<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نسرین نادری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_15946479</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:40:02</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>نسرین نادری</title><link>https://virgool.ir/@m_15946479</link></image><item><title>آیا می‌دانید پلاستیک‌ها چگونه تجزیه می‌شوند؟</title><link>https://virgool.ir/@m_15946479/آیا-می-دانید-پلاستیک-ها-چگونه-تجزیه-می-شوند-zumnbvddmryq</link><description>در سال‌های اخیر به دلیل میزان قابل توجه تولید و مصرف مواد پلاستیکی، تجزیه پلاستیک‌ها بسیار دشوار شده است. ما روزانه با محصولات و ترکیبات پلاستیکی فراوانی سر و کار داریم. بهترین و پسندیده‌ترین عمل این است که به جای استفاده از ظروف پلاستیکی، از محصولات و ظروف گیاهی یکبار مصرف استفاده کنیم، چرا که ظروف گیاهی زیست تجزیه پذیر هستند و در زمان کمی در طبیعت تجزیه می‌شوند. پلاستیک‌ها از ترکیب موادی تولید می‌شوند که با ورود آن‌ها به محیط زیست خسارت زیادی به حیات وحش و طبیعت وارد خواهد شد.در طی یک سال در دنیا حدود 100 تن محصولات پلاستیکی تولید می‌شود. مزیتی که این محصولات پلاستیکی دارند، طول عمر آن‌ها است. پلاستیک‌ها در برابر واکنش‌های شیمیایی به ویژه واکنش‌های آنزیمی مقاومت زیادی می‌کنند. برای یک پلاستیک چند گرمی که از پلی اتیلن ساخته شده باشد، سال‌ها زمان لازم است تا در محیط زیست تجزیه شود.در ادامه مطلب درباره این که پلاستیک‌ها چگونه تجزیه می‌شوند، توضیح خواهیم داد.طول عمر پلاستیک‌هااگر بخواهیم به دیر تجزیه پذیرترین مواد در طبیعت اشاره کنیم، پلاستیک‌ها را می‌توانیم نام ببریم، چرا که تجزیه پلاستیک‌ها سال‌ها زمان نیاز دارد. پلاستیک‌ها از 250 تا 500 سال می‌توانند در طبیعت حضور داشته باشند. وجود مواد افزودنی و ترکیب پلاستیک با بعضی مواد آثار مخربی را به دنبال خواهد داشت.چرا پلاستیک‌ها تجزیه نمی‌شوند؟پلاستیک‌ها حاصل تشکیل یک زنجیره مولکولی هستند. مولکول پلیمر پلاستیک‌ها یک مولکول طولانی است که موجب می‌شود پلاستیک‌ها بسیار محکم باشند و تجزیه نشوند. پلاستیک‌ها به دلیل این ترکیب مولکولی، علاقه‌ی چندانی به مشارکت در واکنش‌های شیمیایی با مواد دیگر ندارند. این موضوع باعث می‌شود آن‌ها زمان زیادی را در محیط سپری کنند و تجزیه نشوند.انواع پلاستیک‌های تجزیه پذیراز نظر کارشناسان محیط زیست، تجزیه پلاستیک‌ها در محیط موجب تغییراتی در چرخه دی اکسید کربن و مشکلاتی در تولید کمپوست‌ها می‌شود. هم اکنون دو راه برای بازیافت و تولید پلاستیک‌هایی که در زمان کمتری تجزیه می‌شوند وجود دارد. پلاستیک‌های تجزیه پذیر به 4 گروه تقسیم می‌شوند:پلاستیک زیست تجزیه پذیر: پلاستیک‌هایی که توسط میکروارگانیسم‌های طبیعی مانند قارچ، باکتری و جلبک‌ها تجزیه می‌شوند.پلاستیک‌های نور تجزیه پذیر: تجزیه پلاستیک‌ها به کمک نور خورشید انجام می‌شود.پلاستیک تجزیه پذیرهیدرولیتیکی: تجزیه پلاستیک‌هایی که توسط هیدرولیز انجام می‌پذیرد.پلاستیک تجزیه پذیر اکسیداتیو: پلاستیک‌هایی که به کمک اکسیداسیون تجزیه می‌شوند.در سه گروه آخر برای تجزیه نیاز به اکسیژن یا اشعه UV است. پلاستیک‌های زیست تجزیه پذیر در محیط زیست در شرایطی که نور، رطوب و دمای مناسب وجود داشته باشد، تجزیه خواهند شد. به این نوع پلاستیک‌ها، بیو پلاستیک گفته می‌شود.