https://virgool.ir/feed/@m_17473370fa2026-11-12 16:14:24https://files.virgool.ir/upload/users/3830414/avatar/YgrJXR.jpghttps://virgool.ir/@m_17473370https://virgool.ir/@m_17473370/آغاز-نونویسی-ardauymeynxrبرای تنوع از بلاگفا به ویرگول آمده ام. حس تازه ای دارد. و مطمئن نیستم بتوانم با این محیط، سریع انس بگیرم.: صدایش قطع نمیشد. بخار در اطرافم. ضربه های زندگی حتما همانها نیستند که خودم چشیده ام، من از آن آدمهایی هستم که هر کجای جهان به انسانی آزاری رسد، قلبم جریحه دار میشود.صدایش قطع نمیشد. چک چک چک چک. زنی که مرا به دنیا آورده، زنی که من با او به دنیا آمده ام، زنی که من از او به دنیا آمده ام مرا نمی خواست. هنوز هم نمی خواهد. حالا که من دست هایم را می شناسم. او نفرتش را از خودش، با کتک زدن من تغذیه می کند.چک چک چک چک، یک تشت کوچک آبی. یک تکه از آسمان. بخار، بخار، بخار. من در میان ابرهای نفرت زنی نشسته ام. زنی که روز ی عاشق بود. حالا مردی که من از او به زن رسبده ام، دور شده. دور، دور، دور.چک چک چک چک. قطره های زلال آب. داغ. داغ. دری بسته. جای خالی پنجره ها. خفقان. آبی آسمان تشت. من در میان ابرهای نفرت زنی نشسته ام.چک چک چک چک نمیکند چشمهایم. گریه را از یاد برده ام. هق هق هق زمان می گذرد. گرسنه ام. از نفرت زن معده ام را پر میکنم. بخار بخار بخار. بوی نای. دستهای خیسم. چشمهای خشکم.در باز می شود. کسی می آید. بغلم میکند. زنی نیست که من از او به دنیا آمده ام. چهره ی دیگری دارد. من سنگینم. در بغل زن، سنگینم. او هیچ نمی گوید. چک چک چک چک چشمهایش چکه می کند. دستهایش دست نیست، بال است. من در میان بالهایش پنهان می شوم.دور دور دور می شویم. زنی که از او به دنیا نیامده ام، لباسهایم را عوض می کند. لبهایش لبخند دارد. چشمهایش پر از چکه های چکه نکرده است. برایم غذا می آورد. آرام می گوید، ماکارونی دوست داری؟ نگاهش می کنم. شکمم پر از بخارهای نفرت است. دستهایم می لرزد. ماکارونی های پیچیده دور چنگال را به دهانم نزدیک میکند. من می لرزم. روی زمین می گذاردم. برمی گردد لیوانی در دستش هست پر از تکه های یخ و عطری در بینی ام می پیچد. می گوید این یه شربته خوشمزه س. دستهایم را به طرفش بلند میکنم. لیوان را می گذارد زمین. بغلم میکند. من گریه نمیکنم. چشمهایم را می بندم. این زنی نیست که من از او به دنیا آمده ام.چک چک چک چک، صدایش تمام نمی شود. چشمهای زن چکه میکند. من چشمهایم خشک است. سرم را روی شانه اش گذاشته ام. برایم شعر می خواند. لالایی نیست. قربان صدقه ام می رود. من چشمهایم را محکم تر می بندم.صدای بچه ای را می شنوم می گوید مامان! چشمهایم را باز می کنم. یک پسر از من کوچکتر کنار در آشپزخانه ایستاده است. زن می گوید یه مهمون داریم. امروز سه تایی بازی میکنیم. پسر از جایش تکان نمیخورد. زن می پرسد غذا می خوری!؟پسر به من نگاه میکند. من از بغل زن پایین می آیم. پسر به طرف زن می دود و می گوید مامان. خودش را می اندازد در بغل زن.من هر دو را نگاه میکنم. به چشمهای هنوز خیس زن نگاه میکنم می گویم مامان زن گریه و خنده اش قاطی می شود، بغلم میکند.یاسمن بهارییاسمن بهاریMon, 10 Feb 2025 16:51:10 +0330