<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های میرزا</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_18046849</link><description>یکی از چندین معنی میرزا،  نویسنده و کاتب هست...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 04:20:19</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1672195/avatar/h2aAta.jpeg</url><title>میرزا</title><link>https://virgool.ir/@m_18046849</link></image><item><title>عجب کتابی بود خیلی چسبید...</title><link>https://virgool.ir/@m_18046849/عجب-کتابی-بود-خیلی-چسبید-ipdhikx7k9zc</link><description>بعد از مدتها داخل کتابها گشتن و چرخیدن،  چشمم به کتابی آشنا و معروف خورد. ثروتمندترین مرد بابل، آره اسم این کتاب رو زیاد شنیده بودم هر استاد موفقیت و انگیزشی که میخواست داستان موفقیتش رو بگه معمولا اسم این کتاب رو میبرد و کلی از اینکه چقدر تحت تاثیر قرار گرفته صحبت میکرد، منم خب مدت زیادی این استادا رو پیگیری میکردم و دنبال موفقیت بودم و تا حدود زیادی از این کتابهای روانشناسی زرد که امید الکی میدن خوندم و بعد از چرخیدن های دور خودم هیچی دستگیرم نشد، حالا نمیخوام از ناامیدی ها و بدبختی ها بگم که ممکنه هرکسی داشته باشه و این طرز برخورد با اونها مهمه،  یعنی واکنش ما به مسائل.... بریم سراغ کتاب،  این کتاب همونطور که از اسمش مشخصه در مورد سرزمینی به نام بابل هست،  که در زمان خودش از ثروتمندترین کشورها و ایالات دوره خودش بوده... و به صورت داستان گونه و آموزنده زندگی چند شخصیت رو و تغییر و تحول در وجود اونها و زندگیشون رو بیان میکنه... در اول داستان، گفتگوی ارابه سازی که هرچی کار میکنه و به جایی نمیرسه  با دوستش رو میگه و اینکه چرا زمانی پول زیاد داشتن و الان اون پول ها کجا هستن و زمانی که میتونستن نیاز های خودشون و خانواده ی خودشون رو فراهم کنن رو به یاد میارن و افسوس میخورن... یکدفعه به یاد دوست دوران بچگی و همبازی خودشون که الان ثروتمندترین مرد بابل هست میفتن، و تصمیم میگیرن که بروند و از دوست پولدار خودشون خواهش کنن که راز ثروتمند شدن رو بهشون بگه... دوست عزیز ما زندگیمون خیلی در هم پیچیده و الان مثل سابق درآمد تداریم و افسرده شدیم و شرمنده ی خانواده ی خودمون، شما لطف کن و اسرار پولدتر شدن رو به ما بگو.... دوست ثروتمند قبول میکنه و داستان ثروتمند شدن و اشتباهات خودش رو میگه... ۱-سعی کن در هر شرایطی هستی یک دهم،  پول خودت رو پس انداز کنی۲-پس انداز خالی کافی نیست، تو باید بتونی از پس اندازت پول دربیاری(اما باید این نکته مهم یادت باشه که نباید پس انداز خودت رو به هر کس بدی تا سرمایه گذاری کنه،  اگر ارابه ی تو خراب بشه برای مشورت جای آجر پز میری و پولت رو به اون میدی یا این که چون خودت استایی درستش میکنی... احتمال زیاد خودت چون حرفه ای هستی در این کار،  حالا با پس انداز خودت هم باید با کسانی که یاد دارن با پول بازی کنن مشورت کنی و به بهترین روش سرمایه گذلری کنی چون به فنا نره) ۳-با نه دهم پولت یا بقیه اش باید کنترل زندگی خودت