها داشتم نگاهش میکردم ، قدم میزد و سمتم میومد ، متوجه نگاهم نبود ، شالش رو از روی شونه هاش درست کرد ، و دستکش های چرمیش رو درآورد ، پالتوی مشکی چرمی و نیم بوت های چرمیش خیلی بهش میومد در کافه رو باز کرد و اومد داخل ، نشست روبروم و اون لبخند قشنگش رو بهم نشون داد . یاد اولین روز آشناییمون افتادم ، از پهنای صورت داشت اشک می‌ریخت و چشماش به طرز باورنکردنی ای قرمز شده بودن تا اینکه نشستم و باهاش حرف زدم . نگاهش کردم و لبخند زدم+ چشمات امروز داره یه حرف جدید میزنه- واقعا ؟ چی میگه؟+ میگه من هرروز دارم قشنگ تر میشم - وقتی کنارتم بهترینی هستم که تو این دنیا میتونم باشم+ خیلی سخته واسم تحمل کردن این روزا ، از یه طرف عاشق نگاهتم و میخوام سالها بشینم و خیره بشم توی چشمای قشنگت ، از یه طرف مجبورم که برم - می‌دونی واسه من چقدر سخته؟ من بدون تو چیکار کنم این دوره آموزشی رو؟ و حتی بعدش که معلوم نیست کجا میوفتی ، هنوز معلوم نشده؟+ نه ، امروز رفتم دفترش پرسید رشتت چیه ؟ گفتم اتاق عمل. گفت از این رشته متقاضی زیاد داریم ، کلی ازش خواهش کردم ، گفت احتمالا میوفتی جنوب- این که خیلی بده ، کلی ازم دور میشی + خیلی بد ، دلم واسه نگاهت تنگ تر از همیشه میشه - دلم میخواد زودتر برگردی تا کلی همو بغل کنیم ، زودتر برگردی تا زندگی مشترکمونو شروع کنیم ، ما برای هم ساخته شدیم عزیزم + ما برای هم ساخته شدیم عزیزم ؛ دستاتو بذار توی دستام و به بعدش فکر نکن ، باهم میسازیمش - با عشق میسازیمش تنها توی کوچه قدم میزدم ، برف میومد و همه جا سرد تر از همیشه شده بود . توی کوچه سه تا چراغ بزرگ بود که دوتاش سوخته بود و تقریباً کوچه تاریک شده بود . صدای بوق ماشین ها به گوشم می‌رسید و من کماکان ترجیح میدادم تیکه های آخر سیگارم رو بکشم ، دیگه مثل قدیم دودش گلوم رو نمیسوزوند ، خیلی راحت می‌رفت پایین و کار خودشو میکرد . آخرین دود رو دادم بیرون و به ته مونده سیگار نگاه کردم ، انقدر سوخته بود که رسیده بود به جون و تهش ، درست مثل من . انداختمش و پامو روش فشار دادم ، کاری که توی زندگی خیلی دیده بودم . قدم زدم با خودم ، به کوچه بالایی رسیدم ، یه لحظه نگاهش کردم ، دیگه لبخند نمی‌زد ، ناراحت بود ولی لباس سفید خیلی بهش میومد ، اشک می‌ریخت درست مثل روز اول که دیدمش</description><category>محمد حسین نجفی</category><author>محمد حسین نجفی</author><pubDate>Sun, 28 Aug 2022 01:49:51 +0430</pubDate></item></channel></rss>