https://virgool.ir/feed/@m_18089198fa2026-11-12 14:45:17https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_18089198https://virgool.ir/@m_18089198/susan-glaspell-سوزان-گلسپل-umxwh8qport9سوزان گلسپل نمایشنامه نویس، بازیگر و کارگردان آمریکایی بود که در اوایل قرن بیستم در صحنه تئاتر آمریکا یک چهره برجسته بود. او یکی از پیشگامان Provincetown Players بود، یک گروه تئاتر معروف که بسیاری از نمایشنامه های او را تولید می کرد.گلسپل در مزرعه ای در روستایی داونپورت، آیووا بزرگ شد. او اغلب در مورد وارثان شایسته این سرزمین می نوشت و بسیار تحت تأثیر نوشته های بلک هاوک، رئیس سرخپوستان آمریکایی ساوک، که در سرزمین سابق او بزرگ شد، قرار گرفت. سوزان دانش آموز زودرس بود، در 18 سالگی روزنامه نگار شد و در 20 سالگی ستون خود را نوشت و از آن برای مسخره کردن طبقه بالای داونپورت استفاده کرد. او به دانشگاه دریک رفت و به عنوان یک مناظره کننده عالی بود و در سال آخر مدرسه در مناظره های ایالتی نمایندگی کرد. گلسپل در اوایل دوران حرفه‌ای خود در زمینه‌ای که تحت تسلط مردان بود، به خوبی به عنوان خبرنگار روزنامه Des Moines Daily Newsدرآمد که در آن پرونده‌های قتل و قانونگذاری ایالتی را پوشش می‌داد.او روزنامه را رها کرد و شروع به نوشتن و انتشار داستان های تخیلی برای هارپرز و ژورنال خانم ها کرد.اگرچه برای داستان‌های کوتاه و رمان‌هایش به خوبی مورد توجه قرار می‌گیرد، اما نمایشنامه‌های او به دلیل تأثیر پیشگامانه‌شان بیشترین اعتبار و شهرت را برای او به ارمغان آورد. Trifles (1916) یک شاهکار فمینیستی و وارثان (1921) اولین درام تاریخی مدرن در نظر گرفته شد که سه نسل از زندگی پیشگام را روایت می کند. گلسپل یوجین اونیل را در حین جستجو برای تولیدات شرکت نمایشنامه نویس خود کشف کرد. ادنا سنت وینسنت میلی، تئودور درایزر و فلوید دل نیز با شرکت او در ارتباط بودند.گلسپل اولین بار برای داستان های کوتاهش شناخته شد (پنجاه داستان منتشر شد)، همچنین نه رمان، پانزده نمایشنامه و یک زندگی نامه نوشت. این داستان‌های نیمه اتوبیوگرافیک که اغلب در زادگاه او Midwestمی‌گذرد، معمولاً مسائل اجتماعی معاصر، مانند جنسیت، اخلاق، و مخالفت‌ها را بررسی می‌کنند، در حالی که شخصیت‌های عمیق و دلسوز را به نمایش می‌گذارند که موضع‌گیری اصولی دارند. نمایشنامه او در سال 1930، خانه آلیسون، جایزه پولیتزر را برای درام به ارمغان آورد. اگرچه گلسپل در زمان خودش پرفروش‌ترین نویسنده بود، اما پس از مرگش گلسپل کمتر مورد توجه قرار گرفت و کتاب‌هایش چاپ نشد. او همچنین به خاطر کشف یوجین اونیل نمایشنامه نویس مورد توجه قرار گرفت. از اواخر قرن بیستم، ارزیابی مجدد انتقادی از مشارکت زنان منجر به علاقه مجدد به حرفه او و احیای شهرت او شده است. در اوایل قرن بیست و یکم، گلسپل امروزه به عنوان یک نویسنده فمینیست پیشگام و اولین نمایشنامه نویس مهم مدرن زن در آمریکا شناخته می شود. نمایشنامه تک‌پرده‌اش «کوچک‌ها» (1916) اغلب به‌عنوان یکی از بزرگترین آثار تئاتر آمریکا یاد می‌شود. به گفته مایکل بیلینگتون، منتقد برجسته تئاتر بریتانیا، او همچنان بهترین راز درام آمریکایی است.گلسپل و کوک(شوهرش) برای فرار از شایعات ناپسند داونپورت و جستجوی دنیای هنری بزرگتر، به دهکده گرینویچ شهر نیویورک نقل مکان کردند. در آنجا آنها شرکت کنندگان اصلی اولین جنبش هنری آوانگارد آمریکا شدند و با بسیاری از شناخته شده ترین اصلاح طلبان و فعالان اجتماعی دوران، از جمله آپتون سینکلر، اما گلدمن، و جان رید ارتباط داشتند. گلسپل به یکی از اعضای اصلی Heterodoxy تبدیل شد، یک گروه مناظره فمینیستی اولیه متشکل از صلیبیون برتر حقوق زنان. پس از یک سری سقط جنین، او تحت عمل جراحی برای برداشتن تومور فیبروئید قرار گرفت.