https://virgool.ir/feed/@m_179472مریم جمالی متولد 1364 نقاش سبک آبستره اکسپرسیونیسم و نویسندهfa2026-11-12 01:23:13https://files.virgool.ir/upload/users/324419/avatar/p5Tjf5.pnghttps://virgool.ir/@m_179472https://virgool.ir/@m_179472/تیز-ne4bturvggptنقاش : مریم جمالیافق تا چشم کار میکرد دود گرفته و تار بود . تو با هیبت مردانه ات پشت سرم ایستاده بودی قد بلند و کمی خمیده ، انگشت های بلندت تیز فرو میرفت در پهلوی راستم . درد زبانه میکشید تا بالا ؛ مغزم فشرده می شد.صدایم از عمق سلولهایی می آمدند که التماس می کردند ، کجایی ؟فشارم دادی به آغوشت که داغ بود و نامهربان.گفتی : نگران من نباش ، من دوست دارم !دلم می خواست و نمی خواست که از آغوشت فرار کنم . ولی تشنه ام بود و داشتم می سوختم و انگشتهای تیزت پهلوی راستم را بیش از پیش می فشرد و درد مرتعش می شد تا مغز سرم .به نگاه خسته و تشنه ام لبخند زدی و نفسم بند آمد .چشم گشودم ، نفس نفس می زدم ، پتو را کنار زدم و خودم را به دستشویی رساندم .آیینه راست می گفت تو هنوز نیامده بودی و تماس های من بی پاسخ مانده بود...مریم جمالیمریم جمالیWed, 21 Oct 2020 23:04:04 +0330https://virgool.ir/@m_179472/دستان-تو-w1x0eybs6zvkنقاش : مریم جمالیمجذوب دشت بودم  و آن تکه ابر سرگردان ، بالای تپه  . گفتم :_ از اون ابره عکس بگیر خیلی قشنگهگفتی : میگیرم منظره این دشتم قشنگه ، بیا پاییناز ماشین پیاده شدی و به سمت پرتگاه رفتی لیوان چای در دستم نگاهت میکردم . چقدر دور بودی از من و چقدر نزدیک می دیدمت. با دست اشاره کردی و لبانت که صدایشان را باد می برد گفتند : " بیا "کنارت ایستادم ،سرد بود ، حواسم به آن تکه ابر کوچک بود که باد نَبَردش.گفتم : ازش عکس بگیر ، میره ها !با انگشت اشاره کردی به افق ، با همان انگشت که می نوشت " سلام عزیزم ، بیداری ؟ "  و اینبار توده غلیظ مه ای را نشان داد که از پشت کوه می آمد.گفتی : یه عالمه داره ازون پشت میاد.گفتم : ولی من این و دوست دارم . این تیکه ابر کوچولوی مهربونو . از اون حجم سفید و خاکستری مرموز خوشم نمیاد. سرما و ترس لرزید در استخوانهایم .گفتم : بریم ؟گفتی : یعنی پرتت نکنم پایین ؟لبخند زدم ، گفتم : چرا ... پرت کن ..پرت کردی مرا حتما که تا مسیر خانه سخنی نگفتیم و در تخت خواب هم و در پشت تلفن و تا کنون ...مریم جمالیمریم جمالیMon, 19 Oct 2020 16:43:50 +0330https://virgool.ir/@m_179472/جراحت-جنون-dqmnnusicyrgمنتو راای سرانگشتان تیز دلتنگیاز سر شیدایی خواسته بودمبی هیچ ترسی از جراحت جنونمن توراای وسوسه های مکرر پریدن از صخره هابی هیچ خواهشی خواسته بودمنگاه نمی کنینمی دانیمریم جمالیمریم جمالیمریم جمالیMon, 19 Oct 2020 06:07:44 +0330https://virgool.ir/@m_179472/هوای-مردانه-sn3vqvlc4bm2تابستان بود . هوا عجیب بوی مَرد می داد . نشسته بود بغل پادری و امواج منعکس شده نور از حوض، روی صورتش موج می زد. قطره اشکی که از نوک مژه های بلندش آویزان بود افتاد توی  دامن گلدارش . مادراش گفت : حق داره ! مَرده ؛ دلش بچه می خواد . بمیرم برات که اجاقت کوره مادر .از آن حرفهای نیش دارِ لطیف مادرانه که می سوزانند و خون نمی آورند ، که خون می آورند و نمی سوزانند.گفت : نمی خوام کس دیگه به تنش دست بکشه ، اشک دیگری چکید.مادر لبش را با چشم غره ای گاز گرفت که یعنی پدرت خواب است و ممکن از هم نباشد. او که جهنمی که دخترش درست وسطش نشسته بود و اشک می ریخت می دید. خواست با جرعه ای آب نجاتش دهد. پاشو پاشو به خاله ات اینا گفتم شب بیان اینجا جلوشون به روت نیاری ها ، می خوام آش پزم چه آشی ! پاشو پاشو دست و روتو بشور بیا کمک کلی کار داریم .سرش را نزدیک دخترش کرد و گفت : ایشاالله به حق پنج تن اجاق دختره کور باشه یا شکم به شکم دختر بیاره . چشمکی زد و خندید.هوا هنوز بوی مرد می داد ، حالا نخود و لوبیای جوشان در دیگ هم بوی مَرد میداد . حتی مادر هم بوی مَرد می داد.مریم جمالیمریم جمالیمریم جمالیMon, 19 Oct 2020 06:03:09 +0330