https://virgool.ir/feed/@m_16179012fa2026-11-11 12:41:29https://files.virgool.ir/upload/users/3373512/avatar/CKZ8hk.jpghttps://virgool.ir/@m_16179012https://virgool.ir/@m_16179012/شب-در-حمام-اپیزود-دوم-همسایه-آزاری-czb5eobtdaiuCreated by ChatGPTساعت 5 صبح: (زنگگگگ)-        خوااابیی؟این صدای مامانم بود که کلا با خواب صبحانه قهره.من با خمیازه:-        نههه!!! بیدارم. خودمو زده بودم به خواب که صبح نشه!-        خب خوبه. من و دای ابی و خاله لیلا، داریم میریم دکتر.-        به سلامتی. این وقت صبح؟-        عمو شهرام کمرش بریده. داریم میریم جاش بندازیم.-        خب ایشالا که خیره. چرا اینارو به‌ من می‌گی؟-        چون الان نزدیک توایمم(سلاااام گودرزززز) این صدای بچه‌های دایی و خالم بود که لرزه به تنم انداختند.-        شطوریییین بچه هاااا!! :/-         کجا هستین الان؟-        نزدیک! تو خونه ای؟-        من؟؟؟ نهه من بیرونم. سرکارم. تو اتوبوسم. توخیابونم. نیستم. نیستما.(در حالیکه زیر پتو داشتم وول می‌خوردم) کِی میاین؟ شب دیگه؟؟!!-        کِی مال شیطونه! بگو ببینم، میدون غلام رو بلدی؟-        کدوم غلام؟-        میشناسیشش. غلام آق منغول. گنده بوددد. تو ماشینش جاش نمیشدد.-        هاااان! یادم اومد. بچه رسول، حسین، حاج‌تقی.-        آرههه. اومده اونجا. سر میدون کار میکنه.-        چیکار؟-        میگن تو کار حمل و نقله. کارش هم گرفته انگار.-        تا جاییکه من میدونم اون میدون دورتادورش مغازه ست. حمل و نقللل؟؟؟ نکنه، نکنه گاری داره؟؟!!-        والا ایناشو خداوند ارحم الراحمین عالمه. حالا بلدی جاش کجاست؟-        نه. بزنی تو مَپ اسمشو میاره.-        بزنم میدون غلام آق منغول؟؟ م.ی.د.و.ن غ.ل.ا.م....-        نههههه. اسم میدون رو بلد نیستی مگههه؟ اصن از کی آدرس گرفتین؟ میدون غلام غلام آق منغول چه ربطی به کمر عموشهرام دارههه؟؟!!!-        نگفتم؟ زن همسایه مصطفی که جاری بتول هم میشه، بهمون معرفی کرد. میشناسیشش. میدونی کیو میگم؟؟؟(این مادر من تا یه دور کل آشناها و فامیل های وابسته و همسایه ها رو واسم یادآوری نکنه، دست بردار نیست :| )-        آرههه. فهمیدم. فک کنم اسم میدونه، بهرام باشه.-        آرههه آرههه. گفت انگار یچیزی از بهرام. من فک کردم بهرام نوه مش‌حیدر قصابه رو میگه. اونم اومده         دانشگاه‌هاا. همونجاهاس. دیدیش ؟؟-        مادر من، من اینجا راه خونه رو هم گم میکنم. چه برسه به اوون.-        عه. خب باشه. ما حالا می‌رسیم. راستی سورپرایز دارم برات. سر کوچه اییییم.(من که خشکم زده بود، سریع لباسامو پوشیدم و زدم بیرون و از پشت درخت های روبروی خونه، خودم رو رسوندم کوچه پشتی. درحالیکه توی دهنم لقمه نون بود و دکمه های پیرهنم باز و شلوارم رو داشتم بالا میکشیدم. انگار از صحنه جرم داشتم فرار می‌کردم. پیرمرد همیشه‌درکوچه که خونه‌ش کنار ماست، داشت چپ‌چپ نگاهم می‌کرد و زیر لب غر می‌زد. انگار میگفت: ترسو!!خخ!! من ولی میخواستم خونه نباشم تا منو با خودشون به عنوان مسیریاب نبرن )-        صدا میاد چقدر. شب چی چی میخوری؟ -        هیچییی. بزار برسی بعدا!!-        باشه باشه مزاحم نشم. خدافظی. خاله هم سلام میرسونه راستییی...من قطع کردم ..