https://virgool.ir/feed/@m_18609645http://www.amoozeshmehr.ir/fa2026-11-11 17:22:39https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_18609645https://virgool.ir/@m_18609645/بررسی-کودکان-کارقسمت-دوم-yxrgtm49lbl9عدم آگاهی از وضعیت نگهداری و چگونگی زندگی کودکانی که در زیرزمین‌ها و به دور از چشم مردم در حال کار هستند می‌تواند در آینده باعث افزایش آسیب‌های اجتماعی بشود زیرا این کودکان که عمدتا از خانواده‌های متزلزل شده روانه جامعه می‌شوند از نظر فرهنگی و چگونگی برخورد در اجتماع هیچ گونه آموزشی ندیده‌اند و تنها می‌‎دانند که باید در طول روز کار کنند و اندک غذایی بخورند و  اکثرا در همان محلی که مشغول به کار هستند شب را صبح می‌کنند و به نظر می‌آید که در این مسیر هیچ حامی مشخصی ندارند.کودکان کار را در ایران می‌توان از نظر هویت به سه دسته کلی تقسیم کرد. باتوجه به اینکه بیش از 80 درصد کودکان کار در ایران دارای چالش هویتی هستند به‌نظر می‌آید بزرگترین مشکلات آنها به همین موضوع باز می‌گردد:گروه اول: کودکانی کاری هستند که هم پدر و هم مادر آنها ایرانی است. این کودکان نسبت به سایر دسته‌ها از وضعیت بهتری برخوردار هستند زیرا هم اجازه تحصیل دارند و هم می‌توانند از امکانات بهداشتی استفاده کنند. این کودکان را می‌توان در سطح شهر در حال دستفروشی و تکدی‌گری مشاهده کرد.گروه دوم: کودکانی که بر اثر روابط نامشروع متولد شده‌اند و به دلیل مشکلات قضایی ایران نمی‌توانند شناسنامه و اوراق هویت خود را به دست بیاورند و یا به سختی به این اوراق دست پیدا می‌کنند. این گروه همانند کودکان کار اتباع بیگانه در مسیر نامشخص رها می‌شوند و در ادامه جذب باندهای مافیایی می‌شوند.گروه سوم: کودکانی که یکی از والدین آنها ایرانی است و عمدتا مشکلات عدم مشخص شدن هویت آنها به کودکانی باز می‌گردد که پدرشان از اتباع بیگانه باشند. کودکانی که پدرشان جزو اتباع بیگانه محسوب می‌شوند نمی‌توانند از هویت ایرانی برخوردار باشند. باتوجه به تلاش فعالان مدنی هنوز دولت از آنها حمایتی نمی‌کند.گروه چهارم: کودکانی که همراه پدر و مادر خود از کشورهای اطراف ایران مانند افغانستان و پاکستان به ایران آمده‌اند و بدون هیچ هویتی در ایران به کار گمارده می‌شوند و همچنین به دلیل عدم پیگیری والدین سوء استفاده‌های جسمی و جنسی بسیاری از آنها می‌شود. لازم به ذکر است که عمده آسیب‌ها متوجه این دسته از کودکان کار است.اما به صورت کلی می‌توان کودکان کار را از نظر سنی به 3 گروه کلی تقسیم کرد:گروه اول(رنج سنی بین نوزادی تا 5 سالگی): عمده استفاده از این رنج سنی برای تحت تاثیر قرار دادن حس دلسوزی مردم است. به دلیل اینکه این کودکان به مراقبت اولیه احتیاج دارند معمولا در آغوش متکدیان و افرادی که در سطح شهر دستفروشی می‌کنند می‌بینیم. طبق اطلاعات به دست آمده این کودکان به صورت روزانه به متکدیان و باندهای خلافکار کرایه داده می‌شوند.