رو به دست بگیری و امورلت خودت رو بگذرونی و نکته مهم زندگی رو باید با خانواده ات خوش بگذرونی و پول مسافرت و خرج و خوراک و بقیه باید از این پول باشه در آخر مهم ترین کار اینه که سرمایه ات باید برای تو کار کنه،  و با کار کردن رفیق باش و و برای افزایش درآمد خودت باید سخت تر از همیشه کار کنی و مهارت های خودت رو افزایش بدی.. ـو تو باید بدونی که چی میخوای واگرنه این پول ها رو که با زحمت بسیار جمع کردی با ولخرجیهاو هوس های بی مورد به فنا میدی و یک نکته مهم اینه که بدونی وقتی بقیه بدونن تو پس انداز داری با ایده های بسیار شیرین و زیبا و سودده میان و میخوان که تو یک شبه میلیاردر و صاحب سکه های زیاد بشی اما حواست باشه اینها جز سرابی بیش نیست و تو پولت رو در جایی که امنیت و ریسک کمی داره سرمایه گذاری کنی و هر زمان اگر از سرمایه خودت فرزند تولید کردی و از آن فرزندان دوباره نوه و نتیجه بدست آوردی اونوقت میتونی امیدوار باشی که در جاده ی ثروتمند شدن هستی و به زودی احتیاج به کار نداری.... خلاصه ای از کتاب آن هم تحریف شده و چیزهایی که در ذهنم مونده بودن??کتاب داستان ها و نکات زیادی داره اگر به کتابهای موفقیت مالی علاقه مند هستید حتما بخونیدامیدوارم همه ما در جاده ی سعادت و خوشبختی گام برداریم.... </description><category>میرزا</category><author>میرزا</author><pubDate>Fri, 05 Aug 2022 00:58:42 +0430</pubDate></item><item><title>سوالات آیین نامه و گواهینامه</title><link>https://virgool.ir/@m_18046849/سوالات-آیین-نامه-و-گواهینامه-asfe2ikewoul</link><description>https://t.me/roohollahkhanتمام نمونه سوالات رایگان و مفت و بدون دریافت هیچگونه مبلغ در اختیار شما قرار میگیردبه دلیل اینکه بعضی از دوستان، با قیمت های نجومی،و غیر معقول برای این سوالات  ، آنها رو میفروشند، گفتیم شاید کار خیری باشد در این جهت... سوالات گواهینامه،  و آیین نامهبالای صد نمونه سوال از پایه 1,2,3تمام فایل ها در یک کانال تلگرام هست برای راحتی دسترسی لینک بالا رو در تلگرام بزنید میاره، اگر نیاورد بزنید قسمت جستجو تلگرام (سوالات آیین نامه و گواهینامه میرزا)، انشالله میاره احتمال قبول شدن اگه بخونید خیلی زیاده در پناه حق</description><category>میرزا</category><author>میرزا</author><pubDate>Mon, 27 Jun 2022 03:17:02 +0430</pubDate></item><item><title>راه موفقیت کدام است...</title><link>https://virgool.ir/@m_18046849/راه-موفقیت-کدام-است-qimwdtftmjiw</link><description>چندین و چند سال هست که میخوام موفق بشم، واسه همین سعی میکردم پیش استاد برم تا یاد بگیرم،  از همون بچگی بابام من رو میفرستاد رنگ آمیزی تا رنگ آمیز موفقی بشم، افراد پیر و با تجربه میگن که آدمیزاد در کودکی و بچگی و طفولیت بهتر یاد میگیره،  سمت ما بیشتر افرادی که بخوان قران رو یاد بگیرند، در کودکی دست استاد میدن تا بهشون قران یاد بدهند،  البته الان دیگه با استاد های جدید قران یاد گرفتن هم خطرداره، بزرگتر که شدم میخواستم دکتر بشم منظورم دوره ی کنکور بود،  چرا حالا دکتر چون همه اگه نگم بیشتر بچه های تجربی به امید دکتر شدن میرن داخل این رشته،  هم پول خوبی داره،  و هم یک منشی خوشکل و زیبا جلوی در مطب میزاری تا مشتری جذب بشه،  این یعنی موفقیت.