https://virgool.ir/feed/@m_20877889fa2026-11-11 21:36:26https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_20877889https://virgool.ir/@m_20877889/روزی-که-تنهایی-در-خانه-ما-را-زد-jqcj16hjg643وقتی تنهایی در خانه زدیک عصر آراموقتی خانه پر از سکوت بودو نور کم‌رنگ خورشید روی دیوار می‌نشستکسی در زد.تق.در را باز کردم.پشت درتنهایی ایستاده بود.نه چمدانی داشتنه حرفی.فقط آرام نگاه می‌کردانگار مدت‌ها راه آمده بود.گفتم:«چرا اینجا آمدی؟»گفت:«چون مدت‌هاستهیچ‌کس در این خانهبا خودش حرف نزده.»نمی‌دانستم چه بگویم.پس اجازه دادم داخل بیاید.کنار پنجره نشستیم.مدتی فقط به خیابان نگاه کردیم.آدم‌ها می‌آمدند و می‌رفتند.تنهایی آرام گفت:«آدم‌ها فکر می‌کنند من دشمنم.»پرسیدم:«نیستی؟»لبخند کوچکی زد.گفت:«نه.من فقط وقتی می‌آیمکه کسی خودش را فراموش کرده باشد.»مدتی سکوت کردیم.بعد فهمیدمتنهایی آن‌قدرها هم سنگین نیستاگر کنارش بنشینیو کمی خودت را پیدا کنی.وقتی شب شدتنهایی آرام از جا بلند شد.در را باز کردم.قبل از رفتن گفت:«اگر دوباره خودت را گم کردیمن راه خانه‌ات را بلدم.autorenewthumb_upthumb_downلیلینلیلینMon, 18 May 2026 01:50:20 +0330