https://virgool.ir/feed/@m_17874876fa2026-11-12 00:31:28https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_17874876https://virgool.ir/@m_17874876/معرفی-کتاب-بخارای-من-ایل-من-qzdtrpuub8r6هوالحقراستش دوست داشتم شروع فعالیتم در ویرگول با معرفی کتاب باشد و دریچه ای کوچک به سمت فرهنگ کتابخوانی باز کنم تا لحظاتی را با انسان های دیگر همراه شویم و در زمان و مکان سفر کنیم و سیر و سیاحت درونی داشته باشیم.کتاب بخارای من ، ایل من در سال ۱۳۶۸ به تحریر در آمده است . نویسنده کتاب محمد بهمن بیگی بنیان گذار آموزش عشایر در ایران بوده و با این که قصدش در ابتدا ارائه تجارب خود در خصوص آموزش عشایر به علاقه مندان بوده اما بعد قلم به سمت داستان سرایی می رود، جز در قسمت های آخر که حالت گزارش گونه دارد، مابقی کتاب داستان . قلم نویسنده شیوا و دلنشین است و توصیفات زیبای او از طبیعت و زندگی عشایر به گونه ای است که خواننده را تحریک می کند که چند روزی زندگی شهری را رها کند و به دامان طبیعت برود و با مردمان ایل روزگار بگذراند. نویسنده پیوند همیشگی عشایر نازنین ایران زمین را با طبیعت، تلاش و سخت کوشی، مهمان نوازی، فرهنگ دوستی، شادی و سرور و موسیقی یاد آور می شود گرچه به ظرافت به سنت ها و آداب و رسوم اشتباه زندگی ایلیاتی اشاره می کند که بعضا زندگی چند نفر را به نابودی کشانده در نتیجه انتظار نداشته باشید که پایان همه داستان ها خوش باشد. با این که بیش از ۳۰ سال از نگارش کتاب می گذرد اما سبک نگارش همچنان خواننده را جذب می کند و خواندن کتاب خالی از لطف نیست. در این قسمت پاره ای کتاب را نقل می شود و خواندنش را به شما واگذار می کنم :((در بهاری دل انگیز که گل های زمین بیش از ستاره های آسمان بود و شب بوهای وحشی و بابونه های سفید، طلوع سال پربرکتی را نوید می داد، ایل و پایتخت ایل به حرکت در آمد. زن و مرد، کوچک و بزرگ، پیر و جوان، بیمار و تندرست، سوار و پیاده، آزاد و محبوس، عروس و عزادار، توپچی، معلم، منشی، مرغوب و محکوم همه با هم رهسپار ییلاق شدند و کاروانی سنگین و رنگین به طول چند فرسنگ به راه انداختند در این قسمت پاره ای کتاب را نقل می شود و خواندنش را به شما واگذار می کنم :((در بهاری دل انگیز که گل های زمین بیش از ستاره های آسمان بود و شب بوهای وحشی و بابونه های سفید، طلوع سال پربرکتی را نوید می داد، ایل و پایتخت ایل به حرکت در آمد. زن و مرد، کوچک و بزرگ، پیر و جوان، بیمار و تندرست، سوار و پیاده، آزاد و محبوس، عروس و عزادار، توپچی، معلم، منشی، مرغوب و محکوم همه با هم رهسپار ییلاق شدند و کاروانی سنگین و رنگین به طول چند فرسنگ به راه انداختند)).#عشایر_ایران مریم شکفتهمریم شکفتهFri, 10 Mar 2023 20:06:20 +0330