https://virgool.ir/feed/@m_17193354خواستند مارا دفن کنند... غافل از اینکه ما بذر? بودیم... #چگوراfa2026-11-12 14:55:49https://files.virgool.ir/upload/users/494714/avatar/1O2OgO.jpeghttps://virgool.ir/@m_17193354https://virgool.ir/@m_17193354/روایتگرباش-zi5rmngam54tاین روزها و گوشی‌هایماناین روزها همه‌ی ما در یک غم، مشترک هستیم. همه‌ی دنیا را یک غم جهانی فرا گرفته است. اگر یک سال پیش بود، حتما داشتن این گوشی‌ها و کار کردن دائمی با آن‌ها، یک جرم بزرگ در خانواده‌ها محسوب می‌شد. که شاید سال قبل و سال‌های قبل‌تر هر کدام از ما این جمله را از پدر و مادرمان شنیده‌ایم، چقدر سرت توی گوشی است. اما امسال که چند ماه دیگر بار سفر را می‌بندد و می رود، فرق دارد. بگذار این‌گونه بگویم، کرونا با همه‌ی بدی‌هایش، از حق نگذریم خوبی‌های هم دارد.دقیقا زمستان پارسال بود که همه‌ی ما به این درد وحشتناک پی بردیم و متوجه شدیم تمام جهان درگیر است. کرونا به شهرها و کوچه‌هایمان یورش کرد و دست‌هایش را جلوی جهان گذاشت و گفت: « دیگربس است. دنیا باید کمی استراحت کند.» همه چیز را خاموش کرد و مردم را به خانه‌هایشان فرستاد. مردم درخانه‌ها انس گرفتند البته با کمی مشکلات دیگر که برای هرکسی فرق دارد.الان همه‌ی ما فهمیدم این وسیله‌ی کوچک و بزرگ در دست‌هایم بد نیست که بسیار مناسب و کاربردی است. مادر‌بزرگی که تا دیروز به نوه‌ی عزیزش غر می‌زد چرا اینقدر سرت توی گوشی است. حالا با همین وسیله‌، چهره‌ی زیبای نوه‌اش را می‌بیند. پدری که هر لحظه از فرزند خود گلایه داشت، چرا همه‌اش با گوشی بازی می‌کند اما حالا می‌بیند اگر همین گوشی نباشد، فرزندش یک سال از مدرسه‌اش ‌عقب می‌ماند. من قبول دارم این گوشی‌ها در جای خودش و استفاده‌ی نامناسب از آن، خیلی خطرناک است اما الان بیایم کمی با انصاف فکر کنیم که اگر این گوشی‌ها ساخته نمی‌‌شدند حتما الان و در این موقعیت حال همه‌ی ما بدتر از حسی که الان داریم، خواهد بود. بیایم الان از صمیم قلبمان تشکرکنیم از سازنده‌های این گوشی‌ها و قدر بدانیم که اگر این گوشی‌ها در این روزها نبودند، ماهم محروم بودیم از دیدن چهره‌های زیبای اطرافیانمان که الان محروم از حضورشان هستیم. اگر بخواهم بنویسم درباره‌ی این روزها و گوشی‌های در دست‌هایمان، ساعت‌ها که خیلی کم است، روزها زمان می‌خواهد. من به همین چند خط بسنده می‌کنم. چون می‌دانم دیگر همه‌ی ما با تمام وجود، کاربردهایش ‌را حس کرده‌ایم.الان وقتش است، کمی درباره‌ی تاثیر همین گوشی‌ها در زندگی خودم بگویم. من برای اولین بار خیلی مفید و کاربردی از گوشی‌ام استفاده می‌کنم. کرونا، من را هم مانند تمام انسان‌ها وا دار به نشستن در خانه کرد. من روزها از هیاهوی بیرون از خانه درامان بودم اما درون گوشی‌ام، یک دنیای جدید را شکل دادم. یادم است دقیقأ اواخر بهمن پارسال بود من با همین گوشی، تبلیغ کلاس زبان را دیدم و تا همین امروز، زبان میخوانم. روزهای که به اجبار مجبورهستم توی خانه باشم و از کار کردن محروم هستم، همین گوشی سامسونگی که دارم به من کمک کرد تبلیغ کنم، سفارش بگیرم و شروع کنم به کارکردن.مدتی بود دلم می‌خواست نقاشی کشیدن را شروع کنم اما انگار زمان‌اش نبود و من هیچ ایده‌ای نداشتم تا یک روز یک نقاشی زیبا، توی صفحه‌ی همین گوشی توی دستانم دیدم و این شد، اولین راه برای کشیدن نقاشی‌های فانتزی. باید از گوشی زیبایم تشکر کنم که او یکی از علایقم را به من نشان داد، شبی آرام درون دنیاهای مجازی می‌گشتم که با شروع یک سریال ترکی به زبان ترکی علاقه‌مند شدم و این آغاز یادگیری یک زبان جدید شد. بیاید قبول کنیم این روزها تصمیم‌های بزرگ و کوچکمان به گوشی‌هایمان ارتباط دارد. ما با این گوشی‌ها که نزدیک‌ترین دوستمان است، می‌توانیم آموزش ببینیم و دنیاها را بسازیم.اولین بار است که از گوشی سامسونگ خودم به صورت مکتوب تشکر می‌کنم. «گوشی جانم، ممنونم بابت دنیای زیبایی که برای من ساختی و هر لحظه می‌سازی. ممنونم بابت آموزش‌های مفیدی که به من نشان دادی و هر لحظه برای پیشرفتم در کنارم هستی.»شما هم همین الان از گوشی توی دستتان تشکر کنید، این حس خوب را از خودتان دریغ نکنید.#روایتگرباشنرگس حسن‌زادهنرگس حسن‌زادهSat, 26 Dec 2020 13:31:03 +0330