https://virgool.ir/feed/@m_16533549علایق یک INTJfa2026-11-12 05:50:41https://files.virgool.ir/upload/users/1742641/avatar/vepMur.jpghttps://virgool.ir/@m_16533549https://virgool.ir/@m_16533549/جام-بلا-eqkw32brli5xخون به جگر را اثرش می دهندچون که به خون شد جگرش می دهندبال و پرش را چو به آتش کشندبار دگر بال و پرش می دهندچشم و دل و گوش و زبانش برندشعله ی این جان به سرش می دهندشمع که این گونه به سر آتش استشادی مرگ سحرش می دهندهرکه در این بزم مقرب تر استجام بلا بیشترش می دهندHghHghSun, 16 Nov 2025 16:17:38 +0330https://virgool.ir/@m_16533549/شعریار-گم-شده-هوشنگ-ابتهاج-w88wbwpgewqnگر چشم دل بر آن مه آیینه رو کنیسیر جهان در آینه ی روی او کنیخاک سیه مباش که کس برنگیردتآیینه شو که خدمت آن ماهرو کنیجان تو جلوه گاه جمال آنگهی شودکایینه اش به اشک صفا شست و شو کنیخواب و خیال من همه با یاد روی توستتا کی به من چو دولت بیدار رو کنیدرمان درد عشق صبوری بود ولیبا من چرا حکایت سنگ و سبو کنیخون می چکد ز ناله ی بلبل درین چمنفریاد از تو گل، که به هر خار خو کنیدل بسته ام به باد، به بوی شبی که زلفبگشایی و مشام مرا مشکبو کنیاینجاست یار گم شده گرد جهان مگردخود را بجوی سایه اگر جست و جو کنیهوشنگ ابتهاجاین شعر یکی از شعرای مورد علاقه ی منه که به نظرم شاعرش(هوشنگ ابتهاج)وقتی داشته اینو میسروده اصلا انگار تو یه دنیای دیگه ای بوده هر بیتش آدمو به وجد میاره که این قدر تونسته عارفانه و صادقانه از گمشده ای بگه که مدت هاست دنبالشه.خب دیگه زیاد حرف اضافه نزنیم بریم سراغ اصل مطلب که معنی و مفهوم شعره(به نظر خودم البته😁):گر چشم دل بر آن مه آیینه رو کنی سیر جهان در آینه ی روی او کنیمیگه که اگه با بینش و نگاه درونی(نگاه دل) به چهره ی ماه(معشوق گمشده) که مانند آیینه تصویر هر چیزی رو که رو در روش قرار بگیره نشون میده نگاه کنی میتونی کل جهان رو در اون ببینی (اینجا یه نکته عرفانی هم وجود داره و اون اینه که همین اول شعر اومده میگه که همون شخصی که توی آینه دیده میشه خودش برا خودش جهان اصغره)خاک سیه مباش که کس برنگیردت آیینه شو که خدمت آن ماهرو کنیاین جا دوباره داره نکته عرفانی بسان میکنه که اونم اینه که توی عرفان شرق رسیدن به درجه آینه شدن که یعنی رسیدن به سر حدی که انسان اون قدر پاک و زلال بشه که صرفا یک مشاهده گر بشه و اینقدر خالی و شفاف که هر چه(هر کس)که رو دروی شخص قرار بگیره رو صرفا بازتاب کنه.جان تو جلوه گاه جمال آنگهی شود کایینه اش به اشک صفا شست و شو کنیانسان زمانی به سر حدی میرسه که آیینه ی وجودش بتونه بزرگی و زیبایی خداوندو نشون بده که آیینه ی وجودشو از سیاهی و تاریکی(ایگو و..) پاک کنه.خواب و خیال من همه با یاد روی توست تا کی به من چو دولت بیدار رو کنیمن همیشخ توی خواب و رویا هام تو رو میبینم و منتظرم تا روزی بلاخره چهره ی خودتو به من نشون بدیدرمان درد عشق صبوری بود ولی با من چرا حکایت سنگ و سبو کنیمیدانم که برای سوزش و آتش عشق فقط صبوری درمانه ولی چرا با من نزاع و دوری میکنی و به من آسیب میزنیخون می چکد ز ناله ی بلبل درین چمن فریاد از تو گل، که به هر خار خو کنیتوی این دشت بلبل از بس آواز خواند (از دوری همدل و یار) از خواندن خسته شد ولی تو ای گل(کسی که پتانسیل یاور شدن بلبل رو داره)چرا به جای دوستی با بلبل فقط سمت خوار هایی میری که بهت آسیب میزنن(حکایت خیلی از این عشقا...😂)دل بسته ام به باد، به بوی شبی که زلف بگشایی و مشام مرا مشکبو کنی دلخوشم به اینکه روزی باد بوی توروبرام بیاره و من چره تو رو ببینم و از بوی تو سرمست بشماینجاست یار گم شده گرد جهان مگرد خود را بجوی سایه اگر جست و جو کنییار گمشده ی تو(خدا)درون تو قرار دارد سایه(متخلص) در بیرون از خودت اون رو جستو جو نکن. HghHghMon, 17 Jun 2024 13:04:34 +0330