https://virgool.ir/feed/@m_17256566fa2026-11-12 07:15:33https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_17256566https://virgool.ir/@m_17256566/تیم-تارا-z8r4urkb4epvسال ۹۴ تازه با #تیم_تارا(هشتگ میزنم چون با سرچ این هشتگ در توییتر خاطره دوشنبه هامون رو میتونید پیدا کنید.) آشنا شده بودم و قرار بود برای جشن یلدا اون سال یه تئاتر طوری در فضای بین دو بخش گوارش و نفرولوژی بیمارستان مفید اجرا کنیم. داستان ازین قرار بود که چون نوه مادربزرگی که من بودم در بیمارستان بود و شب یلدا نمیتونست مثل هر سال کنارش باشه، منِ در نقش تصمیم میگیره با یه نوه دیگه اش بره بیمارستان و یلدا رو با هم دیگه صبح کنند.من میرفتم در یک بخش و اون یکی نوه ام هم بخش دیگه در جست و جو بود که نقش ویروس رو میبینه. ویروس نمی تونست حرف بزنه و با ادا بازی هایی که در می آورد منظورش رو منتقل میکرد که طی این صحنه ها بچه ها ریسه میرفتن از خنده. داستان ویروس گمشده داستان ما هم این طور بود که همراه دوست هاش داشتن با اتوبوس میرفتن و اتوبوس چپ کرده و ایشون جا مونده و الان خیلی ناراحته و میخواد برگرده.وقتی من خسته از پیدا نکردن نوه ام روی صحنه برمیگشتم اول از من قایم میشد و میترسید تا این که بعد از قایم باشک بازی های فراوان دوباره منظورش رو میگفت و من هم نقش آمپول رو بهش معرفی میکردم که کارش این بود که ویروس هایی که گم شدن رو به خانه شون برگردونه.اون ویروس به خونشون برگشت. به امید اینکه این ویروس ها هم به خونشون برگردن و ما باز هم بتونیم برگردیم پیش بچه ها. ویروس کرونا و ویروسی که جلوی چشم مسئولین رو گرفته و در دادگاه بدوی حکم به انحلال جمعیت امام علی دادن. جایی که پر از تلاش ها و خاطرات تلخ و شیرین از کودکان هست. چه کودکان بیمارستان، چه کودکان کار و خیابان، چه هر کودکی که از حقوق کودکی اش باز مانده باشد.سوده جعفریسوده جعفریThu, 11 Mar 2021 23:24:49 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/وقتی-rqz81vo3luf4وقتی در مسیر درست هستی و کار درست رو انجام میدی، نگران این نباش که چی میخواد پیش بیاد. یک نیروی جادویی خیلی قدرتمندی از تو حفاظت میکنه.تنها کاری که باید بکنی اینه که ایمان داشته باشی به نور قلبت و ادامه بدی. خیلی سخت، خیلی دردناک ولی راه رشد از همین جا میگذره.برای روزهای سختت دعا میکنم. دعا میکنم تا توشه راهت باشه و اون موقع که دیدی صدای قار و قور شکم روحت در اومده، سایه تک درختی رو پیدا کنی و بقچه آذوقه ات رو که سر چوب زدی و پشت سرت گرفتی، باز کنی و چشم هات برق بزنه از رسیدن دعاهای به موقع‌. دعا برای دستانت که گرم و نوربخش باشند. دعا برای پاهایت که برای رفتن در مسیر حق و حقیقت نلغزند و استوار باشند، برای زبانت که فقط برای خیر و خوبی باز بشوند. غرورت که با خدا معامله اش کرده ای، برای چشمانت که امیدبخش باشند و قلبت که عاشق بماند.