https://virgool.ir/feed/@m_18459804fa2026-11-11 09:09:43https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_18459804https://virgool.ir/@m_18459804/ردپای-دیروز-در-امروز-egjnrwaq2wcuمدرسه، یادآور بهترین روزهای زندگی، هر آدمی است،شاید هم، برای هر آدمی، بهترین دوران زندگیش نباشد! اما برای من که اینطور بود...! روزگار کودکی، فارغ از هر دغدغه و فارغ از اینکه آینده چه می‌شود، از زندگی لذت میبردیم.روزهای سرد پاییزی، صبح زود، آماده می‌شدیم برای راهی شدن  به خانه دوممان، و کم نبودند روزهایی که خواب میماندیم و ساعت زنگ دار گوشی هم حریف بیدارشدنمان نمیشد. بلکه از صدای بوق ممتد ماشین سرویس مدرسه، از خواب بیدار می‌شدیم، همون ماشینی که، خیلی وقت ها خودش، باعث دیر رسیدنمان میشد... و چه روزهایی که با عجله، تند، تند، لباس هایم را میپوشیدم در حالی که مادرم برایم لقمه آماده میکرد تا سریع تر سوار بر ماشین سرویس مدرسه بشوم و کمتر غر زدن های آقای راننده را گوش کنم. در اون لحظات، فقط، آرزویم این بود، کاش زودتر بزرگ شوم و دیگر مجبور نباشم صبح به این زودی از خواب راحت برخیزم و نصیحت های آقای راننده که مردی اخمو و عصبی بود را گوش کنم...خاطرات زندهاما، افسوس! که، نمیدانستم ماشین زمان، این داستان را، به شیوه ی دیگری تکرار خواهد کرد و ردپای دیروزم، امروز نیز تکرار خواهد شد و من برای بیدار کردن دخترکم  و حاضر کردن او، حتی، زودتر از آن سالها باید بیدارشوم و او رابه خانه ی دوم یعنی مدرسه، راهی کنم.مسافرِ حسرت و آهنه از برای کشفِ رازهای ناگشوده،نه از برای دیدنِ فردایی که بوده.برای یک دقیقه، یک نفس، یک یادِ دیر،به سویِ گذشته رفت، این ماشینِ اسیر.و هم اکنون دلتنگ روزهایی هستم که  به سادگی گذر کردن.... و چه لذت بخش بودند آن روزهایی که، در کوچه‌های خلوت، خورشید، با لبخند بیدار میشد و نور طلایی‌اش را روی برگ‌های درختان پخش میکرد  و اینگونه به نظرم می آمد که برای استقبال از ما آماده شده بود... صدای موتور ماشین زمان، مرا سخت دلتنگ روزهای از دست رفته ی سرد پاییزی کرده، همان روزهایی که آرزوی تمام شدنشان را میکردم...دوران مدرسه، با تمام شور و هیجان، دوستی‌ها و تجربه‌های منحصربه‌فردش، خاطراتی فراموش‌نشدنی را در ذهن ما حک می‌کند و حسرت آن روزها کاملاً طبیعی است...روزهای مدرسه، تابلویی بود از رنگ‌های روشن و شور پریدن در زنگ تفریح، نگرانی‌های کوچکِ نرسیدن به انتهای صفحه، و آن اعتماد بی‌حد و مرز که «فردا» حتماً فرصت جبران دارد.ما در آن سال‌ها، تنها منتظر بودیم که عقربه‌ها زودتر به عدد دوازده برسند تا کوله‌پشتی‌های سنگین‌مان را برداریم و فرار کنیم به سوی آزادیِ کوتاهِ بعد از ظهر.ما نمی‌دانستیم که هر روز، یک بسته کوچک از آن آزادی را در جیب‌هایمان می‌گذاشتیم و هرگز متوجه نبودیم که آن بسته‌ها با چه سرعتی در حال تمام شدن هستند.