https://virgool.ir/feed/@m_20640101من مجهولم ، در این مفهوم ها...fa2026-11-12 08:27:14https://files.virgool.ir/upload/users/1928899/avatar/g2Myep.jpghttps://virgool.ir/@m_20640101https://virgool.ir/@m_20640101/آیا-سفر-در-زمان-ممکن-است-oa0lmsigwhccیک فیزیکدان از نظر ریاضی ثابت کرد که سفر در زمان بدون ایجاد پارادوکس، ممکن استآیا سفر در زمان ممکن است!؟؟؟هنوز هیچ کس موفق نشده است در زمان سفر کند، حداقل با دانش ما. ما بیشتر جنبه تئوریک سفر در زمان را در نظر می‌گیریم و از سوی دیگر مرتب داستان‌های علمی تخیلی در این مورد می‌خوانیم.فیلم‌هایی مانند بازگشت به آینده – دنی دارکو و نابودگر The Terminator ، Donnie Darko ، Back to the Future را که می‌بینیم، همگی به ما القا می‌کنند که سفر در زمان یک چیز عادی نیست و مشکلات و تناقضات زیادی ایجاد می‌کند:به عنوان مثال اگر به گذشته برگردید و والدین خود را از ملاقات با هم منع کنید، چگونه می‌توانید در وهله اول وجود داشته باشید تا به گذشته برگردید؟«پارادوکس پدربزرگ» در این میان خیلی معروف است. اگر کسی به گذشته برگردد و پدربزرگ خود را بکشد چه پیش می‌آید.البته با بازگشت و گذشته و ایجاد تغییری ناچیز، ممکن است یک اثر پروانه‌ای ایجاد شود و رویدادهای بزرگ هم تحت تاثیر قرار بگیرند.اما چند سال پیش، دانشجوی فیزیک، ژرمن توبار، از دانشگاه کوئینزلند در استرالیا، چگونگی «تربیع اعداد» را بررسی کرد تا سفر در زمان بدون پارادوکس‌ها را به زعمش ممکن کند.توبار گفت: «دینامیک کلاسیک می‌گوید اگر وضعیت یک سیستم را در یک زمان خاص بدانید، این امر می‌تواند کل تاریخ سیستم را به ما بگوید.»اما، نظریه نسبیت عام انیشتین وجود حلقه‌های زمانی یا سفر در زمان را پیش‌بینی می‌کند – جایی که یک رویداد می‌تواند هم در گذشته و هم در آینده خودش باشد. آنچه محاسبات نشان می دهد این است که فضا-زمان به طور بالقوه می‌تواند خود را برای جلوگیری از پارادوکس‌ها وفق دهد.مسافر زمانی را تصور کنید که به گذشته سفر می کند تا از گسترش بیماری جلوگیری کند – اگر ماموریت موفقیت آمیز باشد، مسافر زمان هیچ بیماری‌ای در آینده نخواهد دید که لزومی برای بازگشت به گذشته برای پیشگیری از آن داشته باشد.طبق نظر توبار بیماری همچنان از راه دیگری، از طریق مسیری متفاوت یا با روشی متفاوت، فرار می‌کند و این پارادوکس را از بین می‌برد. یعنی مسافر زمان هر کاری می‌کند، بیماری متوقف نمی شد.اتفاقا خیلی از علمی تخیلی نویس‌ها به مقاومت گذشته در برابر تغییر اشاره کرده‌اند. هر چه تغییر بنیادی‌تر باشد، انجامش سخت‌تر می‌شود! سریال ۱۱.۲۲.۶۳ را به یاد بیاورید.فهم نظر توبار برای غیرریاضیدانان آسان نیست، اما به تأثیر فرآیندهای قطعی (بدون هیچ گونه تصادفی) بر تعداد دلخواه مناطق در پیوستار فضا-زمان می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه هر دو منحنی زمان مانند بسته می شوند. (همانطور که انیشتین پیش بینی کرد) و چنین امری می‌تواند با قواعد اراده آزاد و فیزیک کلاسیک مطابقت داشته باشد. این تحقیق مشکل را با فرضیه دیگری برطرف می‌کند، اینکه سفر در زمان ممکن است اما مسافران زمان در کاری که انجام می‌دهند محدود می‌شوند تا از ایجاد پارادوکس جلوگیری کنند. در این مدل، مسافران زمان این آزادی را دارند که هر کاری می خواهند انجام دهند، اما ایجاد برای آنها پارادوکس ممکن نیست.