سوده جعفریسوده جعفریThu, 25 Feb 2021 22:03:40 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/یادآوری-uthsyp0h4ygtدر این برحه از زندگی ام اگر همه ۲۴ ساعت شبانه روز رو هم مشغول به کار باشم باز هم کار هست که انجام بدم. از اون جایی که من تا حدی کمال گرام و روی ساعت خوابم حساسم پس مجبورم چند تا کار رو با هم هم زمان انجام بدم. مثلا یک روز از همین هفته که گذشته این طور بود که هندزفری در گوشم جلسه اسکایپ بودم، جلوم وسایل کار بود و داشتم کیف میدوختم و همزمان با یکی از دوستان پست و محتوای پیج رو هماهنگ میکردم و اون رو گذاشتم. یا روزهای قبل تر که با یک ترتیب دیگه همین قدر کار همزمان انجام دادم. ولی یه وقت هایی که ذهن که کاملا هم حق با اوست، یاری نمیکنه و گاف هایی میدی که باعث دوباره کاری هست. به جز اون فشاری به خودت میاری که نباید. انگار فراموش میکنی که خودت هم وجود داری و نسبت به روح و جسمت مسئولی.این جاست که یادآوری یک دوست، کما این که فرستادن یک ویدئو از دکتر هلاکویی در اینستاگرام باشه کمک حالت خواهد بود که بهت بگه آدم ناقص هست. لزومی نداره همیشه همه چیز کامل باشه. خدا هم با صد و بیست و چهار هزار پیامبر نتونست انسان ها رو به راه راست هدایت کنه، دیگه ما که جای خود داریم. در موقعیت های مختلف تلاشت رو بکن، شد شد، نشد هم نشد. فدای یک تار موی پرتلاشت کسگم.سوده جعفریسوده جعفریSat, 13 Feb 2021 01:11:56 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/ادامه-بده-خوشحال-باش-به-دیگران-کمک-کن-do28r9pfurbk"ادامه بده، خوشحال باش، به دیگران کمک کن"آخرین عبارت کسی بود که در مسابقه استعدادیابی حذف شده بود. داشت از خوردن دری به تخته و اینکه نقشی خوب در سریالی‌ خوب بهش پیشنهاد شده بود، میگفت. به نظرم عبارت خوبی برای یادآوری به خودم در این روزها اومد. روزهایی که همه چیز خاکستری شده. خبرهای ناراحت کننده، این ویروس لعنتی، تصمیم های بی خود، آدم هایی که روی لبه تیغ راه میرند و مردن به مرگ طبیعی که بعیدتر شده. چه کاری میشه کرد جز تلاش برای ناامید نشدن و ادامه دادن. حتی اگر با نوشتن در وبلاگی باشه که شاید رهگذری این متن رو بخونه و با خودش به فکر فرو بره که چی کار کنم که امید، این گران مایه حیات، در زندگی خودم و بقیه کم سو نشه. بنا به فرد و زمان و مکان و حتی از لحظه ای به لحظه دیگر، جواب به این سوال متفاوت و منحصر به فرد خواهد بود. اون چیزی که مهمه اونه که در ذهنمون در حال تلاش برای پرنور شدن امید باشیم. حتما که خودش راهش رو پیدا میکنه. همون طور که‌ فجر در تاریک ترین لحظه شب.سوده جعفریسوده جعفریSat, 06 Feb 2021 00:29:55 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/کلام-laek3qcxxlh1اونجایی که پائولو کوئیلو میگه "وقتی کلامی را جاری کردی، ارتعاش می سازی و ارتعاش تو موجی می سازد در دل مخاطب. گاهی این موج میتواند کسی را به زیر ببرد و گاهی به اوج. اولین کسی که همراه این موج به بالا یا پایین میرود، خودِ تو هستی." به این فکر میکنم که اگر در موقعیت های مختلفی که دارم از کلمات به ناحق استفاده میکنم مثلا زمانی که عصبانیتم رو سر کس دیگه خالی میکنم، دل کسی رو میشکنم، بدون فکر حرف میزنم، نشانه ضعف کسی رو به روش میارم و .. بدونم که خودم دارم با دست های خودم فرمان زندگی ام رو میچرخونم و از مسیر خارج میشم این کار رو نمیکنم. چون در این موقعیت خارج شده از مسیر، دو تا راه دارم. یک اینکه بخواهم به مسیر برگردم. پس باید انرژی بیشتری از وقتی که فرمان را نچرخانده بودم مصرف کنم و بگردم ببینم راه حل اون کلام ناحق چیه. در اکثر موارد پشیمان بودن قلبی و صحبت و عذر خواهی کلید راه گشا بوده که خودش از سخت ترین کارهاست. اولین باری که این کار رو انجام دادم، به وضوح به یاد دارم. اما فایده اش اینه که بعد از اون سختی به مسیر برگشتی. راه دوم اینه که به روی خودم نیارم و این سختی ها رو هم به جان نخرم و ادامه بدم اما در مسیری که دیگه به اندازه قبل مستقیم نیست. خوبی یا بدی اش هم این باشه که فرمان انتخاب مسیر کاملا دست خودته و با هیچ گواهی توجیه نمیشه.