علی‌رغم موفقیت‌های داستان‌های قبلی‌اش، گلسپل بیش از همه به خاطر دوازده نمایشنامه پیشگامانه‌ای که در طول هفت سال آینده به شرکت ارسال کرد، در خاطره ماند. اولین نمایشنامه او، ریزه کاری ها (1916)، بر اساس محاکمه قتلی بود که به عنوان یک خبرنگار جوان در Des Moines پوشش داده بود. این اثر که امروز به عنوان یک شاهکار اولیه فمینیستی به حساب می‌آید، فوراً به موفقیت دست پیدا کرد و با دیدگاه‌های جسورانه‌اش در مورد عدالت و اخلاق، مخاطبان را جذب کرد. از آن زمان این اثر به یکی از گلچین شده ترین آثار تاریخ تئاتر آمریکا تبدیل شده است. در سال 1921 او وارثان را تکمیل کرد. پس از سه نسل از یک خانواده پیشگام، این شاید اولین درام تاریخی مدرن آمریکا باشد. در همین سال او The Verge را که یکی از اولین آثار هنر اکسپرسیونیستی آمریکا بود، به پایان رساندنمایشنامه نویسان Provincetown,با این باور که کارکنان آماتور منجر به افزایش نوآوری می شوند، اغلب مستقیماً در تولید نمایشنامه های خود شرکت می کردند. اگرچه گلسپل آموزش ندیده بود، اما به عنوان یک بازیگر مورد تحسین بیشتری قرار گرفت. ویلیام زوراچ، یکی از اعضای اولیه گروه، گزارش داد که "او فقط باید روی صحنه می رفت و نمایش و تماشاگران زنده شدند." ژاک کوپو، کارگردان و منتقد افسانه‌ای تئاتر فرانسوی، با اجرای گلاسپل اشک ریخت. او، او را به عنوان یک بازیگر واقعاً بزرگ توصیف کرد.گلسپل در حالی که نمایشنامه‌های جدیدی را برای تولید در نظر می‌گرفت، یوجین اونیل را کشف کرد که در نهایت به عنوان یکی از بزرگترین نمایشنامه‌نویسان تاریخ آمریکا شناخته شد. دیگر افراد برجسته مرتبط با این گروه عبارتند از ادنا سنت وینسنت میلی، تئودور درایزر، و فلوید دل، دوست گلسپل از گروه داونپورت..کوک و گلسپل تصمیم گرفتند شرکتی را که تأسیس کردند، که «بیش از حد موفق» شده بود، ترک کنند. گلسپل در آن زمان در اوج فعالیت تئاتر خود بود، با آخرین نمایشش، The Verge، که بیشترین تحسین را به همراه داشت. در سال 1922 گلسپل و کوک به دلفی یونان نقل مکان کردند. کوک در سال 1924 بر اثر بیماری عفونی در همانجا در گذشت.از همان ابتدا، نمایشنامه های گلسپل به صورت چاپی نیز منتشر شد و نقدهای تحسین برانگیزی از معتبرترین نشریات نیویورک دریافت کرد. تا سال 1918 گلسپل یکی از مهم ترین نمایشنامه نویسان جدید آمریکا به حساب می آمد. در سال 1920، نمایشنامه های او در انگلستان توسط ناشر بسیار معتبر بریتانیایی، اسمال اند مینارد، شروع به چاپ کرد. در آنجا حتی از او بهتر استقبال شد. منتقدان انگلیسی از او به عنوان یک نابغه استقبال کردند و او را بالاتر از اونیل قرار دادند. آنها او را به خوبی با هنریک ایبسن مقایسه کردند، او را به عنوان مهمترین نمایشنامه نویس پس از شکسپیر معرفی کردنددر سال 1940، نسل جدیدی از منتقدان تأثیرگذار برادوی شروع به انتشار نقدهای تحقیرآمیز درباره نمایشنامه های او کردند که تأثیر قابل توجهی بر جایگاه طولانی مدت او داشت. تشدید کننده این موضوع، بی میلی گلسپل به دنبال تبلیغات و تمایل او به کم اهمیت جلوه دادن دستاوردهای خود بود که شاید نتیجه تربیت متواضع او در غرب میانه بود. علاوه بر این، رمان‌های ایده‌آلیستی گلسپل از قهرمانان زن قوی و مستقل، در دوران پس از جنگ، که بر خانواده‌داری زنان تأکید می‌کرد، محبوبیت کمتری داشتند. رمان های او پس از مرگش از چاپ خارج شدند. بر این اساس، در ایالات متحده کار او برای سال‌ها مورد غفلت جدی قرار گرفت. در سطح بین‌المللی، او مورد توجه محققان قرار گرفت، کسانی که عمدتاً به کارهای تجربی او علاقه داشتند.