یک دفتر نقاشی، دنیایی بود به وسعتِ تمام خیال. یک خودکار قرمز، قدرتِ داوری مطلق بود. و یک روز تعطیل، حکمِ یک رهاییِ ابدی را داشت. مدرسه، معبدِ اولین تعهدات بود، جایی که اولین بار فهمیدیم که برای رسیدن به نقطه‌ای دور، باید از یک مسیر مشخص عبور کنیم، هرچند که آن مسیر، گاهی پر از کسالت و گاهی پر از شورِ ناگهانی بود. ما از آنجا فارغ‌التحصیل شدیم، اما بوی آن گچ و آن نیمکت‌های تراشیده، هنوز در ساحتِ حافظه باقیست...حالا، گذر زمان مانند همان نامرئی است که معلم به ما می‌داد تا اشکالاتمان را پاک کند؛ می‌آید، اما فقط جای زخم‌های کوچک و گاهی شیرین آن روزها را روی کاغذِ اکنون باقی می‌گذارد. پنجره‌های کلاس باز می‌مانند، اما دیگر ماپشت نیمکت‌ها نیستیم. ما بزرگ شده‌ایم، اما بخشی از ما، برای همیشه آنجا، کنار میز آخر نشسته است؛ منتظر زنگ آخر…در گذر کوچه باغِ دیروز و امروز،می‌راند آهسته، بی هیاهو، یک راز.نه چرخ دارد، نه دود، نه سنگی در راه،ماشینی است از نور و لحظه‌ها، با هر آه.از پشت شیشه‌اش، دنیاست در گردش،کودکی‌ها چون غبار می‌روند از گردش.هر ثانیه‌اش یک گام است در پیش،به مقصد گریزانی که نمی‌داند کیشگاهی ترمز می‌کشد بر خاطرات شیرین،گاهی سرعت می‌گیرد در اوج شور و شاد،فرداها را می‌کوبد بر قلب‌ها به باد.این ماشین، نه مسافر دارد نه راننده،فقط حرکت می‌کند با نیرویی زنده...تمام. ملیحه حسینخانیملیحه حسینخانیThu, 20 Nov 2025 11:50:36 +0330https://virgool.ir/@m_18459804/میــخوام-یه-زندگی-خوب-بسـازم-g2dos226wrgmمیخوام با این جمله بریم تو دل نوشته ای که قراره بخونیاگر متوجه بشی چی گفتم، کل نوشته قابل فهم و درک میشه برات...👌🏻"باید یک زندگی بسازی که درونت پربشه از حس خوب و آرامش و تنها راه حل ساختن این زندگی، دوری از انسانهای اضافه زندگیته.برای دل خودت زندگی کن فکر کنم دیگه کافیه برای آوارهایی که در دلت تلنبار شده، هرچقدر بخاطر دیگران زندگی کنی حجم آواره ها زیادتر و زیادتر میشه!تو...!تویی که دختر جوونی، پسر جوونی، پدری یا مادری، برای اینکه بتونی زندگی خوبی داشته باشی باید دنبال رویاهات، هدف هات ، خواسته هات...دنبال خودت باشی نه دیگران!باید حرکت کنی به سمت هدف های اصلی خودتبه دور از حواشی اطرافت.✌🏻خودم به جز همه😎جایی نوشته ای خوندم که به نظرم قشنگ و در حین حال حق بود....میگفت؛ (زندگی مال توست، نگذار در محبـس تاریک بماند.)این یعنی؛ اگر تو به سمت اهداف و افکار خودت بری ناخودآگاه از انسان های بیهوده دور و ور فاصله میگیری و به سمت مسیر موفقیت راهی میشی!اما....!امید داشتن ، همــــــه ی زندگیست! آری یادتان باشد تا زمانیکه که نفس میکشید، زندگی باقیست.درواقع زنده بودن، نصف زندگیه، پس برای همین نصف زندگیت، تلاش کن تا بتونی یه زندگی قشنگ برای خودت بسازی.