در عالم واقع اما خم کردن فضا و زمان برای ورود به گذشته تا حالا که ممکن نشده و ماشین‌های زمانی که دانشمندان تا حالا صحبتش را کرده‌اند، بسیار مقهومی هستند و فقط می‌شود صحبت از محاسبات آنها کرد.استیون هاوکینگ فکر می‌کرد که این کار ممکن است، این تحقیق جدید نشان می‌دهد که آزاد خواهیم بود هر کاری را که در گذشته بخواهیم با جهانو جهان خودش را بار کار ما تطبیق می‌دهد.«ممکن است سعی کنید یک پارادوکس ایجاد کنید، رویدادها همیشه خودشان را تنظیم می‌کنند تا از هرگونه ناهماهنگی جلوگیری شود.»طیف وسیعی از فرآیندهای ریاضی که ما کشف کردیم نشان می دهد که سفر در زمان با اراده آزاد به طور منطقی در جهان ما بدون هیچ پارادوکسی امکان پذیر است.M∆HDYM∆HDYWed, 21 Dec 2022 01:02:14 +0330https://virgool.ir/@m_20640101/تحلیل-جوان-۱۸-ساله-nfy8uc6mpwntلحظه ای فرارسیده که معلوم نیست فرزند شما هنوز بچه است یا نه؟ ممکن است فکر کنید بچه ای که از اولین لحظات زندگی تا نزدیک دوره بزرگسالی  تربیت کرده اید، برای مستقل شدن آماده است و دیگر به کمک شما نیاز ندارد، درصورتی که این فکر واقعا اشتباه است.ازنظر جسمی، فرزند شما تقریبا بالغ شده است. پسرها بعد از دخترها به سن بلوغ می رسند و بدنشان عضلانی  و پرمو می شود، ولی مشکلات  مربوط به بلوغ برای هردو جنس بسیار زیاد است.از نظر احساسی، فرزند شما مستقل تر است ولی این بدان معنا نیست که دیگر به کمک شما نیازی ندارد. این استقلال ممکن است منجر به تعارض، مخصوصا درون خانواده  شود و سختی این کار در این  است که  مرز باریکی بین کاری که شما به عنوان حمایت از او انجام می دهید و برداشت او از این حمایت که فکر می کند درحال کنترل او هستید، وجود دارد. آنها روابط جدی تر، و گاهی رمانتیک و حس شدید هویت جنسی دارند. این موضوع می تواند باعث تعارضارت اضافی شود اگر نحوه نگرش آنها به خودشان با تعبیری که شما از هویت  وشخصیت او دارید مطابقت نداشته باشد.تکامل احساسات آنها منجر به نگرانی های بیشتری درباره مزایای بزرگسالی  می شود مثل اینکه آنها چطور می توانند از خودشان محافظت کنند، قرار است کجا زندگی کنند یا می خواهند با زندگیشان چه کنند. اگر می خواهند به دانشکده بروند، ممکن است نگرانی هایی در باره اولین تجربه  زندگی دور از خانه و یا مقابله با محیط آموزشی متفاوت  داشته باشند. آنها فهم  قوی تری از هویت دارند که ممکن است روی تجربیاتش بیشتر منعکس شود  شاید توسط  درد دل کردن در دفتر خاطرات.