https://virgool.ir/feed/@m_20332333fa2026-11-11 04:04:51https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_20332333https://virgool.ir/@m_20332333/می-خواهم-نویسنده-شوم-ckkm5i76dtrmروز اولی که سر کلاس داستان نشستم شلوغ بود و پر صدا با دختر و پسرهای هم سن و بزرگتر از خودم . داستانم توی دست هایم مچاله شده بود بسکه خجالت کشیده بودم و کف دست هایم خیس شده بود . استاد که از داستان پرسید دست بلند کردم و بخاطر اولین بودنم گفتند تو بخوان . لرزش کاغذ توی دستم را میشد با چشم دید و لرزش صدایم را هم . تا بحال فقط برای سه نفر داستان خوانده بودم و حالا ۳۰ نفر داستان نویس واقعی جلوی رویم بودند . داستان که تمام شد ، نقد شروع شد . گوش تیز کردم برای شنیدن، کمی که گذشت و صندلی به صندلی که حرف زدند استاد گفت : خب پویا نظر تو چیه؟؟ بی هوا سمت کسی که اسم خوانده شده بود. برگشتم، از قبل میدانستم کسی توی جمع خوره ی خواندن و نوشتن است و حالا پسر روبرویم یک آدم لاغر با موهای کم و هم سن و سالم بود گفت یک جمله ش تو ذهنم موند :" چشماش مثل ماهی بود که رهاش کرده باشی تو تنگ پر از آب . قشنگ بود ." تمام این یک جمله را حفظ شدم و انگار یکی تائیدیه زده بود پای استعداد داستان نویسیم . چند سال گذشت . هیچوقت داستان نویس نشدم اما بعد ها نخبه ی کلاسمان شد فیلمنامه نویس ولی توی ذهنم همیشه آن پسر لاغر میماند که یک ترس عظیم را به اعتمادی قوی تبدیل کرد . و گاهی چقدر کیف میکنم از دیدن آدم هایی که میشناسم و رشد کردنشان. و کسی نمیداند چقدر دلم می خواهد دوباره اسمم خوانده شود ، عده ای دست بزنند و از پله ها بروم بالا برای گرفتن لوحی که اسمم تویش نوشته شده باشد . به نویسنده بودن فکر میکنم و من از هیچ چیزی مطمئن تر از این نیستم که من میخواهم نویسنده شوم .مینا پارسامینا پارساSun, 17 Apr 2022 00:44:00 +0430