خب من که دکتر نشدم،  البته درس هم نمیخوندم که بخوام دکتر بشم،  بزار چیزی رو که همه میدونن رو ولی شاید خجالت میکشن رو بگم، اگر هم درس میخوندم باز هم امکان قبولی رو نداشتم، چون یک روز حسش بود و یک روز... رفتم جای مشاور، گفتم جناب مشاور کنکور دارم و نخوندم چکار کنم، مشاور خیلی آدم باحالی بود و تجربه ی زندگیش رو به من گفت،  اگر امکان داشت و شرایط مناسب بود تقلب کن، امتحان های نهایی سال سوم رو که شکر خدا نصفشون رو تقلب کردم و قبول شدم،  این یعنی موفقیت چون من معدل کتبی حدود هفده داشتم، واسه کسی که زیاد نمیخونه عالی هس...  موفقیت یعنی آدمی باشی که بتونی خوب تقلب کنی... روز کنکور به امید حرف مشاور رفتم،  و خدا اگر دوستت داشته باشه،  نمونه سوال تو با بغل دستیت یکی میشه آره از هردوی ما fبود پس امکان تقلب هم بود و اینکه خدا دوستت داشته باشه یعنی موفقیت... یکدفعه یک مطلب میخوندم که بزرگی میگفتن هر شغل و یا موقعیتی که با تقلب بدست بیاد باطل و حکم این رو داره که به زور گرفته شده... خب من اگه تقلب نمیکردم که قبول نمیشدم و الان شغل نداشتم... داشتن شغل در کشور یعنی موفقیت... راستی به خاطر تقلب ضایع، یکی از مسولین کنکور برگه ی من رو گرفت، و هشدار داد که دیگه برو دو دوسال بعد بیا کنکور بده... به عنوان کسی که دوسال عقب افتاده و زندگیش تباه شده، خیلی حس بدی داشتم و این یعنی شکست... ولی وقتی نتایج اومد دیدم بنده خدا یک مردی و بزرگواری کرده و با زندگی من بازی نکرده، و نامه اعمالم، با اشتباهاتم خوب بود... این یعنی موفقیت... هر چی که جلوتر میرم و به عقب نگاه میکنم.، متوجه میشم من چرا موفقیت رو فقط در کار میدیدم، شاید فقط به خاطر تبلیغاتی بود که رسانه ها و والدین و محیط اطراف میکردن... موفقیت یعنی کارمند شدن چون هر کسی نمیتونه کارمند بشه... الان که کمی بالغ تر شدم از گذشته و حدود ده سالی از کنکور میگذره،  میبینم  همین که دارم برای دل خودم مینویسم یعنی موفقیت، این که  پاهام رو زمینه و دارم راه میرم یعنی موفقیت نسبت به کسانی که این توانایی رو ندارند، آقای میرزا تو داری حس بدی به افرادی که مشکل دارن وارد میکنی چرا موفقیت خودت رو با افراد مریض میسنجی،  آقا این گناه هست از خدا بترس و این جور حرفا،  فکر کن بابا  آدم و حوا،  واسه خودشون آتیش روشن میکردن، یا یک کاری که تا اون زمان کسی انجام نداده بود، میخواستن خودشون رو با کی مقایسه کنن که بفهمن،  این یعنی موفقیت... اصلا این مقایسه و چشم و هم چشمی ها هست که موفقیت رو تعریف میکنه... بابا آدم و مامان حوا اعتراض کردن و میگن موفقیت یعنی این که وقتی کسی نبود مارو ببینه، ته دلمون بابت اون خوشحالی که ایجاد شده بود، واسه کار جدید و اون ذوق و شوق میدونی چی میگم فرزندم،  این یعنی موفقیت وقتی اولین بچه هامون رو درست کردیم البته خدا از مغازه اش فرستاد،  این یعنی موفقیت... خلاصه موفقیت از