گروه دوم(رنج سنی 6 سال تا 10 سال): این گروه از کودکان به دلیل اینکه می‌توانند فعالیت‌های ابتدایی خود را انجام دهند توسط باندهای خلافکار معمولا در سطح شهر رها می‌شوند تا به فروش و یا جابه‌جای مواد مخدر بپردازند و یا به‌صورت تیمی در سطح شهرهای بزرگ ایران به تکدی‌گری روی می‌آورندگروه سوم( رنج سنی 11 سال تا 15 سال): در این رنج سنی کودکان کمی بزرگ‌تر و توانمندتر از دو رنج سنی اول و دوم هستند و افرادی که از کودکان کار استفاده می‌کنند معمولا به این سنین علاقه‌مند هستند. فروش مواد مخدر، سرقت، کار در کارگاه‌های زیرزمینی، سوء استفاده و آزارهای جنسی، تکدی‌گری و ... از جمله فعالیت‌هایی است که از این کودکان استفاده می‌کنند.کودکان کار در خطر شیوع بیماری‌های واگیردار هستند/جنایتکاران به راحتی از کودکان سوءاستفاده جنسی می‌کنندایراج حریرچی، جامعه شناس، آسیب‌شناس اجتماعی و عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی معتقد است که به دلیل عدم آگاهی از کودکان کاری که در کارگاه‌های غیر مجاز نگهداری می‌شوند در آینده نزدیک مشکلات بسیاری را برای جامعه ایران به وجود خواهد آورد. او در مورد وضعیت کودکان کار در ایران به خبرنگار اجتماعی برنا گفت: هرچه به جلو می‌رویم مشکلات این قشر باتوجه به عدم برنامه‌ریزی بلند مدت بیشتر می‌شود و در تحقیقاتی که از سوی دانشجویان در مدت زمان کوتاهی صورت می‌گیرد می‌بینیم که این مشکلات هر روز در حال افزایش است.عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی با انتقاد از افرادی که از کودکان سوءاستفاده جنسی می‌کنند خاطرنشان کرد: تعداد قابل توجهی از این کودکان در دام جنایتکارانی هستند  که از آنها سوءاستفاده جنسی می‌کنند. در یکی از تحقیقات به دختر بچه 11 ساله‌ای برخوردیم که باتوجه به کودکی که در آغوش داشت می‌گفت که بیوه است. این یعنی ما در خصوص کودکان کار تنها با مشکل کودکانی که در کارگاه‌ها فعالیت می‌کنند روبه‌رو نیستیم بلکه کودکانی که از آنها بهره‌های غیر انسانی هم می‌شود در این دایره حضور دارند که هیچ برنامه‌ای برای بهبود وضعیت آنها از سوی هیچ سازمان یا نهادی وجود نداردمنبع:خبرگزاری برنابرای کمک مالی به کودکان کار از سایت دیدن فرماییدWww.amoozeshmehr.irاستارتاپ اموزش مهراستارتاپ اموزش مهرSun, 01 Aug 2021 00:23:45 +0430https://virgool.ir/@m_18609645/وضعیت-کودکان-کار-در-ایران-hhb32ocfpuj3طبق اعلام مجلس شورای اسلامی بین 3 تا 7 میلیون کودک کار در ایران مشغول به کار هستند که به دلایل مشکلات اقتصادی، بیماری والدین(اعتیاد)، آسیب پذیر بودن خانواده، عدم وجود منبع فرهنگی و ... برای تامین امورات زندگی خود و خانواده مجبور به کار کردن در اماکن مختلف مانند مراکز زباله سوزی، کارگاه‌های تولیدی، جمع‌آوری ضایعات آهن و پلاستیک و ... مشغول به کار هستند و تلاش می‌کنند تا با کمترین درآمد به چرخش چرخ زندگی خود و خانواده کمک کنند ولی این پایان کار نیست.