https://virgool.ir/feed/@m_18838114fa2026-11-11 07:16:04https://files.virgool.ir/upload/users/2809095/avatar/xUMUsa.jpghttps://virgool.ir/@m_18838114https://virgool.ir/@m_18838114/ستاره-ها-منبع-الهام-من-s4ot9h3gqzy4صدای کشیده شدن مداد روی کاغذ را دوست دارم از آن نوع صداهاست که به تو اطمینان می بخشد همه چیز ساکت و آرام است برای همین این صدا به راحتی قابل تشخیص است من همیشه قبل از این که متنی یا مطلبی بخواهم در گوشی یا لپ تاپم تایپ کنم اول آن را روی کاغذ می نویسم چون احساس می کنم کاغذ صادق تر است و وقتی با مداد برخورد می کند ، آن رفیق همیشگی اش مهربان و خوش صحبت می شود اما این بار فرق می کند قبل از نوشتن این متن آن را روی کاغذ ننوشتم حتی در گوشی هم تایپ نکردم یک راست آمدم سراغ لپتاپم چون دلم صدای محکم تری می خواست درست مثل صدای چک چک کیبورد لپ تاپم وقتی سریع دکمه ها را می زنم شاید خشمم را سر آن ها خالی می کنم خشمی ناشی از نفرت و اندوهی کهنه . خشمی که در آستانه هنجارشکنی است من که با آرام ، ساکت و خجالتی بودنم شناخته شده ام کاملا در هم ریخته و در آستانه طغیانم چه چیز باعث فروکش شدن چنین خشمی می شود ؟ اخیرا به این راز پی بردم روح سرکش و طغیان گر من تنها با یک چیز آرام می شود؛ ستاره ها . ستاره ها زیباترین چیزهایی هستند که در تمام عمرم شناخته ام زیبایی خارق العاده آن ها به قدری مرا مسحور می کند که حتی اگر در جنون آمیزترین حالت خودم قرار گرفته باشم فقط با تماشای درخشش آن ها در آسمان این روح طغیان گر من رام می شود . Narges soudaniNarges soudaniTue, 23 Jan 2024 15:17:51 +0330https://virgool.ir/@m_18838114/شازده-کوچولو-xckvnzo8zmmuسلام من این یادداشت رو برای چالش کتابخوانی طاقچه نوشتماولین بار که با شازده کوچولو آشنا شدم 14 سالم بود . اون وقتا تو دنیای کودکی خودم غرق بودم و هیچ چیز در اطرافم و در دنیای واقعی برام با ارزش نبود . من فقط به دنیای خودم اهمیت می دادم . راستش رو بگم از آدم بزرگا فرار می کردم و به دنیای خودم پناه می بردم ؛ برای همین هم وقتی شازده کوچولو رو شناختم یه جورایی باش انس گرفتم . در واقع من داستان صوتی شازده کوچولو رو با گوشی داداشم می شنیدم . داستان با یه موسیقی بسیار گوش نواز همراه بود که من خیلی عاشقش شدم . از طرفی صدای ناز و شیرین شازده کوچولو وقتی صحبت می کرد خیلی معصومانه به نظر می رسید و همین منو به شازده کوچولو نزدیک تر می کرد . وقتی گریه می کرد باش گریه می کردم . وقتی می خندید باش می خندیدم و اگه شاد بود منم شاد بودم .گذشت و من بزرگ تر شدم ؛ و این بار شازده کوچولو رو توی طاقچه ملاقات کردم و دوباره صداشو شنیدم . صداش روحم رو در آغوش کشید و فرح و سرور رو به من هدیه داد . برای من صداش به قدری جذاب و دل نواز بود که بعضی وقت ها چنان محوش می شدم که یادم می رفت کجای قصه رو دارم گوش می دم .به نظر من کتاب شازده کوچولو اثر آنتوان دوسنت اگزوپری یه قصه کودکانه نیست که در واقع قصه ای به زبان کودکانه است که دنیای آدم بزرگا رو به چالش می کشه ؛ برای همین هم تونسته هم بین بچه ها و هم بین بزرگ ترا محبوب باشه و خودشو تو دل همه جا بده#چالش_کتابخوانی_طاقچهNarges soudaniNarges soudaniSun, 13 Aug 2023 19:14:19 +0330