این مامان منه. کلا یه نگرانی همیشگی داره. فکر میکنه من همیشه گرسنه‌م.مامان من فک می‌کنه من کل شهر رو توی این ۱ ماهی که اومدم، یاد گرفتم. اون ۷ تا برادر، به همراه ۳ خواهر داره که با مامانم میشن ۱۱ تا. خدابیامرز آقاجونم عاشق خلاقیت بود. هروقت بیکار میشد، شروع می‌کرد به خلق. البته به فوتبال هم علاقه شدیدی داشت. این دوتا ویژگی باعث شد انقدر ننجونم خدابیامرز رو تشویق کنه تا یه تیم فوتبال، تولید کنند. بعد هم خیلی سریع چارگوشه زمین رو بوسیدند و عمرشونو دادند به شما. آقاجونم بجز فوتبال به یه چیز دیگه هم علاقه داشت. موسیقی! واسه همین همه اسم های بچه هاش رو از بین خواننده های مورد علاقه ش انتخاب کرد: داریوش، ابی، عهدیه، معین، سیاوش، هایده، عارف، لیلا، حسن، امید و مرضیه.شوهر خاله لیلا-عمو شهرام- تنها داماد غریبه فامیل مامانمه. بقیه یا فامیل نزدیکن یا فامیل خیلی نزدیکن. عمو شهرام کمردرد گرفته و از اونجایی که به هیچ صراطی مستقیم نیست بجز طب سنتی، قراره بیان اینجا و ببرنش دکتر. گویا دایی ابی هم نقش راننده آمبولانس رو داره.همینطور که دارم دکمه‌های پیرهنم رو می‌بندم، از گوشه دیوار هم به ماشین نگاه می‌کنم. 2 دقیقه هست که از توی ماشین همینجور آدم داره پیاده میشه. تازه میفهمم چرا شب راه افتادند. انگار سفرشون به جز هدف پزشکی، هدف سیاحتی هم داره.دایی و خالم اینا ۵ تا بچه هاشونو هم با خودشون آورده بودن. بچه هایی که بزرگه شون ۱۲.۵ سالشه و هر کدوم میتونند به‌تنهایی شیطون رو قبض روح کنند. گمونم الان علت دیگه ای رو که من مثه فشنگ از خونه بیرون زدم رو فهمیدین!اون روز زودتر از همیشه رسیدم سرکار.نزدیکای ظهر: (زنگگگگ)-        ناهار خوردی؟؟-        نه بخدا هنوز 11 نشده.-        عه جات خالی ما داریم میخوریم. دلت نخواد!-        دلم نمی‌خواد. بخورین نوش.کجاین؟-        تو بهرام. میدونش. داریم کارامونو میکنیم.-        همه تون با هم رفتین؟؟؟-        نه! بچه ها خونن. نگران نباش.-        خونههههه؟؟؟ با کییییی ؟؟ د خب همین که خونه هستن بیشتر نگرانم میکنههه.-        نترررس. زندایی هم خونه‌ست. حواسش هست بهشون.-        واااای. نهههه. اون خودش یه غول‌بچه ست. فقط سنش بیشترههه.-        نترررس. چی میشه مگه حالااا.-        هیچی. فقط سر سال نشده بی خانمان میشم.-        نترررس. میریم هواشون(1).نزدیکای 3 عصر بود که یه شماره مشکوک بهم زنگ زد.-        اقای فندرسکی؟-        بله بفرمایین.-        من همسایه پایینی تون هستم. نیستی-        نه نیستم. سرکارم.-        فامیلیم نیستی ه.-        اهااا! آقای نیستییی! عصر عالی‌تون بخیر باشه جناب!-        اقا چه خیریییی. چه عصرییی؟ چه عالی‌ای؟-        چیزی شده؟ مریض شدین احیانا؟-        من نه. ولی انگار این فامیلای شما بدجور مریضن.-        آره! آره اتفاقا این شوهر خالم خیلی حالش بده. کمرش درد می‌کنه آوردنش دکتر.-        کمردرد چیه مرد حسابی!! این فامیلاتون از صبح بالارو پیست دو و میدانی کردند. سقف داره خراب میشههه.-        اقای نیستی خیلی شرمنده. من حقیقت خونه نیستم. اگه نه بهشون تذکر میدادم.-        اقا یه تماس بگیر باهاشون بگو. خونه‎م خراب شدددد.-        بااشه حالااا میگم. ولی این همه روز بالا سر ما سر و صدا کردن و ما هیچی نگفتیما.. اینا هم فقط ۱ روزه هستن بابااا.