فعالان کارگری، مدافعان حقوق کودکان و همچنین فعالان حقوق بشر در ایران همواره از محل کار زیرزمینی کودکان ابراز نگرانی می‌کنند و به گمان بسیاری از کارشناسان کودکان کار که اکثر آنها همراه با پدر و مادر خود به ایران آمده‌اند و به دلیل عدم وجود زیرساخت در کشور به ناچار همگام با والدین خود برای رسیدن به منبع درآمد کار می‌کنند و به این دلیل که مسئولان وزارت کشور، شهرداری، بهزیستی و ... همواره تلاش می‌کنند که با این آسیب مبارزه کنند ولی مشکل دیگری که در این مورد وجود دارد عدم توانایی وزارت کار در مورد شناسایی مراکزی است که از کودکان به نوعی بهره‌کشی می‌کند و این عدم نظارت به بحران کودکان کار کمک می‌کند و همچنین عدم آگاهی از وضعیت 7 میلیون کودکی که عمدتا از اتباع بیگانه هستند نگرانی‌ها را بیشتر می‌کند و باید به این موضوع هم اشاره کرد که تنها زمانی مشکلات کودکانی که در مراکز غیر استاندارد مشغول به کار هستند خودنمایی می‌کند که مثلا حادثه‌ای مانند فوت دو کودک بر اثر سوختگی مرکز زباله‌سوزی در کیلومتر 23 جاده قدیم تهران- قم، در جنوب شهر کهریزک اتفاق افتاد. مگر حوادثی اینچنین مشکلات و چالش‌های مربوط به کودکان کار را شفاف‌تر کند در غیر این صورت اطلاع دقیقی از محل نگهداری و محل زندگی آنها در دست نیست.با توجه به ماد 79 قانون کار ایران، به‌کارگیری افراد زیر 15 سال ممنوع است و دلیل آن تعهدات حقوقی و اخلاقی است که جامعه در قبال اطفال دارد ولی حتی این قانون و قوانین حمایتی دیگر از کودکان هم نمی‌تواند در مقابل دسته‌ها و باندهایی که به صورت مشخص و با برنامه‌ریزی از کودکان استفاده ابزاری می‌کنند را بگیرد و با آنها برخورد کند.پی ن:ادامه در مقاله بعداستارتاپ اموزش مهراستارتاپ اموزش مهرSun, 25 Jul 2021 19:57:10 +0430https://virgool.ir/@m_18609645/امار-کودکان-کار-جهان-hpfrfn1auunzاین گزارش که روز پنجشنبه منتشر شده با اشاره به شمار بی سابقه شمار کودکان کار در جهان اضافه شده است پس از ۲۰ سال موفقیت در کاهش تعداد کودکان کار، اکنون شمار این کودکان به ۱۶۰ میلیون نفر رسیده است.بر اساس تازه‌ترین گزارش صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سازمان بین‌المللی کار، بیش از هشت میلیون کودک دیگر در چهار سال گذشته مجبور شده اند کار کنند و تعداد کودکان کار به ۱۶۰ میلیون کودک افزایش یافته است.صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سازمان بین‌المللی کار سازمان ملل در این گزارش مشترک که روز پنجشنبه ۱۰ ژوئن/۲۰ خرداد منتشر شد هشدار داده اند، پیامدهای اقتصادی بحران ویروس کرونا میلیون‌ها کودک دیگر را نیز به سمت همین سرنوشت سوق خواهد داد.نتایج آمار یونیسف و آی‌ال‌او نشان می‌دهد که پس از ۲۰ سال موفقیت در کاهش تعداد کودکان کار، شمار این کودکان طی سال‌های اخیر به گونه بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. طبق آمار این دو نهاد، هرچند شمار کودکان کار بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۰۰ سیر نزولی داشت و آمار این کودکان به ۹۴ میلیون نفر کاهش یافته بود اما پس از آن این روند سیر صعودی داشته است.گزارش جدید صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سازمان بین‌المللی کار سازمان ملل که در آستانه روز جهانی مبارزه با کار کودکان (۱۲ ژوئن/۲۲ خرداد)، منتشر شده است، نسبت به افزایش بی‌سابقه تعداد کودکان کار زیر ۱۱ سال هشدار می‌دهد. طبق آمار منتشر شده از سوی یونیسف و آی‌ال‌او، بیش از نیم کودکان کار در سراسر جهان بین پنج تا ۱۱ سال سن دارند.صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سازمان بین‌المللی کار می‌گویند فقر و رشد جمعیت، درصد کودکان کار را در کشورهای جنوب صحرای آفریقا بالا برده و طی چهار سال اخیر بیش از ۱۶ کودک در این کشورها مجبور شده اند کار کنند.یونیسف و آی‌ال‌او ضمن هشدار در مورد افزایش بی‌سابقه کودکان کار در تازه‌ترین گزارش خود تاکید کرده اند که اگر اقدامات لازم و فوری برای کمک به فقرزدایی خانواده‌ها نیازمند انجام نشود، تا پایان سال ۲۰۲۲ شاهد ورود ۴۶ میلیون کودک دیگر در سطح جهان به عرصه کار اجباری باید بود.منبع:خبرگزاری ایرناگرداوری:سایت اموزش مهراستارتاپ اموزش مهراستارتاپ اموزش مهرWed, 21 Jul 2021 07:11:05 +0430https://virgool.ir/@m_18609645/عوامل-پیدایش-کودکان-کار-rsl9lyn57cdrچند روزی میشد که از راه دانشگاه تا خانه کودکی رو میدیدم که کنار مرکز خریدی در حال دستفروشی است… پسر بچه دستان کوچکش از شدت سرما قرمز شده بود و لباس نازکی به تن داشت بعدازینکه با او صحبت کردم متوجه شدم که به مدرسه نمی رود و برای اینکه خرج خانواده خود را دراورد کار میکند.” هنگام برخورد با این کودکان شاید این سوال از ذهنمان عبور کند که این کودکان چرا اینجا هستند؟ آیا اگر به او کمک کنم یا چیزی از او بخرم، کسی از او پولش را میگیرد یا نمیگیرد؟ سرانجام و عاقبت آنان چه خواهد؟ چه چیزی باعث شده این کودک اینجا باشه؟؟کودکان، همچون مسافرانی هستند که به تازگی وارد یک کشور یا شهری شده اند و با آن آشنایی ندارند و هیچ چیز درباره آن نمی دانند. این کودکان که به دلایلی مجبور شده اند خیابان را برای زندگی و یا کار انتخاب کنند درنهایت آینده ای مبهم و خطرناک را در انتظار خواهند داشت.پدیده کودکان خیابانی فقط مختص به کشورهای درحال توسعه نمی باشد بلکه در کشورهای توسعه یافته نیز این مشکل وجود دارد که نیازمند مداخلات دولتی و مردمی می باشد.در مقاله (کودکان خیابانی) به دسته بندی و تعریف کودکان خیابانی و همچنین وضعیت آنان در ایران و کشورهای دیگر اشاره کردیم. در این مقاله قصد داریم تا علل پپدایش خیابانی شدن کودکان و نیز پیامد های آن را بررسی کنیمعوامل به وجود آورنده ی کودکان خیابانینابراین می‌توان عوامل خیابانی شدن کودکان را در چهار دسته تقسیم بندی کرد:عوامل اجتماعی-اقتصادیاین عامل که ریشه آن در اجتماع و جامعه است، اغلب برای قشر کم درآمد محدودیت هایی ایجاد کرده است که ناگزیر برای رفع این محدودیت ها کودکان مجبور به ترک خانه می‌شود. برخی از این عوامل عبارت است از:توزیع ناعادلانه منابع و ثروت، فرصتها در جامعهتورم و گرانیافزایش جمعیتسیاست گذاری های نامناسبسیستم اموزشی سختگیرجنگ های داخلیبی توجهی افراد به بچه های خیابانفقدان برنامه های مناسب و کارآمد رفاهیبیکاری: در صورتی که قشر کم درآمد و بیکار جامعه از قشر مرفه بیشتر باشد، این یک مشکل اجتماعی به حساب خواهد آمد و خانواده های کم درآمد برای تامین معاش خود مجبورند که کودکان خود را نیز به خیابان ها برای کسب درآمد بفرستند که این مشکل اجتماعی درنتیجه مجموعه عوامل به هم پیوسته ای میباشد.