سوده جعفریسوده جعفریFri, 29 Jan 2021 15:56:08 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/بی-صدا-در-انتظار-معجزه-lsof9tzmtatkدر واگن باز شد و در حالی که خواننده در گوشم میخوند، به سمت خروجی ایستگاه میرفتم که در برداشتن نمیدونم چندمین قدمم بود که سرم برگشت به سمت یکی از صندلی ها. جایی که پسربچه حدودا ۷ ساله با بساط فال و آدامسش با دقت قلم سفید گوشی قدیمی نوکیایی که داشت رو در دستش گرفته بود و سرگرم گوشی بود. موقع برداشتن قدم بعدی تصویر بزرگسالی همون پسربچه رو دیدم در یک شرکت بزرگ در ارتفاع یکی از برج های تهران در حالی که پشت میز مشرف به شهر نشسته بود و قلم آخرین مدل نوت سامسونگ دستش بود و سرگرم طراحی بود. فاصله این دو نفر برای من یک قدم بود ولی برای اون بچه فرسنگ هاست. چرا که درجایی که ما زندگی میکنیم کودکی که از کشور جنگ و قحطی و بی سوادی زده خودش به کشور ما پناه آورده، مجبوره برای سیر کردن شکم خود و خانواده اش کار کنه. کاری که با بی سوادی ما در برخورد باهاشون بعضا شرایط رو سخت تر میکنه. مثلا اون موقعی که بچه رو نمیبینیم یا با تندی از خودمون دورش میکنیم، به جای اینکه اگر نیاز به چیزی که میفروشه نداریم، با روی خوش ازش تشکر کنیم. اگر میبینیم اصرار میکنه ما هم میتونیم اصرار کنیم به همچنان خوش رو بودن و تشکر کردن. در ادامه اگر خانواده یک بار مهاجرت کرده ای جان به لبش برسد و تصمیم بگیرد دوباره از اینجا که مهری ندیده اند به کشور همسایه اروپایی دیگری به امید زندگی بهتر برای فرزندانشان مهاجرت کنند، در راه گرفتار گروگان گیرها میشوند و چون ساکن این کشور نیستن و راه عبور غیرقانونی دارند، میبایست بی صدا در انتظار معجزه باشند. خدایا معجزه زندگی پسرک باش که بسیار ترسیده است. که بسیار ترسیده ام.سوده جعفریسوده جعفریThu, 21 Jan 2021 20:54:45 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/اندر-فواید-نوشتن-oukem0yxlag0از دیشب که دیدم سگ سیاهی که معلوم نیست از کجا استعاره از افسردگی شده تا صبح که از خواب پا شدم و دیدم هم چنان حوصله ندار طورمه و توانایی انجام هیچ کدوم از روتین های زندگی ام رو ندارم، تصمیم گرفتم خلوت انسی پیدا کنم و بنویسم. پس نت گوشی رو باز کرده و نوشتم. اولش از موارد بزرگی که فکر میکردم ممکنه مرتبط باشه شروع کردم و در ادامه ذهنم رو آزاد گذاشتم تا هر چیزی که شاید خیلی کوچیک و کم اهمیت باشه هم بنویسم. این طور که از تغییرات هورمونی شروع شد و به خسته از سطل آشغال محل کار و اتاق خوابم که چندین وقته پره و خالی نکردم، رسیدم. شاید همین قدر جزئی ولی بالاخره موردی بود که وسط رها گذاشتن ذهنم به فکرم رسیده و حتما یه گوشه ای از ذهنم جا خوش کرده بوده که الان مجال بروز داشته. به این فکر میکردم که شاید اگر قبلا بود میگفتم فقط احساس میکنم حالم بده و این حال بد رو به دیگران هم منتقل میکردم. ولی الان شبیه به آدمی ام که چند سال هست داره موسیقی کار میکنه و الان دیگه صداها رو فقط یه آوای خوش نمیشنوه. میدونه هر کدوم از صدای نتهای یک قطعه حتی سکوت ها نحوه اجرای خودشون رو دارند و باید اون طور بیان بشن که تا بالاترین حد گیرایی رو داشته باشن ولی الان میدونم حال بدم یک مجموعه است. مجموعه ای که باید بهش توجه بشه. چه در قالب نوشتن، چه در قالب صحبت کردن، چه در قالب اینکه از جام بلند بشم و اون دو تا سطل آشغال رو خالی کنم.