و چقدر زیبا این اشعار حس زندگی را به جریان روان توصیف میکـند؛از صدای گذر آب چنان میفهممتندتر از آب روانعمرگران میگذردزندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیستآرزویم اینستآنقدر سیر بخندی کهندانی غـــم چیست ❤️‍🩹آرامش = زندگی خوبزندگی زیباست، مخصوصا اگر پر از شادی، آرامش و دوستی باشد. اگرچه ممکن است هرکدام از ما در برهه‌ای از زندگی‌مان استرس، نفرت، نارضایتی و پوچی را تجربه کرده باشیم، اما با وجود همه‌ی اینها زندگی زیباست. این زیبایی تا حد زیادی به نگرش ما بستگی دارد.زندگی زیبا : «زندگی‌ای است که در آن احساس سرزندگی و خوشبختی کنیم»زندگی، می‌تواند شبیه یک ترن هوایی باشد.در زندگی گاهی سربالایی و گاهی سرازیری وجود دارد. بعضی اتفاقات باعث سربلندی و شادی‌ شما می‌شوند و بعضی اتفاقات احساس شکست و ناامیدی را به شما منتقل می‌کنند. وقتی که ما نسبت به دیگران و اتفاقات پیش رو انتظار بهترین‌ها را داشته باشیم، چشم‌انداز مثبت‌تری نسبت به زندگی پیدا می‌کنیم و فضای پیرامون ما مثبت‌تر می‌شود.اگر انتظار بهترین‌ها را داشته باشید،‌ بهترین موقعیت‌ها برایتان پیش خواهد آمد.روانشناسی می گوید؛ افرادی که شجاعت رسیدن به رویاهای خود را دارند، این ۱۱ عادت روزانه را تمرین می کنند:۱. شجاعت داشته باشید🌱۲. رها کنید🌱۳. حرف خود را هوشمندانه و با خونسردی بیان کنید🌱۴. از ترس ها به نفع خود استفاده کنید🌱۵. از تلاش های دیگران برای منحرف کردن، ناامید کردن یا احساس گناه دادن به شما آگاه باشید۶. به دنبال دانش باشید تا بتوانید حقیقت را از تبلیغات تشخیص دهید🌱۷. شکرگزاری کنید🌱۸. از پذیرش محدودیت ها امتناع کنید🌱۹. به طور منظم لحظاتی را به سکوت و آرامش خود اختصاص دهید🌱۱٠. از موقعیت ها و افرادی که نمی توانند شما را آنگونه که هستید یا می خواهید باشید بپذیرند، دوری کنید🌱۱۱. به خودتان اعتماد کنید🌱مطالب خیلی قشنگی، از روانشناسان عزیز هست، با مطالعه این مطالب، میتونید کاملا موضوع را درک کنید.به طور مثال، نوشته ای خوندم، که گفته بود؛« به خودتان اعتماد کنید، آنگاه خواهید فهمید که چگونه باید زیست!» و چقدر این جمله زیبا و پر از معنا بود😍جمله دیگری که مطالعه کردم و یکی از بهترین جملاتی است، که تاکنون شنیدم این جمله بود:« همه ما یک قطب نمای درونی داریم.»اما اغلب به دلیل هرج و مرج های بیرونی و تلاش برای تطبیق دادن خودمان با نظر دیگران، آن را نادیده می گیریم.باید به خودمان و این قطب نمای درونی اعتماد کنیم. ندای درون مان، بهترین هدایتگر ما در طول مسیر است.ودر آخر بااین جمله متن خودم را پایان میدهم:همه چی درست میشهشاید امروز نه، ولی در نهایت میشه!تا دندون دارید بخندید،تا چشم دارید ببینید،تا گوش دارید گوش کنید،تا سالم هستید زندگی کنید🌱پس خودت را وادار به تلاش کن .ملیحه حسینخانیملیحه حسینخانیFri, 17 Oct 2025 15:45:51 +0330