پلاستیک‌های زیست تجزیه پذیرپلاستیک‌های زیست تجزیه پذیر از پلیمرهایی تولید شده‌اند که به فرآیندهایی مانند هیدرولیز آنزیم‌های طبیعی و یا حملات شیمیایی از خود واکنش نشان می‌دهند. بنابراین آن‌ها از راه تجزیه پلیمری به الیگوساکاریدها یا به مونومرها تجزیه خواهند شد. این پلاستیک‌ها از روش مینرالیزاسیون به گاز تبدیل می‎‌شوند. یکی از پلیمرهای طبیعی که در تولید بیوپلاستیک‌ها به کار می‌رود، نشاسته است. نشاسته نقش مهمی در تولید محصولات زیست تجزیه پذیر دارد.از نشاسته برای تولید ظروف گیاهی یکبار مصرف استفاده می‌شود. پلاستیک‌هایی که از نشاسته ساخته می‌شوند، شکننده هستند. ولی در صورتی که با موادی مانند گلیسرول گلیکول و سوربیتول مخلوط شوند، نسبت به حرارت مقاوم می‌شوند. معمولا پلاستیک‌های تجزیه پذیر نشاسته‌ای را با پلیمرهای زیست تخریب پذیر مخلوط می‌کنند.برای مطالعه بیشتر به وب سایت مراجعه نمایید. </description><category>نسرین نادری</category><author>نسرین نادری</author><pubDate>Tue, 15 Mar 2022 17:18:39 +0330</pubDate></item><item><title>دهکده آرزوها</title><link>https://virgool.ir/@m_15946479/دهکده-آرزوها-pxfbvqfpepqi</link><description>من بودم و زمین و آسمان و ستاره‌هایی که چشمک زنان نگاهم می‌کردند. چه شب زیبایی است، چه آرامشی، آسمان هم برای خود چه دنیای شگفت انگیزی دارد. پر از ستاره‌های کوچک و بزرگ، کاش من هم در میان آن‌ها بودم. همین طور که داشتم به دنبال دهکده آرزوها می‌گشتم و از تپه پایین را نگاه می‌کردم، چشمم به چراغ کلبه‌های دهکده افتاد. با خوشحالی به سمت دهکده دویدم، خدای من، اینجا خیلی زیباست. شنیده بودم اگر به آن کلبه‌ی مخروطی شکل خودم را برسانم و بر بام آن بایستم و آسمان را نگاه کنم، آرزویم برآورده می‌شود. تمام کوچه‌ها را دویدم و از چند نفر پرسیدم تا به آن کلبه رسیدم، درب را کوبیدم، پیرزنی با صورتی پر از چین و چروک و چارقدی با گل‌های نارنجی در را باز کرد و گفت: چه می‌خواهی؟من که عجله داشتم و نفس نفس می‌زدم، به او گفتم، آمده‌ام به کلبه شما تا از آن بالا آرزو کنم، مگر فراموش کرده‌اید که امشب هر کسی آرزو کند و ستاره دنباله‌دار را ببیند، آرزویش برآورده می‌شود. پیرزن رو کرد به من و با لبخندی گفت، آهان درست است، بیا داخل.شادی تمام وجودم را فرا گرفت. با او گفتم چرا مردم دهکده به کلبه شما نمی‌آیند و آرزو کنند، پیرزن گفت اینجا همه آرزوهایشان برآورده شده است و دیگر کسی آرزویی ندارد.درست است که اینجا دهکده آرزوهاست ولی اینجا دیگر هیچ کسی آرزو ندارد، حالا تو هم سریع برو  بر روی بام و آرزویت را به ستاره‌ها بگو.بر روی بام رفتم، دستانم را باز کردم، گویی تمام ستاره‌ها را بغل کرده‌ام، چشمانم را به آسمان دوختم و از ته قلبم آرزو کردم به امید برآورده شدن آن ...آرزوها، امید زندگیمان هستند، همیشه سعی کنیم آرزویی داشته باشیم تا زندگی‌ شیرینی داشته باشیم. نه مثل مردم دهکده آرزوها که همه آرزوهایشان برآورده شده و دیگر آرزویی ندارند و زندگی یکنواختی را برای خودشان رقم زده‌اند.