<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمدهادی رستم پوره</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_18246513</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-13 00:01:55</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>محمدهادی رستم پوره</title><link>https://virgool.ir/@m_18246513</link></image><item><title>«از سادگی تا شکوه: وقتی یک دانشجو تصمیم می‌گیرد هم مؤدب باشد، هم مؤثر، هم ماندگار!»</title><link>https://virgool.ir/@m_18246513/از-سادگی-تا-شکوه-وقتی-یک-دانشجو-تصمیم-می-گیرد-هم-مؤدب-باشد-هم-مؤثر-هم-ماندگار-bulbrk2fiajp</link><description>گاهی زندگی شبیه یک ارائه‌ی دانشگاهی‌ست: پر از اسلایدهای بی‌ربط، صدای قطع‌شده، و نگاه‌هایی که منتظرند ببینی می‌لرزی یا می‌درخشی! اما درست همان‌جا، وسط اضطراب و بی‌نظمی، جرقه‌ای می‌زند:  شاید وقتش رسیده باشد که نه فقط نمره بگیری، بلکه اثری بگذاری.در دنیایی که سرعت حرف اول را می‌زند، ادب مثل چراغی‌ست که مسیر را روشن می‌کند.  در جمعی که همه دنبال دیده‌شدن‌اند، گاهی یک لبخند مؤدبانه، بیشتر از هزار فالوور ارزش دارد.و تو، ای دانشجوی خسته اما امیدوار!  تو که بین جزوه و جزوه، دنبال معنا می‌گردی...  بدان که هر کلمه‌ای که با نیت خیر نوشته شود، می‌تواند دل‌ها را روشن کند.  هر پستت در ویرگول، اگر با عشق و آگاهی باشد، می‌تواند مثل چراغی در شب‌های تار دانشجویی بدرخشد.پس بنویس...  از تجربه‌هایت، از اشتباهاتت، از لحظه‌ای که فهمیدی &#34;ادب&#34; فقط یک درس عمومی نیست، بلکه یک سبک زندگی‌ست.  از روزی که تصمیم گرفتی برند شخصی‌ات را نه فقط با فونت و رنگ، بلکه با صداقت و معنا بسازی.و یادت باشد:  گاهی یک جمله‌ی ساده مثل «سلام، وقتتون بخیر»  می‌تواند آغاز یک تحول باشد...  در دل مخاطب، در مسیر زندگی، یا حتی در دل خودت.---</description><category>محمدهادی رستم پوره</category><author>محمدهادی رستم پوره</author><pubDate>Tue, 07 Oct 2025 12:29:43 +0330</pubDate></item><item><title>بازگشت به سجاده ای خاک خورده</title><link>https://virgool.ir/@m_18246513/بازگشت-به-سجاده-ای-خاک-خورده-etadhv6kza5m</link><description>در هیاهوی دنیا، صدای خدا را گم نکن..گاهی آن‌قدر درگیر روزمرگی می‌شویم که صدای آرام خدا را نمی‌شنویم...صدایی که نه فریاد است، نه غوغا؛نجوایی‌ست در دل شب، وقتی همه خوابند و تو بیداری...وقتی دلت گرفته و نمی‌دانی چرا،وقتی بغضت بی‌دلیل می‌ترکد،وقتی از همه بریده‌ای و فقط یک نگاه آسمانی آرامت می‌کند...خدا همیشه هست،در سکوت، در اشک، در لبخند،در دعای مادری که بی‌صدا برایت خیر می‌خواهد،در نوری که از پنجره می‌تابد و دلت را روشن می‌کند...ما گم می‌شویم، نه او.ما دور می‌شویم، نه او.ما فراموش می‌کنیم، نه او...پس برگرد...به سجاده‌ای که خاک خورده،به دعایی که نیمه‌کاره مانده،به اشکی که سال‌هاست منتظر جاری شدن است...خدا هنوز همان خدای مهربان است...فقط کافی‌ست صدایش را دوباره بشنوی.</description><category>محمدهادی رستم پوره</category><author>محمدهادی رستم پوره</author><pubDate>Sat, 04 Oct 2025 15:48:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>