https://virgool.ir/feed/@m_19968753دختری که می بیند ، می خواند و مشتاق نوشتن استfa2026-11-12 10:03:57https://files.virgool.ir/upload/users/1477997/avatar/4cm2jA.jpeghttps://virgool.ir/@m_19968753https://virgool.ir/@m_19968753/اندر-احوالات-درونی-و-بیرونی-این-روزها-oandjfiyokb2میگه : قلبم شکسته!این روزها انگار در عالم برزخ دانته سیر و سیاحت می کنم. به خاطرم هست که قدیم ها، در کتاب دینی درسی داشتیم در مورد کسی به اسم قارون که زمین- ناغافل- خودش و هر چیزی که داشت بلعید و از دبدبه و کبکبه ای که داشت چیزی به جز هیچی بزرگ باقی نموند.وقتی داستان قارون رو می خوندم، هیچ وقت فکرش رو هم نمی کردم که همچین زلزله ی عبرت آموزی به سراغ خودم بیاد; زلزله ای سهمگین، بدون آمادگی ستاد مقابله با بلایای طبیعی و زیرسازی.زمانی که دانشجو بودم، یادم می آد که هر وقت برای اولین بار کتاب یا جزوه ای می خوندم، خطی کوچیک از وضعیت و حال و هوای اون لحظه ی خودم می نوشتم. دلم می خواست وقتی که دوباره بر می گردم و کتاب رو می خونم، یادم بیاد که سروناز قبلی که این خطوط رو خونده بود، چه طور ادمی بود، چه حسی داشت و روزگار چطور باهاش تا کرده بود.امشب که با گلوی بغض دار و چشم به اشک نشسته سر کلاس زبانم حاضر بودم، مداد توی دستم تکونی خورد و ناخوداگاه نوشتم : قلبم شکسته و تاریخ زدم. یاد خود قدیمم افتادم که زیاد از این کارها می کرد. وقتی به نوشته ی خودم نگاه کردم از ذهنم گذشت : میون همه ی چیزهایی که تکونم داد ، این زلزله از همه بی رحم تر بود. آیا میشه روزی قوی تر به این صفحه برگردم، خود زلزله زده ایم رو که فکر می کرد دنیا رو به پایانه رو به یاد بیارم و به خودم بگم : دیدی گذشت؟کاش زلزله ها زنگ خطری داشتند... البته اگر زلزله آمدنش رو از پیش خبر می داد که دیگه زلزله نبود...سروناز سلطانیسروناز سلطانیWed, 26 Jan 2022 23:04:22 +0330