<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نعنا</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_19601663</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 13:48:07</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4258706/avatar/JcZ5py.jpg</url><title>نعنا</title><link>https://virgool.ir/@m_19601663</link></image><item><title>پرانتز :)</title><link>https://virgool.ir/@m_19601663/پرانتز-msbr8zy0kup7</link><description>این هرگز ندیدن ، هرگز نشنیدن صدای یک فرد ، هرگز احساس و لمس نکردن طرز فکر و نگاه اون ..این هرگز ، چه واژه ی پرانتز داریست ، از آنها ک میگی هرگز و در پرانتز باز شده ی جلوی آن  ، می نویسی نهامکان ندارد ، چطور میشود آخر..من دلم تنگ میشود، یعنی دیگر هیچ وقت او را از نزدیک نمی بینمیعنی هیچ وقت صدایش را  نمی شنوم؟هم صحبتی هایمان چه؟در مخاطبینش ، نام من تغییر میکند؟در این موقعیت ها عکس به روز شده پروفایل عزیز قدیمی را با انگشت شصت و اشاره بزرگ میکنم ، به چشم ها به لب ها به تار موها به کُلیت صورتش نگاه میکنم تا بتوانم احساسی اشنا را در آن پیدا کنم ، همان ها که قبلن چشیده بودمشان ..به طیف رنگی لباسش نگاه میکنم..آخيش..این همان لباس است که می‌خواست تن من کند ..ینی من هنوز در آن هستم ..تو یِ جدیدی هم اگر آن را دیده باشد ، خبدیده باشد ..من هم دیده ام ..جای غصه دادن نیست..دارد به چی کسی نگاه میکند؟؟کاااش عکسش سلفی بود...به چه فکر می‌کند؟به تو مربوط نیست ، او را گذرانده ایمحداقل اینطور میخاستیم ..و حالا ، باز هم عکسش را بزرگ میکنم..در ذهنم .. به این فکر میکنم که تا کی چشم ها، لب ها و صورت و لباس کسی همانطور خواهد ماند، وقتی که من بودم کنارشان..به تغییر و کسانی ک این تغییر را می بینید می گویمخوش به حالتان..باید پرانتز را ببندم.پرانتزِ زخمی ای ک که بارها پایش به این بازی کشیده شده است ..</description><category>نعنا</category><author>نعنا</author><pubDate>Mon, 27 Oct 2025 22:12:29 +0330</pubDate></item></channel></rss>