-        اقا یا به اینا میگی آرومتر یا زنگ میزنم پلیس!!-        باشههه! چرا جنایی می‌کنی قضیه رو . بااشه میگم. بوق....بوق...-        الو!-        الوو!-        الووو! چخبره؟؟!-        هیچی!-        صدا جیغ کیههه؟-        هیشکی! مریضا هستن. دکتر داره خوبشون می‌کنه.-        مطمئنی؟؟ این بیشتر میخوره اتاق شکنجه باشه تا دکتر!-        نه دکترهه! خیلی هم راضی هستن همه(صدای آخ و ناله در حال اومدن)-        معلومه. حالا دکتر قحط بود؟-        میگن شفا میده دستش. برا تو هم می‌خوام نوبت بگیرم.-        نوبت چی؟؟ نمیخواام. آقا نمیخوام. نگیر. دردهای من اینجوری خوب نمیشه. نکن این کارارو.-        اصن تا ۲ ماه دیگه نوبت نداره. دوماه دیگه یادت باشه زنگش بزنم، باااشه؟؟-        میگم خونه چخبره؟؟-        خونه؟ نمیدونم. چه خبره؟؟-        همسایه زنگ زده میگه اسب خریدین؟؟-        اسب؟؟ نه والا. من نه. شاید خاله برا بچه هاش خریده.-        نهههه. میگفت تو خونه چرا انقدر سروصداست. من گفتم بهت این بچه‌ها رو حواستون باشه. گفتم یا نگفتم؟؟!!-        زندایی پیششونه نگران نباش.-        نگران نیستم. عصبانیمم!! بهشون بگو یواش‌تر تا بیرونم نکردن از خونهههه. ای خداااا!-        باااشه! نگران نباااش!-        وقتی میگی نگران نباش نگران تر میشم.-        حالا ما هم میریم خونه. نگران نباااش! شب ساعت ۸:رسیدم دم در خونه. پیرمرد همیشه‌درکوچه یهو با صدای خش‌دار و حالت تمسخرآمیز بهم گفت: مهمون دارین؟خخ! گفتم: بله با اجازه! گفت: خوبه! خدابیشترش کنه!خخ!خیلی آروم و سوسکی داشتم وارد خونه میشدم تا با همسایه رودررو نشم. کلید رو انداختم تو. تا در رو باز کردم......دیدم واااای!!! تولد واسم گرفتن. اونم چه تولدییی! همه همسایه ها رو هم دعوت کرده بودند!! همسایه هایی که هیچکدوم رو نمی‌شناختم. ماشالا میانگین سنی شون هم 75 بود. خداییش خیلی سورپرایز شدم. مخصوصا وقتی پیرمرد سر کوچه وسط رقصیدن دندوناش یهو پرید بیرون. البته اینکه تولدم۶ ماه دیگه بود هم خودش سورپرایز دیگه‌ای بود!!! عمو شهرام هم خوابیده بود روی یه برانکارد و با سیم مفتول بسته بودنش و داشت درد میکشید و دست می‌زد. همه داشتند واسه خودشون جشن و شادی می‌کردند و خودشونو راضی می‌کردند که من از گوشه مجلس لیز خوردم و رفتم حموم. خداروشکر هیچکس تا بعد از اتمام مهمونی از نبودن من باخبر نشد. اون روز، روز پر از سورپرایزی‌ بود.(1) سراغشونگودرز گشوادگودرز گشوادSun, 19 Jul 2026 19:58:34 +0330https://virgool.ir/@m_16179012/شب-در-حمام-اپیزود-اول-خونه-خالی-bukpor8d0zbrcreated by ChatGPTبالاخره داره میشه.بالاخره آرزوی نوجوونیم داره به حقیقت نزدیک میشه.داشتن زندگی مستقل آرزوی قدیمیم بوده. بالاخره یه خونه کوچیک توی گوشه ترین نقطه شهر رهن کردم. منتها خونه یه مشکل کوچیک داره. اونم اینکه نوسازه. البته نوساز بودن بد نیست بخودی خود. مشکل اینه که این خونه زیادی نوسازه. انقدر که هیچی نداره. نه کابینت، نه کولر، نه پکیج، نه شیلنگ، نه دوش و نه هیچ چیز دیگه. تازه اینا به کنار من هم وسیله ندارم. صابخونه گفته کم کم خودت وسیله بخر و وصل کن.