با دستاوردهای عمده در درام، رمان، و داستان کوتاه، گلسپل اغلب به عنوان "نمونه بارز" از نویسنده زن نادیده گرفته شده است که سزاوار تقدیس نامیده می شود. گلسپل را «بانوی اول درام آمریکایی» و «مادر درام آمریکایی» نامیده‌اند.در سال 2003، انجمن بین المللی سوزان گلسپل با هدف ترویج "به رسمیت شناختن سوزان گلسپل به عنوان یک نمایشنامه نویس و نویسنده اصلی داستانی آمریکایی" تاسیس شد. نمایشنامه‌های او اغلب توسط دپارتمان‌های تئاتر کالج و دانشگاه اجرا می‌شود، اما او به‌خاطر آثاری که اغلب گلچین می‌شوند، بیشتر شناخته می‌شود: نمایشنامه تک‌پرده‌ها، و اقتباس داستان کوتاه آن، «هیئت داوران همتایانش». از اواخر قرن بیستم، این دو قطعه به اصلی ترین برنامه های درسی تئاتر و مطالعات زنان در سراسر ایالات متحده و جهان تبدیل شده اند.دو نقل قول از او درباره تئاتر:"تئاتر آینه ای نیست که در برابر زندگی نگه داشته شود، بلکه چکشی است که با آن می توان آن را شکل داد.""تئاتر جایی است که می توانیم به زندگی خودمان، مشکلات خودمان، مبارزات خودمان نگاه کنیم و آنها را به شکلی جدید ببینیم."یمدل و سبک نوشتن او:سبک نمایشنامه نویسی سوزان گلسپل با سادگی، مستقیم بودن و قدرت احساسی آن مشخص می شود. نمایشنامه‌های او اغلب مضامین عشق، روابط، و طبیعت انسانی را بررسی می‌کند و از موقعیت‌ها و موقعیت‌های روزمره برای کاوش عمیق‌تر در روان انسان استفاده می‌کند. دیالوگ او اغلب پراکنده و مختصر است و در عین حال سرشار از نکات ظریف و عمق احساسی است.آثار قابل توجه:"Trifles" (1916): "Trifles" که یکی از شاهکارهای گلسپل به حساب می آید، کاوشی قدرتمند در مورد ازدواج، نقش های جنسیتی و پویایی قدرت بین زن و مرد است. این نمایش داستان همسر کشاورز را روایت می‌کند که متهم به قتل شوهرش است و تمرکز نمایش بر دارایی‌های بی‌اهمیت و روابط بین زنان، حقیقت جنایت را آشکار می‌کند."خانه آلیسون" (1931): این نمایشنامه کاوشی تلخ از عشق، فقدان و خاطره است. داستان زن و شوهری را دنبال می‌کند که سال‌ها از هم جدا شده‌اند، اما دوباره در خانه قدیمی‌شان قرار می‌گیرند، جایی که با گذشته‌شان و انتخاب‌هایی که کرده‌اند روبرو می‌شوند."آستانه" The verge(1930): این نمایشنامه کاوشی غم انگیز در ازدواج، هویت و جستجوی معناست. داستان زنی را دنبال می کند که توسط شوهرش تنها مانده است و قصد دارد خود را در دنیایی بیابد که به نظر می رسد به سرعت در اطراف او در حال تغییر است."جای دیگر""The Other Place" (1924): این نمایشنامه کاوشی قدرتمند در مورد عشق، اسرار خانوادگی و پیامدهای حقایق پنهان است. داستان زنی جوان را دنبال می کند که پس از مرگ پدرش به خانه دوران کودکی خود باز می گردد تا اسرار گذشته خانواده اش را فاش کند.نمایشنامه های سوزان گلسپل تأثیر قابل توجهی بر تئاتر آمریکا داشته است، به ویژه در توسعه رئالیسم و ​​ناتورالیسم. آثار او همچنین الهام بخش بسیاری از نمایشنامه نویسان دیگر از جمله تنسی ویلیامز، آرتور میلر و لیلیان هلمن بوده است.میراث سوزان گلسپل فراتر از آثار خود او به عنوان یک نمایشنامه نویس است. او همچنین پیشگام زنان در تئاتر بود و به هموار کردن راه برای نسل های آینده نمایشنامه نویسان و کارگردانان زن کمک کرد. نمایشنامه‌های او امروزه اجرا و مطالعه می‌شوند و بینش‌هایی را در مورد شرایط انسانی ارائه می‌دهند که هم بی‌زمان و هم به موقع هستند.گلنوش سهرابیگلنوش سهرابیSat, 20 Jul 2024 00:03:35 +0330