https://virgool.ir/feed/@m_16562846یه نویسنده کوچیک و مرسی که میخونیfa2026-11-11 02:31:39https://files.virgool.ir/upload/users/4566975/avatar/Almso0.jpghttps://virgool.ir/@m_16562846https://virgool.ir/@m_16562846/پدربزرگ-قاتلم-و-برادر-نوجوان-رهبرم-jwve0on1wqhnدست‌های مادر میتونه کار شیطانی انجام بده؟ یه جوجه‌ای که تازه از تخم دراومده میتونه اسلحه دستش بگیره و بقیه رو از بین ببره؟! و مثلا... منظورم رو فهمیدید دیگه. زیاد فرصت توضیح ندارم چون از یه سوراخی داخل شکمم داره خون میره...من دهه ۸۰ ای نیستم و یه جورایی خودم رو دور هم میکنم(نسل زد بهش میگین؟). نسلی که به شدت به گوشی‌‌هاشون قفل شدن. خیلی سیگار میکشن و شلوارهاشون همیشه خدا دو برابر اندازه پاشونه (حداقل). بعضی‌ها موهاشون رنگ فابریک نیست و حتی گوش‌هاشون هم سوراخه (اون هم پسرا!)خب حالا ممکنه بگی چه عیب داره؟ هیچی ولی بذار یه سوال بپرسم:اگه بگن شجاعت مال کیه، چه کسی توی ذهنت میاد؟ و آیا هیچکدوم ازونا خرید اکسسوری های جدید و کی پاپ براش مهمه؟؟ عمرا!از طرفی پدربزرگمم هم آدم نمیکشت. البته دیده بودم که سر گوسفندی رو به خاطر اعتقادش ببره و اونقدر نگه‌ش داره تا همونجا بمیره و کثیف‌کاری نکنه ولی این رو مسئله خشونتی برداشت نمیکردم. هیچوقت فکر نمیکردم که چاقوش رو تا دسته توی شکم من هم ببره. اون هم به خاطر مسائل اعتقادی!چه همه‌چی سبک شده...من اشتباه میکردم. پدربزرگ آدم خوبی نبود. البته میدانستم خوب نیست. همینکه کاری به کارم نداشت و گاهی چند چک افسری به خاطر فلان و بهمان چیز بهم میزد راضی بودم ولی برادر کوچک‌ترم اینگونه نبود.هیچوقت فکر نمیکردم تو که تا صبح پای گوشی چت میکردی و هیچوقت سر یک ساعت بیدار نمیشدی و کل فامیل عملا حسابت نمیکرد، حالا زنده‌ ماندنم دست تو باشد. الان که در صندلی عقب ولو شدم و خون سرد تا پایین رانم آمده و خشک شده نگاهت میکنم چقدر غرورآفرین هستی؛ شجاعت تویی.چند دقیقه‌ای بی‌هوش بودم شایدم چند ساعت چون الان همه چیز شبیه بیمارستان شده...حس میکنم فاصله‌ام تا تاریکی چند قدم بیشتر نیست. پس سریع تر برایت مینویسم:لطفاً بیشتر از گذشته هم خودت باش. تو زیبایی متناقض این جامعه‌ای و هرچه نگاهت میکنم بیشتر قدرتت را میبینم. تو میتوانی هرچه که میخواهی بشوی. تو و آن دوست دخترت که هر ماه رنگ سرش عوض میشود.ببخش که آن موقع که لازم بود قدرت تو را نداشتم و همه‌چیز گردن تو افتاد.اگر این سوراخ داخل شکمم مرا نکشت قول میدهم من هم بجنگم. باهم ولی هوشمندانه‌تر.برادر تیپیکال قابل پیشبینی‌اتیک نسل قبل تر از زدErfan EErfan EThu, 29 Jan 2026 21:39:47 +0330https://virgool.ir/@m_16562846/قبل-از-کشتنت-بگذار-حرف-بزنم-ylfaorqxdpvxدوران دانشگاه بود که استاد برایمان توضیح داد در ادبیات جنایی معمولا قاتل‌ها قبل از رسیدن به هدفشان باید با مقتول حرف میزدند و یک جورهایی علت کارشان را توضیح میدادند یا به طرف میفهماندند که قرار است بمیرد.بعد توضیح داد که این مسئله یک نیاز اساسی آدمیزاد هست. از آنجا فهمیدم حرف زدن چقدر میتواند مهم باشد و هست. اصلا همه چیز حرف و کلمه هست و مهم تر موقعی است که آن را بنویسی.چرا سیاست مداران اینقدر وقت صرف دیدار و مصاحبه میکنند و مدام به دیدن آدم های پر نفوذ دیگر میروند؟ مگر تلفن چه اشکالی دارد؟سیاست مدار آ تلفن را برمیدارد: سلام، موافق هستید تا ده سال آینده کشور همسایه‌تان را به خاک سیاه بنشانیم؟سیاست مدار ب در جواب:نه والا، فعلا حوصله نداریم.آخر چرا؟.... و سیاست مدار ب تلفن را قطع می‌کند. کشور سیاست مدار آ عصبانی میشود و با هزار موشک بالشتکی کشورشان را با خاک یکسان میکند! مسخره بازی که نیست!اما اگر این دو عزیز با هم دیدار میکردند. دست همدیگر را فشار میدادند و سیاست مدار آ حال خانواده وی را میپرسید و از چاییشان تعریف میکرد به جای خودشان همسایه‌شان بدبخت میشد که اتفاقا جمعیت کمتری هم داشت که این خب به نفع بشریت هم حساب میشد. بالاخره هرجور حساب کنیم یک سری باید بدبخت میشدند.