دیدگاه هر شخصی فرق میکنه،  ولی یک چیزی که تجربه کردم تو این مدت اینه که  آدمی همه چیزش رو بتونه با هم جلو ببره به این میگن موفقیت، یعنی تک قطبی نباشه،  اوه مای گاد چه کلمه قلمبه سلمبه ای، یعنی این که در یک جهت جلو نره... مثلا فقط درس خالی و کار و ورزش و فقط تفریح یا مثل بعضی ها پول و پول و پول، البته من منکر پول که خوشبختی میاره نیستم، به شرطی که بقیه چیزها هم در کنارش باشن.... دکتر فرهنگ هلاکویی موفقیت رو اینطوری تعریف میکنه... اعتدال در۱- تحصیل و علم و سواد  ۲- کار وشغل خوب-۳سلامتی جسمی و روحی۴-روابط احسن و عالی با خانواده و اطراف۵-تفریح و سرگرمیبه این میگن موفقیت واقعی، انشالله که خدا توفیق بده همه موفق بشیم، و اونم واقعی... </description><category>میرزا</category><author>میرزا</author><pubDate>Wed, 15 Jun 2022 16:39:48 +0430</pubDate></item><item><title>راه های نرفته...</title><link>https://virgool.ir/@m_18046849/راه-های-نرفته-eabnlhrftcxm</link><description>نمیدونم چرا اینقدر خودم رو درگیر زندگی ایده آلی که داخل کتاب های روانشناسی مثبت هست، گیر انداختم، کلام تو عصای معجزه گر توست. قدرت کلام و قدرت ذهن، تکنولوژی فکر و صحبت هایی که استادای این زمینه میکننمنم هر روز به خودم میگفتم خیلی زیبا هستم و خیلی شیک،  خوش عکس، من هر روز پولدار و پولدار تر میشوم،  من هر روز به سلامتی و زندگی زیبا نزدیکتر میشوم... چه جملات و عکسای قشنگی که به دیوار زدم و هدفای خوشکل که مینوشتم،  من هر روز به همسر ایده آل خود نزدیک تر میشوم... اما نمیدونم چرا از ته دل نمیتونستم اینها رو باور کنم،  مارک فیشر داخل حکایت دولت و فرزانگی میگه این قدرت تلقین رو خیلی جدی بگیر،  یا به اصطلاح صحبت های درونی خودت رو که خیلی قوی هستن و میتونن ترو به عرش یا از آسمان به فرش برسوننچه کتابها که نوشته شد در این زمینه، و هر کدام بازاری برای موفق کردن آدم های ناموفقی مثل من بود،  ولی نمیدونم چرا بیشتر صاحب کتابها پولدار تر میشدن و کتابخانه ی من پرتر از قبل،  پر از کتابهایی که میخواستن من میلیاردر،  سالم و آرام باشم... کتابها مشکلی نداشتن،  اما مشکل از جای دیگه ای بود من فقط کتاب موفقیت میخوندم،  ولی هیچ کاری و هیچ چیزی نبود که در اون بخوام موفق بشم،  اصلا من نمیدونستم که چی میخوام... و طبیعتا کاری هم نمیکردم، چون من خودم رو نمیشناختم،  البته هنوز هم نمیشناسم،  هدف مینوشتم ولی چیزی بود که بابا، یا مامانم از من میخواست و چیزی که جامعه بهم تحمیل کرده بود و نه صرف اون چیزی که میخواستم... بعد کلی کتاب خوندن و افسرده تر شدن از اینکه من باید موفق میشدم و برنامه های دقیقی که انجام نداده بودم،  یا خیلی سنگین بودن برنامه ها و یا خیلی کم اهمیت که دیگه ارزش انجام دادن نداشتن،  و رفتن به کلاس های موفقیت استاد های مختلف و گوش کردن دوره هاشون،  که همشون با گرفتن مبلغی مثلا ناچیز،  البته به قول خودشون،  که آموزش سرمایه ای هست واسه آینده، در چهار پنج سال قبل حدود دویست، سیصد هزار بود،  و با چه شوق و ذوقی پولام رو جمع میکردم و ودر