ممکن است علاقه بیش تری  به خانواده و آداب و رسوم  فرهنگی نشان دهند که موجب تایید نقش مهمی است که در خانواده  به عهده دارند. احتمالا به گروه همسالان نسبت به  خانواده توجه بیشتری دارند و روی رابطه ها  تمرکز بیشتری دارند مخصوصا زمانی که گروه های اجتماعی بسط داده می شود و بنابراین آنها زندگی اجتماعی خودشان را می خواهند. انها نگرانی های بیشتری درباره دیگران دارند و می بینید که برخی از سوالاتشان پیرامون موضوعاتی که با دوستانشان دارند حل می شود.از نظر شناختی، فرزند شما برای درک جهان اطرافش  گام های بزرگتری برمی دارد در صورتی که  قبلا تلاش او  برای شناختن  با ترس و نگرانی همراه بود. آنها ایده های بهتری درباره اهدافشان دارند و برای رسیدن به آنها بلند پروازند. مهارت های برنامه ریزی بهبود یافته ، آینده نگری و  درک عمیق تراز نتایج بالقوه همگی برای یک زندگی مستقل مخصوصا زمانی که  روی آینده و آینده نزدیک متمرکز می شوند، حیاتی است. ممکن است کمی خودمحور باشد و علی رغم داشتن ویژگی عقل و اخلاق، معتقد باشند نقطه نظرات خود شان صحیح است با اینکه می دانند دیگران نظر خاص  خودشان را دارند. مهارت های تحصیلی آنها، حافظه، مهارت های سازماندهی، مدیریت زمان، و توانایی  حل مساله نظری در آنها در سطحی است که می توانند از عهده تحصیلات عالی و قرارگرفتن در محیطی که   همان چارچوب های  قبلی و مسیری که قبلا طی می کرد را ندارد (محیط قبلی) برآید. اکنون زمانی است که رفتار خطر پذیری در او به چشم می خورد (اگر تا به حال اینطور نبوده است)، مخصوصا  در مورد نوشیدنی ها، مصرف مواد مخدر، و فعالیت های جسمی و جنسی.راه هایی وجود دارد تا به فرزندتان کمک کنید به سرعت به بزرگسالی برسد. اگر آنها را تشویق کنید که  نه تنها در باره نگرانی ها بلکه درباره آرمان ها و آرزوهایشان  با شما صحبت کنند و بیشتر از اینکه قاضی باشید از او حمایت کنید، به او اجازه می دهید بفهمد  درکنارش هستید. می توانید به صورت عملی به او کمک کنید  مثلا در مورد اقتصاد خانواده و قرض دادن به او آموزش دهید و یا اینکه یاد دهید چطور آشپزی کند یا لباس بشوید (اگرتا به حال این کارها را انجام نداده اید). آنها با تغییرات عمده ای رو به رو می شوند، شاید کار جدیدی شروع کند، به دانشکده برود و یا تغییر مکان دهد که این کارها موجب خدشه وارد شدن به اعتماد به نفسشان  شود بنابراین تشویق و واکنش مثبت به این تغییرات کمک می کند اعتماد به نفس و خود باوری آنها حفظ شود.ممکن است به این کار اقرار نکنند ولی همچنان به رفتار شما نگاه می کند و الگو می گیرد. یاد گرفتن اینکه مثل یک بزرگسال رفتارکند که مسولیت پذیری دارد و با نتایج کارهایش رو به رو می شود کمی زمان می برد. وقتی در مسائل مربوط به بزرگسالی غرق  و سراسیمه می شود شما هستید که می توانید بیشتراز هر چیزی  برای او پناهگاهی امن  و مطمئن از نظر احساسی  فراهم کنید .فرزندتان را در گذر از مسیرزندگی  برای رسیدن به بزرگسالی تماشا کرده اید و سال هایی که صرف سخت کارکردن برای رشد و تربیت او کردید، ثمرداده است. شما یک انسان  بزرگسال سازگار و ماهر از نظر اجتماعی دارید که باعث افتخارشماست. در حالیکه طبیعت رابطه شما تغییر کرده است واز رابطه کودک-بزرگسال به رابطه بزرگسال-بزرگسال  تبدیل شده است آنها هنور هم در سال های آینده به شما نیاز دارند. تفاوت در این است که آنها اکنون انتخاب خواهند کرد که به سمت شما بیایند.