https://virgool.ir/feed/@m_19717274fa2026-11-12 09:12:44https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_19717274https://virgool.ir/@m_19717274/و-منفجر-شد-hhg7lefj1zdjخسته و بی‌رمق بودم؛ درست مثل کوسنی که بچه‌ها حسابی با آن بازی کرده باشند، لگدی حواله‌اش کرده و پرتش کرده باشند گوشه‌ای، روی مبل افتاده بودم. نگاهم را سرتاسر خانه می‌چرخاندم؛ خانه‌ای که هرچه برای تمیز نگه داشتنش دست‌وپا می‌زدم، بی‌فایده بود.زنِ مستقلِ درونم نهیب می‌زد: «پس هدفت چه شد؟»… که با جیغ و دادِ آریو به خودم آمدم.سریع نگاهم را چرخاندم سمتش. می‌دانستم طبق معمول باز آنیل تشر زده به او. با اخم به آنیل نگاه کردم؛ به من نگاه نمی‌کرد، سرش پایین بود و همچنان مشغول بازی، اما خیلی خوب می‌دانستم که منتظر واکنش من نشسته است.صورتم برافروخته شد و دست‌هایم مشت. مثل زودپزی بودم که هر آن می‌خواست سوت بکشد و منفجر شود…و منفجر شد.فریادی از گلویم بیرون ریخت. آریو را که حالا با آن چشم‌های گریان مثل ریسمانی نجات به من چنگ می‌زد، در آغوش کشیدم و نوازشش کردم. هم‌زمان، «مادر مهربانِ» ذهنم بیدار شد و شروع کرد به سرزنش کردنم: «اون فقط چهار سالشه… اونم حق داره، فقط می‌خواد تنها بازی کنه…»مامی نرگسمامی نرگسSun, 27 Sep 2026 12:34:42 +0330