سوده جعفریسوده جعفریWed, 13 Jan 2021 19:05:54 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/سهم-من-برای-بی-آرزو-نمردن-رضاها-چیست-spbcuigmv8qb جوابی که تا این دقیقه سپری شده از عمرم بهش رسیدم در کلمه "حضور" خلاصه میشه‌. حضوری مسئولانه و در زمان مناسب. اینکه در درجه اول قبول کنم هر دستاوردی که در زندگی دارم، چه اون هایی که خودم تلاش کردم و به دست آوردم، چه اون هایی که حاصل تلاش اطرافیانم بوده و من از اون ها استفاده کردم، همگی قابل سهیم شدن با دیگران هستند. یعنی بدونم که مال و جان و آبرویی دارم که میتونه حلقه اتصال من بشه به زندگی فرد دیگه و دلیلی برای رشد هردومون. اینکه وضعیتی هست که هیچ برتری وجود نداره. تجربه این موضوع در زندگی هر انسانی البته در صورتی که خواهان اتفاق افتادنش باشه، مثل اثر انگشت منحصر به فرد خواهد بود. یکی از تجربه های من از روزهایی هست که کرونا نبود و دوشنبه هامون در بیمارستان میگذشت. چیزی که در برخورد با بچه ها یاد گرفته بودم این بود که ما نیومدیم کار خوب، ثواب، حقوق گرفتن طوری یا مشابه این سوال هایی که مادر ها با چشم های براق موقع خداحافظی میپرسیدن، انجام بدیم. اونجا بودیم تا از بودن کنار کودکان لذت ببریم. کودک رو متصل به سرم، بدون مو، قطع درمان شده، بدعنق و ترسیده نمیدیدیم، اون ها فقط کودکانی بودن که از کودکی شون جا مونده بودن و ما اونجا بودیم که این شانس رو داشته باشیم که در زندگی مون دوبار فرصت کودکی کردن رو داشته باشیم. مثالش اون موقعی باشه که مادری میگفت تا الان دو سال هست در مسیر بیمارستان در رفت و آمدیم و بستری میشه پسرم ولی تا الان برای بازی و صحبت با کسی ارتباط نگرفته بود. بچه ها احترام رو خوب درک میکنند. البته که مسیر ساده ای نداره. مثلا اون موقعی که برای تئاتر یلدا در حد فاصل بخش گوارش و عفونی داری آماده میشی و صدای شیونی بلند میشه و کودکی که نیست ولی تو باید کارت رو اجرا کنی و تا یک هفته بعدش در بهت اتفاقی که افتاد، باشی. اینجا جایی هست که به کمک احتیاج داری. کمکی که برای تو باشه، برای شناختن بیشتر ظرفیت های خودت. به قول عزیزی، "زندگی یا یه ماجراجویی بزرگه، یا هیچی نیست."سوده جعفریسوده جعفریFri, 08 Jan 2021 22:03:40 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/از-کجا-شروع-کنم-mc3l5dnxwtlmالان از اون وقت هایی هست که اون قدر کار داری که نمیدونی از کدوم شروع کنی. میخوای بخوابی، یادت میافته فلان کار رو نکردی. پا میشی فلان کار رو انجام بدی، یادت میافته به فلانی پیام ندادی. به فلانی پیام میدی و باید یه کار دیگه رو با چند تا فلانی دیگه هماهنگ کنی‌. یادت میافته سازهات رو تمرین نکردی، گشنه ات هست، سرت گیج میره، کارهایی که میخوای برای سوزن دوزی و چرم برون سپاری کنی برای فردا رو انجام ندادی، کیف که برای هفته دیگه سفارش گرفتی رو باید