پس دفعه بعد که دیدی عزیزی با هزاران دفتر و دستک و لباس اتو کشیده از هواپیمایی پیاده شد و دیدی وسط آن باند هواپیمایی صد نفد سرباز بدبخت با اسلحه زیر آفتاب ایستاده‌اند تا ایشان از جلویشان رد شود و احساس بزرگ بودن بکند بدان که همه اینا کاملا ضروری‌اند و احتمالا گروهی به تباهی کشیده میشوند. حالا چه فردا چه ده سال بعد.Erfan EErfan EFri, 23 Jan 2026 23:59:11 +0330https://virgool.ir/@m_16562846/انقلاب-یک-برگه-سفید-axftqdbd1aqj-این یک داستان غیرواقعی میباشد!-اگر شرایط به حدی ترسناک و خفقان‌آور شود که کوچک‌ترین ندایی از اعتراض به ترسناک‌ترین شکل خفه شود چه میشود کرد؟ چطور حرفمان را بزنیم؟همه‌چیز از برگه سفیدی شروع شد که وسط اصلی‌ترین میدان شهر چسبانده بودند. اصلی‌ترین میدان شهر جای ترسناکی بود. تمام ارگان های حیاتی مملکت را انجا قرار داده بودن و پر بود از نیروهای انتظامی رسمی و غیر رسمی! (مگر غیر رسمی هم داریم؟ بله داریم.)تمام دیوارهای ساختمان‌های اطراف میدان به رنگ سیاه درآمده بود و کوچیک‌ترین شعار یا پیامی را روی آن نمیدیدی اگر هم بود اول هر روز آن را رنگ میزدند. اما وجود برگه سفید خالی درست زیر مجمسمه حاکم بزرگ که آن هم به رنگ مشکی بود، هم بسیار جلب توجه میکرد و هم کار خیلی عجیبی بود. برگه هیج نقش و نگار و هیچ علامتی نداشت. نه چیزی را فریاد میزد و نه مطالبه‌ای میکرد اما خیلی محکم و جسوارنه در دل آن تاریکی نه تنها به مامورها زل میزد بلکه رهگذرها را هم تماشا میکرد.تعجبی نداشت که همان اول خبرش به گوش حاکم بزرگ رسید و سریع هم دستور به کندن برگه را داد اما تا خبر از بالا به مقامات اجرایی و بعد پلیس محلی و بعد به سرباز خسته‌ای که در نزدیکی داشت چایی میخورد رسید چند ساعتی طول کشید و خب برای تمام رهگذرهایی که دورش حلقه زده بودند بسیار تعجب برانگیز بود که اول این صفحه خالی یک دست سفید دیگر چیست و دوم اینکه چه جرعتی واقعاً! اما بعدا کسی در معنای آن تردیدی نکرد.از فردای آن روز برگه سفیدی که ترس به دل حاکم انداخته بود کم کم تکثیر شد. تقریبا در تمامی میادین اصلی آن را میدیدی و به همان سرعت هم نیروهایی برای یافتن و حذف این برگه ها بسیج شدند.طولی نکشید که در و دیوار شهر پر شد از سفیدی، هرکس هر تکه کاغذ سفیدی دم دست داشت از آن برای نشان دادن اعتراضش استفاده میکرد. آدم های ظلم دیده که انگار تاثیر کارهای کوچک جمعیشان را دیده بودند و دانستند که تنها نیستند گروه‌های کوچکی به اسم برگه سفیدها پدید آوردند و شروع به پخش گسترده برگه‌های سفید به دست مردم شدند.یکی از همان روزها بود که در یکی از محله‌های متوسط شهر لباس سیاه‌ها(ماموران) به میز پخش گروه کوچکی نوجوان حمله بردند و آنقدر شدید برخورد کردند و زدند و شکستند و برگه‌ها را پاره کردند که از دورهم میشد به هوا رفتن تکه کاغذهای سفید را دید. حرکتی که جرقه آتشی بزرگ بود و تمام آن کاغذها سوختی شدند و آتشی راه انداختند که دیگر مهار نشد.سیاهی مرد و بار دیگر مردم پیروز شدند.پایانErfan EErfan EThu, 22 Jan 2026 20:21:55 +0330https://virgool.ir/@m_16562846/چرا-دروغ-می-گی-نمی-گیی-ljpoabzttxk5''هرچی دوست داری بنویس...''اولین جمله‌ای که در اینجا باهاش مواجه شدم. دروغه؟قصدم نوشتن چیز دیگری بود اما به کل حواسم پرت شد. واقعا هرچی میخوام بگم؟ این رو کی داره به من میگه؟ خود این جمله دلگرمی نیست؟نمی‌دانم.من باور دارم یک جایی اون پشت کسی نشسته که می‌خواد من، من عرفان ۲۴ ساله، هرچی که میخوام رو بگم و یک جایی درون من میخواد و لازم داره این حرف درست باشه ولی جالب تر یکی جایی خیلی دیگه اون پشت‌تر نشسته... فقط نشسته.من می‌ترسم.یعنی انگار هیچ در دست من نیست. انگار ''دوست داشتن'' من کمترین اهمیت را دارد و انگار اصلا نوشتن کیلویی چند... نه! گمراه نشو، یا شایدم... بشو؟اون روز ماهیتابه واقعیت موقع برخورد با صورتم دو چشم من رو کبود کرد اما تاثیرگذارتر تونستم قدرت و عظمت کلمات رو بشنوم!دو چشم من کبود، چشم آن یکی کور و برق زندگی در چشم دیگری کاملاً به‌دور.ارادتمند شماErfan EErfan EMon, 19 Jan 2026 23:44:03 +0330