منبع مشاورکوممنون که حمایتم کردید?M∆HDYM∆HDYMon, 05 Dec 2022 15:34:21 +0330https://virgool.ir/@m_20640101/11-توصیه-مهم-در18سالگی-mrcggodteukhمارک چرنوف در یکی از مقاله‌های سایت خود گفته چیزهایی هستند که آرزو می‌کردم کسی در 18 سالگی به من می‌گفت. او این‌گونه آغاز می‌کند:صبح امروز در قهوه‌سرای ساحلی مورد علاقه‌ام، در حال خواندن یک کتاب بودم که یک پسر 18 ساله کنارم نشست و گفت:” خیلی کتاب باحالیه، مگه نه؟” و این جوری شد که بحث ما شکل گرفت.او گفت که تا 2 هفته‌ی دیگر از دبیرستان فارغ‌التحصیل می‌شود و بلافاصله در پاییز، کار کالجش را باید شروع کند. به من گفت: “اما من هیچ برنامه خاصی برای زندگی ندارم و در حال حاضر فقط دنباله رو بقیه‌ی همکلاسی‌هایم هستم.”سپس با چشمانی صادق و مشتاق شروع به پرسیدن سؤالات گوناگون کرد.چه کاره‌ هستید؟چه زمانی، و چطوری متوجه شدید که می‌خواید چکاره بشید؟چرا این کار را کردید؟ چرا آن کار را نکردید؟چیزی هست که آرزو کنید ای کاش به شکل دیگری انجام می‌دادید؟ و غیره و غیره و غیرهمن تا جایی که می‌توانستم سعی کردم به سؤالاتش جواب بدهم و با توجه به محدودیت زمانی که داشتم سعی کردم توصیه‌های مفید و معقولی داشته باشم. بعد از نیم ساعت گفتگو، او از من تشکر کرد و از هم جدا شدیم.اما در راه برگشت به خانه فکرم مشغول بود و به گفتگویی که داشتیم، فکر می‌کردم. کاملاً به نظرم نوستالژیک می‌آمد به شکلی که به یاد 10 سال پیش خودم افتادم. بنابراین دوباره سؤالاتش را توی ذهنم مرور کردم و شروع به تصور همه چیزهایی که دوست داشتم زمانی که 18 سالم بود یکی به من می گفت کردم.بعد حتی یک قدم فراتر رفتم و به این فکر کردم که اگر امکان سفر به گذشته بود، خودم را در 18 سالگی چه نصایحی می‌کردم.خب، بعد از چند فنجان قهوه و چند ساعتی تأمل، این‌ ها چیزهایی هستند که آرزو می ‌کردم کسی در 18 سالگی به من می‌گفت:1. خودتان را وقف این کنید که تعداد زیادی اشتباه انجام بدهیداشتباهات به شما درس‌ های مهمی می‌‌آموزند. بزرگ‌‌ترین اشتباهی که می‌توانید مرتکب شوید این است که هیچ کاری نکنید، صرفاٌ به این دلیل که از اشتباه کردن وحشت دارید. بنابراین دودل نشوید. در زندگی، شانس آوردن به ندرت اهمیت دارد، استفاده از شانس و فرصت است که مهم است. شما هیچ‌‌وقت نمی‌توانید 100 درصد مطمئن باشید که اوضاع خوب پیش خواهد رفت، اما می‌توانید 100 درصد مطمئن باشید که اگر دست روی دست بگذارید هیچ کاری انجام نمی‌شود. بیشتر وقت‌ها باید دل را به دریا زد. مهم نیست نتیجه چه می‌شود. در نهایت همیشه کارها آنطوری که باید پیش خواهند رفت. یا شما موفق شوید، و یا درسی یاد می‌گیرید. در هر صورت برد با شماست. همیشه به یاد داشته باشید که اگر کاری نکنید، هرگز به اطمینان نخواهید رسید و در نهایت در همان نقطه‌ای که هستید برای همیشه باقی خواهید ماند.2. یک کار سخت را که از انجامش لذت می‌برید، انتخاب