برسونی، همین الان که این ها رو مینوشتی یادت افتاد باید نمونه چرم میدادی که کسی که یک ساعت دیگه میاد هدیه تولدی که سفارش داده بود رو بگیره با خودش ببره ولی ابزار برش چرم در محل کارت هست و باید زودتر از چیزی که فکر میکردی از جات بلند بشی و از انتخابی که کردی برای نوشتن وبلاگ ویرگول دست بکشی و به مقاله هنوز ننوشته ات و کم آوردن زمان فکر میکنی و ناگهان نور تابیده از دریچه قلبت رو میبینی و به یادمیاری که چه قدر قوی تر از این حرف ها هستی و همه چیز قشنگ خواهد شد. اگر نشده یعنی هنوز آخرش نرسیده.سوده جعفریسوده جعفریWed, 30 Dec 2020 18:34:51 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/قوه-شریفه-غضب-gvujukbxayj0داشتم نهار میخوردم و صدایی از تلوزیون به گوشم میرسید که درباره خشم حرف میزد. لا به لای حرف هایی که میگفت عبارت "قوه شریفه غضب" برام جالب بود و حواسم به حرف هایی که گفته میشد جمع شد. از این میگفت که حس خشم اگر درست استفاده بشه خیلی هم چیز خوبی هست و اگر قرار بود کاربردی نداشته باشه، خدا اون رو درون ما نمیگذاشت. خدا از انجام کارهاش دلیل داره.در خیالم رفتم به مواقعی که در زندگی ام افسار این قوه شریفه رو رها کرده بودم و نتایج رو مقایسه کردم. یه وقت هایی خیلی هم به جا بود و راضی بودم از کاری که کرده بودم ولی یه موقعیت هایی هم بود که لزومی نداشت آتش خشمم این قدر تند باشه. عقب تر که رفتم دیدم این فکرهام در اون لحظه هستند که میتونند حکم آتش زنه رو داشته باشن و اون آتیش رو بیشتر کنند یا آبی باشند و جنگلی که نسوخته باقی مونده. خدایا اول کمک کن موقعیت ها رو درست بسنجیم و در مواقع لزوم آتش نشانمان مهربانمان باش. سوده جعفریسوده جعفریFri, 25 Dec 2020 19:11:05 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/ویرگول-ouhy19qlvf1rالبته منظورم خود نشانه ویرگول هست تا این وبلاگ. برای من اون موقعی اهمیت پیدا کرد که دیدم بودن یا نبودنش چه تاثیری داره. مثال پرتکرارش هم عبارت "بخشش لازم نیست اعدامش کنید." و "بخشش، لازم نیست اعدامش کنید." بود. ویرگول های زندگی با بودنشون باعث مکث هایی میشن که در لحظه شاید این طور به نظر برسه که برنامه هام اون طور که خواستم پیش نرفته و من الان فلک زده دو عالمم که این طور شده ولی زمان که میاد وسط و از گرد جادویی اش روی برنامه های ما میپاشه، همون فلک زده به خوش شانس ترین تعبیر میشه که چه خوب شد که فلان ویرگول اون موقع اتفاق افتاد و نشد اون چیزی که من برنامه ریخته بودم. ویرگول هایی که در قرآن به اون آیه تعبیر میشن که چه بسا چیزهایی که شما فکر میکنید به زیان شماست ولی به نفعتونه و برعکس. خدایا کج فهمی ما را بر ما ببخش و عقلی عطا کن که فهمش کج نباشد.آمینسوده جعفریسوده جعفریWed, 23 Dec 2020 16:46:02 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/آسمان-دلم-خاکستری-است-g0m0maioqz6hیعنی این طور که به دلیل وجود ابرها، فضا بارونیه. نور کم رمقی وجود داره که از صبح انگار عصره و الانهاست که خورشید در سرزمین من خاموش بشه. یه شکی بین این که الان میباره یا یه کم دیرتر یا خیلی دیرتر وجود داره که نمیدونی دستمال هات رو آماده کنی برای پاک کردن باران چشم هات یا نه. هر از چندگاهی رعد و برقی میزنه و لرز وجودت رو فرا میگیره. زمان کند و کشدار میگذره و همه اش منتظری که ابرها کنار برن و باریک نوری از اعماق آسمان بتابه به قلبت و وجودت از تابیدن اون نور گرم بشه. تا رها بشی از ابرهایی که دور خودت جمع کردی و آسمون قلبت رو خاکستری کرده. خدایا بادها را فرابخوان که میدانم این ابرها هم ماندنی نیستند.