ریا نباشه زندگی رو با یه حصیر، بشقاب، لیوان و حوله شروع کردم. امااا قسمت پر لیوان اینجاست. این هفته قراره بابام و عمه م بیان به همراه کمک های بشردوستانه.یکم از خونواده پدرم بگم که وقتی اومدن یهو جا نخورین.عمو ها و عمه هام با بابام علی الحساب میشن ۷ تا. راستش دوتا توراهی دیگه هم داریم که قصه ش مفصله و در این مقال نمیگنجه. فردین ، آسمان، علی‌محمد، صلاح الدین، محبوبه، زعفر و صحرا. خدابیامرز آقاجونم سلطاان نامگذاری‌های نامنظم بود!دو سه شبی هستش که رو حصیر می‌خوابم و شام نون و حلواارده میخورم. روزا هم سرکار. الان دوسه هفته میشه که حموم نرفتم. موقع رفتن سرکار دوتا اسپری روی بدنم خالی میکنم🤦 بعد از یک هفته که با این سبک رفتم سرکار، یکی از همکارام دعوتم کرد خونشون و همون دم در هلم داد توی حمومشوون. گفت دوش رو باز کن و حداقل نیم ساعت خودت رو بشور. پیش خودم گفتم احتمالا خونواده وسواسی‌ای داره که انقدر حساسه!!! بعد هم در رو باز کرد و دوتا صابون و شامپو پرت کرد تو!!! امان از وسواس شدیدددتازه این اول کار نبود. همکارای دیگه م گلریزون کرده بودند و واسم لباس خریده بودند. اونجا بود که فهمیدم همکارام چقدر مهربونن!!یکی از شبایی بود که روی حصیر دراز کشیده بودم و لم داده بودم به دستم و دست به گوشی بودم، جاوید رفیقم زنگ زد:-        به بههههه! ببین کی یاد ما کرده!-        نگو همچین. من هرروز چندبار یادت میفتم. حتی نصف شب ها هم گاهی بلند میشم میرم بهت فک میکنم-        بروووو. :)))) !! حالت چطوره؟-        همینکه نمیبینمت عااالییهه!-        خب خدارو شکر. اتفاقا دل به دل راه داره-        شنیدم یکجانشین شدی-        آره گوسفندامو فروختم رسیدم شهر-        آفرین به این هوش مالی. همین درسته-        البته ما که به هوشمندی شما نمیرسیم آقای ذاکر بیگ-        برووو:)))) دارم میام پیشت.-        بیا اتفاقا جاد خالیه. دم راهت خیارم بخر.-        فقط خیار؟-        چون بچه خوبی هستی دوغ هم بخر.-        نیگا کن. مارا ببین با کیا میخوایم بشینیم! ولش کن اون قضیه رو. کولرت به کاره که الحمدالله!؟ من حساسما میدونی که. دمای محیط حتما باید 22.5 درجه باشه !!-        کولر؟ کولر ندارم. ولی هواشناسی دما را میگه 32. بسه ؟-        کولر نداریییی؟؟ پس چیکار می‌کنی گرمااا؟-        هیچی در رو باز میکنم-        تو عجب شتری هستی بابا-        نظر لطفته. دوستان بجای ما.-        گاز و یخچال که دیگه داری؟-        نه بابا. گاز کجا بوده. یه پیک نیکی داشتم که اونم گازش تموم شد. یخچالم نیازم نشده تا الان.-        میگم احیانا توالتتون هم با همسایه هاتون مشترک نیست ؟-        چطور؟-        من فک میکنم تو خونه نگرفته باشی. چادر زدی تو پارکی جایی؟؟-        بروووو. خونه ست سالار. فقط کاملا مجهز نشده.-        مجهز؟؟ مرد حسابی تو با حداقل ها هم کیلومترها فاصله دارییی. چه برسه به مجهزز. امام علی خونه‌ش بیشتر از خونه تو وسیله داشت.-        بروووووو. قراره آخر ماه برسه.-        چی برسه دقیقا؟ کمک های یونسکو؟ هلال احمر؟ صلیب سرخ ؟ میخوای بیام تا آخر هفته سراغت یه چندتا تن ماهی و کنسرو بیارم؟-        بروووووو. میخوای بیای بیا. اما یه چیز درست درمون بیار که باگ های اصلی رفع شه.-        لامصب تو ارور خالصی. تو fatal error ه کل زندگیت . چی بیارم باگ هاش حل شه. کجاست حالا جات-        کجا هست اینجا که گرفتی؟؟ نزدیکه به مترو؟؟-        نرسیده به کمربندی شهر یه خاکیه. میای اونجا زنگ میزنی میام دنبالت.-        دهنت سرویس. خونه نگرفتی. حالا هم که گرفتی تو دهات گرفتی ؟-        یجور حرف میزنه انگار تو پنت هاوس برج های مجلل پونک خونه کرده خودش.-        بروووووو. خونه رو کفترها میکنن عامو-        بروووووو. تو سر تا تهت غلط املایی داره حالا از من ایراد میگیری؟-        خیلی دلتنگتم حاجی.-        ما بیشتر سلطان-        کی میای اینورا؟-        هروقت بگی-        حالا جدی چیزی نمیخوای؟-        نه آخر هفته میان خونواده.-        خوبه-        بیا سر بزن.-        چاکریم. میام. فعلا درگیرم. خوشت باشه. زنده بمون. میخوایمت برا دعوا. یاعلی!-        چاکنم. فعلا.این رفیقم جاویده. بامرام، شوخ، عاشق هنرهای تجسمی، نقاش و ورزشکاره. جدیدا رفته کلاس ملوانی. سر به سر همدیگه خیلی میزاریم.بگذریم.چهارشنبه سر کار بودم که زنگ شیرینی روی موبایلم خورده شد.-        سلام خوبی ؟ چخبر؟ کجای؟ ما تو راهیم. لوکیشنتو بفرس. کار نداری؟-        امون بده مومن. سلاام-        مزاحمتم. برو به کارت برس خدافظو قطع کرد.این شوهر عمه م بود. خیلی مختصر و مفید صحبت میکنه. سریع می‌ره سر اصل مطلب. این کارشو دوس دارم.عصر که اومده بودم خونه، اونا رسیده بودند. منتها با صحنه‌ای روبرو شدم که حتی توی فیلمها ندیده بودم. 2 تا ماشین جوری پر وسیله و آدم بودند که تا شب داشتیم وسیله از تو ماشین‎‌ها بیرون می‌آوردیم.از شیر و شلنگ، سرویس خواب به مقدار لازم، میز تحریر، لباس به اندازه کافی، قابلمه، بشقاب، ماهیتابه، دیگ آش و هرچی بگی آورده بودن. حتی بابام کولر آبی رو اوراق کرده بود و بارش کرده بود.من در حال بردن وسایل به خانه تو دلم میگفتم:زندگی متنوع سلام ... شب های فقط نون و حلواارده خداحافظ ... حمام سلام ... بوی راسوی بالغ خداحافظدیگه الان همه چی داشتم برای زندگی در حد. همه چی به جز یخچال.آخرین وسیله هارو داشتیم می‌بردیم توی خونه که یه نیسان از دور اومد توی کوچه. به بابام و شوهر عمه م گفتم ماشین ها رو ببرین کنار ماشین رد شه.با یه نیشخند گفتن باشه و به هم نگاه کردند. اونجا بود که فهمیدم توطئه ای در کار است! نیسان داشت هر لحظه نزدیک میشد و لحظه به لحظه آشنا تر. بعله این دایی ابی بود که یخچال و مبل رو بار زده بود و با خودش می‌اورد‌.شب عجیبی بود. خسته بودم و شاد. خونه ای که تا دو ساعت پیش ۹۹ درصدش از اکسیژن و کربن دی اکسید پر شده بود، الان شبیه خونه شده بود. امشب اولین حمام رسمی ام رو توی خونه دارم انجام میدم و به همه اتفاق‌هایی که تعریف کردم فکر می‌کنم ‌. آخرین ویرایش: 16/04/1404گودرز گشوادگودرز گشوادTue, 07 Jul 2026 22:23:52 +0330https://virgool.ir/@m_16179012/اتاق-سیگار-ftimbsjozlzsCreated By: ChatGPTمی دانی دنیا چه رنگی‌ست؟دنیا دودی ست.دنیا معتاد نیست. اتاقی‌ست دودی.بگذار توضیح دهم. دنیا مثل اتاق سیگاری‌ (Smoking Room) است در یک استراحتگاه بین راهی با تابلویی اغواگر از مالنا. همه آدم‌هایی که از این مسیر تردد دارند، چه بخواهند یا نه سری به این اتاق می زنند، پاکت زندگی‌شان را از داخل جیب‌شان در می‌آورند و تک نخ زندگی‌شان را با آتش دم در اتاق روشن می‌کنند و مشغول می‌شوند.