عوامل خانوادگیاز مهمترین عواملی که باعث ترک خانه توسط کودک می شود، میتوان به فشار اقتصادی و روابط ناکارآمد در خانواده اشاره کرد. عوامل دیگری که در این دسته قرار می گیرد عبارت است از:خلاص شدن از کشمکش و تعارضات خانوادگی نظیر طرد و عدم پذیرش خانوادگیجمعیت زیاداعتیاد والدینکم سوادی یا بیسوادی و نداشتن مهارت های مورد نیاز در والدینعدم مسئولیت پذیری یک یا هر دو والدفوت یک یا هر دو والدطلاق والدین و ازدواج مجدد آناناجبار کودک به کسب درآمدبیماری و ناتوانی یک یا هر دوی والدین برای کار کردنطلاق عاطفی (مرگ خاموش) در خانواده: منظور این است که والدین صرفا همخونه هستند و به احساسات و نیازهای هم بی توجه هستند که در نتیجه فرزندان آنان، قربانی این وضعیت می شوند.کودک آزاری: که انواع مختلفی را شامل می‌شود؛ آزار جسمی، جنسی، روانی و غفلت و بی توجهی به کودکزندانی بودن یک یا هر دوی والدینمشکلات فردیاین مشکلات به خصوصیات کودک مربوط می‌شود شامل:مشکلات روانی_ هیجانی: هویت یابی، بی تجربگی و شخصیت ناپخته ( شخصیت ضد اجتماعی)، اختلالات خلقی، استرس و فشارهای روانی و… که بیشتر باعث فرار کودک از خانه و خیابانی شدن او می‌شود.مشکلات جسمی: معلولیت های جسمی و سایر بیماری ها.عوامل فرهنگیدر بسیاری از فرهنگ ها از کودکان انتظار میرود که در انجام وظایف روزمره زندگی مشارکت داشته باشند. گاهی این انتظار از توان کودک خارج است و در نتیجه منجر به ایجاد درماندگی در کودک و ترک خانه می شود.به عنوان مثال بعضی از کودکان در بخش‌هایی از کنگو و اوگاندا، مجبور به ترک خانواده خود می شوند زیرا که آنها مظنون به جادو گرانی هستند که قصد نابودسازی خانواده خود را دارند و به کارهای نظامی و جنگی مجبور می‌شوند. در ایران نیز برخی از خانواده‌ها کودکان را برای این که به اصطلاح مرد شوند به کار کردن اجبار می کنند.گرداوری:https://b2n.ir/منبع:سایت توان درماناستارتاپ اموزش مهراستارتاپ اموزش مهرMon, 19 Jul 2021 05:13:24 +0430https://virgool.ir/@m_18609645/تاریخچه-کودکان-کار-ilhi81leloqoاواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، به منظور تولید بیشتر کالا‌ها، ماشین‌آلات مکانیکی جایگزین کار با دست شدند. کارخانه‌ها ابتدا در انگلیس، بعد ایالات متحده و سپس همه جای دنیا گسترش پیدا کردند. صاحبان کارخانه‌ها کودکان را به عنوان منبع جدید نیروی کار برای کار با ماشین‌های‌شان در نظر گرفتند. کار با آن ماشین‌آلات نیازی به قدرت بزرگسالان نداشت و کودکان با دستمزد بسیار کمتری به کار گرفته می‌شدند. اما اواسط قرن نوزدهم کار کودکان تبدیل به یک معضل بزرگ اجتماعی شد.درست است که کودکان از دیرباز به خصوص در مزارع به کار گرفته می‌شدند ولی کار در کارخانه‌ها بسیار طاقت‌فرسا بود. یک کودک کارگر ممکن بود ۶ روز هفته، ۱۲ تا ۱۸ ساعت در روز برای فقط یک دلار کار کنند بسیاری از کودکان از سنین قبل از ۷ سالگی در کارهایی از قبیل کار با ماشین‌آلات، تراش فلزات یا حمل بارهای سنگین کار را شروع می‌کردند. محیط کارخانه‌ها هم اغلب تاریک، نمور و کثیف بودند حتی بعضی از آن‌ها در زیرزمین و در معادن زغال سنگ کار می‌کردند. این کودکان هیچ فرصتی برای بازی کردن یا مدرسه رفتن نداشتند حتی وقت کمی برای استراحت داشتند و بیشترشان بیمار می‌شدند. سال ۱۸۱۰ حدود ۲ میلیون کودک در سنین مدرسه رفتن، بین ۵۰ تا۷۰ ساعت را در هفته کار می‌کردند که بیشتر آن‌ها از خانواده‌های فقیر می‌آمدند. وقتی والدین از عهده مخارج فرزندان‌شان برنمی‌آمدند آن‌ها را به صاحبان کارگاه‌ها یا کارخانه‌ها می‌سپردند. یک کارخانه تولید شیشه در ماساچوست توسط سیم خاردار احاطه شده بود تا از فرار بچه‌های شرور جلوگیری کند و این بچه‌های به اصطلاح شرور همان کودکان زیر ۱۲ سالی بودند که تمام شب باری از شیشه داغ را برای دستمزد ۴۰ سنت یا یک دلار حمل می‌کردند.