سوده جعفریسوده جعفریWed, 16 Dec 2020 15:13:49 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/نیازمند-دعا-و-دارو-ziofoka3b66jچرا که موجودی درجهان فراگیر شده که این نیاز ها رو به وجود آورده‌‌. موجودی که حدس های مختلفی از گذشته اش وجود داره و همین طور اطلاعات مبهمی از آینده اش. اما در زمان حال، فارغ از سن و شغل و مدرک تحصیلی و جنسیت و هر آنچه ممکن است در انتخاب ما نقش داشته باشد، با الگویی نامشخص پیش میرود. از ریه ای به گلویی دیگر. از خانه ای تا بیمارستان. از فردی تا گورستان. در این بین هستند افرادی که دغدغه ادامه زندگی و در واقع ترسی از تمام شدن زندگی خود ندارند و با خطاب کردن نام خودشان به کرونا همچنان در کنار ماسک های هر دو ساعت تعویض شده ما در سطل های زباله، به دنبال رزق خود هستند. همچنین افراد بستری در بخش وی آی پی بیمارستان خصوصی با پرستار مخصوص. یا هنرمند سوزن دوز اتباع که به دلیل صورتحساب ممکن است بیمارش رو با اجازه خود زودتر ترخیص کند. یا فردی با سهمی از قبل رزرو شده از واکسن نیامده کرونا. در این بحران، برای قرین رحمت بودن روح عزیزان از دست رفته و غرق در آرامش شدن دل های سوگواران چه کاری جز دعا میتوان کرد. دعا کنیم از برای نعمت های زندگی، شکرگزار و آرزومند سلامتی همگان، قدردان آدم های امن اطرافمان، تلاش برای نیازردن دلی، حفظ محیط زیستی که قرار است سالیان سال فرزندانمان در آن زندگی کنند، مراقبت از حیواناتی که به کمک ما نیاز دارند، دستگیری از نیازمندان در هر زمان و مکانی و دعا برای خودخواه نبودن و خودخواه نمردن.سوده جعفریسوده جعفریSat, 21 Nov 2020 21:47:33 +0330https://virgool.ir/@m_17256566/ب-از-بسم-الله-aok0iwtxvzcmشاید همیشه الف اولین نباشه. شاید همیشه اولین بهترین نباشه. لازم باشه تا در اولین پله زمین بخوری. دومین پله پات گیر کنه و سکندری بری. پله سوم حواست پرت این بشه چند تا پله مونده و تا پله یکی مونده به آخر یه راه خلاقانه برای عادی از پله بالا نرفتن پیدا کنی ولی پله آخر. امان پله آخر. پله ای که چه دلسردی ها باعث شده پاهامون از بودن در آن مکان محروم بشن. محروم از لذت بالاخره رسیدن، ازینکه زحمت هام جواب داد و شد اون چیزی که باید میشد. البته که همیشه هدف فقط رسیدن به پله آخر و نتیجه نیست، فرآیند هم مهمه. اینکه روی نربانی باشی که از بالارفتن ازش احساس شعف کنی. ممکنه خسته بشی از سختی مسیر و رسیدن ولی خسته نمونی و امید داشته باشی به بامی که خواهی رسید. بامی که از اون بالا، همه گذشته ات رو نگاه کنی و بگی دمت گرم که دووم آوردی. چه نفر اند آدم هایی که بتونند نربان مورد علاقه شون رو پیدا کنند؟! کدوم هاشون میتونند جسارت گام اول رو داشته باشند؟! باید چه ویژگی رو داشته باشن که بتونند شجاعت ادامه بدن؟! و در نهایت کی میتونه لیاقت رسیدن رو داشته باشه؟! جواب این سوال ها رو با کدوم پول میشه خرید؟! در کدوم مدرسه بهمون درس میدن؟! تنهایی میشه رسید؟!سوده جعفریسوده جعفریSat, 21 Nov 2020 21:33:23 +0330