راه موفقیتم تلاش میکردم،  به این نتیجه رسیدم که بهترین راه بعد شناخت استعدادهام،  همون حرکت کردن بود حتی کوچیک در مسیری که فکر میکردم درستهخب میدونی این حرکت کردن از هیچی بهتر بود دیگه،  از اینکه حرکت نکنم، میدونی مشکل من قبل از تمام این نکات و شناخت هدف و تلقین ها چی بود،  هیچی نبود فقط ترس ناقابل،  فقط ترسآره میترسیدم و این ترسه من رو بیشتر به منطقه ی تخیل و خیال پردازی و زندگی در آینده که از کتابها واسه خودم ساخته بودم میبرد، و من فکر میکردن که آدم شجاعی هستم،  ولی وقتی که قشنگ نکاه کردم دیدم نه بابا،  فاتحه ام خونده هست،  دارم ادای بچه قلدر ها و این زرنگ ها رو در میارم و خیلی میترسیدم،  البته هنوز هم میترسم که دارم مینویسم،  ولی دیگه شما که من رو نمیشناسید. قضاوتی هم که بکنید فکر نمیکنم در وجود من تاثیری داشته باشه،  یک خوبی ویرگول به نظرم همینه که کمتر میتونم از شما تاثیر بگیرم...البته اشتباه میکردم، چون به محض اینکه یکی من رو لایک کرد،اول اومدم به خاطر اینکه تعداد قلب ها بیشتر بشه،نوشته ام رو اصلاح کردم... فکرش رو هم نمیکردم چنین انقلابی در وجودم به خاطر یک تایید ساده ایجاد بشه...  البته همه ی ما تو زندگی مون گرفتار این تایید های به نظرم الکی شدیم،  همه که نه حالا باز یکی اعتراض میکنه میگه من نیستم، چرا جمع میبندی...  و کم کم یاد گرفتم از منطقه امن خودم بیرون بیام،  و به شناخت تجربه های جدید برم و بتونم با درک چیزهای جدید،  اون گمشده ی خودم رو که به دنبال اون هستم رو پیدا کنم، البته یک زی رو هم بگم دوستان، من از شاخه به شاخه پریدن متنفرم،  در کل آدم های بی اراده زیاد داخل کارهاشون جابه جا میشن،  ولی به نظر من کسی که در تلاش برای شناخت خودش هست،  بعد پیدا کردن کوچک ترین شوق ها و علاقه ها در محیط دو دستی به اون چیزی که علاقه داره میچسبه،  و ولش نمیکنهاصلا چرا من که الان نزدیک سی سالم هست هنوز دنبال علایق خودم بگردم،  و نتونستم علایق خودم رو بشناسم،  اصلا این وسط کی مقصر هس ت،  من باید به دنبال زنده موندن از طریق یک شغل ساده باشم که فقط من رو سر پا نگهداره یا به دنبال علایق که ممکنه پولی واسه ی من در مدت کم نداشته باشه،  و شاید بعد چندین سال اگر درست انتخاب کرده باشم و بازاریابی خوبی از علاقه ی خودم ایجاد کنم بتونم درآمد خوبی داشته باشم،  و اینکه یکدفعه برم دنبال علاقه ی خودم صددرصد مثل ضرب المثل،  خر در  گل گیر میکنم، و از عهده ی مخارج سنگین زندگی برنمیام، پس بهترین کار همونه که در کنار زنده موندن مهارت های مورد علاقه ی خودم رو یاد بگیرم همین الان هم که دارم مینویسم،  از منطقه امن خودم بیرون اومدم، تا شاید این نوشتن همون خودشناسی باشه که دنبالش میگردم...  و اون علاقه ای که به دنبالش میگردم...  انشالله که همه بتونن تو این شرایط اون علاقه ی خودشون رو داخل این اوضاع پیدا کننو یکم دست به عمل بزنیم و از دیروز خودمون بهتر عمل کنیم...  الهی به امید تو</description><category>میرزا</category><author>میرزا</author><pubDate>Sat, 11 Jun 2022 18:00:45 +0430</pubDate></item><item><title>راه درست کدام است...