پوک اولزندگی‌ها مثل سیگارها خیلی متنوع‌اند. زندگی برخی "بهمن دودی" است کوتاه و سبک که روی لب، جای زیادی اشغال نمی‌کند؛ اما دودش کل اتاق را پر می‌کند. برخی "مگنو" اند. بوی خوبی دارند؛ اما عمری کم و ارزان. این‌ زندگی ها را راحت‌تر و ارزان‌تر می‌توان بدست گرفت. بعضی زندگی‌ها "کنت" هستند. بلند و طولانی‌اند؛ اما قطری ندارند. عمری طولانی با تجربیات سطحی فراوان. بعضی نیز از بیرون یک شکل اند؛ مثل "وینستون". اما درون‌شان که ریز شوی و بادقت زندگی‌شان را تماشا کنی، متوجه تفاوت‌ می‌شوی. "لایت"، "اسلیم"، "عقابی" و انواع دیگر. فرق دارند. آری! نخ زندگی برخی سبک است و برخی سنگین. هرکسی توان کشیدن سیگار "عقابی" را ندارد. دیگر باید نفسی تازه کرد.پوک دومگاهی هم نخ یک زندگی گران‌تر است و البته هرجایی هم به راحتی بدست نمی‌آید. مثلا زندگی برخی "مارلبرو"ست آن هم با سر سرخ، بوی خوب، دارای نیکوتین کافی و البته گران. گویا زندگی متعالی همین است و بس. با طعم های متفاوت. اما باز هم که خوب نگاه کنی، نخ‌هایی را دست برخی می‌بینی و با خود می‌گویی که اگر این سیگار، زندگی‌است، پس آن‌ها که تا الان گفتیم، چه بودند!!؟؟پوک سوممردی با کت و شلوار مارک خود در حالی وارد اتاق می‌شود که درحال درآوردن سیگار برگش است. آن را گوشه لبش قرار می‌دهد و از جیب شلوارش فندک نه‌چندان تب‌دار زیپو یش را در می‌آورد و زندگی‌اش را آغاز می‌کند. حالا بگو. این زندگی است یا آن قبلی ها!در میان انبوه دودی که در هوای اتاق پیچیده، مرد قوزداری پاکت توتونش را در می‌آورد و با کاغذ و فیلتر و با هر زحمتی که شده، سیگاری را برای خود می‌پیچد و زندگی‌اش را با دودی سنگین شروع می‌کند. وقت زیادی ندارد. چون بیشتر وقت خود را صرف ساخت همین تک نخ کرده. سیگار او نه آماده بود و نه برندی دارد. اما هرچه هست، حاصل دست‌رنج خودش است.پوک آخرسیگارت را که کشیدی، در گوشه‌ای از اتاق آن‌را به خاک بسپار و بیرون بیا. نوبت نفر بعد است."گاه نوشته اول/ تاریخ نوشتن: دوشنبه 1396/12/7- تاریخ ویرایش: 1403/12/20 "راستی بهم میگی سیگار زندگی تو کدومه؟ از من وینستون لایتی ه که خشک شده و گلویم را اذیت کرد. زندگی شما کدومه؟گودرز گشوادگودرز گشوادFri, 14 Mar 2025 13:21:04 +0330https://virgool.ir/@m_16179012/معرفی-yljo7xmxvsssاین منم :) یه آدم شبیه یه کلی آدم دیگه. با یه نمه تفاوت. فردی ام که زندگی کاکتوس‌واری پیشه کرده. البته از اولش این نبودم. کم‌کم کنج عزلت رو بغل کردم. و شد آنچه شد. گاهی دستم رو بر قلم می‌مالم و در نهایت متنی ازش ترشح میشه که معمولا خواندنش بی‌هیچ‌چی نیست. البته خیلی کم مینویسم. ولی میخوام از این به بعد بیشتر این عادتم رو پرورش بدم. حتی به غلط.متن‌هام رو بخش بندی کنم. بخش 1: با عنوان شب‌درحمام: این بخش، قصه زندگی آدمیه که به یه شهر غریبی مهاجرت کرده و اونجا زندگی و کار می‌کنه و در عین حال که زندگی عادی‌ای داره، اتفاقایی واسش میفته و چیزهایی تجربه‌ میکنه که جالبه. آخر شب هم وقتی حمام میره زیر دوش این قصه هارو توی ذهنش مرور می‌کنه. واسه همین اسم این بخش رو گذاشتم "شب در حمام". بخش های بعدی رو در ادامه اضافه میکنم.گودرز گشوادگودرز گشوادThu, 06 Feb 2025 22:21:07 +0330