</description><category>نسرین نادری</category><author>نسرین نادری</author><pubDate>Thu, 11 Feb 2021 12:14:51 +0330</pubDate></item><item><title>ببینیم، بخوانیم و بنویسیم</title><link>https://virgool.ir/@m_15946479/ببینیم-بخوانیم-و-بنویسیم-pm9wegpofcz2</link><description>نویسنده‌ای که نمی‌نویسدنویسنده‌های تازه کار معمولا نمی‌دانند چی بنویسند، حتی اگر هم دست به قلم شوند بعد از مدتی ذهنشان خالی می‌شود و دیگر نمی‌توانند بنویسند. این افراد هرچند مطالعه بسیاری داشته باشند، ننوشتن آن‌ها مانع می‌شود تا به نویسنده‌ی خوبی تبدیل نشوند. برای نویسنده شدن باید بتوانید بنویسید، فقط بنویسید مهم نیست که چی و برای چی، درست یا غلط می‌نویسید، مهم نوشته شماست. کم کم نوشتن عادت روزانه شما می‌شود و با گذشت زمان حرفی برای گفتن دارید و نوشته‌های شما واقعی و رنگین‌تر شده و در بین نوشته‌های دیگر می‌درخشد.شاید هدف شما از تولید محتوا این باشد که پیام منحصر به فرد خود را بخواهید به گوش مخاطبتان برسانید. ممکنه است بخواهید با تولید محتوا کسب درآمد کنید. برای تولید محتوا نیاز است که اهداف‌تان را شناسایی کنید تا بهترین را انتخاب کنید و مسیر درست را بپیمایید.این سوالات را قبل از تولید محتوا از خودتان بپرسید:هدف من از تولید محتوا چیست؟چه حرفی برای گفتن دارم که ارزش تولید محتوا داشته باشد؟چه کاری می‌توانم انجام بدهم که از عهده آن بر می‌آیم؟چه نیازی از جامعه را میتوانم رفع کنم؟با پرسیدن چنین سوال‌هایی می‌توانید محتوایی تاثیر گذار و مفیدی را برای مخاطبتان تولید کنید.به چه سبکی بنویسیم؟سبک محتوا می‌تواند به چند فاکتور مختلف وابسته باشد:انتظاری که مخاطب از محتوا داردفضایی که محتوا در آن منتشر می‌شودزمان انتشار محتوادرگیری ذهنی مخاطب با محتوا اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که در متن شما احساس صمیمیت وجود داشته باشد. نیازی نیست با استفاده از سبک خاصی چنین صمیمیتی را ایجاد کنید. همین ‌که نوشته عمیقا از باورها و درونیات نویسنده آن نشأت گرفته باشد می‌تواند صمیمیتی را ایجاد ‌کند. قبل از این که نوشته خود را منتشر کنید، ببینید خودتان چه قدر می‌توانید با نوشته‌ی خود ارتباط برقرار کنید و چقدر برایتان جذاب است.لازم است برای موفقیت بدانیم که مخاطب چه محتوایی را می‌پسندد، زمانی که از ذهن مخاطب درک درستی داشته باشیم، می توانیم سبک هر محتوا را بهتر انتخاب کنیم.نویسنده‌ها، نویسنده به دنیا نیامده‌اندخیلی از ما در همان کودکی کنجکاوی‌های بسیاری داشتیم و مدام سوال‌های مختلف از کوچک‌ترین چیزها تا بزرگ‌ترین آن‌ها از بزرگترها می پرسیدیم حتی گاهی جوابی برای سوال‌هایمان نمی‌یافتند و با حرفی دیگر حواسمان را پرت می‌کردند؛ ولی اگر الان به سوالات یک کودک توجه کنیم، به فکر فرو می‌رویم، که چطور این سوال به ذهنش خطور کرده و به کنجکاوی و خیال پردازی‌اش پی می‌بریم.نویسنده‌ها از همان اول نویسنده به دنیا نیامده‌اند، برای نویسنده شدن فقط کافیه دنیای اطرافمان را خوب ببینیم، دقت کنیم و کنجکاو باشیم.اولین گام برای نویسندگی مشاهده کردن است، فکر نکنید که حتما باید به مکان‌های خاص یا سفرهای طولانی و دور بروید تا بتوانید بنویسید و از نویسندگان برتر شوید، نه این درست نیست، همین که به اطراف خوب نگاه کنید می‌توانید از اتفاقات و تجربه‌های خود برای نوشتن استفاده کنید.دومین گام برای نویسندگی مطالعه کردن است، تا زمانی که خواننده خوبی نباشید، نویسنده خوبی نمی‌شوید. مطالعه کردن باعث افزایش اطلاعات و آگاهیتان می‌شود. دامنه لغات شما را افزایش می‌دهد و در هنگام نوشتن کلمات زیادی به ذهنتان خطور می‌کند و می‌توانید جملات روان، ساده و زیبایی را ترکیب کنید.