</title><link>https://virgool.ir/@m_18046849/راه-درست-کدام-است-oq0obiyafd0b</link><description>از زمانی که خودم رو شناختم،  و فهمیدم خوب و بد چیه، سر کار بودم. بابام بنده خدا، من رو به رنگ آمیزی عموم می فرستاد،  اون روزا که کلاس اول راهنمایی بودم،  تو دلم خیلی فحشش میدادم که چرا بهم اینقدر زور میگن،  و از طرف دیگه انعامی که از صاحب ماشین ها میگرفتم خیلی شیرین بود، از اونجایی که علاقه به کار نداشتم و به زور میرفتم،  تنها چیزی که من رو خوشحال میکرد حقوق روزی هزار تومن و انعام ماشین ها بود،  میدونی اون زمون ها هزار تومن یا هفته ای هفت هزار،  و ماهی سی تومن خیلی بود، گندم منی هزار و پونصد بود،  من ما نه منی که شما میگید،  هر من ما شش کیلو هست ولی شما هر سه کیلو رو یک من میگید. حالا چرا گندم رو گفتم،  آره چون من عاشق کبوتر بودم،  نه تنها من بلکه تمام دایی هام هم کفتر باز بودن،  از اونجایی که بچه به خالو میره این علاقه داخل وجود ما هم بود،  ناف ما رو با کفتر بریده بودن، از سی هزاری که داخل ماه میگرفتم،  دروغ نگم نصفش رو که کفتر میگرفتم، نصف دیگه هم گندم،  بابا هم که خدا روشکر اوضاعش بدک نبود،  یعنی به انعام من کاری نداشت،  میدونی چی میگم،  یعنی من نون آور خونواده نبودم،  الان که نگاه میکنم دنیای من خیلی کوچک بود،  و اون دنیای کبوتر بود که، باز دنیای کبوتر خیلی بزرگ بود،  ولش کن چی میخواستم بگم به کجا رسیدم... من بزرگتر میشدم ولی علاقه ای به رنگ آمیزی پیدا نمیکردم، و عموی عزیزم بیشتر از ما حمالی میکشید میگفت فقط سمباده اهن بکش، اونایی که کار کردن میدونن هر کی از بیرون هم بیاد،  میدونه که تو شاگردی و کار مهمی نمیکنی. از اونجایی که بزور میرفتم سر کار،  پس درسام رو میخوندم یعنی تو درسا بچه زرنگ بودم،  و دنبال این بودم که واسه خودم یک کسی بشم که دیگه سمباده نکشم... مامانم پیگیر این بود که من راهنمایی به مدرسه نمونه برم،  و داخل منطقه یک راهنمایی بود و دوم راهنمایی به خوابگاه رفتم،  و چون به کتاب علاقه داشتم از همون بچگی کتاب میخوندم،  بعضی کتاب ها شیرین هستند و هر چی بزرگتر میشدم از دنیای واقعی  بیشتر فاصله میگرفتم و خودم رو داخل کتابای روانشناسی گیر مینداختم،  میخواستم بدونم از زندگی چی میخوام و از این کتاب برایان تریسی به کتاب آنتونی رابینز میرفتم که موفق بشم ولی نمیدونم چرا هر چی بیشتر میخوندم افسرده تر میشدم و گوشه گیر تر... اصلا این حرفا به شما چه مربوطه،  و اینکه بخوای بدونی من چکارا کردم اصلا چرا باید واسه تو مهم باشه من میدونم تو هم داستان خودت رو داریکلا بعد این همه کتاب خوندن نتونستم خودم رو بشناسم، با خودم فکر کردم شاید ویرگول اون گمشده ی من باشه که به دارم دنبالش میگردم نمیدونم والا از بس گشتم دیگه همیشه در شک و تردیدم،  ولی شانسم رو امتحان میکنم شاید این نوشتن همون راه درستی باشه که من به دنبالشم... </description><category>میرزا</category><author>میرزا</author><pubDate>Fri, 10 Jun 2022 16:09:04 +0430</pubDate></item></channel></rss>