کنیداگر قرار بود به خود 18 ساله‌ام چند نصیحت کاری درست و حسابی بکنم، حتماً می‌گفتم که کاری را بر اساس سلیقه‌ی دیگران، اهدافشان و یا پیشنهاد‌هایشان انتخاب نکن. به خودم می‌گفتم کار را صرفاً به علت اینکه آن شغل پرطرفدار است یا اینکه طبق آمار و ارقام، حسابی پول‌ساز است، انتخاب نکن. به خودم می‌گفتم انتخاب درست شغلی، کلیدش یک چیز است و آن یافتن کاری دشوار است که از انجامش لذت میبری. از آنجایی که انسان با خودش روراست است و سلیقه و دغدغه خود را در زندگی دنبال می‌کند، حتماً موفقیت را در آن چیزی که دوست می‌دارد، خواهد یافت و شاید از آن مهم تر، این باشد که در اینصورت، چند سال بعد از خواب بیدار نمی‌شوید و خود را در کاری که از آن متنفرید نمی‌بینید و با خود نمی‌گویید که “من چطور می توانم 30 سال دیگر این کار را تحمل کنم”. پس اگر الآن دارید کار سختی را انجام می‌دهید که از لحظه ‌لحظه انجام آن لذت می‌برید، متوقف نشوید. شما در مسیر درستید. چون کار سخت، سخت نخواهد بود در صورتی که بر حسب علاقه انجام گیرد.3. هرروز، زمان، انرژی و پول را روی خود سرمایه ‌گذاری کنیداگر روی خودتان سرمایه‌گذاری کنید، چیزی برای باخت وجود ندارد و با گذشت زمان مسیر زندگی‌تان تغییر می‌کند. شما محصول اطلاعات خود هستید. هرچه بیشتر انرژی، پول و زمان برای کسب اطلاعات ماندگار خرج کنید، کنترل زندگی‌تان را بهتر در دست خواهید گرفت.4. به دنبال کشف ایده‌ها و فرصت‌‌های نو باشیدترس طبیعی‌تان از باخت و احساس شرمندگی، شما را بعضی مواقع از امتحان چیزهای جدید بازمی‌دارد. اما شما باید بر این ترس ‌ها و نگرانی ‌ها فائق شوید، برای اینکه داستان زندگی شما، بر فراز خیلی از تجربیات کوچک و خاص رقم می خورد. و هر چه تجربیات شما خاص تر باشند، داستان زندگی ‌تان جالب تر خواهد شد. پس به دنبال تجربه‌ های جدید باشید و با کسانی که دوست دارید آن‌ ها را درمیان بگذارید. اگر این‌ چنین نباشد، زندگی بی‌ معنی است.5. وقتی قصد دارید که مهارت‌‌های شغلی‌تان را ارتقا بخشید، بر حوزه‌ای محدود تمرکز کنیدمثلا به مراحل کاراته توجه کنید: کمربند مشکی، به نظر خیلی خارق العاده تر از کمربند قهوه ای می آید. اما آیا کمربند قهوه‌ای خیلی از کمربند قرمز خارق العاده تر است؟ شاید به نظر خیلی‌ها نه! به یاد داشته باشید که جامعه برای افراد متخصص ارزش بالایی قائل می‌شود. سخت کار کردن اهمیت دارد، ولی نه زمانی که در جهت های گوناگون پخش شده باشد. پس تمرکز خود را برای یادگیری برخی مهارت های کاری خاص قرار داده و در آنها به مرحله کمال برسید.6. مردم قادر به خواندن ذهن شما نیستند. آنچه در ذهن دارید را با آنها در میان گذاریدمردم هرگز نخواهند فهمید که شما چه حسی دارید، مگر اینکه آنرا با ایشان در میان گذارید. رئیستان؟ بله، او هرگز نمی‌داند که شما امیدوارید که ارتقای شغلی پیدا کنید، چون شما هنوز او را در جریان قرار نداده‌اید. در زندگی شما مجبورید که با دیگران تعامل کنید. و اغلب مجبورید که برای ارتباط، پیش ‌قدم شوید. لازم است که به دیگران بگویید به چه چیز می‌اندیشید. به همین سادگی.7. در تصمیم‌ گیری‌ ها فرز باشید و به سرعت هم دست به کار شویدیا شما سریع عمل کرده و فرصت‌ تازه را تصاحب می کنید، یا فرد دیگری این کار را انجام می دهد. در هر صورت، با نشستن و فکر کردن، قادر به ایجاد تغییر نبوده و نمی‌توانید در کارها پیشرفت کنید. به یاد داشته باشید که تفاوتی عمده وجود دارد بین دانستن چگونگی انجام کاری، با در حقیقت انجام آن. دانش بدون عمل بی‌فایده است.8. تغییر را بپذیریدشرایط هرچقدر هم که الان خوب یا بد باشد، در آینده تغییر خواهد کرد. این چیزی است که می‌توانید روی آن حساب کنید. پس تغییر را پذیرفته و بدانید تغییر، به علتی رخ داده است. این علت، همیشه در ابتدای امر ساده و واضح نیست، ولی در نهایت ارزشش را خواهد داشت.9. خیلی نگران اینکه دیگران درباره شما چه فکر می‌کنند نباشیدبه طور کلی، اینکه بقیه درباره شما چه فکر می‌کنند یا چه می‌گویند، مهم نیست. وقتی 18 ساله بودم اجاره می‌دادم که نظرات دوستان و همکلاسان کالجم تصمیماتم را تحت تأثیر قرار دهد. و در آن روزها، آن‌ها مرا از ایده‌ها و اهدافی که واقعاً به آن‌ها اعتقاد داشتم دور کردند. الآن می‌فهمم، بعد از 10 سال، که این شکل زندگی احمقانه است به خصوص وقتی که می‌بینم همه‌ی آن آدم‌ها که من به نظراتشان توجه می‌کردم، دیگر در زندگی من حضوری ندارند و پراکنده‌ شده‌اند. مگر زمانی که بخواهید در برخورد اول، تأثیر آن‌چنانی داشته باشید(مصاحبه‌ی شغلی،قرار ملاقات و …) ، اجازه ندهید نظرات دیگران سد راه پیشرفتتان شود. اینکه آن‌ها درباره‌ی شما چه می‌گویند و چه می‌اندیشند اصلاً مهم نیست. آنچه مهم است این است که شما درباره خود چه فکرمی کنید.10. همیشه با خود و دیگران صادق باشیدیک زندگی صادقانه آرامش ذهنی را به بار می‌آورد. و آرامش ذهن قابل قیمت‌ گذاری نیست.11. در کالج و در بدو آغاز کارتان، با افراد زیادی صحبت کنیدرؤسا، همکاران، اساتید، همکلاسی‌ها، اعضای باشگاه، دیگر دانش‌آموزان خارج از رشته و حوزه‌ی اجتماعی شما، دستیاران اساتید، مشاورین شغلی، رؤسای کالج، دوستان دوستانتان، هرکسی! چرا؟ ایجاد شبکه ارتباطی حرفه‌ای. من از زمان فارغ‌التحصیلی از کالج، برای 3 کارفرما کارکرده‌ام.(2 کارفرمای اول را با شرایط خوب ترک کردم)، اما فقط با اولین کارفرما مصاحبه داشتم.2 کارفرمای بعدی بر اساس توصیه‌ی یک مدیر بخش استخدام (کسی که سال‌ها با او ارتباط داشتم) به من پیشنهاد کار دادند، حتی قبل از اینکه یک مصاحبه‌ی مرسوم صورت بپذیرد. وقتی کارفرمایان نیاز به نیرو برای پستی را حس کنند، اولین کاری که می‌کنند این است که از کسانی که می‌شناسند و به آن‌ها اعتماد دارند می‌پرسند که اگر کسی را می‌شناسند که از پس این کار برمی‌آید را به آنها معرفی کنند. اگر شما این شبکه‌ی ارتباطی را زود بنا کنید، در جای مناسب قرار خواهید گرفت. با گذشت زمان، شما از طریق شبکه ارتباطی‌تان با افراد جدیدی آشنا شده و فرصت های شغلی یکی پس از دیگری برای شما رقم خواهد خورد.M∆HDYM∆HDYSun, 04 Dec 2022 19:32:37 +0330