سومین گام نوشتن است، تمرین و تکرار شما را به یک نویسنده خوب تبدیل می‌کند و نیازی نیست که مدام وسواس داشته باشید و جمله‌بندی‌هایتان را تغییر بدهید. قرار نیست از همان ابتدا نوشته‌های شما مانند نوشته‌های سیمین دانشور باشد، ولی با تمرین و تکرار می‌توانید جزوی از نویسنده‌های برتر شوید.انگیزه‌های نوشتنبرای نوشتن انگیزه‌هایی مهم وجود دارد که درجه این انگیزه‌ها در هر نویسنده‌ای متفاوت است و با گذشت زمان ممکن است این انگیزه‌ها تغییر کند.خود محوری محض: افراد کمی از جامعه ویژگی خود پرستی و خود محوری دارند و پس از سی سالگی، حس فردیت خود را از دست می‌دهند، یا برای دیگران زندگی می‌کنند؛ ولی افرادی که با اراده هستند، تصمیم می‌گیرند تا پایان عمرشان زندگی کنند، نویسندگان متعلق به این دسته هستند و از خود راضی و مغرورتراند.شوق زیبایی شناسی: انگیزه‌ی زیبایی شناسی در بسیاری از نویسندگان ضعیف است، معمولا آن‌ها با یافتن کلمات زیبا و هم آوا، انگیزه‌ای برای نوشتن پیدا می‌کنند. هر نویسنده‌ای معمولا کلماتی دل‌نشین و زیبایی دارد که در هنگام نوشتن آن‌ها را به کار می‌گیرد و جملات زیبا و روانی را می‌سازد.غريزه‌ تاريخی: یافتن حقیقت‌های گذشته و استفاده از آن‌ها در هنگام نوشتن.چهار روش برای بهتر نوشتن:1- نوشتن صبحگاهییکی از روش‌هایی که باعث می‌شود به نوشتن روزانه عادت کنیم نوشتن صفحات صبحگاهی است. با نوشتن صفحات صبحگاهی تمام افکارتان را روی کاغذ بیاورید و ذهنتان را تخلیه کنید، شاید بگویید کی حوصله دارد اول صبح بنویسد یا اصلا چی بنویسیم؟لازم نیست متن ادبی و پر از کلمات سخت بنویسید، درمورد کارهای روزانه تان مثلا این که قرار است چه کارهایی انجام دهید و به کجا بروید و... بنویسید.2- نوشتن به وقت غم و غصهیکی از روش‌های دیگر برای تمرین نوشتن زمانی است که غم و غصه دارید، می‌توانید تمام مشکل و غم‌هایتان را بنویسید و آن وقت متوجه می‌شوید که چقدر سبک شده‌اید و ذهنتان چقدر از افکار منفی رها شده است. یکی از توصیه‌های روانشناسان برای افرادی که دچار افسردگی هستند، این است که نگرانی و افکارشان را بنویسند، زیرا با این روش تخلیه روانی صورت می‌گیرد و آرامش برمی‌گردد.3- برای دل خودمان بنویسیمهر چه بیشتر بنویسید، بهتر فکر می‌کنید، مهم نیست که نوشته‌ی شما منتشر شود یا نه. مهم نوشتن است که باعث می‌شود بیشتر فکر کنید و ذهنتان از تمام افکار خوب، بد و پریشان آزاد شود. نوشتن کیفیت تفکراتتان را افزایش می‌دهد حتی اگر فقط برای دل خودتان بنویسید. در واقع نوشتن شما را به فکر کردن وادار می‌کند و به تدریج توانایی واضح و تمیز و منطقی نوشتن برای شما آشکار می‌شود.4- بنویسیم و منتشر کنیموقتی مسئله انتشار مطرح می‌شود موضوع کاملاً متفاوت است. اگر در نوشته‌های خصوصی توجه به درستی ساختار و چارچوب و املا و انشا و … چندان ضرورتی ندارد، در نوشته‌هایی که قرار است منتشر شود همه‌ی این موارد ضرورتی دو برابر پیدا می‌کند. ارائه و انتشار نوشته برای شما مسئولیت می‌آورد، درخلوت نیازی به نقل منبع نیست، ولی در انتشار مطلب مبنع موضوعی مهم است.در انتشار نوشته مسئله‌ی ارتباط مطرح می‌شود. نوشتن برای مخاطب مشخص و ارائه نوشته، این ضرورت را ایجاد می‌کند تا با سنجش ‌اندیشی بیشتری سخن بگوییم.</description><category>نسرین نادری</category><author>نسرین نادری</author><pubDate>Wed, 30 Dec 2020 13:44:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>