بالاخره کلیسا، گروه‌های کارگری، معلمان و بسیاری از مردم در برابر این رفتار ظالمانه معترض ‌شدند و آن‌ها شروع به اعمال فشار برای ایجاد اصلاحاتی در این زمینه کردند. نویسنده انگلیسی، چارلز دیکنز، در رمان خود « الیور توئیست» کمک زیادی به اطلاع‌رسانی درباره مضرات کار کودکان کرد. انگلیس اولین کشوری بود که قوانینی درباره کار کودکان وضع کرد. بین سال‌های ۱۸۰۲ تا ۱۸۷۸ مجموعه قوانینی وضع شد که به تدریج باعث کوتاه‌تر شدن ساعات کاری و بهبود وضعیت کاری شد و حداقل سن برای کار کودکان را افزایش داد. بعد از آن، سایر کشورهای اروپایی نیز قوانین مشابهی را وضع کردند.سال‌ها طول کشید تا کار کودکان در ایالات متحده غیرقانونی شود. در کانکتیکت در سال ۱۸۱۳ قانونی وضع شد که طبق آن کودکان کار باید تا حدی هم فرصت ادامه تحصیل داشته باشند. سال ۱۸۹۹ در ۲۸ ایالت، قوانینی درباره محدودیت کار کودکان وضع شده بود. پس از آن تلاش‌های زیادی برای وضع قوانین ملی کار کودکان انجام گرفت. کنگره ایالات متحده ۲ قانون در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۲۲ وضع کرد ولی دیوان عالی هر دو آن‌ها را خلاف قانون اساسی دانست. در سال ۱۹۲۴ کنگره درخواست اصلاحیه‌ای در قانون اساسی مبنی بر ممنوعیت کار کودکان کرد، ولی ایالات آن را به تصویب نرساندند. سپس در سال ۱۹۸۳ کنگره، قانونی در مورد استانداردهای کار منصفانه وضع کرد که طی این قانون حداقل سن برای کودکانی که در ساعات مدرسه کار می‌کنند ۱۶ سال و برای کودکانی که بعد از ساعات مدرسه کار می‌کنند ۱۴ سال و برای مشاغل خطرناک ۱۸ سال تعیین شد. در حال حاضر همه ایالات و دولت مرکزی ایالات متحده قوانینی برای محدودیت کار کودکان دارند. این قوانین تا حدی توانستند مضرات کار کودکان در کارخانه‌ها را کمتر کنند ولی همچنان برخی انواع کار‌ محدود نشدند. به طور مثال، کودکان مهاجر هیچ حمایت قانونی ندارند و ممکن است کشاورزان آن‌ها را در خارج از ساعات مدرسه به کار گیرند. این کودکان از مزارع محصولات را درو می‌کنند و مرتب نقل مکان می‌کنند، بنابراین فرصت کمی برای ادامه تحصیل دارند.کار کودکان در کانادا همواره معضل کمتری محسوب می‌شد، به این دلیل که صنایع مختلف در آن کشور تا قرن بیستم چندان توسعه پیدا نکرده بود. امروزه قوانین کار کودکان در استان‌های کانادایی مشابه قوانین آمریکاست. همچنین اغلب کشورهای دنیا قوانینی برای محدودیت کار کودکان دارند ولی این قوانین لزوما اجرا نمی‌شوند و کار کودکان همچنان به عنوان یک معضل اجتماعی در سطح جوامع وجود دارد.ترجمه توسط: خانم فرزانه شکور زاده گرداوری:سایت اموزش مهرمنبع:انجمن کودکان کاراستارتاپ اموزش مهراستارتاپ اموزش مهرMon, 19 Jul 2021 00:55:57 +0430